Σήμερα 21/8... Αποστόλου Θαδδαίου, Μαρτύρων Βάσσης και των τέκνων αυτής, Αλεξάνδρου του εν Ικονίω

η γέφυρα του γιόφυρου εδώ έγινε ...μπουγάδα...(φ.Μ.Κυμάκη)

 

Αποστόλου Θαδδαίου, Μαρτύρων Βάσσης και των τέκνων αυτής, Αλεξάνδρου του εν Ικονίω

eεικόνα Απ Θαδαίος  σχόλια Αγ. Βάσσα

 για μεγέθυνση ροδάκι να ανοίξει καρτέλα με φακό +-

Τομ Μάικ Άποστολ (Tom Mike Apostol, 20 Αυγούστου 1923 – 8 Μαΐου 2016[4])

20 Αυγούστου 1923 γεννήθηκε: Τομ Άποστολ Αμερικανός μαθηματικός

Ο Τομ Μάικ Άποστολ (Tom Mike Apostol, 20 Αυγούστου 1923 – 8 Μαΐου 2016[4]) ήταν Αμερικανός μαθηματικός, με ειδικότητα στην ανάλυση και στην αναλυτική θεωρία των αριθμών, και καθηγητής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια (Κάλτεκ).

Πίνακας περιεχομένων
1 Ζωή και έργο
2 Εργογραφία
3 Παραπομπές
4 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζωή και έργο

Ο Άποστολ γεννήθηκε στην κωμόπολη Χέλπερ της Γιούτα. Οι γονείς του, Εμμανουήλ Αποστολόπουλος και Ευφροσύνη Παπαθανασοπούλου, ήταν Έλληνες μετανάστες. Το ονοματεπώνυμο του Εμμανουήλ συντομεύθηκε σε «Μάικ Άποστολ» όταν απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα και ο Τομ κληρονόμησε αυτό το αμερικανοποιημένο επώνυμο

Ο Τομ Άποστολ πήρε αρχικά πτυχίο χημικού μηχανικού το 1944 και στη συνέχεια μάστερ στα μαθηματικά από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον το 1946 και διδακτορικό στα μαθηματικά από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ το 1948. Η σταδιοδρομία του, εξ ολοκλήρου πανεπιστημιακή, ήταν στο Μπέρκλεϋ, στο MIT και στο Κάλτεκ. Υπήρξε συγγραφέας αρκετών πανεπιστημιακών συγγραμμάτων που άσκησαν μεγάλη επίδραση, τόσο σε προπτυχιακό όσο και σε μεταπτυχιακό επίπεδο.

Ο Άποστολ ήταν ο δημιουργός και διευθυντής του Προγράμματος MATHEMATICS!, το οποίο παράγει κλιπ που παρουσιάζουν βασικά θέματα των μαθηματικών της δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως. Ο Άποστολ βοήθησε στην εκλαΐκευση του «οπτικού απειροστικού λογισμού» που επινόησε ο Μαμικόν Μνατσακανιάν, με τον οποίο είχει συνεργασθεί στην εκπόνηση πολλών εργασιών. Ο Άποστολ παρείχε επίσης επιστημονικό περιεχόμενο για μία σειρά τηλεοπτικών ντοκιμαντέρ-διαλέξεων εισαγωγικής φυσικής με τίτλο Το μηχανικό Σύμπαν, που επαινέθηκε ιδιαίτερα.

Το 2001 ο Τομ Άποστολ εκλέχθηκε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών[7][8], ενώ τιμήθηκε τρεις φορές με Βραβείο Λέστερ Φορντ (το 2005, το 2008 και το 2010). Τέλος, το 2012 έγινε εταίρος της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας

W W F ΕΛΛΑΣ

W W F ΕΛΛΑΣ

http://lefobserver.blogspot.gr/2008/04/w-w-f.html?spref=fb
W W F ΕΛΛΑΣ WWFΗ περιβαλλοντική οργάνωση WWF Ελλάς αποτελεί κομμάτι της διεθνούς οικογένειας του WWF (World Wide Fund for Nature), η οποία απαρτίζεται από 50 εθνικές οργανώσεις και αγωνίζεται για την προστασία του περιβάλλοντος σε περισσότερες από 100 χώρες.
Ιδρύθηκε το 1990 από τον Λουκ Χόφμαν με την υποστήριξη του Έλληνα αρχιτέκτονα Θύμιου Παπαγιάννη, ως αυτόνομη εθνική οργάνωση με δικό της διοικητικό συμβούλιο. Έχει τη νομική μορφή Κοινωφελούς Ιδρύματος με έδρα την Αθήνα.
Αποστολή του WWF Ελλάς είναι να διατηρήσει την πλούσια βιοποικιλότητα της Ελλάδας ως αναπόσπαστο στοιχείο της Μεσογείου και να εμποδίσει – και μακροπρόθεσμα να αντιστρέψει – την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, στοχεύοντας στην αρμονική συνύπαρξη ανθρώπου και φύσης.
Η δράση του WWF στην Ελλάδα ξεκίνησε το 1969, πριν από τη σύσταση της εθνικής οργάνωσης, με πρώτο σταθμό τη συμβολή στην αποκατάσταση του δάσους της Καισαριανής στον Υμηττό. Στη συνέχεια, στήριξε το πρόγραμμα προστασίας Πρεσπών και βοήθησε στην πραγματοποίηση συνεδρίου για τους ελληνικούς υγρότοπους. 

Από την ίδρυσή του το 1990, το WWF Ελλάς έχει υλοποιήσει περισσότερα από 70 προγράμματα δράσης. Αυτά αφορούν τους τομείς της ενεργούς προστασίας και διαχείρισης του φυσικού περιβάλλοντος (προγράμματα ‘πεδίου’), τη διοργάνωση εκστρατειών ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών, την τεκμηρίωση παρεμβάσεων σε θέματα περιβαλλοντικής πολιτικής της χώρας, αλλά και την υλοποίηση προγραμμάτων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και κατάρτισης.
WWF ΕλλάςΦιλελλήνων 26, 10558 ΑθήναΤηλ. 210-3314893, Fax: 210-3247578e-mail: support@wwf.gr

Κατιάνα Μπαλανίκα (20 Αυγούστου 1949)

20 Αυγούστου 1949 (72 χρόνια πριν) γεννήθηκε:

Κατιάνα Μπαλανίκα Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια

Η Κατιάνα Μπαλανίκα (20 Αυγούστου 1949) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.


Πίνακας περιεχομένων
1 Βιογραφία
2 Προσωπική ζωή
3 Φιλμογραφία
3.1 Τηλεόραση
3.2 Κινηματογράφος
3.3 Θέατρο
4 Παραπομπές
ΒιογραφίαΑποφοίτησε από το Εθνικό Θέατρο, στο οποίο έκανε το ντεμπούτο της στο θέατρο στην παράσταση "Η Τρισεύγενη" το 1969. Δούλεψε για πολλά χρόνια στη Μέδουσα στο πλευρό του Γιώργου Μαρίνου. Στην "Νεράιδα" συνεργάστηκε με τον Δάκη, τον Φίλιππο Νικολάου και τον Αντώνη Καλογιάννη. Το 1983 στην ΕΡΤ στο σόου "Πράματα και Θάματα" έκανε μουσικά επιθεωρησιακά σκετς, μαζί με την Πωλίνα και τη Σόφη Ζαννίνου. Ακολούθησαν μερικοί πρωταγωνιστικοί ρόλοι και κάποιες guest εμφανίσεις σε επιτυχημένες σειρές (Οι τρεις Χάριτες και Εμείς και Εμείς). Έγινε ευρέως γνωστή και καθιερώθηκε με τον ρόλο της Σάσας Παπαδήμα μέσα από την σειρά Ντόλτσε Βίτα. Έπειτα ακολούθησαν πολλοί πρωταγωνιστικοί ρόλο όπου την σεζόν 2003 - 2004 ήρθε η μεγάλη επιτυχία. Συνεργάστηκε με την Ελένη Ράντου, την Ράνια Σχίζα και τον Σάκη Μπουλά στην σειρά Σαββατογεννημένες ερμηνεύοντας τον ρόλο της Καίτης Τόνγκα. Αγαπημένοι της και στενοί συνεργάτες είναι, μεταξύ άλλων, ο Σταμάτης Κραουνάκης, ο Αλέξανδρος Ρήγας, η Κάτια Δανδουλάκη, η Άννα Παναγιωτοπούλου, η Ελένη Ράντου, ο Γιώργος Μαρίνος, ο Σάκης Μπουλάς και πολλοί άλλοι.

Ιστορίες που τις είπε η Πέτρα

''Η Αγάπη κι ο Πόλεμος λένε ωραίες ιστορίες. Αλλά τις λένε βιαστικά, λαχανιασμένα. Εγώ μόνο, η Πέτρα, λέω τις ιστορίες καλά και σωστά, όπως πρέπει να τις λέει κανείς. Και οι δικές μου ιστορίες είναι για πάντα.'' (απόσπασμα από το βιβλίο) Διαβάστε περισσότερα στο http://paramythitis.blogspot.gr/2012/06/blog-post_07.html
Ιστορίες που τις είπε η Πέτρα

Αναρτήθηκε από Παραμυθητής
Το παιδικό βιβλίο ''Ιστορίες που τις είπε η Πέτρα'',
είναι ένα παραμύθι
που αναφέρεται στη μυθολογία και την αρχαιότητα.
Μπορεί να αφηγηθεί ιστορίες η Πέτρα και η Αγάπη;
Και γιατί την ίδια ιστορία την διηγούνται διαφορετικά;

Με ένα εξαιρετικό εύρημα η συγγραφέας Μαρία Αγγελίδου μας παρουσιάζει

τον μύθο που περικλείει την Κνωσσό,
τον λαβύρινθο, τον Μινώταυρο
με την ιστορία του Μινωϊκού Πολιτισμού.
Αυτός ο τρόπος γοητεύει τους ενήλικες
καθώς παρουσιάζει, θα έλεγα,
με ρομαντισμό και απλότητα τον μύθο και την ιστορία.
Ταυτόχρονα καταφέρνει με αυτό το συνδυασμό να παρουσιάσει στα παιδιά ένα πολυδιάστατο θέμα.
Κατά τη γνώμη μου η προσέγγιση της είναι πρωτότυπη
και δίκαια χαρακτηρίζεται ως ένα ιστορικό παραμύθι.
Η Αγάπη κι ο Πόλεμος λένε ωραίες ιστορίες.
Αλλά τις λένε βιαστικά, λαχανιασμένα.
Εγώ μόνο, η Πέτρα, λέω τις ιστορίες καλά και σωστά, όπως πρέπει να τις λέει κανείς.
Και οι δικές μου ιστορίες είναι για πάντα.(απόσπασμα από το βιβλίο)
Το κείμενο πλαισιώνει η αριστουργηματική εικονογράφηση της Φωτεινής Στεφανίδη,
καθώς πρόκειται για πραγματικά έργα τέχνης.

Tο βιβλίο Ιστορίες που τις είπε η Πέτρα,
τιμήθηκε με το
Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου 2012, από το Περιοδικό Διαβάζω.

 

Ρατζίβ Γκάντι (राजीव गान्धी, 20 Αυγούστου 1944 – 21 Μαΐου 1991)

20 Αυγούστου 1944 γεννήθηκε: Ρατζίβ Γκάντι Ινδός πολιτικός

Ο Ρατζίβ Γκάντι (राजीव गान्धी, 20 Αυγούστου 1944 – 21 Μαΐου 1991) ήταν Ινδός πολιτικός που διετέλεσε πρωθυπουργός της Ινδίας από το 1984 έως το 1989.
Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στην Βομβάη και ήταν γιος του Φιρόζ Γκάντι και της Ίντιρα Γκάντι, μετέπειτα πρωθυπουργού. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από ισχυρή πολιτική οικογένεια, καθώς ο παππούς του, Τζαβαχαρλάλ Νεχρού, υπήρξε ο πρώτος πρωθυπουργός της Ινδίας. Ολοκλήρωσε το σχολείο στο Λονδίνο και το 1962 έγινε δεκτός στο Τρίνιτι Κόλετζ του πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ για να σπουδάσει μηχανικός παραμένοντας μέχρι το 1965 χωρίς να αποφοιτήσει. Στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα στο Ιμπίριαλ Κόλετζ αλλά ένα χρόνο αργότερα το εγκατέλειψε. Με την επιστροφή του στην Ινδία εργάστηκε ως πιλότος στις ινδικές αερογραμμές.

Μετά τον θάνατο του αδελφού του, Σαντζάι Γκάντι, εκλέχτηκε βουλευτής στην κενή θέση του αδελφού του στη βουλή. Στις 31 Οκτωβρίου 1984 ανέλαβε πρωθυπουργός αντικαθιστώντας την δολοφονηθείσα μητέρα του, Ίντιρα Γκάντι, και αναλαμβάνοντας παράλληλα την προεδρία του κόμματος του «Κογκρέσου». Παράλληλα ζήτησε την διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη εκλογών, στις οποίες κατήγαγε συντριπτική νίκη. Το 1989 δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την πλειοψηφία της βουλής στις εκλογές και παραιτήθηκε.

Το 1991 δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια προεκλογικής συγκέντρωσης στο Σριπερουμπουντούρ του Ταμίλ Ναντού, όταν μια γυναίκα ζωσμένη με εκρηκτικά τον πλησίασε πυροδοτώντας τα.

Ήταν παντρεμένος με την ιταλίδα Σόνια Γκάντι και γιος του είναι ο Ραούλ Γκάντι. 

Ὅρκος Ἀθηναίων ἐφήβων

Όρκοι Αρχαίων Ελλήνων Πολεμιστών

Ὅρκος Ἀθηναίων ἐφήβων
...πλείω δὲ καὶ ἀρείῳ...Κρατώντας τὰ ὅπλα ποὺ τοῦ ἐμπιστευόνταν ἡ Πατρίδα, ὁἈθηναῖος ἔφηβος μπροστὰ στὸ ναὸ τῆς Ἀγραύλου ἔδιδε τὸν παρακάτω ὅρκο:
Οὐ καταισχυνῶ τὰ ὅπλα, οὐδ᾿ ἐγκαταλείψω τὸν προστάτην ὢ ἂν στοίχῳ, ἀμυνῶ δὲ καὶ ὑπὲρ ἱερῶν καὶ ὁσίων, καὶ μόνος καὶ μετὰ πολλῶν, καὶ τὴν πατρίδα οὐκ ἐλάττω παραδώσω, πλείω δὲ καὶ ἀρείῳ ὅσης ἂν παραδέξωμαι. Καὶ συνήσω τῶν ἀεὶ κρινόντων, καὶ τοῖς θεσμοῖς τοῖς ἱδρυμένοις πείσομαι, καὶ οὓς τίνας ἄλλους ἱδρύσεται τὸ πλῆθος ἐμφρόνως. Καὶ ἂν τὶς ἀναιρεῖ τοὺς θεσμοὺς ἣ μὴ πείθηται οὐκ ἐπιτρέψω, ἀμυνῶ δὲ καὶ μόνος καὶ μετὰ πάντων. Καὶ τὰ ἱερὰ τὰ πάτρια τιμήσω. Ἵστορες θεοὶ Ἄγραυλος, Ἐνυάλιος, Ἄρης, Ζεύς, Θαλλώ, Αὐξώ, Ἡγεμόνη
Μετάφραση: Δὲ θὰ ντροπιάσω τὰ ὄπλα μου, οὔτε θὰ ἐγκαταλείψω τὸν συμπολεμιστή μου ὅπου κι ἂν ταχθῶ νὰ πολεμήσω, θὰ ὑπερασπίζω τὰ ἱερὰ καὶ τὰ ὅσια, καὶ μόνος καὶ μὲ πολλούς, καὶ τὴν πατρίδα δὲν θὰ παραδώσω μικρότερη, ἀλλὰ μεγαλύτερη καὶ μαχητικότερη ἀπ᾿ ὅση θὰ μοῦ παραδοθεῖ. Θὰ πιστεύω στοὺς Θεοὺς καὶ στοὺς ἰσχύοντες νόμους θὰ ὑπακούω, καὶ σὲ ὅσους ἄλλους νόμιμα θεσπισθοῦν. Κι ἂν κάποιος ἀναιρέσει τοὺς θεσμοὺς ἢ ἀμφισβητήσει, δὲν θὰ τὸ ἐπιτρέψω, θὰ τὸν πολεμήσω εἴτε μόνος εἴτε μὲ ὅλους. Καὶ τὶς ἱερὲς παρακαταθῆκες τῶν πατέρων θὰ τιμήσω. Μάρτυρές μου οἱ θεοὶ Ἄγραυλος, Ἐνυάλιος, Ἄρης, Ζεύς, Θαλλῶ, Αὐξώ, Ἡγεμόνη.
Παιᾶν Σπαρτιατῶν
Βαδίζοντας προς τη μάχη, οι σπαρτιάτες πολεμιστές έψαλλαν τον παιάνα...
Ἄγετ᾿, ὢ Σπάρτας εὐάνδρω κῶροι πατέρων πολιατᾶν λαιᾷ μὲν ἴτυν προβάλεσθε, δόρυ δ᾿ εὐτόλμως ἄνχεσθε, μὴ φειδόμενοι τὰς ζωάς· οὐ γὰρ πάτριον τᾷ Σπάρτᾳ!
Μετάφραση: Ἐμπρὸς ὢ τῆς εὐάνδρου Σπάρτης τέκνα πατέρων πολιτῶν, διὰ τῆς ἀριστερᾶς χειρὸς τὴν ἀσπίδαν προβάλετε, διὰ δὲ τῆς δεξιᾶς μὲ τόλμη τὸ δόρυ ὑψώσατε, μὴ φειδόμενοι τὴν ζωὴ γιατὶ αὐτὸ δὲν εἶναι πατροπαράδοτον στὴν Σπάρτη!
Ὅρκος Ἑλλήνων στὶς Πλαταιές:Οὐ ποιήσομαι περὶ πλειονος τὸ ζῆν τῆς ἐλευθερίας. Οὐδὲ ἐγκαταλείψω τοὺς ἡγεμόνας, οὔτε ζῶντας, οὔτε ἀποθανόντας. ἀλλὰ τοὺς ἐν τῇ μάχῃ τελευτήσαντας τῶν συμμάχων ἁπάντας θάψω. καὶ κρατήσας τῷ πολέμῳ τοὺς βάρβαρους,τῶν μὲν μαχεσαμένων ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος πόλεων οὐδεμίαν ἀνάστατον ποιήσω. τὰς δὲ τὰ τοῦ βάρβαρου προελομένας ἅπασας δεκατεύσω. καὶ τῶν ἱερῶν ἐμπρησθέντων καὶ καταβληθέντων ὑπὸ τῶν βάρβαρων οὐδὲν ἀνοικοδομήσω παντάπασιν. ἀλλὰ ὑπόμνημα τοῖς ἐπιγιγνομένοις ἐάσω καταλείπεσθαι τῆς τῶν βάρβαρων ἀσεβείας.
Μετάφραση: Δὲν θὰ ἐκλάβω ὡς πολυτιμότερη τὴ ζωὴ ἀπὸ τὴν ἐλευθερία. οὔτε θὰ ἐγκαταλείψω στὴ μάχη κανέναν ἀπὸ τοὺς ἡγέτες μας, οὔτε ζωντανό, μὰ οὔτε καὶ νεκρό. ἀλλὰ καὶ τοὺς πεσόντες στὴ μάχη ἀπὸ τοὺς συμμάχους μας ὅλους θὰ ἐνταφιάσω. καὶ ἀφοῦ ἐπικρατήσουμε στὸν πόλεμο κατὰ τῶν βάρβαρων, ἀπὸ τὶς πόλεις ποὺ ἔδωσαν μάχη ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος καμία νὰ μὴν καταστρέψω. ὅσες ὅμως στὴ μάχη συνετάχθησαν μὲ τοὺς βάρβαρους ὅλες νὰ ἀποδεκατίσω. καὶ ἀπὸ τοὺς ναοὺς ποὺ πυρπολήθηκαν καὶ κατεδαφίστηκαν ἀπὸ τοὺς βαρβάρους, κανέναν καθόλου νὰ μὴν ανοικοδομήσω. ἀλλὰ ὡς ὑπενθύμιση στὶς ἐπερχόμενες γενεὲς νὰ ἐπιτρέψω νὰ ἀφεθοῦν, τῆς τῶν βάρβαρων ἀσεβείας.

http://arxaia-ellinika.blogspot.gr/2013/03/orkoi-arxaion-ellinon-polemiston.html 

Σαλβατόρε Κουαζίμοντο (Salvatore Quasimodo, 20 Αυγούστου 1901 – 14 Ιουνίου 1968)

20 Αυγούστου 1901 γεννήθηκε: Σαλβατόρε Κουαζίμοντο Ιταλός συγγραφέας

Ο Σαλβατόρε Κουαζίμοντο (Salvatore Quasimodo, 20 Αυγούστου 1901 – 14 Ιουνίου 1968) ήταν Ιταλός μυθιστοριογράφος, δημοσιογράφος και ποιητής[2]. Μαζί με τους Εουτζένιο Μοντάλε, Ουμπέρτο Σάμπα και Τζουζέππε Ουνγκαρέττι θεωρείται από τους πιο χαρακτηριστικούς εκπροσώπους της ιταλικής ποίησης του 20ού αιώνα[3]. Τιμήθηκε το 1959 με το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας

Πίνακας περιεχομένων
1 Βιογραφία
2 Εργογραφία και διακρίσεις
2.1 Τα έργα του
3 Παραπομπές
4 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βιογραφία

Γεννήθηκε στις Συρακούσες το 1901 και, ως γιός σιδηροδρομικού υπαλλήλου, ξεκίνησε τεχνικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης, τις οποίες όμως σταμάτησε για να εργαστεί ως τεχνικός στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων. Αναφέρεται ότι μητέρα του ήταν η Ρόζα Παπανδρέου, η οποία είχε γεννηθεί στην Πάτρα και στη συνέχεια μετανάστευσε στην Ιταλία[6]. Στο Μιλάνο εργάστηκε ως δημοσιογράφος και μετέπειτα ως δάσκαλος ιταλικής λογοτεχνίας στο ωδείο Giuseppe Verdi. Έμεινε σε πολλές ιταλικές πόλεις, όπως το Μιλάνο, τη Ρώμη και τη Φλωρεντία, όπου και νυμφεύθηκε. Στις πόλεις αυτές γνωρίστηκε και με τους μεγαλύτερους Ιταλούς συγγραφείς της εποχής. Άν και έγραψε τα πρώτα του ποιήματά του σε νεαρή ηλικία (το 1917), αυτά άρχισαν να δημοσιεύονται αρκετά αργότερα (το 1930) στο περιοδικό Solaria, τη χρονιά που κυκλοφόρησε και η πρώτη του ποιητική συλλογή Νερά και χώματα. Ασχολήθηκε με μεταφράσεις σπουδαίων Άγγλων και Ισπανών ποιητών, όπως ο Σαίξπηρ και ο Νερούδα, καθώς και ελληνικών ποιητικών συλλογών όπως η Ελλήνων Λυρικών (1940). Το 1945 έγινε μέλος του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος.

Πέθανε το 1968 από εγκεφαλική αιμορραγία.

Πανακότα με μαστίχα και σάλτσα από μέλι

Πανακότα με μαστίχα και σάλτσα από μέλι

Τι χρειαζόμαστε:
Πανακότα:

600 γρ. κρέμα γάλακτος
100 γρ. γάλα
2γρ. μαστίχα
60 γρ. ζάχαρη
2 φύλλα ζελατίνας Σως από μέλι:

150 γρ. θυμαρίσιο μέλι
50 γρ. χλιαρό νερό Διαβάστε περισότερο: Πανακότα με μαστίχα και σάλτσα από μέλι

Μάχη της Αγχιάλου:

 
 
20 Αυγούστου 917 Μάχη της Αγχιάλου: ο τσάρος Συμεών Α΄ της Βουλγαρίας νικά το βυζαντινό στρατό στην Αγχίαλο της Βουλγαρίας.

εξώφυλλο: Οι Βουλγαρικές δυνάμεις νικούν τους Βυζαντινούς στην Αγχίαλο_»Σύνοψις Ιστοριών» Ιωάννη Σκυλίτζη Μαδρίτη Unknown, 13th-century author / Public domain

copyright © μετάφραση – επιμέλεια Χείλων

Η μάχη της Αγχιάλου, γνωστή και ως μάχη του Αχελώου, έλαβε χώρα στις 20 Αυγούστου 917, στον Αχελώο ποταμό στη Βουλγαρική ακτή της Μαύρης Θάλασσας, κοντά στην πόλη Αγχίαλο (σύγχρονο Πομόριε) μεταξύ Βουλγαρικών και Βυζαντινών δυνάμεων. Οι Βούλγαροι πέτυχαν μια αποφασιστική νίκη, η οποία όχι μόνο εξασφάλισε τις προηγούμενες επιτυχίες του Συμεών Α’, αλλά τον κατέστησε de facto ηγέτη ολόκληρης της Βαλκανικής Χερσονήσου, εκτός της καλά προστατευμένης Βυζαντινής πρωτεύουσας Κωνσταντινούπολης και Πελοποννήσου.
Η μάχη η οποία ήταν από τις μεγαλύτερες και πιο αιματηρές του Ευρωπαϊκού Μεσαίωνα, αποτέλεσε μια από τις χειρότερες καταστροφές που υπέστη ο Βυζαντινός στρατός και αντιστρόφως μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές επιτυχίες της Βουλγαρίας. Μεταξύ των σημαντικότερων συνεπειών ήταν η επίσημη αναγνώριση του αυτοκρατορικού τίτλου των Βουλγαρικών μοναρχιών και η συνακόλουθη επιβεβαίωση της Βουλγαρικής ισότητας έναντι του Βυζαντίου. συνέχεια

https://chilonas.com/2020/03/16/https-wp-me-p1op6y-dyf/

Κική ΔΗΜΟΥΛΑ, «Κυριακή απόγευμα»

Κική ΔΗΜΟΥΛΑ «Κυριακή απόγευμα»

Πολλές φορές σε ζήτησα το απόγευμα:
Όταν με βρήκε πίσω απ’ το παράθυρο
να προφητεύω τις συνεχείς σιωπές σου.
Όταν μια βίαιη σκηνή εκτυλίχτηκε
σ’ εμένα ανάμεσα και στο τετελεσμένο. Όταν προχώρησα στο διπλανό δωμάτιο
κι αυτό το εκάλεσα «φυγή».

Κι άλλες επίμονες φορές σε φώναξε
μεσ’ από έξι λαϊκά τραγούδια
για πιάνο και για δύσκολο απόγευμα.
Κι ακόμα τρεις θρηνητικές μορφές
όταν τα θέματα σουρούπωναν
κι ονόμασα τα μάτια σου
«καθημερινά απογεύματα»
ιι όλον εσένα Κυριακή
που είναι μπάντα δύσκολη.
(Κική Δημουλά, Ποιήματα, εκδ. Ίκαρος)

Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ (Howard Phillips Lovecraft, 20 Αυγούστου 1890 – 15 Μαρτίου 1937)

20 Αυγούστου 1890  γεννήθηκε: Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ Αμερικανός συγγραφέας

Ο Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ (Howard Phillips Lovecraft, 20 Αυγούστου 1890 – 15 Μαρτίου 1937) ήταν Αμερικανός συγγραφέας φανταστικής λογοτεχνίας τρόμου. Ήταν, ίσως, από τους πρώτους που έδωσαν στις ιστορίες τους έναν τόνο επιστημονικής φαντασίας. Τα έργα του δεν έτυχαν ευρείας αναγνώρισης κατά τη διάρκεια της ζωής του, αλλά το έργο του αποδείχτηκε σημαντικό και είχε μεγάλη επιρροή μεταξύ άλλων συγγραφέω και φίλων της φανταστικής λογοτεχνίας τρόμου. Πέθανε από καρκίνο στην ηλικία των 46 χρόνων.

Πίνακας περιεχομένων
1 Βιογραφία
2 Το πλαίσιο του έργου του
3 Το έργο του
3.1 Συγγραφικές περίοδοι
3.2 Εργογραφία
3.3 Μυθιστοριογραφία
3.4 Επιστολές
4 Τάξη, Φύλο και Εθνικότητα
5 Τοποθεσίες στα έργα του Λάβκραφτ
5.1 Ιστορικές τοποθεσίες
5.2 Φανταστικές Τοποθεσίες
6 Σημειώσεις
7 Πηγές
8 Παραπομπές
9 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βιογραφία

Ο Λάβκραφτ στην ηλικία των 9 ετών περίπου

Ο Λάβκραφτ γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου 1890 στο Πρόβιντενς του Ρόουντ Άιλαντ. Ο πατέρας του, Ουίνφιλντ Σκοτ Λάβκραφτ, ήταν πλανόδιος πωλητής κοσμημάτων και πολύτιμων λίθων. Η μητέρα του ήταν η Σάρα Σούζαν Φίλιπς Λάβκραφτ, της οποίας οι πρόγονοι ήταν από τους πρώτους αποικιστές της Μασαχουσέτης στα 1630. Οι δυο τους παντρεύτηκαν στα 30 τους, κάτι πολύ ασυνήθιστο για εκείνη την εποχή, καθώς ήταν ο πρώτος γάμος και για τους δύο. Ο Χάουαρντ ήταν μοναχοπαίδι. Όταν ήταν τριών ετών, ο πατέρας του υπέστη οξύ ψυχωτικό επεισόδιο. Διαγνώστηκε ότι υπέφερε από παραλυτική παράνοια και παρέμεινε νοσηλευόμενος στο νοσοκομείο Μπάτλερ μέχρι το τέλος της ζωής του, το 1893. Την ίδια τύχη με τον πατέρα του, είχε και η μητέρα του, καθώς τρελάθηκε κι αυτή, όταν ο Χάουαρντ ήταν 29 ετών -η μητέρα του πέθανε κι αυτή μετά από δύο χρόνια......

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7.

Εκφράσεις και ήθη από την αρχαιότητα ως σήμερα

http://texnografia.blogspot.gr/2011/11/blog-post_10.html
Εκφράσεις και ήθη από την αρχαιότητα ως σήμερα

Το 80% των παροιμιών μας θα τολμούσαμε να πούμε ότι προέρχεται από τον αρχαιοελληνικό κόσμο, όπως υποστηρίζει με έμφαση η φιλόλογος και συγγραφέας Άννα Τζιροπούλου Ευσταθίου. Όπως λέει ο Πλούταρχος, τον 1ο αιώνα μ.Χ., σχολιάζοντας τον λόγο του Αρχία «ες αύριον τα σπουδαία»: «ο μεν ουν λόγος, ως παροιμία, μέχρι νυν διασώζεται παρά τοις Έλλησι…». Από τότε έχουν περάσει 2.000 χρόνια και ο λόγος είναι ζωντανός. Απτά παραδείγματα διά του λόγου το αληθές: Ο Ιωάννης Στοβαίος (5ος αιώνας μ.Χ.) δεν απέχει καθόλου από το ένα χελιδόνι δεν φέρνει την άνοιξη: «μία χελιδών έαρ ου ποιεί». Ο Ησίοδος (700-800 π.Χ.) σε μεγάλο βάθος χρόνου υποστηρίζει : «γείτονες άζωστοι έκιον» δηλαδή «άζωστος τρέχει ο γείτονας και ο συγγενής ζωσμένος», όταν χρειαστεί να ζητήσουμε βοήθεια. Επίσης από τον Ησίοδο προέρχεται το «ει κακά τις σπείραι• κακά κέρδεα αμήσειεν» (ό,τι σπείρεις θα θερίσεις).
Ο Πίνδαρος: «κρέσσων οικτιρμού φθόνος» (κάλλιο να σε ζηλεύουνε παρά να σε λυπούνται). Ιδιαιτέρως τα λόγια του Ομήρου, του μεγάλου αυτού ποιητή, είναι πολύ συχνά κοντά στα δικά μας:
«ουκ αν… ανά στόμ’ έχων» (μην πιάνης στο στόμα σου),
«μη μοι σύγχει» (μη με συγχύζεις), «λύεται γούνατα» (λύονται τα γόνατα), «τον δε λίπε ψυχή» (λιποψύχησε), «τότε μοι χάνοι ευρεία χθων» (ν’ ανοίξει η γη να με καταπιεί). Ακόμη: Διογένης: «αποσκότισόν με» (μη με σκοτίζεις) Πλάτων: (Συμπόσιο) «τέμνοντες ώσπερ … ταις θριξίν» (στην τρίχα) Μένανδρος: «κακόν μεν αλλ’ αναγκαίον κακόν» (αναγκαίον κακόν) Ευριπίδης: (Μήδεια) «άνω ποταμών ιερών χωριούσι πηγαί» (άνω ποταμών) Σοφοκλής, (Φιλοκτήτης) «έσχατ’ εσχάτων» (έσχατος εσχάτων), Λουκιανός: «άγει σε και φέρει της ρινός έλκων» (σε σέρνει απ’ τη μύτη», «γάλα ορνίθων» (του πουλιού το γάλα), «τριχολογείν και τρίχας αναλέγεσθαι» (ασχολούμαι με τρίχες», «πέμπειν ες κόρακας» (… στον κόρακα), και «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος) τονίζει στον βαρκάρη του Αχέροντα ο Μένιππος του Λουκιανού. Είναι γεμάτη η αρχαία ελληνική γραμματεία από πολλές ίδιες χαρακτηριστικές εκφράσεις, συνήθειες και προλήψεις Αριστοφάνης: «άπτεσθαι ξύλου» (κτύπα ξύλο) Αισχύλος (Επτά επί Θήβας): «τριχός ορθίας πλόκαμος ίσταται» (σηκώθηκαν οι τρίχες της κεφαλής) Αριστοφάνης (Εκκλησιάζουσες): «μα τω Θεώ» Αθήναιος: «ώστε υπτίους υπό του γέλωτος καταπεσείν» (έπεσαν ανάσκελα από τα γέλια) Πολύβιος «εαυτούς εξεθεάτρισαν» (έγιναν θέατρο) Αισχύλος (Αγαμέμνων): «τον πάθει μάθος» (ο παθός μαθός) Ευριπίδης (Ιππόλυτος): «Κακόν πέλαγος εισορώ» (πελάγωσα)
Μ.Μ.
Από: ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ (Άννα Τζιροπούλου Ευσταθίου)

Ρούντολφ Καρλ Μπούλτμαν (Rudolf Karl Bultmann, 20 Αυγούστου 1884 – 30 Ιουλίου 1976)

20 Αυγούστου 1884 γεννήθηκε: Ρούντολφ Μπούλτμαν Γερμανός θεολόγος

Ο Ρούντολφ Καρλ Μπούλτμαν (Rudolf Karl Bultmann, 20 Αυγούστου 1884 – 30 Ιουλίου 1976) ήταν Γερμανός λουθηρανός θεολόγος, ο οποίος θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους του 20ου αιώνα. Επίσης, διετέλεσε για περισσότερο από τρεις δεκαετίες καθηγητής της Καινής Διαθήκης στο Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ.

Πίνακας περιεχομένων
1 Υπόβαθρο
2 Θεολογία
3 Εργογραφία
4 Υποσημειώσεις
Υπόβαθρο

Ο Μπούλτμαν γεννήθηκε στο Βίφελστέντε,κοντά στο Όλντενμπουρκ της Βόρειας Γερμανίας, και ήταν γιος Λουθηρανού εκκλησιαστικού λειτουργού. Πήρε το απολυτήριό του από το Γυμνάσιο Άλτες του Όλντενμπουρκ, ενώ μελέτησε Θεολογία στο Τύμπιγκεν. Ύστερα από δύο φοιτητικές περιόδους, ο Μπούλτμαν πήγε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου όπου φοίτησε για μεγαλύτερο διάστημα, και επέστρεψε τελικά στο Μάρμπουργκ. Αποφοίτησε το 1910 από το Μάρμπουργκ, με μια διατριβή πάνω στις επιστολές του Αποστόλου Παύλου. Δύο χρόνια αργότερα έγινε λέκτορας της Καινής Διαθήκης στο πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ, μετά από αίτηση διορισμού που κατέθεσε, όμως ως καθηγητής πλήρων προσόντων διορίστηκε το 1921, όταν και επέστρεψε στο Μάρμπουργκ, μετά από μικρό διάλειμμα στα Πανεπιστήμια του Μπρεσλάου και του Γκίσεν. Εκεί παρέμεινε ως το 1951, όταν και συνταξιοδοτήθηκε. Παράλληλα εργάσθηκε και ως πάστορας μεταξύ των φοιτητών

Η ιστορία του Μπούλτμαν σχετικά με τη Συνοπτική παράδοση το 1921 ακόμα και σήμερα αξιολογείται και εκτιμάται από την θεολογική κοινότητα ως ένα εξαίσιο έργο σχετικά με τη έρευνα πάνω στα Ευαγγέλια, ακόμα και από αναλυτές οι οποίοι απορρίπτουν τις αναλύσεις του σχετικά με τον συμβατικό ρητορικό τρόπο ή των αφηγηματικών κεφαλαίων και τις ιστορικά προσανατολισμένες αρχές που αποκαλούνται «κριτικές φόρμες», των οποίων ο Μπούλτμαν υπήρξε υπέρμαχος.

Επίσης ήταν μέλος της Ομολογητικής Εκκλησίας[17] και διατήρησε κριτική στάση προς τον εθνικοσοσιαλισμό. Μίλησε ενάντια στην κακομεταχείριση των Εβραίων, ενάντια στις εθνικιστικές υπερβολές και ενάντια στην απόλυση των μη-Άριων Χριστιανών υπουργών.

Κασερόπιτα σφολιάτα

Κασερόπιτα σφολιάτα

Τι χρειαζόμαστε:

1 πακέτο φύλλο σφολιάτα
1/4 κιλού γκούντα ή ένταμ
1/4 κιλού έμενταλ
1/4 κιλού κασέρι
λίγο τριμμένο πιπέρι
κομματάκια μπέικον ή ζαμπόν (προαιρετικά)
1 ποτήρι σόδα (κουτάκι αναψυκτικό)
1 μικρή κρέμα γάλακτος

Πως το κάνουμε:

Διαβάστε περισότερο: Κασερόπιτα σφολιάτα

"Εφημερίς των Αθηνών\".

20 Αυγούστου 1824
Εκδίδεται η πρώτη εφημερίδα στην Αθήνα με τον τίτλο \"Εφημερίς των Αθηνών\".

Στις 20 Αυγούστου του 1824 εκδίδεται η πρώτη εφημερίδα στην Αθήνα με τον τίτλο «Εφημερίς των Αθηνών».
Τυπώθηκε στη Σαλαμίνα όπου οι έφοροι των Αθηνών είχαν στείλει προσωρινά το πιεστήριο από το φόβο επιδρομής των Τούρκων του Ευρίπου.


Το επόμενο φύλλο θα τυπωθεί κανονικά στην Αθήνα, στις 6 Σεπτεμβρίου 1824, όπου έχει πια εγκατασταθεί το τυπογραφείο. Από τότε θα βγουν 103 φύλλα το πρώτο έτος, έως τις 30 Οκτωβρίου 1825 και 37 μόνο φύλλα θα εκδοθούν το δεύτερο με τελευταίο φύλλο στις 15 Απριλίου 1826, οπότε και διακόπτεται απότομα η έκδοση.


Η Εφημερίς των Αθηνών, γραμμένη στην τρέχουσα γλώσσα (δημοτική), προβάλλει συστηματικά όπως όλες οι εφημερίδες του Αγώνα τις πολεμικές ειδήσεις. Μαζί με αυτά τα άμεσης επικαιρότητας θέματα υπάρχουν άρθρα σχετικά με το πολίτευμα, τους θεσμούς και τους νόμους, τον Τύπο και την ελευθεροτυπία, το λειτούργημα του «εφημεριδογράφου», την πολιτική. Εκείνο όμως που ξεχωρίζει την συγκεκριμένη εφημερίδα είναι η παρουσίαση κειμένων σχετικών με την ποίηση και τη λογοτεχνία.

Ακόμα, δημοσιεύονται νέα για τη Φιλόμουσο Εταιρεία των Αθηνών, για την ίδρυση της Φιλανθρωπικής Εταιρείας στο Ναύπλιο, επιστολές λογίων με διάφορα θέματα και δεν παραλείπονται ειδήσεις γενικότερες από το εξωτερικό. Τέλος πρέπει να επισημανθεί η γλώσσα του εντύπου, η οποία είναι η «φυσική φωνή του έθνους», η δημοτική.


Την διεύθυνση της εφημερίδας αυτής είχε ο Γεώργιος Ψύλλας. Η εφημερίδα τυπωνόταν στο τυπογραφείο που δώρησε στην Κοινότητα των Αθηνών ο απεσταλμένος της Φιλελληνικής Εταιρείας του Λονδίνου, συνταγματάρχης Λέστερ Στάνχοουπ (Leicester Stanhope).

συνέχεια

https://popaganda.gr/

Το περίστροφο του Ντάσιελ Χάμετ

για μεγέθυνση ροδάκι να ανοίξει καρτέλα με φακό +-

Νικόλας Άσιμος

Νικόλας Άσιμος
Ο Νικόλας Άσιμος (20 Αυγούστου 1949 - 17 Μαρτίου 1988) ήταν στιχουργός, συνθέτης και τραγουδιστής του ελληνικού ροκ και όχι μόνο. Τραγούδησε και πολλά άλλα τραγούδια σε λαϊκό ύφος.

Το πραγματικό του επίθετο ήταν Ασημόπουλος. Ήταν περίπτωση ιδιαίτερα αντισυμβατικού καλλιτέχνη, κυρίως όσον αφορά τον τρόπο ζωής. Οι συμπεριφορές του και τα τραγούδια που έγραψε θεωρήθηκαν συχνά προκλητικά. Έντονα πολιτικοποιημένο άτομο, που ιδεολογικά δεν ανήκε σε κάποιο χώρο. O ίδιος ποτέ δεν αποδέχτηκε την "ταξινόμηση" σε κάποια ιδεολογία. Ο Άσιμος ήταν αρχικά αριστερός. Απέκτησε όμως αναρχική συνείδηση λίγο αργότερα και στη συνέχεια ξεπέρασε και τους αναρχικούς, καθώς δεν επιθυμούσε να του "κολλούν ταμπέλες".

Ο Νικόλας Άσιμος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 20 Αυγούστου του 1949 από γονείς Κοζανίτες. Μικρός υπήρξε αρκετά φιλομαθής. Το 1967 εγγράφεται στη Φιλοσοφική σχολή του Α.Π.Θ.. Τα χρόνια της φοιτητικής του ζωής ασχολήθηκε ενεργά με το θέατρο, ενώ παράλληλα έγραφε τραγούδια και τραγουδούσε σε μπουάτ. Συχνά είχε προβλήματα με την αστυνομία: ήταν η περίοδος της Χούντας και της λογοκρισίας που αυτή επιβάλλει.

Το 1973 φεύγει από τη Θεσσαλονίκη και πηγαίνει στην Αθήνα. Συνεχίζει να ασχολείται με το θέατρο και τελειώνει μια ιδιωτική σχολή Δραματικής Τέχνης. Γράφει τραγούδια τα οποία δε δισκογραφεί επίσημα, αλλά τα γράφει μόνος του σε κασέτες τις οποίες πουλάει σε διάφορους δρόμους της Αθήνας. Δίνει ακόμα μουσικές παραστάσεις σε μπουάτ της Πλάκας, και συνεργάζεται με καλλιτέχνες όπως ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας, ο Γιάννης Ζουγανέλης, ο Σάκης Μπουλάς, και η Κατερίνα Γώγου. Το 1976 απέκτησε μία κόρη από τη σχέση του με την Λίλιαν Χαριτάκη, εκτός γάμου.

Η πρώτη του συμμετοχή στη δισκογραφία ήταν το 1974 με το single Ρωμιός-Μηχανισμός σε ηλικία 25 χρόνων. Το 1977 φυλακίστηκε προσωρινά μαζί με άλλους 5 εκδότες και συγγραφείς. Αποφυλακίστηκαν και οι 5 μετά από πρωτοβουλία του Διονύση Σαββόπουλου. Το 1978 κατατάχτηκε στον στρατό. Ωστόσο δεν υπηρέτησε, αλλά πήρε απαλλαγή στράτευσης καταφέρνοντας να του αναγνωριστεί ότι πάσχει από Σχιζοειδή ψύχωση. Κάτι τέτοιο δεν είχε ωστόσο καμία σχέση με την πραγματικότητα γιατί, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά στην αυτοβιογραφία του, υιοθέτησε αυτή την συμπεριφορά γιατί ήταν αντίθετος προς τη στράτευση και απλά ήταν ένα σχέδιο για να την αποφύγει. Την περίοδο 1980 - 1981 έγραψε το βιβλίο του Αναζητώντας Κροκάνθρωπους, το οποίο δεν εκδόθηκε επίσημα, αλλά κυκλοφόρησε από τον ίδιο σε φωτοτυπημένα αντίγραφα. Τα τελευταία χρόνια, και μετά τον θάνατό του, το βιβλίο αυτό έχει κυκλοφορήσει και από εκδοτικό οίκο κάτι που ο ίδιος δεν θα ήθελε να συμβεί.

Το 1982 κυκλοφόρησε το πρώτο του δίσκο μακράς διάρκειας με τίτλο Ο Ξαναπές. Μελοποίησε το "Ουλαλούμ" του Γιάννη Σκαρίμπα. Το 1987 κατηγορήθηκε για το βιασμό μίας κοπέλας και οδηγήθηκε για λίγο στο ψυχιατρείο. Το γεγονός αυτό είχε σημαντικές συνέπειες στη ψυχολογία του και στις 17 Μαρτίου του 1988 κρεμάστηκε στο σπίτι του (σε μια σωλήνα καλοριφέρ), που ονόμαζε χώρο προετοιμασίας. Πέθανε σε ηλικία περίπου 39 ετών.

Επίσης, πληροφορίες λένε ότι είχε φτιάξει ένα είδους ημερολόγιο, στο οποίο κατέγραφε τις τελευταίες 15 ημέρες. Σε αυτές τις 15 ημέρες έψαχνε κάτι που θα του "έδινε" λόγο να ζει. Σε όλες τις ημέρες είχε σημειώσει Χ (δηλαδή ότι δεν έβρισκε) και στην 15η ημέρα σημείωσε επίσης X, οπότε και αυτοκτόνησε. Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι ο θάνατός του, η αυτοκτονία του, ήταν "σαν" προγραμματισμένα.

http://el.wikipedia.org/wiki/Νικόλας_Άσιμος 

Γ. ΡΙΤΣΟΣ "Πρωινό άστρο" απόσπασμα

Γ. ΡΙΤΣΟΣ "Πρωινό άστρο" απόσπασμα

“… Ένα καροτσάκι
τέσσερις Απρίληδες το σέρνουν
στο στρατί – στρατί του γαλαξία,
τέσσερις Απρίληδες με σέρνουν
μες στον ουρανό.

Μια κουνουπιέρα
τούλινο καραβάκι
οι ανάσες των πουλιών, των αστεριών
παίρνουν το καραβάκι
καταμεσίς στον ωκεανό
-πού πάμε, κοριτσάκι;

Μεγάλος που ‘ναι ο κόσμος,
μεγάλος, τι μεγάλος-

Τέσσερις τοίχοι
ένα παιδάκι
μια μητέρα
οι στίχοι
ένα καροτσάκι-
μην τρέχεις,
πώς να σε φτάσω;

Δεν έχει τοίχους η χαρά
δεν έχει χώρισμα η αγάπη…”


ΠΙΝΑΚΑΣ - George Smith "Spring Flowers"

Σήμερα 20/8... Οσίων τριαντα επτά μαρτύρων εν Βιζύη, Οσίου Θεοχάρους Νεαπολίτου, Προφήτου Σαμουήλ, Άγίων Ρηγίνου και Ορέστη των εν Κύπρω

μη μαδάς τη μαργαρίτα (φ.Μ.Κυμάκη)

Οσίων τριαντα επτά μαρτύρων εν Βιζύη, Οσίου Θεοχάρους Νεαπολίτου, Προφήτου Σαμουήλ, Άγίων Ρηγίνου και Ορέστη των εν Κύπρω

 για μεγέθυνση ροδάκι να ανοίξει καρτέλα με φακό +-

Ραούλ Ρουίς (Raúl Ruiz, 25 Ιουλίου 1941 - 19 Αυγούστου 2011)

19 Αυγούστου 2011 πέθανε: Ραούλ Ρουίς Χιλιανός σκηνοθέτης

Ο Ραούλ Ρουίς (Raúl Ruiz, 25 Ιουλίου 1941 - 19 Αυγούστου 2011) ήταν Χιλιανός σκηνοθέτης. Ήταν γνωστός για τις σουρρεαλιστικές, πειραματικές και ονειρικές του ταινίες. Αξιοσημέιωτα έργα του συμπεριλαμβάνουν τα La Ville des Pirates, Manoel dans l'île des merveilles και Τα Μυστήρια της Λισαβόνας.

Γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου 1941 στο Πουέρτο Μοντ της Χιλής. Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του "Tres tristes tigres" του χαρίζει τη Χρυσή λεοπάρδαλη στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο το 1969. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε τη συνεργάτιδά του, Βαλέρια Σαρμιέντο (Valeria Sarmiento). Το 1973, μετά το πραξικόπημα του δικτάτορα Αουγούστο Πινοσέτ, εγκατέλειψε τη Χιλή και εγκαταστάθηκε στη Γαλλία.


Πίνακας περιεχομένων
1 Φιλμογραφία
1.1 Σκηνοθεσία
1.2 Σενάριο
1.3 Ερμηνεία
1.4 Παραγωγή
2 Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Ο Μπλεζ Πασκάλ (Blaise Pascal, 19 Ιουνίου 1623 - 19 Αυγούστου 1662)

19 Αυγούστου 1662 πέθανε: Μπλεζ Πασκάλ Γάλλος μαθηματικός, φυσικός και φιλόσοφος

Ο Μπλεζ Πασκάλ (Blaise Pascal, 19 Ιουνίου 1623 - 19 Αυγούστου 1662) ήταν Γάλλος μαθηματικός, φυσικός, συγγραφέας και φιλόσοφος.


Πίνακας περιεχομένων
1 Βιογραφία
1.1 Τα πρώτα χρόνια
2 Οι εφευρέσεις και ανακαλύψεις
2.1 Θεολογική και φιλοσοφική ενασχόληση
3 Έργα του Μπλεζ Πασκάλ στα Ελληνικά
4 Βιβλιογραφία
5 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
6 Παραπομπές
Βιογραφία
Τα πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στο Κλερμόν-Φεράν το 1623. Ο Μπλεζ Πασκάλ ήταν ένα παιδί θαύμα. Η μητέρα του πέθανε όταν ήταν τριών μόλις χρονών, και λίγο αργότερα, ο πατέρας του Πασκάλ, Ετιέν Πασκάλ, ένας πλούσιος φοροεισπράκτορας και παθιασμένος ερασιτέχνης μαθηματικός, μετακόμισε από το Κλερμόν, στο Παρίσι, όπου προσωπικά επέβλεψε την κατ' οίκον εκπαίδευση του υιού του.

Ο Ετιέν είχε κάποιες παράξενες απόψεις. Αποφάσισε πως ο γιος του Μπλεζ, δεν έπρεπε να διδαχτεί μαθηματικά πριν από τα 15 του χρόνια, και γι' αυτό τον λόγο απομάκρυνε κάθε είδους μαθηματικό εγχειρίδιο από το σπίτι στο οποίο διέμεναν. Όμως το μόνο που κατάφερε με όλη αυτή την κίνηση ήταν να εξάψει την περιέργεια του νεαρού Μπλεζ για το απαγορευμένο αντικείμενο. Έτσι ο Πασκάλ άρχισε να μελετά γεωμετρία σε ηλικία δώδεκα ετών. Ανακάλυψε μόνος του ότι το άθροισμα των γωνιών ενός τριγώνου ισούται με δύο ορθές γωνίες και όταν ο πατέρας του, Ετιέν, είδε τα επιτεύγματα του γιου του, εντυπωσιάστηκε τόσο ώστε να αποφασίσει να άρει την απόφασή του, και να επιτρέψει στο γιο τη μελέτη μαθηματικών κειμένων, αρχίζοντας με το κλασσικό έργο "Στοιχεία" του Ευκλείδη. Άρχισε επίσης να πηγαίνει, τον προφανώς χαρισματικό Μπλεζ στις συναντήσεις της Ακαδημίας του Μερσέν, μια από τις πολλές ημιεπίσημες ομάδες μαθηματικών και επιστημόνων στο Παρίσι, οι οποίες οδήγησαν στη ίδρυση της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών το 1666. Στα 16 του χρόνια ανέπτυξε σε μια πραγματεία περί κωνικών τομών το θεώρημα που φέρει το όνομά του

Φεδερίκο δελ Σαγράδο Κοραθόν δε Χεσούς Γαρθία Λόρκα Φουέντε Βακέρος, 5 Ιουνίου 1898 – Βιθνάρ, 19 Αυγούστου 1936)

19 Αυγούστου 1936  πέθανε: Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα Ισπανός συγγραφέας

Ο Φεδερίκο δελ Σαγράδο Κοραθόν δε Χεσούς Γαρθία Λόρκα (Federico del Sagrado Corazón de Jesús García Lorca, προφέρεται: [feðeˈɾiko ɣarˈθi.a ˈlorka]) (Φουέντε Βακέρος, 5 Ιουνίου 1898 – Βιθνάρ, 19 Αυγούστου 1936), ήταν Ισπανός ποιητής και δραματουργός που ανήκει στη λεγόμενη «γενιά του ’27», ομάδα συγγραφέων που προσέγγισε την ευρωπαϊκή αβάν-γκαρντ με εξαιρετικά αποτελέσματα, ούτως ώστε το πρώτο μισό του 20ου αιώνα να ορίζεται ως «αργυρή εποχή» (edad de plata) της ισπανικής λογοτεχνίας. Δολοφονήθηκε κατά το ξέσπασμα του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου από αγνώστους, οι οποίοι πολύ πιθανόν συνδέονταν με τον εθνικιστικό φασισμό, επειδή ο ίδιος σχετιζόταν ή υποστήριζε τους Δημοκρατικούς[28][29].


Πίνακας περιεχομένων
1 Βιογραφία
1.1 Η παιδική ηλικία
1.2 Οι σπουδές και οι γνωριμίες στη Γρανάδα
1.3 Στη Μαδρίτη
1.3.1 Η εισαγωγή στη φοιτητική εστία Residencia de Estudiantes
1.3.2 Οι πρώτες δημοσιεύσεις
1.3.3 Οι κορυφαίες δημιουργίες του
1.3.4 Το τραγικό τέλος
2 Τα σημαντικότερα έργα του και οι ελληνικές τους μεταφράσεις
3 Έργα εμπνευσμένα από τον Λόρκα
4 Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις
5 Παραπομπές
6 Πηγές
7 Βιβλιογραφία
7.1 Βιβλία
7.2 Περιοδικά
7.3 Άρθρα
8 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
8.1 Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ

Επιδρομή της Διέππης

19 Αυγούστου 1942
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος: Επιδρομή της Διέππης. Η 2η Καναδική Μεραρχία Πεζικού ηγείται αμφίβιας επίθεσης των συμμαχικών δυνάμεων στη Διέππη της Γαλλίας και αποτυγχάνει, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν και να αιχμαλωτιστούν πολλοί Καναδοί. Η επιχείρηση είχε σκοπό να αναπτύξει και να δοκιμάσει νέες τακτικές αμφίβιας απόβασης για την επερχόμενη πλήρη απόβαση στη Νορμανδία.

Με τον όρο Επιδρομή της Διέππης (αγγλ. Dieppe Raid), "Operation Rutter" (αργότερα η επιχείρηση μετονομάστηκε σε "Επιχείρηση Αγαλλίαση" (Operation Jubilee))[1] αναφέρεται η επιδρομή που πραγματοποίησαν τον Αύγουστο του 1942 τα Συμμαχικά στρατεύματα εναντίον του, κατεχόμενο από τις δυνάμεις της ναζιστικής Γερμανίας μικρού γαλλικού λιμένα της Διέππης. Η επιχείρηση στέφθηκε από πλήρη αποτυχία.


Πίνακας περιεχομένων
1 Ιστορικό υπόβαθρο
2 Προετοιμασία
2.1 Το βασικό σχέδιο
3 Η απόβαση
3.1 Στην ανατολική πτέρυγα
3.2 Στην δυτική πτέρυγα
3.3 Η κύρια επίθεση
4 Απολογισμός
5 Το μάθημα της Διέππης
6 Παραπομπές 

Σήμερα 19/8... Μεγαλομάρτυρος Ανδρέου του Στρατηλάτου, Οσίου Θεοφάνους πολιούχου Ναούσης του θαυματουργού, Μαρτύρων Τιμοθέου Αγαπίου Θέκλης Ευτυχιανού Στρατηγίου και Μύρωνος

roof gargen (φ.Μ.Κυμάκη)

 

  Μεγαλομάρτυρος Ανδρέου του Στρατηλάτου, Οσίου Θεοφάνους πολιούχου Ναούσης του θαυματουργού, Μαρτύρων Τιμοθέου Αγαπίου Θέκλης Ευτυχιανού Στρατηγίου και Μύρωνος

 

για μεγέθυνση ροδάκι να ανοίξει καρτέλα με φακό +-

Αριστείδης Δαμαλάς

Ο Αριστείδης Δαμαλάς ήταν Έλληνας ηθοποιός του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 15 Ιανουαρίου 1855 από σημαντική οικογένεια. Πατέρας του ήταν ο Αμβρόσιος Δαμαλάς, δήμαρχος της Ερμούπολης. Μητέρα του ήταν η Καλλιόπη Δαμαλά, το γένος Ράλλη, θυγατέρα του Χίου ευπατρίδη και δημάρχου Πειραιώς Λουκά Ράλλη.

Σχολείο πήγε στον Πειραιά, και μετά σπούδασε στο Παρίσι και Λονδίνο. Γεμάτος πατριωτικά αισθήματα παρουσιάστηκε στην επιστράτευση του 1878 και κατατάχτηκε εθελοντής στο ιππικό. Υπηρέτησε με πολύ ζήλο επί τέσσερα χρόνια.

Παντρεύτηκε την Γαλλίδα Σάρα Μπερνάρ και απέκτησε παγκόσμια φήμη.

Το 1889 απέκτησε μία εξώγαμη κόρη, την Τερέζα, με μία από τις ερωμένες του, που αυτή την παράτησε στην πόρτα του σπιτιού της Σάρας Μπερνάρ με ένα σημείωμα (ο ίδιος είχε πεθάνει). Το παιδί ανέλαβε να δώσει σε ανάδοχη οικογένεια στην Ελλάδα ο Βασίλειος Ζαχάρωφ.[2]

Απεβίωσε απρόοπτα στο Παρίσι από υπερβολική δόση ναρκωτικών στις 18 Αυγούστου 1889. Κηδεύτηκε στην Αθήνα με πολλή μεγαλοπρέπεια.

Σήμερα 18/8... Οσίου Αρσενίου του νέου ασκήσαντος εν Πάρω, Μαρτύρων Φλώρου και Λαύρου

Η μπουκαμβίλια νεγκλιζε (φ.Μ.Κυμάκη)

Οσίου Αρσενίου του νέου ασκήσαντος εν Πάρω, Μαρτύρων Φλώρου και Λαύρου

Για μεγέθυνση ροδάκι να ανοίξει καρτέλα με φακό +-

Πιέρ ντε Φερμά

Ο Πιέρ ντε Φερμά (γαλλ. Pierre de Fermat) ήταν Γάλλος νομικός στο κοινοβούλιο της Τουλούζης και ερασιτέχνης μαθηματικός με μεγάλη συμβολή στην ανάπτυξη του απειροστικού λογισμού. Ειδικότερα είναι γνωστός για την ανακάλυψη μιας πρωτότυπης μεθόδου υπολογισμού των ελάχιστων και μέγιστων σημείων σε καμπύλες γραμμές, η οποία είναι ανάλογη με τον τότε ακόμα άγνωστο διαφορικό λογισμό.

Επίσης είναι γνωστός και για τις έρευνές του για στην θεωρία των αριθμών, την αναλυτική γεωμετρία, την θεωρία πιθανοτήτων και την οπτική.

Κυρίως όμως είναι γνωστός για το τελευταίο θεώρημα του Φερμά, το οποίο περιέγραψε σε μια μικρή σημείωση στο βιβλίο Αριθμητικά του Διόφαντου

Ο Φερμά γεννήθηκε στο Μπομόν ντε Λομάνι (Beaumont-de-Lomagne) της περιφέρειας Ταρν-ε-Γκαρόν του Νομού Μέσων Πυρηναίων (Midi-Pyrénées) στη νότια Γαλλία στις 17 Αυγούστου 1601 και ήταν βασκικής καταγωγής.Ο πατέρας του, Ντομινίκ Φερμά, ήταν ευκατάστατος έμπορος δερμάτων και κατείχε το αξίωμα "second consul" στο "παλαιό καθεστώς" (ancien regime) της Γαλλίας, κυβερνητική θέση ισοδύναμη με του σημερινού δημάρχου. Ο Ντομινίκ νυμφεύτηκε δύο φορές, αρχικά την Φρανσουάζ Καζενέβ (Françoise Cazeneuve) και στην συνέχεια την Κλερ ντε Λον (Claire de Long). Δεν είναι εξακριβωμένο ποια από τις δύο ήταν η μητέρα του Πιέρ, φαίνεται όμως πιθανότερο να ήταν η Κλερ ντε Λον. Δεν είναι επίσης σαφής η χρονολογία γέννησής του, καθώς έχουν ανευρεθεί στα αρχεία της Μοντωμπάν και της γενέτειράς του δύο εγγραφές με το όνομα "Πιέρ Φερμά", η μία χρονολογούμενη το 1601 και η άλλη το 1607.

Δεν είναι γνωστές πολλές λεπτομέρειες σχετικά με τα πρώτα στάδια της μόρφωσής του. Πιθανόν να έλαβε τη στοιχειώδη εκπαίδευση στο μοναστήρι των Φραγκισκανών "Grandsl ve" που βρισκόταν στην περιοχή της γενέτειράς του.

Ολοκληρώνοντας τις βασικές σπουδές του γράφτηκε αρχικά στο Πανεπιστήμιο της Τουλούζης και στην συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Μπορντώ (περίπου το δεύτερο ήμισυ του 1620). Εκεί άρχισε το 1629 τις πρώτες του έρευνες επί των μαθηματικών, όταν έδωσε σε ένα μαθηματικό ένα αντίγραφο του Plane Loci του Απολλωνίου το οποίο είχε αποκαταστήσει. Την ίδια περίοδο, επίσης, συνέγραψε αρκετά κείμενα σχετικά με το μέγιστο και το ελάχιστο των συναρτήσεων, τα οποία έδωσε στον Ετιέν ντ' Εσπανιέ (Étienne d'Espagnet), λάτρη των μαθηματικών και γιο του προέδρου του Κοινοβουλίου του Μπορντώ που είχε τα ίδια ενδιαφέροντα με αυτόν και είχε δημιουργήσει ένα μικρό κύκλο με τους Φιλόν (Philon) και Πραντ (Prades), τους οποίους μνημονεύει ο Φερμά στην αλληλογραφία του.[6]

Από το Μπορντώ μετακόμισε στην Ορλεάνη για να σπουδάσει Νομικά στο πανεπιστήμιο της πόλης. Λαμβάνοντας το πτυχίο του αγόρασε τον τίτλο του συμβούλου (conseiller) στο Κοινοβούλιο της πόλης. Το 1631, έχοντας το επάγγελμα του δικηγόρου, το οποίο του εξασφάλιζε κοινωνική άνοδο αλλά και άνοιγε τους δρόμους της πολιτικής εξουσίας, και κυβερνητικό αξίωμα άλλαξε το όνομά του από Πιέρ Φερμά σε Πιέρ ντε Φερμά. Το ίδιο έτος νυμφεύτηκε στο Μπωμόν (Beaumont) την τέταρτη εξαδέλφη του Λουίζ ντε Λον (Louise de Long), με την οποία απέκτησαν πέντε παιδιά: τον Κλεμάν-Σαμυέλ (Clément-Samuel), τον Ζαν (Jean), την Κλερ (Claire), την Λουίζ (Louise) και την Κατρίν (Catherine). Η οικογένεια Φερμά απολάμβανε μεγάλης εκτίμησης στην πόλη και, καθώς ο πεθερός του, ως ένας από τους παλαιότερους νομοθέτες ανήκε στην Αριστοκρατία, εντάχθηκε σε αυτήν και η οικογένεια Φερμά.

Ο Φερμά χειριζόταν άψογα, εκτός από τα γαλλικά, τα λατινικά, τα Αρχαία ελληνικά, τα ισπανικά, τα ιταλικά και πιθανόν και την βασκική διάλεκτο. Για το λόγο αυτό ήταν περιζήτητος για την απόδοση των κλασικών ελληνικών κειμένων. Παρά την ενασχόλησή του με τη μαθηματική επιστήμη, κράτησε για τον εαυτό του τον τίτλο του "ερασιτέχνη", ενώ παράλληλα κατάφερε να πετύχει την επιθυμητή αναγνώρισή του. Το γεγονός αυτό οδήγησε σε διαμάχες με συγχρόνους του μαθηματικούς, όπως ο Ρενέ Ντεκάρτ (Καρτέσιος), ενώ είχε αναπτύξει φιλία με τον Μπλεζ Πασκάλ

Ο Φερμά απεβίωσε στις 12 Ιανουαρίου 1665 στην πόλη Καστρ (Castres).

Το Θεώρημα του Φερμά :
Το τελευταίο θεώρημα του Φερμά είναι ένα από τα πιο γνωστά θεωρήματα στην ιστορία των μαθηματικών και αποδείχτηκε πρόσφατα από τους μαθηματικούς Άντριου Γουάιλς και Ρίτσαρντ Τέιλορ. Εκφράζεται ως εξής:

Είναι αδύνατον να χωρίσεις οποιαδήποτε δύναμη μεγαλύτερη της δεύτερης σε δύο ίδιες δυνάμεις.

Χρησιμοποιώντας πιο επίσημη μαθηματική σημειογραφία, το τελευταίο θεώρημα του Φερμά μπορεί να διατυπωθεί ως εξής:

Αν ένας ακέραιος n είναι μεγαλύτερος του 2, τότε η εξίσωση

x^n + y^n = z^n, όπου x, y, και z θετικοί ακέραιοι

δεν έχει λύση.

Παρά το γεγονός ότι σχετίζεται αρκετά με το Πυθαγόρειο θεώρημα, το οποίο έχει άπειρες λύσεις και εκατοντάδες αποδείξεις, η έξυπνη αυτή παραλλαγή του Φερμά στάθηκε πολύ δυσκολότερο να αποδειχτεί. Επίσης, επειδή το συγκεκριμένο πρόβλημα γίνεται πολύ εύκολα κατανοητό από τον καθένα (ως προς τη διατύπωσή του), έχουν δημιουργηθεί κατά καιρούς οι περισσότερες λανθασμένες αποδείξεις από οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα στην ιστορία των μαθηματικών. Όλα τα θεωρήματα που είχαν προταθεί από τον Φερμά αποδείχτηκαν, είτε με δικές του αποδείξεις, είτε με αποδείξεις άλλων μαθηματικών, στους επόμενους δύο αιώνες που ακολούθησαν τις προτάσεις. Το τελευταίο θεώρημα του Φερμά δεν ήταν το τελευταίο που διατύπωσε, αλλά το τελευταίο που αποδείχτηκε. Υπάρχουν πολλές εξισώσεις που έχουν μορφή παρόμοια με αυτή του τελευταίου θεωρήματος του Φερμά. Ένα παράδειγμα είναι το εξής:

Υπάρχουν άπειροι θετικοί ακέραιοι αριθμοί x, y, και z, τέτοιοι ώστε x^n + y^n = z^m, όπου n και m πρώτοι μεταξύ τους φυσικοί αριθμοί.

Ο Φερμά διατύπωσε το θεώρημα ως σημείωση στο βιβλίο Αριθμητικά του Διόφαντου δίπλα στο Πυθαγόρειο θεώρημα. Εκεί έγραψε ότι γνωρίζει μια καταπληκτική απόδειξη, αλλά δε του φτάνει ο χώρος για να την γράψει.
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%BF_

Σήμερα 17/8... Αγίου Λεύκιου, Αγίου Μύρωνος μάρτυρος, Αγίου Στράτωνος

Το Αγκάθι στο μπαλκόνι της ξαδέρφης στις Μουρνιές (φ.Μ.Κυμάκη)

Αγίου Λεύκιου, Αγίου Μύρωνος μάρτυρος, Αγίου Στράτωνος

Για μεγέθυνση ροδάκι να ανοίξει καρτέλα με φακο +-