Μεγάλη Τρίτη

 

Μεγάλη Τρίτη

Κατά την Μ. Τρίτη επιτελούμε ανάμνηση (α) της περί των δέκα παρθένων γνωστής παραβολής του Κυρίου. Η Εκκλησία μας καλεί να είμεθα έτοιμοι για να υποδεχθούμε, κρατούντες τις λαμπάδες των αρετών μας, τον ουράνιον Νυμφίο, τον Κύριον Ιησού, ο Οποίος θα έλθει αιφνίδια, είτε ειδικά κατά τη στιγμή του θανάτου μας, είτε γενικά κατά τη Δευτέρα Παρουσία. Επίσης μας καλεί, (β) φέρουσα ενώπιό μας και τη παραβολή των ταλάντων, να καλλιεργήσουμε και να αυξήσουμε τα χαρίσματα που μας έδωσε ο Θεός.

Ο Κύριός μας, ο Ιησούς Χριστός, όταν ανέβαινε στα Ιεροσόλυμα και πλησίαζε προς το εκούσιο Πάθος, έλεγε στους μαθητές Του ορισμένες παραβολές για να τους προετοιμάσει. Μερικές, μάλιστα, τις έλεγε για να καυτηριάσει και να χτυπήσει του Γραμματείς και τους Φαρισαίους.
Μια από αυτές, τη σημερινή των δέκα παρθένων, την είπε για να παρακινήσει μεν όλους προς την ελεημοσύνη, αλλά και να διδάξει όλους μας να είμαστε έτοιμοι πριν μας προλάβει το τέλος του θανάτου. Επειδή έχει πολλή δόξα η παρθενία (πραγματικά είναι μεγάλο κατόρθωμα!) και για να μη βρεθεί κάποιος που κατορθώνει αυτό το μεγάλο έργο, αλλά παραμελεί τα άλλα και ιδίως την ελεημοσύνη, προβάλλει αυτή τη παραβολή.
Τρέχει πολύ γρήγορα η νύκτα της παρούσης ζωής, έτσι οι παρθένες όλες νύσταξαν και κοιμήθηκαν, δηλαδή πέθαναν, γιατί ο θάνατος λέγεται και ύπνος. Καθώς κοιμόντουσαν, στη μέση της νύχτας ακούσθηκε μια δυνατή φωνή που έλεγε: «Νάτος ο Νυμφίος, έρχεται! Βγείτε όλες να Τον προϋπαντήσετε!». Τότε οι φρόνιμες παρθένες που είχαν φροντίσει να έχουν άφθονο λάδι, συνάντησαν τον Νυμφίο και μπήκαν μέσα μαζί Του, όταν ανοίχθηκαν οι πύλες. Αυτές κοντά στις άλλες αρετές και μάλιστα της παρθενίας, φρόντισαν να έχουν άφθονο και το λάδι της ελεημοσύνης.
Αντίθετα οι άλλες πέντε παρθένες που δεν είχαν αρκετό λάδι, όταν ξύπνησαν ζητούσαν λίγο από τις φρόνιμες, αλλά μετά θάνατο δεν είναι εύκολο να αγοράσεις λάδι από αυτούς που το πουλούν, δηλαδή τους φτωχούς. Αυτές η παραβολή τις ονομάζει μωρές, γατί ενώ κατόρθωσαν το δυσκολότερο, την ''παρθενία'', παραμέλησαν το ευκολότερο γιατί ήταν ανελεήμονες καρδιές.

Όποιος λοιπόν κατορθώσει μια αρετή - έστω μεγάλη - αλλά δε φροντίσει και για τις άλλες και ιδίως την ελεημοσύνη, δε μπορεί να μπει μαζί με το Χριστό στην αιώνια ανάπαυση και γυρίζει πίσω ντροπιασμένος. Και τίποτα δεν είναι πιο λυπηρό και πιο ντροπιαστικό από μια "παρθένο" που νικιέται απ' τον έρωτα των χρημάτων.https://www.synaxarion.gr/gr/sid/3030/sxsaintinfo.aspx

Σπανακοκεφτέδες

 Σπανακοκεφτέδες:   Σπανακοκεφτέδες  • 1 κιλό σπανάκι • 2 φρέσκα κρεμμυδάκια • 1 κρεμμύδι ξερό μέτριο • Αλεύρι ή γαλέτα για το τηγάνισμα • Ελαιόλαδο, ...

Φερνάντο Μποτέρο (Fernando Botero, 19 Απριλίου 1932)

Φερνάντο Μποτέρο (Fernando Botero, 19 Απριλίου 1932): Ο Φερνάντο Μποτέρο (Fernando Botero, 19 Απριλίου 1932) είναι Κολομβιανός καλλιτέχνης. Θεωρείται ένας από τους πιο πετυχημένους καλλιτέχνες...

Κάρολος Ροβέρτος Δαρβίνος (αγγλ. Charles Robert Da...

 Κάρολος Ροβέρτος Δαρβίνος (αγγλ. Charles Robert Da...: Ο Κάρολος Ροβέρτος Δαρβίνος (αγγλ. Charles Robert Darwin) (12 Φεβρουαρίου, 1809 - 19 Απριλίου, 1882) ήταν Άγγλος φυσιοδίφης, συλλέκτης κα...

Λόρδος Βύρων (αγγλικά Λορντ Μπάιρον, Lord George G...

 

 Λόρδος Βύρων (αγγλικά Λορντ Μπάιρον, Lord George G...: Ο Λόρδος Βύρων (αγγλικά Λορντ Μπάιρον, Lord George Gordon Byron VI), 22 Ιανουαρίου 1788 - 19 Απριλίου 1824), ήταν Άγγλος ποιητής, από τους σ...

Ο Γεώργιος (Τζωρτζ) Κοσμάτος (4 Ιανουαρίου 1941 - ...

Ο Γεώργιος (Τζωρτζ) Κοσμάτος (4 Ιανουαρίου 1941 - ...:   Ο Γεώργιος (Τζωρτζ) Κοσμάτος (4 Ιανουαρίου 1941 - 19 Απριλίου 2005) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης Γεννήθηκε στη Φλωρεντία στην Ιταλία και έζησε ...

Ἡ Κασσιανή

 Ἡ Κασσιανή:   Ἡ Κασσιανή Κύριε, γυναίκα ἁμαρτωλή, πολλά, πολλά, θολά, βαριὰ τὰ κρίματά μου. Μά, ὦ Κύριε, πῶς ἡ θεότης Σου μιλᾶ μέσ᾿ στὴν καρδιά μ...

Παγκόσμια Ημέρα Μνημείων 18 Απριλίου

Κρήνη δίπλα στο Κουμπέ  Βαλιδέ τζαμί πλ. Κορνάρου

Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Μνημείων και Χώρων έχει οριστεί από την Unesco και το Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Τοποθεσιών (International Council on Monuments and Sites - ICOMOS) και, κάθε χρόνο, επικεντρώνεται σε ένα επίκαιρο θέμα, πάνω στο οποίο πραγματοποιούνται ποικίλες δράσεις.

Εστιάζοντας, φέτος, στα μνημεία που ανά τους αιώνες έχουν σχέση με την εκπαίδευση, ο εορτασμός φιλοδοξεί να συμβάλλει στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της κοινωνίας απέναντι στα μνημεία αυτά και, ταυτόχρονα, να προωθήσει και να ενισχύσει την προστασία και την ένταξή τους στη σύγχρονη κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική ζωή.

Σε αυτήν την κατηγορία μνημείων ανήκουν βιβλιοθήκες, πανεπιστήμια, σχολεία, ακαδημίες, μοναστήρια ή και ανοιχτοί χώροι, που αποτελούν σημαντικά τμήματα της πολιτισμικής μας κληρονομιάς, λόγω της ιστορικής και καλλιτεχνικής τους αξίας, αλλά και της κοινωνικής και θεσμικής τους συνεισφοράς στον τομέα της εκπαίδευσης.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της κατηγορίας είναι η Ακαδημία Πλάτωνος από την αρχαιότητα και το Αμφιθέατρο, το Γυμναστήριο και τα Λουτρά του Μαράσλειου από τη σύγχρονη εποχή.

Σε 104 χώρες στις 5 ηπείρους

Το Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Τοποθεσιών, που εδρεύει στο Παρίσι, είναι ο πιο έγκυρος διεθνής, επαγγελματικός, μη κυβερνητικός οργανισμός τεχνικός σύμβουλος της Unesco για την προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Έχει ως μέλη ειδικούς επιστήμονες (αρχαιολόγους, αρχιτέκτονες, χημικούς, νομικούς κ.ά.) από όλο τον κόσμο και δραστηριοποιείται σε 104 χώρες στις 5 ηπείρους.

Το Ελληνικό Τμήμα του Συμβουλίου Μνημείων οργανώνει κάθε χρόνο εκδηλώσεις με την ευκαιρία της παραπάνω επετείου. Στα πλαίσια των παραπάνω εκδηλώσεων, το Ελληνικό ICOMOS έχει προτείνει δράσεις για την καθιέρωση της ημέρας αυτής, ως ημέρα ελεύθερης εισόδου στα μνημεία, τη δημοσιοποίηση κάθε χρόνο την ημέρα αυτή καταλόγου των αγαθών της πολιτιστικής κληρονομιάς που απειλούνται, την ευαισθητοποίηση των νέων στο θέμα της προστασίας και διατήρησης των μνημείων.

Κατάλογος των αγαθών παγκόσμιας κληρονομιάς στην Ελλάδα:

Ναός Επικούρειου Απόλλωνα στις Βάσσες (χρονολογία ένταξης 1986)
Δελφοί (1987)
Ακρόπολη (1987)
Άγιον Όρος - Άθως (1988)
Μετέωρα (1988)
Παλαιοχριστιανικά και Βυζαντινά Μνημεία Θεσσαλονίκης (1988)
Αρχαιολογικός χώρος Ασκληπιείου Επιδαύρου (1988)
Μεσαιωνική πόλη της Ρόδου (1988)
Αρχαιολογικός χώρος Μυστρά (1989)
Αρχαιολογικός χώρος Ολυμπίας (1989)
Αρχαιολογικός χώρος Δήλου (1990)
Μονή Δαφνίου, Μονή Οσίου Λουκά, Νέα Μονή Χίου (1990)
Πυθαγόρειο και Ηραίον Σάμου (1992)
Αρχαιολογικός χώρος Αιγών – Βεργίνα (1996)
Αρχαιολογικοί χώροι των Μυκηνών και της Τίρυνθας (1999)
Χώρα, Ιερά Μονή Αγ. Ιωάννη και Σπήλαιο της Αποκάλυψης Πάτμου (1999)
Παλαιά Πόλη Κερκύρας (2007)

Άλμπερτ Αϊνστάιν (γερμ.: Albert Einstein, Ουλμ 14 ...

ΆλμπερτΑϊνστάιν 

(γερμ.: Albert Einstein, Ουλμ 14 ...: Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν (γερμ.: Albert Einstein, Ουλμ 14 Μαρτίου 1879 - Πρίνστον 18 Απριλίου 1955) ήταν φυσικός γερμανοεβραϊκής καταγωγής, ο οπο...

Αλέξανδρος Κορυζής 18 Απριλίου 1941

 Αλέξανδρος Κορυζής 18 Απριλίου 1941:     Αλέξανδρος Κορυζής - Ο τραπεζίτης που είπε το μεγάλο ΟΧΙ στους Γερμανούς Αλέξανδρος Κορυζής: Τραπεζίτης και πολιτικός, διορισμένος πρ...

Ο Οιδίποδας και η Σφίγγα Γκυστάβ Μορώ

Ο Οιδίποδας και η Σφίγγα Γκυστάβ Μορώ: Ο Οιδίποδας και η Σφίγγα (γαλ. Œdipe et le Sphinx) είναι αριστουργηματικός πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Γκυστάβ Μορώ. Φιλοξενείται στο Μητρο...

18 Απριλίου 1988-«Praying Mantis»

18 Απριλίου 1988-«Praying Mantis»:   Η ιρανική φρεγάτα Sahand, φλεγόμενη. Ναυμαχία Αμερικανών και Ιρανών εντός των χωρικών υδάτων του Ιράν, κατά τη διάρκεια του Ιρανο-Ιρακιν...

Λουκρητία Βοργία (18 Απριλίου 1480 - 24 Ιουνίου 1519)

 Λουκρητία Βοργία (18 Απριλίου 1480 - 24 Ιουνίου 1519):   Η Λουκρητία Βοργία (18 Απριλίου 1480 - 24 Ιουνίου 1519) ήταν δούκισσα της Φερράρας, πασίγνωστη για την ομορφιά της, τους σκανδαλώδεις έρ...

Σάμιουελ Φίλιπς Χάντιγκτον (Samuel P. Huntington, ...

 Σάμιουελ Φίλιπς Χάντιγκτον (Samuel P. Huntington, ...: Ο Σάμιουελ Φίλιπς Χάντιγκτον (Samuel P. Huntington, 18 Απριλίου 1927 – 24 Δεκεμβρίου 2008) ήταν Αμερικανός πολιτικός επιστήμων ο οποίος έγ...

Κρητικά ντολμαδάκια

Κρητικά ντολμαδάκια: Κρητικά ντολμαδάκια με φρέσκα αμπελόφυλλ Υλικά  ½ κιλό φρέσκα αμπελόφυλλα 2 κούπες ρύζι 2 μεγάλα ή 3 μέτρια ξερά κρεμμύδια τριμμένα στον ...

Σήμερα 18 Απριλίου Μεγάλη Δευτέρα , Νεομάρτυρος Ιωάννου του ράπτου,

Σειρά ΕΛΤΑ ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΑ Ανεμώνη η χαρίης

Μεγάλη Δευτέρα

Μεγάλη Δευτέρα Από τη σημερινή μέρα ξεκινούν τα άγια Πάθη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Τύπος του Κυρίου μας Ιησού είναι ο πάγκαλος Ιωσήφ που σήμερα επιτελούμε (α) την ανάμνησή του. Ήταν ο μικρότερος γιός του Πατριάρχη Ιακώβ και ο πιο αγαπητός. Όμως φθονήθηκε από τα αδέλφια του και αρχικά τον έριξαν σ' ένα βαθύ λάκκο και εξαπάτησαν το πατέρα τους

Σήμερα 18 Απριλίου Μεγάλη Δευτέρα
Νεομάρτυρος Ιωάννου του ράπτου, Οσίων Ακακίου Κοσμά και Ευθυμίου,

Για μεγεθυνση ροδακι να ανοιξει με φακό

Σήμερα 17 Απριλίου

Σειρά ΕΛΤΑ ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΑ Μήκων η ροιάς

Σήμερα 17Απριλίου

Κυριακή των Βαίων, Ιερομάρτυρος Συμεώνος επισκόπου εν Περσία, Αγαπητού πάπα Ρώμης, Μάρτυρος Αδριανού

Για μεγέθυνση ροδακι να ανοιξει με φακο

Παγκόσμια Ημέρα Φωνής...

Πλατεία Κορνάρου Ηράκλειο

Παγκόσμια Ημέρα Φωνής...

Κάθε χρόνο στις 16 Απριλίου οι επαγγελματίες από το χώρο της υγείας που σχετίζονται με την φωνή (Ωτορινολαρυγγολόγοι, Λογοπαθολόγοι, Λογοθεραπευτές) γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα Φωνής και καλούν άνδρες και γυναίκες, νέους και ηλικιωμένους να φροντίσουν την υγιεινή της φωνή τους.

Η φωνή είναι μία από τις σημαντικότερες λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού και μέσω αυτής τελείται το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινής μας επικοινωνίας με τα άτομα του κοντινού και μη περιβάλλοντός μας. Την πρωτοβουλία για την καθιέρωση της Παγκόσμιας Ημέρας Φωνής είχαν βραζιλιάνοι ωτορινολαρυγγολόγοι.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.sansimera.gr/worldays/132#ixzz2QbWeqo6F

Σταφιδόψωμο Αχαΐας

Απο της νηστίσιμες συνταγές που συγκέντρωσε η Μ.Παναγάκου απ όλη την Ελλάδα για τη Σαρακοστή.

 ΥΛΙΚΑ

1 ποτήρι ελαιόλαδο/

1 ποτήρι ζάχαρη/

2 ποτήρια χυμό φρέσκου πορτοκαλιού/ξύσμα από τα πορτοκάλια/

1 ποτηράκι του λικέρ, κονιάκ/

1 ποτήρι σταφίδες/

1 ποτήρι χοντροκομμένα καρύδια/

1/2 κιλό αλεύρι που φουσκώνει μόνο τουΙ

1κ. γλ. κανέλλα τριμμένη/

1 κ. γλ. γαρίφαλο τριμμένο 

Τρόπος παρασκευής

1 . Βάζουμε τις σταφίδες σε μπολ με χλιαρό νερό και κονιάκ να τις σκεπάζει για να φουσκώσουν και να μολακώσουν. Χτυπάμε το λάδι με τη ζάχαρη ανακατεύουμε το ξύσμα στον χυμό και προσθέτουμε τη σόδα. Μόλις αρχίσει να ξεχειλίζει το ρίχνουμε στο μείγμα του λαδιού και συνεχίζουμε το χτύπημα.

2, Ανακατεύουμε στο αλεύρι την κανέλλα, το γαρίφαλο και τα καρύδια προσθέτοντας τα σιγά σιγά στο λάδι και ανακατεύουμε απαλά.

Τέλος, στραγγίζουμε τις σταφίδες, ρίχνοντας και αυτές στο μείγμα.

3.Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 160 βαθμούς αερόθερμο, λαδώνουμε καλά ένα ταψί και αδειάζουμε μέσα το σταφιδόψωμο.

Ψήνουμε για 50-60'). Όταν είναι έτοιμο και καλά ψημένο, το βγάζουμε επάνω σε σχάρα να κρυώσει. Το σερβίρουμε με ζάχαρη άχνη και κανέλλα και συνοδεύουμε με σπιτικό λικέρ βύσσινο ή πορτοκάλι.

Μολόχα η αγρία

Πολυετές φυτό που φυτρώνει σε όλη την Ευρώπη και τη Δυτική Ασία, πολύ κοινό παντού. Την συναντάμε σε όλη την Ελλάδα σε τόπους υγρούς και μαλακούς. Η μολόχα είναι αρκετά γνωστή κυρίως για τις μαλακτικές, αποχρεμπτικές και καθαρτικές της ιδιότητες. Έχει χνουδωτά φύλλα και ρόδινα ή ιώδη άνθη με γραμμώσεις. Η εποχή της άνθησής της είναι Απρίλιος  -Σεπτέμβριος και χρησιμοποιούμενα μέρη του φυτού είναι τα άνθη και η ρίζα του. 

Η κυριότερη θεραπευτική και πρακτική ιδιότητα της μολόχας είναι αυτή του αποτελεσματικού μαλακτικού. Επιπλέον δρα ως αποχρεμπτικό και έχει αντιβηχικές ιδιότητες. Χρησιμοποιείται ως εναλλακτική θεραπεία στις φλεγμονές των αναπνευστικών οδών.

Στο γαστρεντερικό σύστημα Έχει ελαφριές στυπτικές ιδιότητες και θεωρείται ότι τονώνει το έντερο. Σε μεγάλες δόσεις λειτουργεί ως καθαρτικό. 

Στο δέρμα Τρίψιμο με φύλλα μολόχας ανακουφίζει από τσιμπήματα, δαγκώματα ή κνησμό. Συστήνεται επίσης σε περιπτώσεις δερματικών ερεθισμών και στο έκζεμα. 

Άλλες ιδιότητες Δρα ως διουρητικό. Αναφέρεται ότι καταπραΰνει τον πόνο των αυτιών (με ενστάλαξη σε αυτά). Συμβάλλει στην αραίωση και βελτίωση των επιληπτικών κρίσεων. Τέλος, στην αρχαιότητα πίστευαν ότι θεραπεύει τα νεφρά

Με ποιούς τρόπους μπορούμε να το εντάξουμε στη διατροφή; Ως έγχυμα , Ως αφέψημα,  Φρέσκα άνθη ή ψιλοκομμένα φύλλα, ως βάση σαλάτας ή για την διακόσμηση του πιάτου 

Ιστορικά στοιχεία

Η μολόχα είναι γνωστή ως φαρμακευτικό φυτό από το 700 π.Χ. Οι Έλληνες, οι Αιγύπτιοι και οι Ρωμαίοι έτρωγαν τους βλαστούς ως σαλάτα, ενώ ο Κικέρωνας και ο Οράτιος τη θεωρούσαν σπουδαία τροφή για τον άνθρωπο. Ο Πυθαγόρας θεωρούσε ότι υποβοηθά τη σκέψη, ο Ησίοδος την ονόμαζε "τροφή των φτωχών" κι ο Πλίνιος έλεγε ότι ο άνθρωπος τρώγοντας μια χούφτα μολόχες την ημέρα απομακρύνει τις αρρώστιες.

Σ' έναν αρχαίο θρύλο αναφέρεται ότι ο Επιμενίδης είχε κοιμηθεί για 50 χρόνια σ' ένα σπήλαιο στη Κρήτη και όταν ξύπνησε βρέθηκε σ' έναν καινούργιο κόσμο, όπου για να μη πεινά και να μην διψά, έτρωγε μόνο μολόχα και βολβούς. Για τον λόγο αυτό η μολόχα έγινε το βότανο των μυστικιστών και η χρήση του ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής σε διάφορες τελετές και μυήσεις.
https://www.mednutrition.gr/portal/efarmoges/leksiko-diatrofis/16707-moloxa
......

----------------------------------------

μολόχα Διετής ή πολυετής πόα της οικογένειας των μαλαχιδών ή μαλβιδών (δικοτυλήδονα), αυτοφυής σε όλη την Ελλάδα. Η επιστημονική ονομασία του είναι μαλάχη ή μάλβα η αγρία. Ανθίζει από την άνοιξη ως το φθινόπωρο. Έχει πολύκλαδους κυλινδρικούς βλαστούς και φύλλα παλαμοειδή, λοβώδη. Τα άνθη είναι μεγάλα, ροδοϊώδη, με 5 πέταλα δισχιδή στην κορυφή και κάλυκα πεντάλοβο· έχουν επίσης ένα υποκαλύκι με τρία φυλλίδια. Καρπός κάψα σύνθετη από καρπίδια κιτρινωπά, λεία. Αυτή είναι η κυρίως φαρμακευτική μ. επειδή έχει μαλακτικές και καταπραϋντικές ιδιότητες: τα φύλλα της, και κυρίως τα άνθη (μολοχάνθη), χρησιμοποιούνται ως κατάπλασμα, αφέψημα ή εκχύλισμα σε περιπτώσεις ενοχλήσεων του αναπνευστικού, του πεπτικού και του ουροποιητικού συστήματος. Η ελληνική χλωρίδα περιλαμβάνει οκτώ ακόμα είδη μ., όπως μ. η. στρογγυλόφυλλη, μ. η κρητική, μ. η ορεινή, μ. η μικροφυής κλπ. Συγγενή είδη (όπως μ. η ουλόφυλλη και μ. η ερυθρόχρωμη) καλλιεργούνται στους κήπους ως καλλωπιστικά. Η μ. η ουλόφυλλη, ιθαγενής της Συρίας, παράγει κλωστικές ίνες, που χρησιμοποιούνται για κατασκευή υφασμάτων και σχοινιών. Ονομάζονται κοινώς μ. και τα αυτοφυόμενα στην Ελλάδα είδη του συγγενούς γένους λαβατέρα. Ένα από αυτά, η δενδρώδης φτάνει ύψος 1-2 μ. και αντέχει στις παραθαλάσσιες τοποθεσίες......

https://greek_greek.en-academic.com/102312/%CE%BC%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CF%87%CE%B1 

Ὁ Ἅγιος Κρήσκης ὁ Μάρτυρας

 

Ὁ Ἅγιος Κρήσκης ὁ Μάρτυρας

Σειρά ΕΛΤΑ ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΑ-Μαλάχη η αγρία Πολυετές φυτό που φυτρώνει σε όλη την Ευρώπη και τη Δυτική Ασία, πολύ κοινό παντού. Την συναντάμε σε όλη την Ελλάδα σε τόπους υγρούς και μαλακούς. ...https://olikalihorane.blogspot.com/2022/04/blog-post_4.html

 

 Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Κρήσκης καταγόταν ἀπὸ τὰ Μύρα τῆς Λυκίας. Προερχόταν ἀπὸ ἔνδοξη καὶ περιφανὴ γενεὰ καὶ ἀνατράφηκε μὲ εὐσέβεια. 

Σὲ μεγάλη ἡλικία εὑρισκόμενος πλέον καὶ βλέποντας πολλοὺς νὰ προσκυνοῦν τὰ εἴδωλα, εἰσῆλθε στὸ μέσο αὐτῶν συμβουλεύοντάς τους νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὴν πλάνη καὶ νὰ προσέλθουν στὸν Χριστὸ γιὰ νὰ σωθοῦν. Ἡ φλόγα τῆς πίστεως τοῦ ἔδωσε τὴ δύναμη τῆς νεότητας καὶ τοῦ ἀγῶνος

Ὁ ἡγεμόνας, ὅταν ἔμαθε τί εἶχε συμβεῖ, τὸν συνέλαβε καὶ τὸν ὁδήγησε μπροστά του, καὶ ἐκεῖ τὸν ρώτησε γιὰ τὸ γένος, τὴν πατρίδα καὶ τὸ ὄνομά του. Ὁ Ἅγιος ὅμως δὲν ἔλεγε τίποτε ἄλλο παρὰ μόνο ὅτι εἶναι Χριστιανός. Ὁ ἡγεμόνας τότε τοῦ πρότεινε νὰ θυσιάσει στοὺς θεοὺς μόνο ἐξωτερικά, νὰ προσκυνᾶ δὲ τὸν Θεὸ στὴν ψυχή του. Ὁ Ἅγιος ὅμως δὲν ἀποδέχθηκε μία τέτοια πρόταση καὶ ὁμολόγησε μὲ μεγάλη φωνὴ τὸ Ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ἐλέγχοντας καὶ περιφρονώντας τὰ εἴδωλα. 

Ἔτσι, ἀκολούθησε τὸ μαρτύριο. Τὸν κρέμασαν σὲ ξύλο, τὸν ἔγδαραν καὶ μὲ ἀναμμένες δάδες τοῦ κατέκαψαν τὰ πλευρά. Στὴν συνέχεια, ἀφοῦ τὸν κατέβασαν ἀπὸ τὸ ξύλο, τὸν ἐξανάγκαζαν νὰ θυσιάσει στὰ εἴδωλα. Ἐπειδὴ ὅμως καὶ πάλι ἀρνήθηκε, οἱ δήμιοι ἄναψαν φωτιὰ καὶ τὸν ἔριξαν μέσα σὲ αὐτή, καὶ ἔτσι παρέδωσε τὴν ψυχή του πρὸς τὸν Θεό.

https://www.synaxarion.gr/gr/sid/2657/sxsaintinfo.aspx

 

Μύρτος η κοινή. Ή μυρτιά,,,

Μυρτιά φ.βικιπαίδεια

 Η μυρτιά είναι είδος φυτού που ανήκει στο γένος Μύρτος (Myrtus) και στην οικογένεια των Μυρτίδων (Myrtaceae). Το γένος Μύρτος περιλαμβάνει γύρω στα 75 είδη, τα οποία ευδοκιμούν σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές. Στην Ελλάδα απαντάται η Μύρτος η κοινή (Myrtus communis), αυτοφυής ή διακοσμητική. Καλλιεργείται στην ύπαιθρο, σε γλάστρες αλλά και σε θερμοκήπια. Χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία, στην παρασκευή καλλυντικών και στη φαρμακευτική. Παράγει αιθέριο έλαιο (μυρτέλαιο). Το ανθεκτικό της ξύλο χρησιμοποιείται στη λεπτοξυλουργική και τα κλαδιά της στην καλαθοπλεκτική. Το φυτό ήταν γνωστό από τα αρχαία χρόνια και το αναφέρει ο Διοσκουρίδης.

Περιγραφή

Η μυρτιά είναι αειθαλής θάμνος, με ύψος που μπορεί να φτάσει ως τα 5 μέτρα. Έχει λευκά άνθη με τον καρπό να είναι ράγα, σχεδόν σφαιρική ή ελλειψοειδής. Τα φύλλα της είναι λογχοειδή, πτερόνευρα, οξύληκτα και αρωματικά. Πολλαπλασιάζεται με σπορά ή και με μοσχεύματα.

 

Μύθοι και παραδόσεις

Η μυρτιά δοξαζόταν στις σημιτικές θρησκείες και ήταν το ιερό φυτό της Πάφιου Αφροδίτης, η οποία όταν βγήκε γυμνή από τη θάλασσα κρύφτηκε πίσω από μια μυρτιά. Η μυρτιά ήταν το σύμβολο της ομορφιάς και της νεότητας. Η μυρτιά ήταν γνωστή από την αρχαιότητα, όταν χρησιμοποιούταν ως καλλωπιστικό φυτό στους ναούς. Η μυρτιά συσχετίζεται επίσης με το γάμο. Ένας άλλος μύθος περιγράφει τη Φαίδρα να τρύπα τα φύλλα της μυρτιάς είτε από στενοχώρια είτε για να εκδικηθεί της Αφροδίτη, επειδή δεν την ερωτεύθηκε ο Ιππόλυτος. Αυτός ο μύθος προσπαθεί να εξηγήσει γιατί τα φύλλα της μυρτιάς μοιάζουν τρυπημένα όταν φαίνονται στον Ήλιο. Αυτά τα διαφανή στίγματα στην πραγματικότητα είναι αδένες με αιθέριο έλαιο.

Ο Διοσκουρίδης κατέταξε τις μυρτιές σε αυτές με μπλε και σε αυτές με λευκούς καρπούς, οι οποίοι έχουν φαρμακευτικές ιδιότητες. Τους έδινε ως αντίδοτο για τσιμπήματα σκορπιών και αραχνών και για να θεραπεύσει ασθένειες της κύστης και την διάρροια, σε μορφή βρασμένου χυμού. Η συνταγή αυτή χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα στη παραδοσιακή ιατρική.

Αξιόλογα είδη

 

Μύρτος η κοινή – Myrtus communis. Ποικιλίες της είναι: λευκόκαρπος (με καρπό λευκό), ιταλική, λουσιτανική και άλλα.

Το είδος Ψίδιον το αραγιάν - Psidium arayan (Αραγιάν) συνών. Myrtus arayan είχε συμπεριληφθεί παλαιότερα. Με καταγωγή από το Περού, καλλιεργείται στην Κεντρική και στη Βόρεια Αμερική για τον εδώδιμο καρπό της. Παρασκευάζεται και ποτό.

Το είδος Ούγνι του Μολίνα - Ugni molinae (Χιλιανή γκουάβα) συνών. Myrtus ugni είχε συμπεριληφθεί παλαιότερα. Ιθαγενές φυτό της Χιλής, δίνει ανθεκτικό ξύλο και μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 30 μέτρα.

 

Άλλες ονομασίες

Η Μύρτος η κοινή είναι γνωστή στον ελλαδικό χώρο και με άλλα ονόματα, όπως:

μερσινιά (κυπριακά)

μερτιά

μυρσίνη

μυρτιά

σμυρτιά

 

Αρχαίες ονομασίες

μυρρίνη- μύρρινος (Θεόφραστος)

μυρσίνη (Διοσκουρίδης)

μυρτίνη (Πίνδαρος)

Σήμερα 14 Απριλίου

Σειρά ΕΛΤΑ ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΑ Μύρτος η κοινή

 Η μυρτιά είναι είδος φυτού που ανήκει στο γένος Μύρτος (Myrtus) και στην οικογένεια των Μυρτίδων (Myrtaceae). 

Σήμερα 14 Απριλίου

Αγίου Αριστάρχου Αποστόλου, Αγίας Θωμαΐδος μάρτυρος,

 Όσιος Σάββας ο Νέος ο εν Καλύμνω

Για μεγεθυνση ροδακι να ανοιξει με φακό

Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίου Παύλου

Η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίου Παύλου είναι μία εκ των είκοσι μονών του Αγίου Όρους και κατατάσσεται δέκατη τέταρτη (14η) στην ιεραρχική τάξη των μονών του Αγίου Όρους.

Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής είναι ο Αρχιμανδρίτης Παρθένιος Αγιοπαυλίτης.

Τοποθεσία

Η Μονή Αγίου Παύλου είναι η νοτιότερη Μονή της δυτικής ακτής του χερσονήσου του Άθω. Βρίσκεται λίγο βορειότερα του νοτιοδυτικού άκρου.
 

Ιστορία

Ιδρυτής είναι ο Παύλος ο Ξηροποταμινός, ο οποίος αρχικά ίδρυσε τη μονή Ξηροποτάμου κοντά στη Δάφνη. Ο ίδιος λίγο πριν το τέλος της ζωής του, ανέγειρε νέα μονή - τη σημερινή Αγίου Παύλου - στη τωρινή της θέση, αλλά με το όνομα Ξηροποτάμου. Μετονομάστηκε σε Μονή Αγίου Παύλου το 1108.

Αρχές του 14ου αιώνα καταστράφηκε και κατέστη κελί, δηλαδή εξάρτημα, της μονής Ξηροποτάμου. Το 1365 όμως η Μονή Αγίου Παύλου επανακατοχυρώνεται σε κυρίαρχη μονή όπου και επανδρώθηκε από Σέρβους. Την σημερινή της μορφή που είναι διπλάσια σε έκταση της αρχικής την απέκτησε στα μέσα του 18ου αιώνα.

Το καθολικό της είναι αφιερωμένο στην Υπαπαντή του Κυρίου. Από τα πολλά κειμήλια της μονής εδώ ξεχωρίζουν δύο τεμάχια Τιμίου Ξύλου, και ασημένιες θήκες με τα δώρα των μάγων.

Η Μονή Αγίου Παύλου διαθέτει εννέα παρεκκλήσια μέσα στο μοναστηριακό της συγκρότημα. Τα δύο βρίσκονται μέσα στο Καθολικό της: στο δεξί μέρος είναι των Αγίου Παύλου του κτήτορος και Αγίου Γερασίμου Κεφαλληνίας Στο αριστερό μέρος είναι του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου. Στις πτέρυγες της μονής βρίσκονται τα υπόλοιπα επτά.Το ένα εκείνο των Αγίων πέντε Μαρτύρων βρίσκεται εντός του Πύργου της μονής. Ξεχωρίζει το παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, του 15ου αιώνος, στη βόρεια πλευρά της Μονής που είναι και από τα αρχαιότερα σωζόμενα κτίσματά της. Σε αυτό διατηρούνται θαυμάσιες τοιχογραφίες της Κρητικής Σχολής, του έτους 1554, έργο του αγιογράφου Αντωνίου σύμφωνα με επιγραφή. Τη χρονολογία της επιγραφής αυτής την αλλοίωσε το 1431 ο γνωστός πλαστογράφος Σιμωνίδης στα μέσα του 19ου αιώνα. Πολύ εκφραστική είναι η γνωστή παράσταση του εναγκαλισμού των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου και ορισμένες σκηνές από τις δεσποτικές εορτές. Τα υπόλοιπα είναι του Αγίου Ανθίμου Νικομηδείας, του Αγίου Γερασίμου, του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Εξωτερικά της Μονής υπάρχουν άλλα επτά παρεκλήσια, μεταξύ των οποίων, του Αγίου Τρύφωνος στους κήπους, του Αγίου Δημητρίου στον αρσανά, της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο δασονομείο του βουνού .

Εξαρτήματα

Στην Μονή Αγίου Παύλου υπάγονται δύο Σκήτες: Σκήτη Εισοδίων της Θεοτόκου ή Νέα Σκήτη και τη Σκήτη Αγίου Δημητρίου ή Λακκοσκήτη , τρία κελιά στις Καρυές: το κελί του Αγίου Ανδρέα, το σημερινό αντιπροσωπείο της μονής, το κελί των Αγίων Θεοδώρων που τοποθετείται εκατό μέτρα BΔ του αντιπροσωπείου και το κελί της Υπαπαντής , δύο Καθίσματα:Το Kάθισμα της Παναγίας, που βρίσκεται βορειοδυτικά της μονής σε απόσταση 20' περίπου πεζή, και το Kάθισμα του Αγίου Προδρόμου που η σημερινή του κατάσταση είναι ερειπειώδης και βρίσκεται στην ίδια κατεύθυνση πλησιέστερα της μονής και έξι Ησυχαστήρια οποία βρίσκονται μεταξύ μονής και Nέας Σκήτης. Τα Ησυχαστήρια αυτά είναι της Αγίας Τριάδος, του Δανιήλ, του Δαμασκηνού, του Ιωσήφ, το Ζαρκάδι και το Ησυχαστήριο Χαΐρι. Σ' όλα αυτά τα εξαρτήματα εγκαταβιώνουν εξήντα περίπου μοναχοί.

Μοναστική δύναμη

Η Μοναστική δύναμη της Μονής, σύνολο μοναχών και εξαρτηματικών, κυμαίνεται σήμερα στα 80-90 άτομα. 

Άξια ενδιαφέροντος

Στη Μονή αυτή αξίζει να δουν οι επισκέπτες το παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου, στη βόρεια πτέρυγα, με τις τοιχογραφίες της κρητικής σχολής του 1554, το τμήμα των δώρων των Μάγων που φυλάσσονται στο καθολικό, καθώς επίσης και τη βιβλιοθήκη της Μονής με τους χειρόγραφoυς κώδικες του 9ου - 10ου αιώνα.

Το Ψαλτήριο - Ψαλμός Η΄- 8

Σειρά ΕΛΤΑ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ Μ. ΑΓ. ΠΑΥΛΟΥ βάσει ξυλογραφίας Γ. Μόσχου

Η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίου Παύλου  

14η στην ιεραρχική τάξη των μονών του Αγίου Όρους.

Το Ψαλτήριο - Ψαλμός Η΄- 8

για μεγέθυνση ροδάκι να ανοίξει με φακό

αναζητείστε και τους προηγούμενους Ψαλμούς στην ετικέτα Πνεύμα

Σήμερα 13 Απριλίου Αγίας Θεοδοσίας και Γεροντίου, Αγίου Μαρτίνου

σειρά ΕΛΤΑ ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΑ Κυνορροδή

Η Ροδή η κυνορροδή ( Rosa canina ) είναι κοινώς γνωστή ως άγρια ροδαριά ή άγρια τριανταφυλλιά και ανήκει στο γένος Ροδή (  Rosa ), δικοτυληδόνων φυτών, της οικογενείας των Ροδιδών ( Rosaceae ). https://www.rodiaki.gr/article/298693/rodh-h-kynorrodh-rosa-canina

Σήμερα 13 Απριλίου Αγίας Θεοδοσίας και Γεροντίου, Αγίου Μαρτίνου

για μεγέθυνση ροδάκι να ανοίξει με φακό

 

Ροδή η κυνορροδή (ROSA CANINA)

Ροδή η κυνορροδή (ROSA CANINA) 

Γράφει ο Δρ. Ιωάννης Ηλ. Βολονάκης
έφορος αρχαιοτήτων ε.τ.

Η Ροδή η κυνορροδή ( Rosa canina ) είναι κοινώς γνωστή ως άγρια ροδαριά ή άγρια τριανταφυλλιά και ανήκει στο γένος Ροδή ( Rosa ), δικοτυληδόνων φυτών, της οικογενείας των Ροδιδών ( Rosaceae ).

Το γένος Ροδή ( Rosa ) περιλαμβάνει εκατόν έως εκατόν είκοσι είδη, που φύονται στις εύκρατες και υποτροπικές περιοχές του βορείου ημισφαιρίου της γης. Τα περισσότερα είδη κατάγονται από την Ασία και από την Βόρεια Αμερική. Μερικά είδη είναι ιθαγενή της Ευρώπης και της ΒΔ. Αφρικής.

Το φυτό αυτό ήτο γνωστό στους αρχαίους με το όνομα «ροδή» ή «ροδέα», για τα ωραία του άνθη. Στο γένος Ροδή ( Rosa ), ανήκουν θάμνοι φυλλοβόλοι ή αειθαλλείς, όρθιοι, αναρριχώμενοι ή έρποντες, συνήθως ακανθοφόροι, με κέντρα (αγκάθια) ευθέα ή αγκιστροειδώς κυρτά. Φέρουν φύλλα επαλλάσσοντα, αζύγως πτερωτά, σπανίως απλά, με φυλλάρια λεπτοφυώς οδοντωτά ή πριονωτά και παράφυλλα μακρώς συμφυή με τον μίσχον.

Τα άνθη είναι μεγάλα, λευκά, ρόδινα, ερυθρά, κίτρινα, μονήρη ή κατά κορύμβους επακρίους, με κάλυκα συμφυή με την σταμνοειδή κοίλην ανθοδόχην, συναυξανόμενον με αυτήν μετά την έκπτυξη και αύξηση του άνθους, συνεσφιγμένον στα χείλη και προεκτεινόμενον σε πέντε (5) ή σπανίως σε τέσσερα (4) σέπαλα απλά ή πλευρικώς έλλοβα, μόνιμα ή εύπτωτα.

Φέρουν στεφάνην με πέντε (5) , σπανίως με τέσσερα (4) πέταλα ή πολυάριθμα στις διπλανθείς παραλλαγές, σπειροειδώς επάλληλα στο μπουμπούκι, αντικαρδιώδη, με βραχύτατον όνυχα.

Οι στήμονες είναι πολυάριθμοι. Επίσης οι ύπεροι είναι πολλοί, σπανίως ολίγοι, εντός της σταμνοειδούς κοιλότητας του κάλυκος ή της ανθοδόχης, με στύλους πλευρικούς, επιμήκεις, μονίμους, χωρισμένους ή συμφυείς, με στήλην, η οποία φθάνει μέχρι ή προέχει του στομίου της ανθοδόχης, στίγματα συνεστώτα προς την κεφαλίδα και υποφυείς ωοθήκες.

Οι καρποί των φυτών αυτών είναι αχαίνια, σκληρά, οστεώδη, ευρισκόμενοι εντός της μετατρεπομένης κατά την ωρίμανση σε σαρκώδη ή μελανή ράγα ανθοδόχη.

Η ροδή ή ροδέα των αρχαίων, η σημερινή ροδαριά ή τριανταφυλλιά, με τα περικαλλή και ευώδη άνθη της, τα ρόδα ή τριαντάφυλλα, αποτελεί αναμφισβήτητα το ωραιότερο κόσμημα των ανθοκήπων.

Η ροδαριά με τα άνθη της συνεκίνησε και εξακολουθεί να συγκινεί τόσο πολύ τους ανθρώπους, ώστε να αποβεί η πλουσιώτερη πηγή έμπνευσης ποιητών, γλυπτών, ζωγράφων και όλων των καλλιτεχνών γενικά και να συνεδεθεί με την Ιστορία της ανθρωπότητας. Κανένα άλλο άνθος δεν έχει εκτιμηθεί και εξυμνηθεί τόσον πολύ, όσον το ρόδον.

Ο ΄Ομηρος, ο Αισχύλος, ο Θέογνις και άλλοι αρχαίοι ποιητές και συγγραφείς εξύμνησαν το ρόδον και την τριανταφυλλιά. Ο Ανακρέων παραβάλλει το ρόδον με την γλυκείαν ανάσαν των θεών και θεωρεί αυτό χαρά των θνητών και το ωραιότερο κόσμημα των Χαρίτων και αφροδίσιον άθυρμα στις ώρες του έρωτα. Η Σαπφώ βλέπει στο ρόδον τον τρυφερό καρπό των πρωϊνών δροσοσταλίδων και τα φιλιά του Ζεφύρου. ενδιαφέρουσα η συνέχεια εδώ https://www.rodiaki.gr/article/298693/rodh-h-kynorrodh-rosa-canina

Σήμερα 12 Απριλίου Οσίου Ακακίου Καυσοκαλυβίτου, Οσίας Ανθούσας

μεγαλείο φύσης αυτό το πραγματικό μαργαριτάκι με απίθανο μεταλλικό χρώμα φ.Μ.Κυμάκη

Σήμερα 12 Απριλίου

 Οσίου Ακακίου Καυσοκαλυβίτου, Οσίας Ανθούσας

για μεγέθυνση ροδάκι να ανοίξει με φακό

και κάτι ακόμα

Σήμερα 12 Απριλίου Οσίου Ακακίου Καυσοκαλυβίτου, Οσίας Ανθούσας

Σπετσιώτικο ρεσάλτο στη Μήλο

 

Οι Σπετσιώτες ήταν η πρώτοι νησιώτες που συμμετείχαν στον εθνικό ξεσηκωμό.

Στις 3 Απριλίου του 1821 ο Γεώργιος Πάνου και ο Παναγιώτης Μπότασης υψώνουν τη σημαία της επανάστασης στην καγκελαρία (διοικητήριο) των Σπετσών. Αμέσως μετά, μία μοίρα του πανίσχυρου στόλου του νησιού, με επικεφαλής τη Λασκαρίνα Μπούμπουλη (Μπουμπουλίνα) και τον Μανόλη Ορλόφ, απέπλευσε για το Ναύπλιο, προκειμένου να ενισχύσει τους επαναστάτες που το πολιορκούσαν.
Συγχρόνως, ένας άλλος σπετσιώτικος στολίσκος κατευθύνθηκε προς τη Μονεμβασιά για να υποστηρίξει από θαλάσσης την πολιορκία της καστροπολιτείας, με την κομβική σημασία για την τύχη της επανάστασης στην Πελοπόννησο.
Στις 11 Απριλίου οκτώ σπετσιώτικα πλοία αποσπάσθηκαν από την πολιορκία της Μονεμβασιάς και κατευθύνθηκαν στη Μήλο για να εξακριβώσουν τις πληροφορίες ότι εκεί ναυλοχούσαν τρία τουρκικά πολεμικά πλοία. Επικεφαλής του στολίσκου ήταν ο Νικόλαος Ράπτης και καπετάνιοι οι Νικόλαος και Βασίλειος Ορλόφ, Αναγνώστης και Παύλος Ανάργυρος, Γεώργιος Κούτσης και Αναστάσιος Ανδρούτσος.
Τα τουρκικά πλοία (μία κορβέτα με 26 κανόνια, ένα μπρίκι με 16 κανόνια κι ένα μεταγωγικό με πολεμικό υλικό) ήταν όντως προσωρμισμένα στον κόλπο της Μήλου και είχαν προορισμό το Ιόνιο για να ενωθούν με τον τουρκικό στόλο που έπλεε πλησίον της νησίδας Μούρτος (κοντά στα σημερινά Σύβοτα της Θεσπρωτίας). Οι Σπετσιώτες τα κατέλαβαν με καταδρομική επιχείρηση, συναντώντας μικρή αντίσταση.
Ιδού πώς περιγράφει τη συμπλοκή μια αναφορά της εποχής, που συνέταξε μάλλον ο Βασίλειος Ορλόφ:
«Τα σπετσιώτικα πλοία επρόβαλαν εις τους Τούρκους να παραδοθούν. Και το μεν βρίκιον και το τρανσπόρτο -το μεταγωγικόν- παρεδόθησαν ευθύς, η δε κορβέττα έκοψε τας γούμενάς της και εξελθούσα εις τα πανιά, ήρχισε να κτυπά. Αυτοί, χωρίς αναβολήν καιρού, ηθέλησαν να πέσουν επάνω της. Και επειδή ο άνεμος ήτο δυνατός, με το πέρασμα ενός πλοίου ερρίφθησαν 26 Έλληνες μέσα εις την κορβέτταν, η οποία είχε 90 Τούρκους και 20 ραγιάδες Έλληνας. Οι δε Τούρκοι εμαζώχθησαν προς το μέρος της πρύμνης, οι δε 26 Σπετσιώται κατέλαβαν το μέρος της πλώρης και επολεμούσαν με όλους. Αφού επήρε τον γύρον του το ελληνικόν πλοίον, εματάπεσεν επάνω της κορβέττας και την εξουσίαζε με θάνατον 79 Τούρκων και 7 Ελλήνων».
συνέχεια
sansimera

Παγκόσμια ημέρα κατά της νόσου του Πάρκινσον

Παγκόσμια ημέρα κατά της νόσου του Πάρκινσον

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ασθένειας του Πάρκινσον καθιερώθηκε το 1997 με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Ασθένεια Πάρκινσον (EPDA) και την υποστήριξη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Τον ίδιο χρόνο δόθηκε στη δημοσιότητα η «Χάρτα της EPDA», που σκοπό είχε να ενημερώσει τους πάσχοντες από την ασθένεια για τα δικαιώματά τους, αλλά και να ευαισθητοποιήσει το παγκόσμιο κοινό.

Τα δικαιώματα των ασθενών με Πάρκινσον

Σύμφωνα με τη «Χάρτα της Ευρωπαϊκής Εταιρείας για τη Νόσο Πάρκινσον» οι άνθρωποι που πάσχουν από τη νόσο έχουν το δικαίωμα να:

• Συμβουλεύονται γιατρούς με εξειδίκευση στη νόσο Πάρκινσον

• Να λαμβάνουν γνώση για σωστή και έγκυρη διάγνωση

• Να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες υποστήριξης και βοήθειας

• Να λαμβάνουν συνεχή φροντίδα

• Να παίρνουν ενεργό μέρος στη διαχείριση/αντιμετώπιση της ασθένειάς τους
Στατιστικά στοιχεία

Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι ζουν με τη νόσο του Πάρκινσον στην Ευρώπη σήμερα και αυτός ο αριθμός αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2030.

Είναι η δεύτερη πιο συχνά εμφανιζόμενη νευροεκφυλιστική νόσος (μετά από τη νόσο του Αλτσχάιμερ) και ο επιπολασμός της θα συνεχίσει να αυξάνεται καθώς αυξάνεται και το ποσοστό των ηλικιωμένων στον συνολικό πληθυσμό.

Η οικονομική επίπτωση της νόσου είναι τεράστια - το ετήσιο ευρωπαϊκό κόστος υπολογίζεται σε € 13,9 δισεκατομμύρια.

Ωστόσο, η νόσος του Πάρκινσον είναι απλά μία από τις πολλές νευροεκφυλιστικές διαταραχές, οι οποίες θα ξεπεράσουν τον καρκίνο σε συχνότητα εμφάνισης μέχρι το 2040 (ΠΟΥ 2004).

Η συνεχιζόμενη έρευνα έχει οδηγήσει σε σημαντική αποτελέσματα στον τομέα της αντιμετώπισης της νόσου, αλλά χρειάζεται να γίνουν ακόμα περισσότερα ώστε να μπορούμε να λέμε ότι υπάρχουν μέθοδοι που καθυστερούν αποτελεσματικά ή ακόμα και σταματούν ή εν τέλει αντιστρέφουν την πορεία της ασθένειας.
Τι είναι η νόσος του Πάρκινσον;

Η νόσος του Πάρκινσον είναι μια προοδευτική, χρόνια και περίπλοκη νευροεκφυλιστική ασθένεια της μέλαινας ουσίας, η οποία είναι υπεύθυνη για την παραγωγή της ντοπαμίνης. Με άλλα λόγια είναι το αποτέλεσμα της καταστροφής των νευρικών κυττάρων που παράγουν τον νευροδιαβιβαστή ντοπαμίνη στον εγκέφαλο.

Η ντοπαμίνη βοηθά την δημιουργία και τον έλεγχο της κίνησης του σώματός μας. Λόγω αυτής της έλλειψης της ντοπαμίνης, τα μηνύματα του εγκεφάλου δεν μεταδίδονται ομαλά στους μυς, με αποτέλεσμα προβλήματα ελέγχου της κίνησης.

Η έλλειψη της ντοπαμίνης είναι η αιτία συμπτωμάτων όπως τρόμος (τρεμούλα), δυσκαμψία, βραδυκινησία, ακαμψία, ελλιπής ισορροπία και αστάθεια και κακός συντονισμός των μελών του σώματος. Μια παρόμοια εκφυλιστική διαδικασία απαντάται στη φύση με τη γήρανση, αλλά στη νόσο του Πάρκινσον αυτή η διαδικασία επιταχύνεται.

Η νόσος δεν έχει θεραπεία και επηρεάζει όλες τις πλευρές της καθημερινής ζωής.

Ανακαλύφθηκε το 1817 από τον Τζέιμς Πάρκινσον και από το 1876 έχει πάρει το όνομα του, αντί για «Τρομώδης Παράλυση» που ονομαζόταν μέχρι τότε.

Οι δουλειές της άνοιξης

Οι δουλειές της άνοιξης

Η αλήθεια είναι, ότι ο ερχομός της άνοιξης σηματοδοτεί μια αίσθηση ανανέωσης και καθαριότητας στο σπίτι μας, πράγμα που σημαίνει ότι θα πρέπει να ανασκουμπωθούμε για ν’ απαλλαγούμε από τη σκόνη και τα χνούδια που έχουν μαζευτεί το χειμώνα στους εσωτερικούς χώρους του σπιτιού μας.

Ας δούμε λοιπόν, πως μπορούμε να το κάνουμε, όσο γίνεται πιο οργανωμένα, αφού δυστυχώς αυτή η δυσάρεστη διαδικασία θα πρέπει να ολοκληρωθεί από μας.

... αχ αυτές οι ντουλάπες !

Ξεκινώντας από την ντουλάπα μας, το πρώτο βήμα είναι, αφού την αδειάσουμε και την καθαρίσουμε, να ξεδιαλέξουμε και να τακτοποιήσουμε τα παπούτσια, τις τσάντες, τα μαντίλια και τα καπέλα μας.

Επόμενο βήμα είναι να χωρίσουμε τα πράγματά μας σε τρεις κατηγορίες: σ’ αυτά που χρειαζόμαστε, σ’ αυτά που δεν χρησιμοποιούμε και μπορούμε να τα προσφέρουμε σε κάποιον τρίτο και τέλος σ’ αυτά που είναι φθαρμένα και θα πρέπει επιτέλους να τα αποχωριστούμε δια παντός.

Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ έχω ένα σωρό ρούχα, που ξέρω ότι δεν πρόκειται να τα ξαναφορέσω κι όμως παραμένουν θλιβερό ντεκόρ στη ντουλάπα μου. Αφαιρώ βέβαια και τη μάχη που θα πρέπει να δώσω πάλι με το γυιό μου, που δεν εννοεί με τίποτε ν’ αποχωριστεί τα παλιά του παιχνίδια. Έφτασε επιτέλους η ώρα τους...!

Συμβουλή: Εάν για κάποια κομμάτια δεν μπορείτε να αποφασίσετε, κάντε την καρδιά σας πέτρα και ζητήστε και τη γνώμη μια φίλης σας, για να έχετε έτσι και μια δεύτερη γνώμη.

... οι βιβλιοθήκες, άλλο πρόβλημα κι αυτές !

Κατ’ αρχήν αδειάστε τα. Βάλτε τα διακοσμητικά κομμάτια σε μια άκρη και καθαρίστε τα καλά. Μετά, χωρίστε τα βιβλία σας, σ’ αυτά που θέλετε να κρατήσετε και σ’ αυτά που θέλετε να δώσετε ή να πουλήσετε. Κρατήστε βέβαια αυτά που ίσως έχουν σχέση με τη δουλειά σας ή έχουν για σας συναισθηματική αξία. Είναι μια ευκαιρία για να δείτε τι έχετε και να προγραμματίσετε τι θα διαβάσετε στο άμεσο μέλλον. Πάντα να θυμάστε ότι ένα βιβλίο που είναι ξεχασμένο στην βιβλιοθήκη σας, μπορεί να είναι πολύ πιο χρήσιμο σε μια βιβλιοθήκη κάποιου σχολείου ή κάποιου ιδρύματος.
Τελειώνοντας αυτήν την διαδικασία, γκρουπάρετε τα βιβλία σας ανά μέγεθος και θεματολογία και τοποθετήστε τα επιδιώκοντας ένα ομοιόμορφο αποτέλεσμα.

Σχετικά τώρα με τα "μπιχλιμπίδια" που είχατε αραδιασμένα στη βιβλιοθήκη σας, έφτασε η στιγμή για να βάλετε ένα όριο. Αν τέλος πάντων δεν μπορείτε να τα αποχωριστείτε, συγκεντρώστε τα όλα σε ένα στρογγυλό τραπεζάκι και δημιουργήστε μια ζεστή γωνιά στο χώρο, όπου θα συγκεντρώσετε αγαπημένες φωτογραφίες και αναμνηστικά.

Συμβουλή: Όταν θα φτιάχνετε τα groups, μπορείτε να τα ομαδοποιήσετε και με γνώμονα το χρώμα κάθε βιβλίου. Μαζεύοντάς τα έτσι σε χρωματικές ομάδες, όταν θα τα ξανατοποθετήσετε στα ράφια της βιβλιοθήκης σας, θα δημιουργήσετε ένα καινούργιο και υπέροχο χρωματικά σύνολο, που θα ανανεώσει συνολικά τον χώρο του δωματίου.

… και τώρα τα φρακαρισμένα συρτάρια

Σε όλα τα σπίτια υπάρχουν κάποιοι χώροι, στους οποίους έχουμε την συνήθεια να καταχωνιάζουμε μικροπράγματα που μας ενδιαφέρουν, αλλά συγχρόνως δεν θέλουμε και να είναι σε κοινή θέα. Λογαριασμοί, ενημερώσεις και οδηγίες χρήσεως, αποδείξεις, μπαταρίες, φορτιστές, φελλοί και άλλα μικροαντικείμενα, που οι ρυθμοί της καθημερινότητας δεν μας επιτρέπουν να τακτοποιήσουμε. Βαρετή διαδικασία, αλλά σίγουρα εξαιρετικά απαραίτητη.

Αφιερώστε λοιπόν λίγο χρόνο για να τ’ αδειάσετε, να τα ξεκαθαρίσετε και τέλος να τα ξανατακτοποιήσετε. Πετάξτε ότι δεν χρειάζεστε πραγματικά.

Συμβουλή: Προσέξτε τις παλιές μπαταρίες και τις μικροσυσκευές, είναι καλό να μην τα πετάτε στα σκουπίδια! Υπάρχουν σε πολλά μέρη κάδοι ανακύκλωσης γι’ αυτά τα αντικείμενα. Ότι δεν είναι επίκαιρο, μπορείτε να το βάλετε σε κάποιο ντοσιέ και να το φυλάξετε στη βιβλιοθήκη σας.

Τελειώνοντας αυτήν την διαδικασία θα εκπλαγείτε κι εσείς, για τη σαβούρα που είχατε μαζέψει και θα χαρείτε ειλικρινά με το αποτέλεσμα και φυσικά με το γεγονός ότι έφυγε από πάνω σας κι αυτός ο βραχνάς. Κλασικά θα υποσχεθείτε στον εαυτό σας – εγώ τουλάχιστον, το έχω κάνει πολλές φορές - ότι από ‘δω και πέρα "θα είμαι πιο τακτική" !

Σας το εύχομαι ολόψυχα !!

fe-mail.gr

Η ηρωική έξοδος του Μεσολογγίου - 10 Απριλίου του 1826

 

Η ηρωική έξοδος του Μεσολογγίου - 10 Απριλίου του 1826

10 Απριλίου του 1826

Η ηρωική έξοδος του Μεσολογγίου

Τρία χρόνια μετά την αποτυχημένη απόπειρα κατάληψης του Μεσολογγίου από τους Κιουταχή και Ομέρ Βρυώνη, ο Σουλτάνος επανήλθε με νέο σχέδιο. Ανέθεσε και πάλι στον νικητή της Μάχης του Πέτα, Κιουταχή, να καταλάβει την πόλη, συνδυάζοντας αυτή τη φορά την επιχείρηση με την εκστρατεία του Ιμπρήμ στην Πελοπόννησο. Με μια πανίσχυρη στρατιά 20.000 ανδρών, ο Κιουταχής ξεκίνησε από τα Τρίκαλα στα τέλη Φεβρουαρίου του 1825 και στις 15 Απριλίου 1825 έφθασε προ του Μεσολογγίου.
Αμέσως άρχισε την πολιορκία της πόλεως, η οποία μπορεί να χωρισθεί σε δύο περιόδους: α) 15 Απριλίου έως 12 Δεκεμβρίου 1825 και β) 25 Δεκεμβρίου 1825 έως τις 11 Απριλίου 1826. Χωρίς σημαντική βοήθεια από τους υπόλοιπους Έλληνες, λόγω του εμφυλίου πολέμου και έχοντας να αντιμετωπίσουν υπέρτερες εχθρικές δυνάμεις, οι 12.000 ψυχές του Μεσολογγίου αντιστάθηκαν καρτερικά επί ένα χρόνο. Την οργάνωση της άμυνας ανέλαβε τριμελής επιτροπή υπό τους Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλο, Δημήτριο Θέμελη και Γεώργιο Καναβό.
Το φρούριο της πόλεως μετά την πρώτη πολιορκία είχε βελτιωθεί, κατόπιν των προσπαθειών του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, του Βύρωνα και του μηχανικού Μιχαήλ Κοκκίνη. Η τάφρος έγινε βαθύτερη, ο μικρός περίβολος ενισχύθηκε με πύργους και πολύγωνα προτειχίσματα, πάνω στα οποία τοποθετήθηκαν 48 τηλεβόλα και 4 βομβοβόλα.
Η νησίδα Βασιλάδι, μεταξύ της λιμνοθάλασσας και της θάλασσας, έγινε ένα είδος προκεχωρημένου οχυρού. Εκεί τοποθετήθηκαν 6 πυροβόλα και συγκεντρώθηκαν 2.000 γυναικόπαιδα για να μην επιβαρύνουν τη φρουρά της πόλης. Εντός του Μεσολογγίου υπήρχαν 10.000 άτομα, εκ των οποίων 4.000 άνδρες, άριστοι πολεμιστές από την Ήπειρο και την Αιτωλοακαρνανία και ακόμη 1.000 άνδρες, δυνάμενοι να φέρουν όπλα.
Κατά την πρώτη φάση της πολιορκίας (15 Απριλίου-12 Δεκεμβρίου 1825) το Μεσολόγγι πολιορκήθηκε μόνο από τις δυνάμεις του Κιουταχή. Οι επιθέσεις τους συντρίβονταν εύκολα ή δύσκολα από τους υπερασπιστές της πόλης. Εξάλλου, ο από θαλάσσης αποκλεισμός δεν ήταν ισχυρός και επανειλημμένως διασπάσθηκε από τον στόλο του Μιαούλη, ο οποίος ενίσχυε με πολεμοφόδια και τρόφιμα τους πολιορκούμενους.
Στις 24 Ιουλίου, 1000 ρουμελιώτες πολεμιστές υπό τον Γεώργιο Καραϊσκάκη ανάγκασαν τον Κιουταχή να αποσύρει τις δυνάμεις του στις υπώρειες του όρους Ζυγός, χαλαρώνοντας την πολιορκία του Μεσολογγίου. Αλλά και ο τουρκικός στόλος, παρενοχλούμενος από τον ελληνικό, αναγκάσθηκε να ζητήσει καταφύγιο στην αγγλοκρατούμενη Κεφαλληνία.
Στις 5 Αυγούστου ο Κίτσος Τζαβέλλας, επικεφαλής δυνάμεως Σουλιωτών πολεμιστών, εισήλθε στην πόλη, αναπτερώνοντας το ηθικό των πολιορκουμένων. Όμως, στις αρχές Νοεμβρίου, ο κοινός στόλος Τούρκων και Αιγυπτίων αποβίβασε 8.000 αιγύπτιους στρατιώτες κι ένα μήνα αργότερα κατέφθασε στην περιοχή ο Ιμπραήμ που είχε σχεδόν καταστείλει την Επανάσταση στην Πελοπόννησο. Τούρκοι, Τουρκαλβανοί και Αιγύπτιοι αριθμούσαν 25.000 άνδρες, με σύγχρονο πυροβολικό, που διοικούσαν γάλλοι αξιωματικοί. Οι Έλληνες είχαν να αντιπαρατάξουν 4.000 μαχητές.... Συνέχεια εδώ

http://arxaia-ellinika.blogspot.gr/2013/04/h-hrwikh-eksodos-tou-mesologgiou-aprilios-tou-1826.html

Ο ΣΠΥΡΟΣ ΛΟΥΗΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ

10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1896 : Ο ΣΠΥΡΟΣ ΛΟΥΗΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΣΤΟ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟ
Το χρυσό μετάλλιο του Σπύρου Λούη

Την πέμπτη μέρα των Α΄ Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας (1896) δέσποζε το αγώνισμα του Μαραθωνίου, ένα αγώνισμα που είχε εισηγηθεί ο γάλλος φιλόλογος Μισέλ Μπρεάλ, σε ανάμνηση της διαδρομής του Φειδιππίδη μετά τη μάχη του Μαραθώνα. Τη Παρασκευή 10 Απριλίου 1896 (29/03 με το παλιό ημερολόγιο), 17 αθλητές από 5 χώρες παρατάχθηκαν στην αφετηρία στη γέφυρα του Μαραθώνα για να διανύσουν τα 40 χιλιόμετρα της διαδρομής, μέχρι τον τερματισμό στο Παναθηναϊκό Στάδιο, όπου 100.000 κόσμου είχε συγκεντρωθεί για να αποθεώσει τους νικητές, πιστεύοντας ακράδαντα ότι κάποιος Έλληνας θα κόψει πρώτος το νήμα. Άλλωστε μόνο οι Έλληνες είχαν τρέξει μαραθώνιο και ο Ούγγρος Κέλνερ μια φορά στη Βουδαπέστη. Οι υπόλοιποι 3 ξένοι είχαν έλθει στην Αθήνα για τη περιπέτεια και τη χαρά της συμμετοχής. Ο ιταλός Κάρλο Αιρόλντι αποκλείστηκε απ’ τον αγώνα επειδή θεωρήθηκε επαγγελματίας. Όλοι στο στάδιο στοιχημάτιζαν ότι νικητής θα ήταν ο έμπειρος

 

 

Χαρίλαος Βασιλάκος ή ο Ιωάννης Λαυρέντης που είχε το ρεκόρ διαδρομής με 3 ώρες 11 λεπτά και 27 δεύτερα. Η απόσταση του Μαραθωνίου εκείνη την εποχή ήταν 40 χλμ κι όχι 42 χλμ και 195 μέτρα, όπως είναι σήμερα και καθορίστηκε το 1908. Η εκκίνηση δόθηκε στις 2 το μεσημέρι από τον ταγματάρχη Παπαδιαμαντόπουλο. Τους αθλητές ακολουθούσαν γιατροί, νοσοκόμοι και κριτές πάνω σε ποδήλατα ή άμαξες. Ο γάλλος Αλμπέν Λερμιζιό οδήγησε τη κούρσα και έχοντας άγνοια της χωμάτινης διαδρομής, έδωσε γρήγορο ρυθμό και μέχρι το Πικέρμι είχε ξεφύγει κατά 2 χλμ. Μετά το Πικέρμι αρχίζουν οι μεγάλες ανηφόρες που δυσκολεύουν ακόμα και σήμερα τους αθλητές. Ο Λερμιζιό επιβράδυνε από τη κούραση αλλά πέρασε πρώτος απ’ τη Παλλήνη όπου οι χωρικοί του πρόσφεραν λουλούδια. Στο 32ο χλμ. Εγκατέλειψε και επικεφαλής τέθηκε ο αυστραλός Φλακ. Στο 34ο χλμ. Είπε σ’ ένα ποδηλάτη να τρέξει γρήγορα στο Στάδιο και να αναγγείλει τη νίκη του. Οι 100.000 με το άκουσμα πάγωσαν. Νωρίτερα είχαν δει στη δισκοβολία(ένα άθλημα καθαρά ελληνικό) να κερδίζει αμερικανός. Στο 37ο χλμ. ο Σπύρος Λούης με αλλαγή ρυθμού προσπέρασε τον Φλακ ο οποίος κατέρρευσε κι εγκατέλειψε. Ο 23χρονος Σπυρίδων Λούης, νερουλάς στο επάγγελμα, είχε μπει τη τελευταία στιγμή στον μαραθώνιο (ως πέμπτος) με τη προτροπή του διοικητή του Παπαδιαμαντοπούλου. 

Ο νεαρός Μαρουσιώτης δεν εφάρμοσε κάποια συγκεκριμένη τακτική στον αγώνα. Απλώς έτρεχε αλλά με σταθερό ρυθμό κι αυτό ήταν τελικά που μέτρησε στη κούρσα. Με το που είδε τον Λούη στη κεφαλή της κούρσας 3 χλμ πριν τον τερματισμό, ο Παπαδιαμαντόπουλος μετέβη έφιππος κι ενημέρωσε αμέσως τον βασιλιά Γεώργιο Α΄. Η είδηση μεταδόθηκε από στόμα σε στόμα και μια κραυγή συγκλόνισε το στάδιο «Έλλην, Έλλην».
Πράγματι ο Λούης τερμάτισε πρώτος μέσα σε παραλήρημα με χρόνο 2 ώρες 58 λεπτά και 50 δεύτερα. Δεύτερος τερμάτισε ο Χαρίλαος Βασιλάκος σε 3 ώρες 6 λεπτά και 3 δεύτερα, καθώς έχασε πολύτιμο χρόνο συνδιαλεγόμενος με τους χιλιάδες θεατές που τον αποθέωναν κατά μήκος της διαδρομής. Τρίτος κατετάγη ο Σπυρίδων Μπελόκας ο οποίος ακυρώθηκε ύστερα από καταγγελία ότι είχε διανύσει μέρος της διαδρομής, πάνω σε κάρο! Έτσι τη τρίτη θέση πήρε ο Ούγγρος Γκιούλα Κέλνερ σε 3 ώρες 9 λεπτά και 35 δεύτερα, που πάντως δε βραβεύθηκε γιατί μετάλλια έπαιρναν οι δύο πρώτοι. Στον αγώνα ζήτησε να τρέξει και μια γυναίκα, η Σταμάτα Ρεβύθη. Οι κριτές δεν την άφησαν καθώς δεν προβλεπόταν συμμετοχή γυναικών. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, η 30χρονη έτρεξε μόνη την επομένη ημέρα και διάνυσε τη διαδρομή σε 5 ώρες και 30 λεπτά.
Στη τελετή λήξης των αγώνων, έγινε η απονομή των μεταλλίων στους νικητές όλων των αγωνισμάτων. Ο Λούης, εν μέσω γενικής αποθέωσης στο κατάμεστο Παναθηναϊκό Στάδιο, έλαβε κλάδο ελιάς και το ασημένιο μετάλλιο (χρυσό δεν προβλεπόταν) και ο δεύτερος Βασιλάκος, ένα δάφνινο στεφάνι και ασημένιο μετάλλιο κι αυτός. Ο Λούης ήταν πλέον λαϊκός ήρωας. Όλοι ήθελαν να του προσφέρουν ένα δώρο και να κλέψουν λίγη απ’ τη δόξα του. 

Από τις εφημερίδες της εποχής, διαβάζουμε: « Ο κ. Κυπαρίσσης πρόεδρος της συντεχνίας αργυροχρυσοχόων, του προσέφερε μια χρυσή αλυσίδα, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Τζιβανόπουλος ένα δαχτυλίδι. Ο καφεπώλης Δημήτριος Μπαβέας δωρεάν καφέδες για ένα χρόνο, ο Παύλος Αθανασίου 100 οκάδες κρασί, η ξενοδόχος Δήμητρα Βιβή δωρεάν φαγητό εφόρου ζωής, οι Σιδηρόδρομοι Αττικής δωρεάν εισιτήριο εφόρου ζωής, ο Μιχαήλ Βόδας μια κυνηγετική καραμπίνα και η εταιρεία Σίνγκερ μια ραπτομηχανή».

https://www.sansimera.gr/articles/238 

Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ (Δημοτικό τραγούδι)

Προσωποποίηση της πόλης του Μεσολογγίου

 Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ (Δημοτικό τραγούδι)

 Σάββατο μέρα πέρασαν από το Μεσολόγγι
την Κυριακή ήταν των Βαγιών, Σαββάτο του Λαζάρου
κι άκουσα μέσα κλάματα, δάκρυα και μοιρολόγια,
δεν έκλαιγαν τον σκοτωμό κι ούτε για τα κουφάρια,
μόν' έκλαιγαν για το ψωμί οπού 'λειψε τ' αλεύρι.
Κι ένας παπάς εχούγιαξεν από την εκκλησία.
--Παιδιά, μεγάλοι και μικροί., εδώ στον Αϊ Νικόλα,
την ύστερη μεταλαβιά ελάτε για να βρείτε.
Κι ο Μπότσαρης εχούγιαξεν από το μετερίζι:
--Ποιος είν' άξιος και γρήγορος και άξιο παλικάρι,
να πάει με γράμμα στα νησιά, στην Ύδρα και τις Σπέτσες 

για να μας φέρουν ζαϊρέ να διώξουμε την πείνα,
να διώξουμε τς Αράπηδες, το σκύλο το Μπραϊμη.
Πού πας, μωρέ Μπραϊμπασα, με τους παλιαραπάδες!
Εδώ το λένε Κάρλελι, το λένε Μεσολόγγι,
όπου πολεμάν οι 'Έλληνες σαν άξια παλικάρια.
στις εκκλησιές μαζώχτηκαν, όλοι μικροί μεγάλοι
κι ένας στον άλλον έλεγε κι ένας στον άλλο λέει:
--Αδέρφια, τι θα κάνουμε στο χάλι που μας βρήκε; 

Δυο μήνες τώρα πέρασαν, που ο ζαϊρές εσώθει, 

φάγαμ' ακάθαρτα σκυλιά και γάτες και ποντίκια,
το Bασιλάδι έπεσε, τα Αντελικό εχάθει,
ήρθαν και τα καράβια μας και πάλι πίσω πάνε.
Θανάσης Κότσικας φώναξε, Θανάσης Κότσικας λέει:
--Αδέρφια ας πολεμήσουμε τους Τούρκους σα λιοντάρια 

και το γιουρούσ' ας κάνουμε για να διαβούμε πέρα. 

Μπροστά θα βγούνε οι γέροι στη μέση οι γυναίκες. 

Εγίνηκε το τσάκισμα μες στου Μακρή την ντάπια
και το γιοφύρι εχάλασαν και τα παιδιά τα πνίξαν. 

Αρρωστοι μέσα μείνανε μαζί με το Δεσπότη.
Φωτιά στο κάστρο βάλανε, κανένας δεν εσώθει.

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ Προσωποποίηση της πόλης του Μεσολογγίου
Από τοιχογραφία του Μεγάρου της Βουλής

Γρηγόριος Ε΄ (1746 - 10 Απριλίου 1821)

Ο Γρηγόριος Ε΄ (1746 - 10 Απριλίου 1821) διετέλεσε τρεις φορές Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, (1797-1798, 1806-1808 και 1818-1821). Αναγνωρίστηκε εθνομάρτυρας, ενώ η Ορθόδοξη Εκκλησία τον ανακήρυξε άγιο τιμώντας τη μνήμη του στις 10 Απριλίου, ημέρα του απαγχονισμού του απο τους Τούρκους.

Πρώτα χρόνια

Η πατρική οικία του Γρηγορίου Ε΄ στη Δημητσάνα

Γεννήθηκε το 1746 στη Δημητσάνα από φτωχή οικογένεια και το κοσμικό του όνομα ήταν Γεώργιος Αγγελόπουλος. Γονείς του ήταν ο βοσκός Ιωάννης και η Ασημίνα Αγγελοπούλου. Μετά τις βασικές σπουδές στο χωριό του, το 1765 πήγε στην Αθήνα για δύο χρόνια όπου μαθήτευσε παρά τον Δημήτριο Βόδα, ιεροκήρυκα από τα Ιωάννινα. Το 1767 μετέβη στη Σμύρνη όπου ένας θείος του που υπηρετούσε νεωκόρος στο ναό του Αγίου Γεωργίου της Σμύρνης, τον βοήθησε να σπουδάσει στο περιώνυμο Γυμνάσιο της πόλης για πέντε χρόνια. Από την παιδική του ηλικία ο Γεώργιος Αγγελόπουλος είχε σχέση με τη Μονή Φιλοσόφου της Αρκαδίας, μέσω της οποίας ενισχύθηκε ο έμφυτος ασκητισμός του. Έτσι, αποσύρθηκε στις Στροφάδες και στην εκεί Μονή του Αγίου Διονυσίου εκάρη μοναχός λαμβάνοντας το ιερατικό του όνομα Γρηγόριος.

Στη συνέχεια ο Γρηγόριος αφού σπούδασε θεολογία και φιλοσοφία στην Πατμιάδα Σχολή, υπό τους Δανιήλ Κεραμέα και Βασίλειο Κουταληνό επέστρεψε στη Σμύρνη, κατόπιν πρόσκλησης του τότε Μητροπολίτη Σμύρνης Προκόπιου, όπου και χειροτονήθηκε διάκονος και αρχιδιάκονος. Γρήγορα χειροτονήθηκε ιερέας και κατόπιν ανέλαβε πρωτοσύγκελος Σμύρνης, θέση που διατήρησε μέχρι το 1785.

Κατά την περίοδο της Διακονίας και Αρχιδιακονίας του στη Σμύρνη, ο Γρηγόριος διατηρούσε αλληλογραφία με τον εκ Δημητσάνας επίσκοπο Μεθώνης Άνθιμο Καράκολο, γνωστό υποκινητή της περιοχής στην ανεπιτυχή επανάσταση των Ελλήνων στα Ορλωφικά.

Η Σμύρνη σε γκραβούρα του 1876

συνέχεια στη βικιπαίδεια https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B1%CF%84%CF%81