Σήμερα 30 Απριλίου Αγίου Ιακώβου του Αποστόλου

άλλα ντ άλλα κουτρουβάλα: Σήμερα 30 Απριλίου Αγίου Ιακώβου του Αποστόλου: Γραμματόσημο από τη σειρά ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΑ των ΕΛΤΑ σχεδ. Β.Κωνσταντινέα Σίλυβο το Μαριανό - Γαϊδουράγκαθο Είναι διετής θάμνος, αυτοφυής της Νο...

Μήκων η ροιάς - Παπαρούνα

άλλα ντ άλλα κουτρουβάλα: Μήκων η ροιάς - Παπαρούνα: Μήκων η ροιάς φ. βικιπαίδεια Η παπαρούνα είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο, ποώδες φυτό η οποία ανήκει στην τάξη των Μηκωνωδών (Papaverales) και ...

Σήμερα 29 Απριλίου Ζωοδόχου Πηγής

άλλα ντ άλλα κουτρουβάλα: Σήμερα 29 Απριλίου Ζωοδόχου Πηγής: Γραμματόσημο απο τη σειρά ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΑ των ΕΛΤΑ σχεδ. Β. Κωνσταντινέα Η παπαρούνα είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο, ποώδες φυτό η οποία ανήκει ...

όπως παλιά...από το παλιό άλμπουμ

 

μια σελίδα από το παλιό άλμπουμ  

έχει εικόνες από περιοδικά και όχι μόνο....εικόνες διαφορετικές από κάθε άποψη 

ύφος, στυλ, λήψη, φωτισμός, γραφιστική τέχνη και πολλοί άλλοι παράγοντες

παίζουν το ρόλο τους για το εκάστοτε αποτέλεσμα

εγώ απλώς κόβω και κολλάω έτσι απλά για να ταξιδέψω και μετά από καιρό πάλι θα ταξιδέψω

απο το Μαιάμι στην Ελλάδα και αντιστρόφως

από το  χώρο της τηλεόρασης στο χώρο της ζωγραφικής 

και από τις διακοπές μέχρι την επιστροφή στο σπίτι
 

 

μολόχα (επιστ. Μαλάχη η άγρια, Malva sylvestris)

άλλα ντ άλλα κουτρουβάλα: μολόχα (επιστ. Μαλάχη η άγρια, Malva sylvestris): Μαλάχη η άγρια, φ. βικιπαίδεια Η μολόχα (επιστ. Μαλάχη η άγρια, Malva sylvestris) είναι το συνηθέστερο είδος Μαλάχης. Είναι ιδιαίτερα διεσπα...

Σήμερα 28 Απριλίου Αγίων εννέα Μαρτύρων της Κυζίκου

άλλα ντ άλλα κουτρουβάλα: Σήμερα 28 Απριλίου Αγίων εννέα Μαρτύρων της Κυζίκου: Γραμματόσημο απο τη σειρά ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΑ των ΕΛΤΑ σχ. Β. Κωνσταντινέα Η μολόχα (επιστ. Μαλάχη η άγρια, Malva sylvestris) είναι το συνηθέστερ...

Ἅγιος Στέφανος Ἐπίσκοπος Βλαντιμίρ

Ἅγιος Στέφανος Ἐπίσκοπος Βλαντιμίρ

Ὁ Ἅγιος Στέφανος ἔζησε στὴ Ρωσία κατὰ τὸν 11ο αἰώνα μ.Χ. καὶ ἀσκήτεψε στὴ Λαύρα τοῦ Κιέβου. Μετὰ τὴν κοίμηση τοῦ Ὁσίου Θεοδοσίου († 3 Μαΐου) ἔγινε ἡγούμενος τῆς ἱερᾶς μονῆς τῶν Σπηλαίων τοῦ Κιέβου.

 Ἀπὸ τὴ νέα αὐτὴ θέση ἦταν πολὺ δραστήριος καὶ φρόντισε μὲ ἐπιμέλεια γιὰ τὴν κτηριακὴ ὁλοκλήρωση τῆς μονῆς. Παράλληλα ὅμως φρόντιζε καὶ γιὰ τὴν πνευματικὴ αὔξηση τῶν μοναχῶν. Ὅρισε νὰ τελεῖται καθημερινὰ στὴ μονή, ἡ Θεία Λειτουργία ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῶν μακαρίων κτιτόρων καὶ τῶν κεκοιμημένων ἀδελφῶν, καθὼς καὶ γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ζώντων ἀδελφῶν καὶ ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.

Ὁ ἐπίβουλος διάβολος ὅμως φθόνησε τὸν ἔνθεο ζῆλο τοῦ Ἁγίου Στεφάνου καὶ ξεσήκωσε μερικοὺς ἀδελφοὺς ἐναντίον τοῦ Ἁγίου ἡγουμένου τους καὶ δημιούργησε ἔτσι μεγάλη ἀναταραχὴ στὴν ἀδελφότητα. Ὁ Ἅγιος ἀναχώρησε ἀπὸ τὴν ἡγουμενία καὶ ἐκδιώχθηκε ἀναίτια ἀπὸ τὴ μονή. Ὡστόσο τὰ ὑπέμεινε ὅλα ἀγόγγυστα, χωρὶς παράπονο καὶ μνησικακία.

Ὁ Θεὸς ὅμως εὐλόγησε τόσο τὸν πιστὸ δοῦλο Του, ὥστε ὁ Ἅγιος Στέφανος ἀξιώθηκε νὰ χτίσει νέα μονὴ στὸ Κλόβ, μὲ πέτρινο ναὸ ἀφιερωμένο στὴν Κατάθεση τῆς Τιμίας Ἐσθῆτος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου.

Ἡ ἀρετή του προσείλκυσε πολλὲς εὐσεβεῖς ψυχές, ποὺ ἦλθαν κοντά του καὶ δέχθηκαν ἀπὸ τὰ τίμια χέρια του τὸ μοναχικὸ σχῆμα. Ἡ φήμη τοῦ Ἁγίου ἁπλώθηκε σὲ ὅλη τὴ Ρωσικὴ γῆ. Γι’ αὐτό, ὅταν τὸ ἔτος 1091 ὁ Ἐπίσκοπος τοῦ Βλαντιμὶρ κοιμήθηκε, ὁ Ἅγιος Στέφανος χειροτονήθηκε Ἀρχιερέας καὶ διάδοχός του στὸ Βλαντιμὶρ ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Κιέβου Ἰωάννη.
Ὁ Ἅγιος Στέφανος ποίμανε θεοφιλῶς τὸ ποίμνιό του καὶ κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη τὸ ἔτος 1094.

https://www.synaxarion.gr/gr/sid/2799/sxsaintinfo.aspx 

για μεγέθυνση ροδάκι να ανοίξει με φακό

Χαλβάς Φαρσάλων

Χαλβάς Φαρσάλων

ΥΛΙΚΑ:

1/2 κιλό νισεστέ/

5 ποτήρια ζάχαρη/

8 ποτήρια νερό/

1 φλ. τσ. ηλιέλαιο/

12 κ,σ, ζάγαρη/

1 φλ. τσ. καρύδια χοντροκομμένα

ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ:

1. Σε βαθιά κατσαρόλα βάζουμε το νερό (κρύο), το νισεστέ και τη ζάχαρη να σιγοβρόσουν. Τα ανακατεύουμε συνεχώς μέχρι να γίνουν κρέμα.

2. Σε άλλην αντικολλητική κατσαρόλα, βάζουμε το σπορέλαιο να ζεσταθεί και ρίχνουμε 12 κ.σ. ζάχαρη, αναμειγνύοντας συνεχώς με ξύλινη κουτάλα μέχρι να γίνει καραμέλα, Προσέχουμε να μην σκουρύνει και κολλήσει,

3. Αμέσως τη ρίχνουμε μέσα στο μείγμα του νισεστέ, για να πάρει χρώμα και ανακατεύουμε έως ότου αρχίσει να ξεκολλάει από τα τοιχώματα της κατσαρόλας. Στη συνέχεια προσθέτουμε τα καρύδια και βάζουμε τον χαλβά στο ταψί.

Ο φημισμένος χαλβάς «Φαρσάλων» δεν θέλει ιδιαίτερες συστάσεις για τη νοστιμιά του, Φτιάξτε τον και απολαύστε τον!

Από ένα ένθετο με συνταγές που μάζεψε η Μ.Παναγάκου απ όλη την Ελλάδα

Σήμερα 26 Απριλίου Ἅγιος Στέφανος, Φωτιστὴς , Άγιοι Ραφαήλ Νικόλαος & Ειρήνη εκ Μυτιλίνης

Ὁ Ἅγιος Στέφανος, Φωτιστὴς τῆς πόλεως Πὲρμ καὶ Ἀπόστολος τῶν Ζυριανῶν, γεννήθηκε τὸ ἔτος 1345 στὴν πόλη Οὔστιουγκ τῆς ἐπαρχίας Βολογκντὰ τῆς Ρωσίας ἀπὸ τὴν οἰκογένεια τοῦ ἱερέος Συμεὼν καὶ τῆς Μαρίας. Στὴν διάπλαση τοῦ χαρακτήρα του, ἐπηρεάστηκε πάρα πολὺ ἀπὸ τὴν εὐσεβὴ μητέρα του. Προικισμένος μὲ πολλὲς δυνατότητες εἶχε ἤδη δείξει ἕνα ἀσυνήθιστο ζῆλο γιὰ τὸν λειτουργικὸ βίο τῆς Ἐκκλησίας. Μέσα σὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα εἶχε μάθει νὰ διαβάζει τὰ ἱερὰ βιβλία καὶ βοηθοῦσε τὸν πατέρα του στὸ ναὸ κατὰ τὴν διάρκεια τῶν Ἀκολουθιῶν, ἐκτελώντας χρέη κανονάρχου καὶ ἀναγνώστου.

Ὁ νεαρὸς Στέφανος ἐκάρη μοναχὸς στὴ μονὴ τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, στὸ Ροστώβ. Τὸ μοναστήρι ἦταν διάσημο γιὰ τὴν περίφημη βιβλιοθήκη του. Ἐπειδὴ ὁ Ἅγιος Στέφανος θέλησε νὰ μελετήσει τοὺς Πατέρες στὴν αὐθεντικὴ τοὺς γλῶσσα, σπούδασε τὰ Ἑλληνικά.

Κατὰ τὴν περίοδο τῆς νεότητάς του, ὅταν βοηθοῦσε τὸν ἱερέα πατέρα του στὴν ἐκκλησία, πολὺ συχνὰ συνομιλοῦσε μὲ τοὺς Ζυριανούς. Τώρα πιά, ἔχοντας ἐντρυφήσει στὴν πλούσια παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Στέφανος φλεγόταν ἀπὸ τὴν ἐπιθυμία νὰ κηρύξει στοὺς Ζυριανοὺς τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ.

Γιὰ νὰ ἐπιτύχει τὸν φωτισμὸ τῶν Ζυριανῶν σχεδίασε ἕνα ἀλφάβητο ἀπὸ τὴν γλῶσσα τους καὶ μετέφρασε μερικὰ ἀπὸ τὰ ἐκκλησιαστικὰ βιβλία. Γι’ αὐτὴ τὴν σπουδαία πολιτιστική, ἱεραποστολικὴ καὶ θεολογικὴ ἐργασία ὁ Ἐπίσκοπος Ροστὼβ Ἀρσένιος (1374 – 1380) τὸν χειροτόνησε διάκονο.

Ἔχοντας ἑτοιμασθεῖ γιὰ ἱεραποστολικὴ δραστηριότητα, μετὰ ἀπὸ παραμονὴ δεκατριῶν ἐτῶν μέσα στὸ μοναστήρι, ὁ Ἅγιος Στέφανος ταξίδεψε στὴ Μόσχα, τὸ ἔτος 1379, γιὰ νὰ δεῖ τὸν Ἐπίσκοπο Κολόμνας Γεράσιμο, ὁ ὁποῖος τότε προΐστατο τῆς διοικήσεως στὴ μητροπολιτικὴ περιφέρεια. Ὁ Ἅγιος τὸν ἱκέτευσε: «Εὐλόγησέ με, Γέροντα, γιὰ νὰ πάω σὲ μία εἰδωλολατρικὴ χώρα, τὸ Πέρμ. Θέλω νὰ διδάξω τὴν Ἁγία Πίστη στοὺς ἄπιστους ἀνθρώπους. Ἔχω ἀποφασίσει εἴτε νὰ τοὺς ὁδηγήσω στὸν Χριστό, εἴτε νὰ θυσιάσω τὴν ζωή μου γι’ αὐτοὺς καὶ τὸν Κύριο». Ὁ Ἐπίσκοπος μὲ χαρὰ τὸν εὐλόγησε καὶ τὸν χειροτόνησε Πρεσβύτερο. Τοῦ πρόσφερε μάλιστα ἕνα ἀντιμήνσιο, Ἅγιο Μύρο καὶ λειτουργικὰ βιβλία, ἐνῷ ὁ μεγάλος πρίγκιπας Δημήτριος τοῦ ἔδωσε ἕνα ἔγγραφο γιὰ ἀσφαλὴ διάβαση.

Ἀπὸ τὴν πόλη Οὔστιουγκ, ὁ Ἅγιος Στέφανος, ξεκίνησε γιὰ τὸν βόρειο ποταμὸ Ντβίνα μέχρι τὴ συμβολὴ τοῦ ποταμοῦ Βικέγκντα, περιοχὴ μέσα στὴν ὁποία ὑπῆρχαν οἰκισμοὶ τῶν Ζυριανῶν. Ὁ πρόδρομος τῆς πίστεως τοῦ Χριστοῦ ὑπέφερε πολλὲς μοχθηρίες, ἀγῶνες, στερήσεις καὶ πικρίες, ζωντας ἀνάμεσα σὲ εἰδωλολάτρες, οἱ ὁποῖοι τιμοῦσαν εἴδωλα μὲ φωτιά, νερό, δένδρα, πέτρες, μία χρυσὴ γυναικεία φιγούρα καὶ ἐμπιστεύονταν τὴν ζωή τους σὲ μάγους.

Τὸ ἱεραποστολικὸ ἔργο τοῦ Ἁγίου μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ ἄρχισε νὰ καρποφορεῖ. Ἐκεῖ ποὺ ἄλλοτε ὑψωνόταν ἕνα εἴδωλο, οἰκοδομήθηκε ναὸς πρὸς τιμὴν τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ, νικητὴ τοῦ σκότους.

Ὁ ἱερέας τῶν εἰδωλολατρῶν, μετὰ ἀπὸ μία ἰσχυρὴ δοκιμασία κατὰ τὴν ὁποία ἀποκαλύφθηκε ἡ πλάνη τῶν εἰδώλων, ἀρνήθηκε νὰ δεχθεῖ τὸ Φῶς τῆς Θεότητας καὶ αὐτοεξορίσθηκε. Καὶ ὁ Ἅγιος Στέφανος, γιὰ νὰ εὐχαριστήσει τὸν Θεό, ἔχτισε στὸ Βισερὸ μία ἐκκλησία πρὸς τιμὴν τοῦ Ἁγίου Νικολάου.

Τὸ ἔτος 1383 ὁ Ἅγιος Στέφανος χειροτονήθηκε Ἐπίσκοπος τῆς Πέρμ. Ὡς στοργικὸς πατέρας ἀφοσιώθηκε στὸ ποίμνιό του. Γιὰ νὰ ἐνθαρρύνει τοὺς νεοβαπτισθέντες ἄνοιξε σχολεῖα δίπλα στὶς ἐκκλησίες, ὅπου μελετοῦσαν τὰ ἱερὰ κείμενα στὴν περμιανὴ γλῶσσα. Τοὺς δίδαξε τί ἔπρεπε νὰ ξέρουν προκειμένου νὰ γίνουν ἱερεῖς καὶ διάκονοι γιὰ νὰ διακονήσουν τὴν Ἐκκλησία, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ πῶς νὰ γράφουν στὴν περμιανὴ γλῶσσα.

Ὁ Ἅγιος Στέφανος προστάτευε τὸ ποίμνιό του ἀπὸ τὶς ἀπάτες τῶν διεφθαρμένων ἀξιωματούχων, προσέφερε ἐλεημοσύνη καὶ τὸ βοηθοῦσε στὴν ὀργάνωση τῆς ἄμυνάς του ἐναντίων τῶν εἰσβολῶν τῶν ἄλλων φυλῶν. Ἄλλοτε πάλι ταξίδευε στὴ Μόσχα καὶ τὸ Νόβγκοροντ, γιὰ νὰ ὑποστηρίξει τὰ συμφέροντα τῶν Ζυριανῶν, ποὺ πολλὲς φορὲς καταπιέζονταν ἀπὸ τοὺς Ρώσους ὑπαλλήλους.

Ἡ ἱεραποστολικὴ προσπάθεια τοῦ Ἁγίου καὶ ἡ προσευχή του ἀπέδωσαν καρπούς. Οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς τῆς Πὲρμ ἀσπάσθηκαν τὸν Χριστιανισμὸ καὶ τὴν ἀλήθεια.

Ὅταν τὸ ἔτος 1390 ὁ Ἅγιος Στέφανος ταξίδευε στὴν Μόσχα γιὰ ὑποθέσεις τῆς Ἐκκλησίας, πέρασε ἀπὸ τὸ μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Σεργίου τοῦ Ραντονέζ. Τὸ μοναστήρι ἀπεῖχε ἀπὸ τὸν τόπο ποὺ βρισκόταν ὁ Ἅγιος Στέφανος περὶ τὰ δέκα χιλιόμετρα. Ὁ Ἅγιος Στέφανος διακαῶς ἀγαποῦσε τὸν Ἅγιο ἀσκητὴ τοῦ Ραντονὲζ καὶ ἐπιθυμοῦσε πάρα πολὺ νὰ τὸν ἐπισκεφθεῖ, δὲν εἶχε ὅμως χρόνο γιὰ νὰ τὸ κάνει. Τότε ὁ Ἅγιος Στέφανος γύρισε πρὸς τὴν κατεύθυνση τοῦ μοναστηριοῦ καὶ κάνοντας μία ὑπόκλιση εἶπε: «Εἰρήνη σὲ ἐσένα, πνευματικέ μου ἀδελφέ». Ὁ Ἅγιος Σέργιος, ὁ ὁποῖος ἐκείνη τὴν στιγμὴ γευμάτιζε μαζὶ μὲ τοὺς ἀδελφούς, σηκώθηκε, ἔκανε μία προσευχὴ καὶ ὑποκλινόμενος πρὸς τὴν κατεύθυνση ὅπου βρισκόταν ὁ Ἅγιος Στέφανος ἀπάντησε: «Χαῖρε καὶ σὲ ἐσένα, ἀρχηγὲ τοῦ ποιμνίου τοῦ Χριστοῦ. Εἴθε ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ νὰ εἶναι μαζί σου».

Ὁ Ἅγιος Στέφανος ἵδρυσε, ἐπίσης, ἀρκετὲς μονὲς γιὰ τοὺς Ζυριανούς: τὴ μονὴ τοῦ Σωτῆρος στὴν ἔρημο τοῦ Οὐλιάνωβ, τὴ μονὴ τοῦ Στεφάνωβ, τὴ μονὴ τοῦ Ἀρχαγγέλου στὸ Οὔστ – Βὶμ καὶ τὴ μονὴ τοῦ Ἀρχαγγέλου στὸ Ἰάρενκ.
Τὸ ἔτος 1395 ὁ Ἅγιος Στέφανος πῆγε πάλι στὴ Μόσχα γιὰ ὑποθέσεις τοῦ ποιμνίου του. Ἐκεῖ ἀσθένησε καὶ μετὰ ἀπὸ λίγες ἡμέρες κοιμήθηκε μὲ εἰρήνη. Τὸ ἱερὸ λείψανό του τοποθετήθηκε στὴν ἐκκλησία τῆς Μεταμορφώσεως, στὸ Κρεμλίνο τῆς Μόσχας. Οἱ Ζυριανοὶ μὲ πικρία θρήνησαν τὸ θάνατο τοῦ ποιμένα τους. Μὲ εἰλικρίνεια παρακάλεσαν τὸν πρίγκιπα τῆς Μόσχας καὶ τὸν Μητροπολίτη νὰ στείλουν τὸ σκήνωμα τοῦ προστάτου τους, πίσω στὴν Πέρμ, ἀλλὰ ἡ Μόσχα δὲν θέλησε νὰ φύγουν ἀπὸ ἐκεῖ τὰ ἱερὰ λείψανα τοῦ Ἁγίου Στεφάνου. https://www.synaxarion.gr/gr/sid/2790/sxsaintinfo.aspx

Για μεγέθυνση ροδάκι να ανοίξει με φακό

Σήμερα 25 Απριλίου Ὅσιος Σιλβέστρος τῆς Ὀμπνόρα , Άγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος

Ὁ Ὅσιος Σιλβέστρος ὁ ἐκ Ρωσίας

Ὁ Ὅσιος Σιλβέστρος τῆς Ὀμπνόρα, γεννήθηκε τὸν 15ο αἰώνα μ.Χ. στὴ Ρωσία. Ἀπὸ νεαρὴ ἡλικία εἶχε ἐσωτερικὰ τὸν πόθο νὰ μονάσει. Ἔτσι ἐγκατέλειψε τὸν κόσμο καὶ κατάφυγε στὴ μονὴ τῆς Ἁγίας Τριάδος, ὅπου ὑπῆρξε δόκιμος καὶ ὑποτακτικὸς τοῦ Ἁγίου Σεργίου τοῦ Ραντονὲζ († 5 Ἰουλίου). Ἀφοῦ παρέμεινε ἐκεῖ γιὰ ἕνα χρονικὸ διάστημα καὶ πρόκοψε στὴν ὑπακοή, ὁ Ὅσιος Σιλβέστρος ἔλαβε τὴν εὐλογία γιὰ νὰ μείνει μόνος στὴν ἔρημο καὶ νὰ συνεχίσει ἐκεῖ τὸν ἀσκητικό του ἀγῶνα.

Μέσα στὸ πυκνὸ δάσος, δίπλα στὸν ποταμὸ Ὀμπνόρα ὁ ὁποῖος συνεχίζει τὴν ροή του στὸν ποταμὸ Κοστρομά, ἔστησε ἕνα σταυρὸ στὸ σημεῖο ὅπου διάλεξε καὶ ξεκίνησε ἀπὸ ἐκεῖ τὸν πνευματικό του ἀγώνα. Γιὰ μία μεγάλη χρονικὴ περίοδο κανεὶς δὲν ἤξερε τίποτα γιὰ τὸν Ἅγιο ἐρημίτη. Τὸ κελλί του ἀποκαλύφθηκε τυχαία ἀπὸ ἕναν χωρικό, ὁ ὁποῖος εἶχε χάσει τὸν δρόμο του. Αὐτὸς εἶπε στὸν ἐνοχλημένο ἐρημίτη ὅτι οἱ ἄνθρωποι εἶχαν δεῖ λαμπρὲς ἀκτίνες καὶ ἕνα στρῶμα νεφέλης ἐπάνω ἀπὸ τὴν κατοικία του. Ὁ Ὅσιος Σιλβέστρος ξέσπασε τότε σὲ δάκρυα πικρίας, ἐπειδὴ τὸ μέρος τῆς ἀπομονώσεώς του εἶχε ἀνακαλυφθεῖ. Ὁ προσκυνητὴς παρακάλεσε ἐπίμονα τὸν Ὅσιο νὰ τοῦ μιλήσει γιὰ τὸν ἑαυτό του.

Ὁ Ὅσιος Σιλβέστρος εἶπε ὅτι ἐκεῖ ἔμενε γιὰ ἕνα μεγάλο χρονικὸ διάστημα, τρώγοντας φλοιοὺς δένδρων καὶ ρίζες. Στὴν ἀρχὴ ἦταν ἀδύναμος χωρὶς ψωμὶ καὶ μία φορὰ ἔπεσε στὸ ἔδαφος ἀπὸ τὴν ἀδυναμία του. Τότε, ἕνας Ἄγγελος μὲ τὴ μορφὴ ἐνὸς θαυμάσιου ἄνδρα ἐμφανίσθηκε μπροστά του καὶ τὸν ἄγγιξε στὸ χέρι. Ἀπὸ ἐκείνη τὴν στιγμὴ ὁ Ὅσιος δὲν ἔνιωσε ξανὰ ἀδυναμία.

Ἄλλη μία φορὰ ὁ χωρικὸς πῆγε πάλι στὸν Ὅσιο καὶ τοῦ ἔφερε ψωμὶ καὶ ἀλεύρι, γιὰ νὰ ἔχει προμήθειες.

Αὐτὴ ἡ μοναδικὴ συνάντηση ἦταν ἀρκετή, ὥστε νὰ μαθευτοῦν σὲ πολλοὺς τὰ πνευματικὰ κατορθώματα τοῦ Ὁσίου. Σύντομα, χωρικοὶ ξεκίνησαν νὰ ἔρχονται σὲ αὐτὸν ἀπὸ τοὺς γύρω οἰκισμούς. Ὁ Ὅσιος Σιλβέστρος τοὺς ἐπέτρεψε νὰ χτίσουν κελλιὰ κοντὰ στὸ δικό του κελλί.

Ὅταν πλέον εἶχαν συγκεντρωθεῖ ἀρκετοὶ ἀδελφοὶ στὴ σκήτη, ὁ Ὅσιος Σιλβέστρος πῆγε στὴ Μόσχα καὶ ζήτησε τὴν εὐλογία τοῦ Ἁγίου Ἀλεξίου († 12 Φεβρουαρίου), γιὰ νὰ κατασκευάσει ἕνα ναὸ ἀφιερωμένο στὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Ἅγιος Ἱεράρχης ἔδωσε στὸν Ὅσιο Σιλβέστρο ἕνα ἀντιμήνσιο γιὰ τὴν τέλεση τῆς Θείας Λειτουργίας καὶ τὸν ἔκανε ἡγούμενο τῆς νέας μονῆς.

Μὲ τὴν κατασκευὴ τῆς ἐκκλησίας ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀδελφῶν αὐξήθηκε γρήγορα καὶ ὁ Ὅσιος πολὺ συχνὰ ἀποσυρόταν στὸ κοντινὸ δάσος, ὥστε νὰ ἀπομονώνεται καὶ νὰ προσεύχεται. Αὐτὸς ὁ τόπος ἔλαβε τὸ ὄνομα «ἀπαγορευμένο ἄλσος», ἐπειδὴ ὁ Ὅσιος Σιλβέστρος διέταξε νὰ μὴν κοπεῖ ἀπὸ ἐκεῖ κανένα δένδρο. Σὲ αὐτὸ τὸ ἄλσος ὁ Ὅσιος ἔσκαψε τρία πηγάδια, ἐνῷ ἕνα τέταρτο πηγάδι ἔσκαψε στὴν πλευρὰ ἑνὸς λόφου στὸν ποταμὸ Ὀμπνόρα. Ὅταν ὁ Ὅσιος ἐπέστρεφε ἀπὸ τὴν ἀπομόνωσή του, τὸν περίμεναν πολλοὶ ἄνθρωποι στὸ μοναστήρι καὶ ὁ καθένας ἤθελε νὰ λάβει τὴν εὐλογία του καὶ νὰ ἀκούσει τὶς συμβουλές του.

Κάποια ἡμέρα ὁ Ὅσιος ἀρρώστησε ἀπὸ μία ἀνίατη ἀσθένεια καὶ οἱ ἀδελφοὶ τῆς μονῆς, ποὺ στεναχωροῦνταν ὅταν ἔφευγε ἀπὸ τὸ μοναστήρι γιὰ ἀπομόνωση, τώρα ἦταν ἀκόμη πιὸ θλιμμένοι ἀναλογιζόμενοι τὸν ἐπικείμενο θάνατό του. «Μὴ στενοχωρεῖσθε μὲ αὐτό, ἀδελφοί», ἔλεγε ὁ Ὅσιος γιὰ νὰ τοὺς παρηγορήσει, «γιατί τὰ πάντα εἶναι σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἀκολουθῆστε τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου καὶ μὴ φοβηθεῖτε νὰ ὑποφέρετε ἀπὸ δοκιμασίες σὲ αὐτὴ τὴ ζωή. Ἔτσι θὰ λάβετε ἀνταμοιβὴ στὸν Οὐρανό. Ἐὰν εὕρω παρρησία ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ἂν ἡ ζωή μου Τὸν εὐχαρίστησε, τότε αὐτὸς ὁ ἅγιος τόπος δὲν θὰ διαλυθεῖ μετὰ τὴν ἀποχώρησή μου. Προσευχηθεῖτε στὸν φιλάνθρωπο Θεὸ καὶ στὴν πάναγνη Μητέρα Του, ὥστε νὰ ἐλευθερωθεῖτε ἀπὸ τὸν πειρασμό».
Ὁ Ὅσιος Σιλβέστρος κοιμήθηκε τὸ ἔτος 1479 καὶ ἐνταφιάσθηκε στὴν δεξιὰ πλευρὰ τοῦ ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως.https://www.synaxarion.gr/gr/sid/2780/sxsaintinfo.aspx

για μεγέθυνση ροδάκι να ανοίξει με φακό

Το Πάσχα των Καθολικών

ανάρτηση του 2013
http://arxaia-ellinika.blogspot.gr/2013/03/to-pasxa-twn-katholikwn.html
Το Πάσχα των Καθολικών Το Πάσχα των Καθολικών
To 1054 η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν ήδη για αιώνες σπασμένη σε δύο κομμάτια. Στην Ανατολική, τη Βυζαντινή: Ήταν η φυσική συνέχεια της αρχικής, με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, τη "Νέα Ρώμη", την πόλη που επέλεξε ο Μέγας Κωνσταντίνος το 330 ως έδρα του όταν η "παλιά" Ρώμη γνώριζε μια μακρόχρονη περίοδο παρακμής και όταν το κέντρο βάρους των πολιτικών και στρατηγικών αποφάσεων για την επιβίωση της αυτοκρατορίας είχε μετακινηθεί προς τα ανατολικά.
Και την Δυτική, την "Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία": Που στην ουσία ήταν η τεχνητή αναβίωση της αρχικής, από Φράγκους και Γερμανούς βασιλείς, με πρωτεύουσες μακριά από τη Ρώμη.
Η αδιαφορία των Βυζαντινών για τη Δύση, (μετά τον Ιουστινιανό, που τον 6ο αιώνα είχε προσπαθήσει και σε μεγάλο βαθμό καταφέρει να ενώσει τα παλιά εδάφη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας), άφησε ένα κενό στην περιοχή, η οποία, όταν πια εκπολιτίστηκαν και τα τελευταία κύματα των βαρβάρων, άρχισε και πάλι να παίζει ένα σπουδαίο γεωπολιτικό ρόλο. Η πιο καλή λύση που είχαν οι Δυτικοί Αυτοκράτοτρες για να επισημοποιήσουν την κυριαρχία τους, ήταν η συμμαχία με τον αρχιεπίσκοπό της Ρώμης, τον Πάπα, τον σημαντικότερο από τους ηγέτες του Χριστιανισμού.
Το Σχίσμα των δύο Εκκλησιών
Το 1054, λοιπόν, όταν επήλθε το τελικό Σχίσμα μεταξύ της Ορθόδοξης και της Καθολικής εκκλησίας, δεν είναι παρά μια συμβολική χρονιά. Οι διαφορές μεταξύ Ανατολής και Δύσης είχαν οξυνθεί με τα χρόνια και το πραγματικό σχίσμα ήταν πραγματικότητα για πολύ καιρό. Όταν ο Πάπας Λέων Θ΄ και ο Πατριάρχης Μιχαήλ Α΄ Κηρουλάριος αντάλλαξαν μεταξύ τους αναθέματα, απλά επισημοποιήθηκε... Στα χρόνια της καταδίωξης των Χριστιανών από τους ειδωλολάτρες Ρωμαίους, η πρώιμη Εκκλησία είχε εξελιχθεί με διαφορετικό τρόπο στις διάφορες περιοχές της Αυτοκρατορίας, όπως ήταν λογικό, εξ αιτίας του τεράστιου μεγέθους της.
Όταν πια ο Χριστιανισμός έγινε νόμιμη θρησκεία, προέκυψαν τρεις Πατριάρχες, σε τέσσερις διαφορετικές περιοχές: Ρώμη, Αντιόχεια, Αλεξάνδρεια. Σύντομα προστέθηκαν κι εκείνοι της Ιερουσαλήμ και της Κωνσταντινούπολης.
Όταν ο Κωνσταντίνος μετέφερε την πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας στην Ανατολή, διαιρόντας το κράτος πρακτικά στα δύο, οι τέσσερις τελευταίοι ανήκαν στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία, με αποτέλεσμα να συμμαχουν πολύ συχνά εναντίον εκείνου της Ρώμης. Το 1054, πιεσμένος και από τις πολιτικές φιλοδοξίες των συμμάχων του Φράγκων και Γερμανών, ο Πάπας απαίτησε να έχει εξουσία ανώτερη των τεσσάρων Πατριαρχών της Ανατολής και να ασκεί δικαιοδοσία πάνω τους. Ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι...
Διαφορές υπήρχαν σημαντικές και μεγάλες στα δόγματα του κάθε πατριαρχείου σχεδόν από πάντα. Ο περίφημος όρος "filioque" (και από τον Υιό), προκαλούσε διαφορετικές ερμηνείες. Στα λατινικά, η λέξη processio αφορά και την αποστολή αλλά και την εκπόρευση. Η αποστολική εκκλησία έλεγε ότι ο Υιός γεννήθηκε από τον Πατέρα, ενώ το Άγιο Πνεύμα "εκπορεύεται" από αυτόν. Επίσης, ότι ο Υιός "εστάλη" στη Γη από τον Πατέρα.
Το μπέρδεμα, λοιπόν, με τον λατινικό όρο είναι ότι οι Καθολικοί πρόσθεσα το "filioque" με τρόπο που δείχνει ότι η αποστολή του Αγίου Πνεύματους γίνεται και από τον Υιό. Η Ορθόδοξη Εκκλησία έβλεπε ότι ο Πάπας στην ουσία έλεγε πως υπάρχει μια δομή μέσα στην Αγία Τριάδα και όχι μια μόνο, τριαδική οντότητα. Το 1054, το θέμα έληξε για πάντα. Η Χριστιανική Εκκλησία χωρίστηκε στα δύο οριστικά.


Ιουλιανό και Γρηγοριανό ημερολόγιο
Όπως είναι λογικό, για να δικαιολογήσπουν στους λαούς τους οι θρησκευτικοί ηγέτες τα διαφορετικά τους δόγματα, χρειάζονταν και διαφορετικά έθιμα. Από το 1582, η Καθολική Εκκλησία άρχισε να υπολογίζει τις γιορτές της βάσει του νέου, του Γρηγοριανού ημερολογίου, όταν η Ορθόδοξη Εκκλησία λειτουργούσε με βάση το παλιό, το Ιουλιανό, αυτό, δηλαδή, που είχε υιοθετηθεί από τον Ιούλιο Καίσαρα, και χρησιμοποιείτο όταν εμφανίστηκε ο Χριστιανισμός. Το "διορθωμένο" Γρηγοριανό ημερολόγιο είναι αυτό που χρησιμοποιείται παγκοσμίως σήμερα η Ελλάδα ήταν η τελευταία χώρα που το υιοθέτησε, το 1926. Αλλά είναι άλλο πράγμα το πώς γυρίζει ο κόσμος και άλλο το πώς γιορτάζουν τις γιορτές του οι θρησκείες...
Σύμφωνα, λοιπόν, με την παράδοση, το Πάσχα, η Ανάσταση δηλαδή του Χριστού, γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την πρώτη πανσέληνο που ακολουθεί την εαρινή ισημερία της 21ης Μαρτίου. Γι' αυτό και φέτος οι Καθολικοί γιορτάζουν το Πάσχα τους σήμερα, αφού η πρώτη πανσέληνος μετά την 21η Μαρτίου σημειώθηκε στις 27 του μηνός.
Σύμφωνα, όμως, με το Ιουλιανό ημερολόγιο που χρησιμοποιεί η Ορθόδοξη Εκκλησία, η εαρινή ισημερία δεν είναι στις 21 Μαρτίου, αλλά στις 3 Απριλίου. Έτσι, ενώ για τους Καθολικούς το Πάσχα έρχεται από τις 22 Μαρτίου ως τις 25 Απριλίου κάθε χρόνο, για τους Ορθόδοξους έρχεται πάντα μία εβδομάδα ή και παραπάνω αργότερα, από τις 4 Απριλίου ως τις 8 Μαΐου (φέτος το γιορτάζουμε στις 5 Μαΐου).
Ήθη και Έθιμα
Εκτός, όμως, από την ημερομηνία, δεν υπάρχουν πολλές άλλες διαφορές στο πώς γιορτάζεται το Πάσχα των Καθολικών και των Ορθόδοξων. Τελετουργικά, η κάθε Εκκλησία εννοείται ότι ακολουθεί δικές της συνήθειες, όπως με κάθε γιορτή ή καθημερινή ακολουθία άλλωστε.
Αλλά τα έθιμα δεν έχουν τόσο να κάνουν με τα θρησκευτικά δόγματα, όσο με τις συνήθειες του κάθε λαού. Το βάψιμο των αυγών, για παράδειγμα, είναι κάτι που συναντά κανείς σε όλες τις βαλκανικές χώρες, αλλά και σε αυτές της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης. Δηλαδή, δεν τα βάφουμε μόνο οι Ορθόδοξοι, αλλά και βαθιά Καθολικοί λαοί όπως οι Πολωνοί, οι Τσέχοι ή οι Κροάτες -ακόμη και οι Προτεστάντες Γερμανοί (σημείωση: Το Πάσχα των Προτεσταντών συμπίπτει με των Καθολικών).
Στον Αγγλόφωνο κόσμο, υπάρχει το έθιμο των σοκολατένιων λαγών και αυγών, που σιγά σιγά πέρασε και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Φωτιές ανάβουν σε διάφορα σημεία της Ευρώπης, όπου καίγεται το ομοίωμα του Ιούδα. Αυτό το συναντά κανείς και καθολικά χωριά της Ιταλίας, αλλά και στην ορθόδοξη Κύπρο και Ελλάδα.
Ένα πολύ ιδιαίτερο "έθιμο" είναι αυτό που συναντά κανείς στις σκανδιναβικές χώρες. Όλες οι τηλεοπτικές σειρές μυστηρίου προγραμματίζονται για τη Μεγάλη Εβδομάδα! Όσον αφορά στο τι τρώγεται στο τραπέζι της Λαμπρής, ο κάθε λαός εννοείται ότι το προσαρμόζει στο μενού του. Δεν θα βρει ποτέ κανείς αρνί, δηλαδή, στον αγγλόφωνο κόσμο ή στο Βορρά. Στην Σουηδία, ας πούμε, προτιμούν τη... ρέγγα. Στη Βραζιλία τρώνε κάτι που μοιάζει με φυστικοβούτυρο.
Γενικά, το τραπέζι της Κυριακής του Πάσχα μόνο στην Ελλάδα είναι τόσο πλουσιοπάροχο, όσον αφορά στο κρέας. Σε όλες τις χώρες η σημασία δίνεται στο γλυκό. Από το ρωσικό Πάσκα, στο ιταλικό Πανετόνε και βέβαια στο δικό μας Τσουρέκι, μερικά από τα πιο γευστικά γλυκά δημιουργούνται τις άγιες αυτές ημέρες.

ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ

 

ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ

Οι γυναίκες οι οποίες παραβρέθηκαν κατά την εσπέρα της Παρασκευής, στον ενταφιασμό του Σωτήρα, δηλαδή η Μαρία η Μαγδαληνή και οι υπόλοιπες, όταν επέστρεψαν από το Γολγοθά στην πόλη, ετοίμασαν αρώματα και μύρα για να αλείψουν το σώμα του Ιησού, και την επομένη μέρα απείχαν από κάθε δραστηριότητα λόγω της αργίας του Σαββάτου. 

Κατά το βαθύ όρθρο, όμως, της Κυριακής, η οποία ονομάζεται από τους Ευαγγελιστές «πρώτη Σαββάτου» και «μία Σαββάτων», δηλαδή πρώτη μέρα της εβδομάδος, μετά από τριάντα έξι σχεδόν ώρες από τη νέκρωση του ζωοδότη Λυτρωτή, έρχονται με νεκρώσιμα αρώματα στον τάφο. Και ενώ σκέπτονταν τη δυσκολία της αποκυλίσεως του λίθου από την είσοδο του τάφου γίνεται σεισμός φοβερός, και Άγγελος με αστραπηφόρα όψη και χιονόφωτη στολή, αφού αποκύλισε το λίθο και κάθισε πάνω σε αυτόν, έκανε τους φύλακες να τρομάξουν και τους έτρεψε σε φυγή. Οι γυναίκες, στο μεταξύ, αφού μπήκαν στον τάφο και δε βρήκαν το σώμα του Ιησού, βλέπουν δύο Αγγέλους λευκοφορεμένους, με αντρική μορφή, οι οποίοι αφού τους φανέρωσαν την ανάσταση του Σωτήρα, στέλνουν για να απαγγείλουν τρέχοντας γρήγορα, στους μαθητές τις χαρούμενες ειδήσεις. Σε μικρό χρονικό διάστημα φθάνουν και ο Πέτρος με τον Ιωάννη, αφού έμαθαν τι έγινε από τη Μαρία τη Μαγδαληνή, όπως ήδη ειπώθηκε, και μπαίνουν στον τάφο, βρίσκουν μόνο τα σάβανα. Γι’ αυτό ανέρχονται όλοι στην πόλη με χαρά, κήρυκες της ανήκουστης αναστάσεως του Χριστού, το οποίον και είδαν πραγματικά ζωντανό πέντε φορές κατά την σημερινή εορτή.
Αυτήν τη χαρμόσυνο Ανάσταση γιορτάζοντας σήμερα ασπαζόμαστε μεταξύ μας τον εν Χριστώ ασπασμό, δείχνοντας με τον τρόπο αυτό τη διακοπή της πρώτης έχθρας ανάμεσα σε εμάς και το Θεό και τη διαλλαγή του Θεού προς εμάς για άλλη μια φορά, διαλλαγή που έγινε φανερή με το πάθος του Σωτήρα. Και η εορτή ονομάζεται Πάσχα, έχοντας έτσι ίδιο όνομα με το Πάσχα των Εβραίων, το οποίο, στη γλώσσα τους σημαίνει «διάβαση», διότι ο παθών και αναστάς Ιησούς μας διαβίβασε από την κατάρα του Αδάμ και δουλεία του διαβόλου στην αρχαία ελευθερία και μακαριότητα. Και αυτή η μέρα της εβδομάδος, κατά την οποία έγινε η Ανάσταση του Χριστού, η οποία είναι η πρώτη από τις υπόλοιπες ημέρες, επειδή αφιερώθηκε στην τιμή του Κυρίου ονομάστηκε από το όνομά Του Κυριακή, και σ’ αυτή μετατέθηκε από τους Αποστόλους η αργία και η ανάπαυση της εορτής του Σαββάτου του παλαιού νόμου. https://www.synaxarion.gr/gr/sid/3035/sxsaintinfo.aspx

Μέγα Σάββατον

Μέγα Σάββατον

Το Σάββατο, αφού συγκεντρώθηκαν οι αρχιερείς και οι φαρισαίοι στον Πιλάτο, τον παρακάλεσαν να ασφαλίσει τον τάφο του Ιησού για τρεις ημέρες διότι, καθώς έλεγαν οι θεομάχοι, «έχουμε υποψία μήπως οι μαθητές Του, αφού κλέψουν την νύχτα το ενταφιασμένο Του σώμα, κηρύξουν έπειτα στο λαό ως αληθινή την ανάσταση την οποία προείπε ο πλάνος εκείνος, όταν ακόμα ζούσε, και τότε θα είναι η τελευταία αυτή πλάνη, χειρότερη της πρώτης».
Αυτά είπαν στο Πιλάτο και αφού πήραν την άδεια του, έφυγαν και σφράγισαν τον τάφο τοποθετώντας εκεί για την ασφάλειά του κουστωδία, δηλαδή στρατιωτική φρουρά.

https://www.synaxarion.gr/gr/sid/3034/sxsaintinfo.aspx 

 

Μεγάλη Παρασκευή

Μεγάλη Παρασκευή

Την Παρασκευή, στέλνεται ο Ιησούς δέσμιος από τον Καϊάφα στον τότε ηγεμόνα της Ιουδαίας, Πόντιο Πιλάτο. Αυτός, αφού τον ανέκρινε με πολλούς τρόπους και αφού ομολόγησε δύο φορές ότι ο Ιησούς είναι αθώος, έπειτα, για να ευχαριστηθούν οι Ιουδαίοι, τον καταδικάζει σε θάνατο, και αφού μαστίγωσε σαν δραπέτη δούλο τον Δεσπότη όλων, Τον παρέδωσε για να σταυρωθεί. 

Από εκεί και πέρα ο Ιησούς, αφού παραδόθηκε στους στρατιώτες, γυμνώνεται, φοράει κόκκινη χλαμύδα, στεφανώνεται με ακάνθινο στεφάνι, κρατάει κάλαμο σαν σκήπτρο, προσκυνείται χλευαστικά, φτύνεται και χτυπιέται στο πρόσωπο και στο κεφάλι. Μετά, φορώντας πάλι τα ρούχα του και βαστάζοντας το Σταυρό, πηγαίνει προς το Γολγοθά, τον τόπο της καταδίκης, και εκεί, γύρω στην Τρίτη ώρα της ημέρας, σταυρώνεται μεταξύ δύο ληστών, βλασφημείται από αυτούς που είχαν πάει στο Γολγοθά μαζί του, μυκτηρίζεται από τους αρχιερείς, ποτίζεται από τους στρατιώτες με ξύδι ανακατεμένο με χολή. Γύρω στην ένατη ώρα, αφού βγάζει πρώτα φωνή μεγάλη, και λέει : «Τετέλασται», εκπνέει «ο αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου», την ώρα κατά την οποία σφαζόταν, σύμφωνα με το νόμο, ο πασχάλιος αμνός, ο οποίος καθιερώθηκε ως έθιμο στους Ιουδαίους, προ-τυπώνοντας τον Εσταυρωμένο Χριστό.
Τον δεσποτικό αυτό θάνατο και η άψυχη κτίση, πενθώντας, τον τρέμει και αλλοιώνεται από το φόβο αλλά ο Δημιουργός της κτίσεως, ακόμα και όταν είναι νεκρός, λογχίζεται την ακήρατη πλευρά Του και ρέει απ’ αυτήν αίμα και νερό. Τέλος, κατά την δύση του ηλίου, έρχεται ο Ιωσήφ από Αριμαθείας και ο Νικόδημος μαζί με αυτόν, και οι δύο κρυφοί μαθητές του Ιησού, αποκαθηλώνουν από το Σταυρό το πανάγιο του διδασκάλου σώμα, το αρωματίζουν, το τυλίγουν με καθαρό σεντόνι και αφού το έθαψαν σε καινούργιο τάφο, κυλούν στο στόμιό του μεγάλο λίθο.
Από τα φρικτά και σωτήρια πάθη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού επιτελούμε σήμερα και εις ανάμνηση αυτών παραλάβαμε από αποστολική διαταγή, τη νηστεία της Παρασκευής.

https://www.synaxarion.gr/gr/sid/3033/sxsaintinfo.aspx 

Μεγάλη Πέμπτη - Ο Μυστικός Δείπνος

Μεγάλη Πέμπτη - Ο Μυστικός Δείπνος
Κατά τη Μεγάλη Πέμπτη επιτελούμε ανάμνηση: Της νίψεως των ποδών των Αποστόλων υπό του Κυρίου, Του Μυστικού Δείπνου, δηλαδή της παραδόσεως σ' εμάς υπό του Κυρίου του Μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας, της θαυμαστής προσευχής του Κυρίου προς τον Πατέρα Του και της προδοσίας του Κυρίου υπό του Ιούδα.
Εκείνο το βράδυ της Πέμπτης, πριν ν' αρχίσει το δείπνο ο Ιησούς σηκώνεται από το τραπέζι, αφήνει κάτω τα ιμάτιά του, βάζει νερό στο νιπτήρα και τα κάνει όλα μόνος Του, πλένοντας τα πόδια των Μαθητών Του. Με τον τρόπο αυτό θέλει να δείξει σ' όλους ότι δεν πρέπει να επιζητούμε τα πρωτεία. Μετά τη νίψη των ποδιών λέγει: «όποιος θέλει να είναι πρώτος, να είναι τελευταίος απ' όλους».

Πρώτα πήγε στον Ιούδα και μετά στό Πέτρο, ο οποίος ήταν ο πιο ορμητικός απ' όλους και στην αρχή σταματάει το Διδάσκαλο, αλλά ύστερα όταν τον έλεγξε, υποχωρεί με τη καρδιά του. Αφού έπλυνε τα πόδια όλων, πήρε τα ιμάτιά Του και ξανακάθησε.

Άρχισε κατόπιν να τους νουθετεί να αγαπούν ο ένας τον άλλον και να μη επιζητούν το ποιός θα είναι πρώτος. Στη συνέχεια τους μίλησε για την προδοσία και επειδή θορυβήθηκαν, στρέφεται με ήρεμο τρόπο στον Ιωάννη και τον υπέδειξε.

Κατόπιν πήρε ψωμί στα χέρια Του και είπε: «Λάβετε φάγετε». Το ίδιο έκανε και με το ποτήρι του κρασιού λέγοντας: «Πιέστε απ' αυτό όλοι, γιατί αυτό είναι το αίμα Μου, της νέας Συμφωνίας. Αυτό να κάνετε για να Με θυμάστε». Μετά από αυτή τη στιγμή ο Ιούδας, μόλις έφαγε τον άρτο έφυγε και συμφώνησε με τους αρχιερείς να τους Τον παραδώσει.

Μετά το δείπνο βγήκαν όλοι στο όρος των Ελαιών, όπου ο Χριστός τους δίδαξε τα ανήκουστα και τελευταία μαθήματα και αρχίζει να λυπάται και να ανυπομονεί. Αναχωρεί μόνος Του και, γονατίζοντας, προσεύχεται εκτενώς. Από την πολλή αγωνία γίνεται ο ιδρώτας Του σαν σταγόνες πηχτού αίματος, οι οποίες έπεφταν στη γη. Μόλις συμπληρώνει την εναγώνια εκείνη προσευχή, φθάνει ο Ιούδας με ένοπλους στρατιώτες και πολύ όχλο και αφού χαιρετάει και φιλάει πονηρά το δάσκαλό Του, Τον παραδίδει.

Συλλαμβάνεται λοιπόν ο Ιησούς και τον φέρνουν δέσμιο στους Αρχιερείς Άννα και Καϊάφα. Οι μαθητές σκορπίζονται και ο θερμότερος των άλλων ο Πέτρος τον ακολούθησε ως την αρχιερατική αυλή και αρνείται και αυτός ότι είναι μαθητής Του.

Εν τω μεταξύ ο θείος διδάσκαλος παρουσιάζεται μπροστά στο παράνομο συνέδριο, εξετάζεται για τους μαθητές και τη διδασκαλία Του, εξορκίζεται στο Θεό για να πεί εάν Αυτός είναι πράγματι ο Χριστός και αφού είπε την αλήθεια, κρίνεται ως ένοχος θανάτου, επειδή τάχα βλασφήμησε. Από 'κει και πέρα τον φτύνουν στο πρόσωπο, τον χτυπάνε, τον εμπαίζουν με κάθε τρόπο κατά τη διάρκεια όλης της νύχτας, ως το πρωϊ.

Σαραγλί Ξάνθης

 

Σαραγλί Ξάνθης

Από τις νηστήσιμες συνταγές της Μ.Παναγάκου που μάζεψε απο διάφορα μέρη της Ελλάδας

Μεγάλη Πέμπτη

Μεγάλη Πέμπτη

Κατά τη Μ. Πέμπτη επιτελούμε ανάμνηση: (α) Της νίψεως των ποδών των Αποστόλων υπό του Κυρίου. (β) Του Μυστικού Δείπνου, δηλαδή της παραδόσεως σ' εμάς υπό του Κυρίου του Μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας. (γ) Της θαυμαστής προσευχής του Κυρίου προς τον Πατέρα Του. Και (δ) Της προδοσίας του Κυρίου υπό του Ιούδα.

Εκείνο το βράδυ της Πέμπτης, πριν ν' αρχίσει το δείπνο ο Ιησούς σηκώνεται από το τραπέζι, αφήνει κάτω τα ιμάτιά του, βάζει νερό στο νιπτήρα και τα κάνει όλα μόνος Του, πλένοντας τα πόδια των Μαθητών Του. Με τον τρόπο αυτό θέλει να δείξει σ' όλους ότι δεν πρέπει να επιζητούμε τα πρωτεία. Μετά τη νίψη των ποδιών λέγει: «όποιος θέλει να είναι πρώτος, να είναι τελευταίος απ' όλους».
Πρώτα πήγε στον Ιούδα και μετά στo Πέτρο, ο οποίος ήταν ο πιο ορμητικός απ' όλους και στην αρχή σταματάει το Διδάσκαλο, αλλά ύστερα όταν τον έλεγξε, υποχωρεί με τη καρδιά του. Αφού έπλυνε τα πόδια όλων, πήρε τα ιμάτιά Του και ξανά κάθισε.
Άρχισε κατόπιν να τους νουθετεί να αγαπούν ο ένας τον άλλον και να μη επιζητούν το ποιος θα είναι πρώτος. Στη συνέχεια τους μίλησε για την προδοσία και θορυβήθηκαν.
Κατόπιν πήρε ψωμί στα χέρια Του και είπε: «Λάβετε φάγετε». Το ίδιο έκανε και με το ποτήρι του κρασιού λέγοντας: «Πιέστε απ' αυτό όλοι, γιατί αυτό είναι το αίμα Μου, της νέας Συμφωνίας. Αυτό να κάνετε για να Με θυμάστε». Μετά από αυτή τη στιγμή ο Ιούδας, μόλις έφαγε τον άρτο έφυγε και συμφώνησε με τους αρχιερείς να τους Τον παραδώσει.
Μετά το δείπνο βγήκαν όλοι στο όρος των Ελαιών, όπου ο Χριστός τους δίδαξε τα ανήκουστα και τελευταία μαθήματα και αρχίζει να λυπάται και να ανυπομονεί. Αναχωρεί μόνος Του και, γονατίζοντας, προσεύχεται εκτενώς. Από την πολλή αγωνία γίνεται ο ιδρώτας Του σαν σταγόνες πηχτού αίματος, οι οποίες έπεφταν στη γη. Μόλις συμπληρώνει την εναγώνια εκείνη προσευχή, φθάνει ο Ιούδας με ένοπλους στρατιώτες και πολύ όχλο και αφού χαιρετάει και φιλάει πονηρά το δάσκαλό Του, Τον παραδίδει.
Συλλαμβάνεται λοιπόν ο Ιησούς και τον φέρνουν δέσμιο στους Αρχιερείς Άννα και Καϊάφα. Οι μαθητές σκορπίζονται και ο θερμότερος των άλλων ο Πέτρος τον ακολούθησε ως την αρχιερατική αυλή και αρνείται και αυτός ότι είναι μαθητής Του.
Εν τω μεταξύ ο θείος διδάσκαλος παρουσιάζεται μπροστά στο παράνομο συνέδριο, εξετάζεται για τους μαθητές και τη διδασκαλία Του, εξορκίζεται στο Θεό για να πει εάν Αυτός είναι πράγματι ο Χριστός και αφού είπε την αλήθεια, κρίνεται ως ένοχος θανάτου, επειδή τάχα βλασφήμησε.
Από 'κει και πέρα τον φτύνουν στο πρόσωπο, τον χτυπάνε, τον εμπαίζουν με κάθε τρόπο κατά τη διάρκεια όλης της νύχτας, ως το πρωί.

https://www.synaxarion.gr/gr/sid/3032/sxsaintinfo.aspx 

Χοχλιοί (σαλιγκάρια) με αγκινάρες και κουκιά

Χοχλιοί (σαλιγκάρια) με αγκινάρες και κουκιά: Χοχλιοί (σαλιγκάρια) με αγκινάρες και κουκιά φ.Μ.Κυμάκη Μια παραδοσιακή συνταγή απο την περιοχή της Ιεράπετρας Χοχλιοί (σαλιγκάρια) με αγκιν...

Κουκιά σκορδωτά...!

 

Κουκιά σκορδωτά...!: κουκιά σκορδωτά (φ.Μ.Κυμάκη) Σας αρέσουν τα κουκιά; Μην βιαστείτε να τα απορρίψετε! Στην Ανατολική Κρήτη στον Νομό Λασιθίου και ιδιαιτέρως σ...

Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Παντοκράτορος

 Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Παντοκράτορος: Μονή Παντοκράτορος Αγ.Όρους (φ.βικιπαίδεια) Η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Παντοκράτορος είναι μία εκ των είκοσι μονών του Αγίου ...

Μεγάλη Τετάρτη

Μεγάλη Τετάρτη

  Μεγάλη Τετάρτη Κατά τη Μ. Τετάρτη επιτελούμε ανάμνηση: (α) του γεγονότος της ελλείψεως του Κυρίου με μύρο από μια πόρνη γυναίκα. Επίσης φέρεται στη μνήμη μας, (β) η σύγκλιση του Συνεδρίου των Ιουδαίων, του ανωτάτου δηλαδή Δικαστηρίου τους, προς λήψη καταδικαστικής αποφάσεως του Κυρίου, καθώς και (γ) τα σχέδια του Ιούδα για προδοσία του Διδασκάλου του. Δύο μέρες πριν το Πάσχα, καθώς ο Κύριος ανέβαινε προς τα Ιεροσόλυμα, κι ενώ βρισκόταν στο σπίτι στου λεπρού Σίμωνα, τον πλησίασε μια πόρνη γυναίκα κι άλειψε το κεφάλι Του με πολύτιμο μύρο. Η τιμή του ήταν γύρω στα τριακόσια δηνάρια, πολύτιμο άρωμα και γι' αυτό οι μαθητές την επέκριναν και περισσότερο απ' όλους ο Ιούδας. Γνώριζαν οι μαθητές καλά πόσο μεγάλο ζήλο έδειχνε πάντοτε ο Χριστός για την ελεημοσύνη προς τους φτωχούς. Ο Χριστός όμως την υπερασπίσθηκε, για να μην αποτραπεί απ' το καλό της σκοπό. Ανέφερε μάλιστα και τον ενταφιασμό Του, προσπαθώντας να αποτρέψει τον Ιούδα από τη προδοσία, αλλά μάταια. Τότε απέδωσε στη γυν 

συνέχεια στο σύνδεσμο

Σήμερα 20 Απριλίου Μεγάλη Τετάρτη, Αγίου Ζακχαίο...

 

 Σήμερα 20 Απριλίου Μεγάλη Τετάρτη, Αγίου Ζακχαίο...: Σειρά ΕΛΤΑ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ Μ Παντοκράτορος βάσει ξυλογραφίας Γ.Μόσχου Η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Παντοκράτορος  7η στην ιεραρχική ...

Μονή Οσίου Λουκά

Μονή Οσίου Λουκά (φωτο. Β. Δελέγγος)

Απόσπασμα από άρθρο του Β. Δελέγγου στην εφημερίδα "Η Άποψη"

Το ξακουστό μοναστήρι αποτελεί ένα πρώτης τάξεως «σχολείο» μιας και τα εξαιρετικά ψηφιδωτά του σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες τοιχογραφίες, αλλά και την όλη κατασκευή του, λειτουργούν ως σημείο αναφοράς για τους μελετητές, τους ειδικούς επιστήμονες αλλά και τους απλούς ανθρώπους που γοητεύονται και εντυπωσιάζονταιαπό τη βυζαντινή τέχνη σε όλες της τις εκφάνσεις.

Αφορμή για αυτό το ταξίδι ήταν η απάντηση που έλαβα όταν, μιλώντας με κάποιον συντηρητή έργων τέχνης, παραδέχτηκα ότι αγνοούσα πλήρως τόσο το σημείο που βρίσκεται o Όσιος Λουκάς όσο και όλα αυτά που κρύβει στο εσωτερικό του. Η απόκρισή του ήταν άμεση και σφοδρή: «Μα πώς είναι δυνατόν; ειδικά εσύ που φωτογραφίζεις και ταξιδεύεις τόσο συχνά να μην έχεις πάει στον Οσιο Λουκά; Δεν ξέρεις τι χάνεις!.,.»

Με την πρώτη ευκαιρία λοιπόν κάι μέ σύμμαχο έναν αρκετά βαρύ ουρανό κάποιες απειλητικές ψιχάλες, χάραμα ακόμα, ξεκινώ το σύντομο Ταξίδι γεμάτος προσδοκίες για τις εικόνες που πρόκειται να μου χαρίσει το μοναστήρι  Βρίσκεται τόσο κοντά στη κοσμοπολίτικη Αράχοβα καί τους Δελφούς, όμως τώρα πλέον και εγώ  ειλικρινά αμφίβάλλω για το ποσοστό των επισκεπτών που -έστω και βρισκόμενοι στην περιοχή μόνο για κάποιο τριήμερο- αποφασίζουν να περάσουν και από εκεί.

Μετά τη Λιβαδειά λοιπόν, λίγα χιλιόμετρα πριν το Ζεμενό και την Αράχοβα, ακολουθώ την επιγραφή που δείχνει τον δρόμο για το Δίστομο και φτάνοντας στο χωριό στρίβω για το Στείρι και τη μονή. Και τα δύο προαναφερθέντα χωριά είναι αρκετά συμπαθητικά και αν μπείτε στον πειρασμό να τα περπατήσετε δεν θα το μετανιώσετε. Η απόσταση από την κεντρική διασταύρωση μέχρι το μεγάλο άνετο πάρκινγκ του μοναστηριού, σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς μου, δεν πρέπει να ξεπερνά τα 10-11 χιλιόμετρα. 

Μονή Οσίου Λουκά (φωτο. Β. Δελέγγος)

Αφήνοντας το αυτοκίνητο, νωρίς το πρωί ακόμα, διακρίνω για πρώτη φορά λίγο χαμηλότερα το επιβλητικό καμπαναριό, τα εντυπωσιακά κτίρια των κελιών και φυσικά το μεγάλο καθολικό της μονής .  Στο βάθος ακούγονται συχνά σφυροκοπήματα από τους μαστόρους που ήδη έχουν πιάσει δουλειά κάπου μέσα στη μονή και ή μυρωδιά τού έυωδιαστού καμένου ξύλου φτάνει πού και πού μέχρι τη μύτη. Το φροντισμένο πέτρινο μονοπάτι οδηγεί στην είσοδο που θα με περάσει σε έναν άλλο τόπο όπου η Χριστιανική θρησκεία και η τέχνη ένωσαν τις δυνάμεις τους για να προσφέρουν στον κόσμο αυτό το ξεχωριστό αξιοθέατο, χίλια χρόνια πριν...

Ιστορία της μονής

Παρ' όλη τη φήμη τον πλούτο και τη μοναδικότητα αυτού του μοναστηριού, δεν υπάρχει σαφής ένδειξη για την ακριβή ημερομηνία της ίδρυσής του. Πάντως όλα τα σενάρια τη συνδέουν με τα ονόματα μεγάλων αυτοκρατόρων του Βυζαντίου. Η παλιότερη μαρτυρία που σώζεται είναι αυτή του Κυριακού του Αγκωνίτη που έφτασε εδώ το 1436 και που αναφέρει ότι η μονή του Όσιου Λουκά χτίστηκε από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο το Μονομάχο που βασίλεψε μεταξύ 1042 Και 1054. Η άποψή του αυτή στηρίζεται περισσότερο στη διάθεση των εδώ μοναχών να «διαφημίσουν» ακόμα περισσότερο το ήδη πλούσιο και ξακουστό μοναστήρι τους παρά σε ιστορικά στοιχεία.

Υπάρχει και η άλλη άποψη που θέλει κτήτορα της μονής τον αυτοκράτορα Ρωμανό Β' σε μια προσπάθεια να τιμήσει τον Όσιο ο οποίος είχε προφητέψει την ανακατάληψη της Κρήτης (961) στα χρόνια της βασιλείας του (959-963). Αυτή η εκδοχή έχει φτάσει ως τις μέρες μας μέσα από κείμενα περιηγητών του 17ου αιώνα όπως οι Spon και Wheler, ενώ και επιπλέον στοιχεία, όπως για παράδειγμα η ύπαρξη των τάφων της κρύπτης που αποδίδονται στον αυτοκράτορα και τη σύζυγό του Θεανώ  διασώζονται σε κείμενα του 19ου αιώνα και αμφισβητούνται ευθέως για την αξιοπιστία τους. Όπως και να έχει δεν αποκλείεται ο Ρωμανός να έχτισε την πρώτη εκκλησία της μονής, τη σημερινή Παναγία και ο Κωνσταντίνος ο Μονομάχος να ενίσχυσε οικονομικά στα χρόνια της βασιλείας του την ήδη ακμάζουσα μονή...

Μονή Οσίου Λουκά (φωτο. Β. Δελέγγος)

Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Όσιος Λουκάς θεωρείται το μεγαλύτερο και ταυτόχρονα καλύτερα διατη ρημένο μοναστηριακό συγκρότημα του 11 ου αιώνα στη χώρα μας. Τα πρώτα χρόνια εκείνου του αιώνα χτίστηκε το εντυπωσιακό καθολικό που θα γνωρίσουμε σε λίγο, συμπληρώθηκε η διακόσμηση με τοιχογραφίες στα υπερώα και στα εξωτερικά τόξα και πραγματοποιήθηκαν επεμβάσεις στο νοτιοδυτικό παρεκκλήσι και στην κρύπτη. Χτίστηκε επίσης ένα μικρό διώροφο οκταγωνικό παρεκκλήσι, το σημερινό καμπαναριό, ορατό από μεγάλη απόσταση. Άρρηκτα συνδεδεμένο με τον Οσιο Λουκά και τη μεγάλη φήμη του, δεχόταν πλήθη επισκεπτών που συνέρρεαν για να προσκυνήσουν το λείψανό του. 

Ήδη από το 1014 διέθετε δύο μετόχια στην Εύβοια και λίγο αργότερα θα χτίσει και ναό στο κοντινό μετόχι της στην Αντίκυρα. Μετά τη σταυροφορία του 1204 και την κατάκτηση από τους Φράγκους, θα εγκατασταθούν εδώ Λατίνοι κληρικοί. Κατά την τουρκοκρατία θα επιστρέψουν οι Έλληνες μοναχοί και θα αρχίσει μια σειρά επισκευών και επεκτάσεων των ήδη υπαρχόντων κτιριακών εγκαταστάσεων. Θα προστεθεί όροφος στο σημερινό καμπαναριό και θα επισκευαστεί ο τρούλος που είχε πέσει σίγουρα πριν απο το 1593. Γύρω στο 1820 θα προστεθούν κάποιες τοιχογραφίες στο καθολικό, ενώ από το 1938 και μετά η Αρχαιολογική Υπηρεσία θα ξεκινήσει μια πολυετή σειρά εργασιών συντήρησης. Με την είσοδό σας στο προαύλιο, ίσως εντοπίσετε Κάποια σημεία στα γύρω κτίρια όπου πραγματοποιούνται εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης και όπως φαίνεται υπάρχει ακόμα πολλή δουλειά να γίνει.

Μονή Οσίου Λουκά (φωτο. Β. Δελέγγος)

Περιήγηση στη μονή
Το μονοπάτι οδηγεί σε ένα όμορφο και φροντισμένο πλάτωμα γεμάτο δέντρα και παγκάκια όπου μπορείς να ξεκουραστείς και να θαυμάσεις τη θέα. Στα αριστερά βρίσκονται κτίρια που φιλοξενούν έκθεση με έργα της μονής, το απαραίτητο κατάστημα με διάφορα εκκλησιαστικά είδη και αναμνηστικά και από ότι φαντάζομαι και δωμάτια που στεγάζουν κάποιες λειτουργικές και διοικητικές υπηρεσίες του κτιριακού συγκροτήματος. Ευθεία μπροστά διακρίνεται η κεντρική είσοδος αλλά πριν φτάσω ως εκεί κινούμαι μέχρι την άκρη του πλατώματος για να θαυμάσω μια πρώτη γενική άποψη του καθολικού με τον μεγάλο τρούλο, μιας σειράς νεότερων κελιών και του επιβλητικού τείχους, όλα τοποθετημένα σε ένα μικρό λόφο με ιδανική θέα προς τον μικρό κάμπο που εκτείνεται λίγο χαμηλότερα μπροστά τους. Κάποιες στιγμές ο καιρός μου κάνει το χατήρι και θαρρείς απο πρόθεση επιτρέπει στις αχτίνες του ήλιου να φτάσουν μόνο μέχρι το μοναστήρι αφήνοντας το υπόλοιπο τοπίο μουντό και βαρύ. Για αρκετή ώρα το βλέμμα μένει κολλημένο και θαυμάζει το ψηλό καμπαναριό και τελικά περνώ την είσοδο.


Το πρώτο πράγμα που σε εντυπωσιάζει και σου προκαλεί δέος είναι η μεγάλη ογκώδης κατασκευη των παλιών κελιών που συναντάς στο βάθος εμπρός και αριστερά σου. Τα κτίρια αυτά ση κώνονται πολλά μέτρα ψηλότερα από το επίπεδο που στέκεται ο επισκέπτης και θυμίζουν περισσότερο απόρθητο φρούριο παρά χώρο στέγασης φιλήσυχων μοναχών. Σε αυτό τον χώρο πραγματοποιούνται διαρκώς εργασίες συντήρησης. Με την εντυπωσιακή εικόνα θα πάρεπε και μια πρώτη γεύση του ναού του Όσιου Λουκά που βρίσκεται στο κέντρο της μονής και συναγωνίζεται θαρρείς σε διαστάσεις το όλο συγκρότημα. Μια μικρή ταμπέλα δείχνει στα δεξιά τον δρόμο για το εκδοτήριο των εισιτηρίων και ομολογώ ότι η προοπτική του να πληρώνεις για να επισκεφτείς ένα μοναστήρι, όσο σπάνιο και να είναι, με ξενίζει αρκετά. Όπως αποδείχτηκε τελικά, η είσοδος για τους Έλληνες είναι ελεύθερη, κάτι που κατά την πολυειπωμένη γνώμη μου θα έπρεπε να ισχύει για όλους τους αρ χαιολογικούς χώρους στην Ελλάδα. 'Γο εκδοτηριο που παρεμπιπτόντως διαθέτει και ένα - δυο καλά βιβλία για τη μονή και τα ψηφιδωτά και τις αγιογραφίες της, βρίσκεται στην είσοδο του μεγάλου κτιρίου της τράπεζας που από το 1993 λειτουργεί ως μουσείο και φιλοξενεί κυρίως μαρμάρινα μέλη από κτίσματα του μοναστηριού. Αξίζει τον κόπο να μείνετε λίγη ώρα εδώ και να παρατηρήσετε τις διάφορες επιγραφές και σκαλίσματα, μιας και ο προσεγμένος χώρος αποδεικνύεται φιλόξενος και φιλικός προς τον επισκέπτη. ......

Μονή Οσίου Λουκά  (φ. Β.Δελέγγος)

Απόσπασμα από άρθρο του Β. Δελέγγου στην εφημερίδα "Η Άποψη"

Μεγάλη Τρίτη

 

Μεγάλη Τρίτη

Κατά την Μ. Τρίτη επιτελούμε ανάμνηση (α) της περί των δέκα παρθένων γνωστής παραβολής του Κυρίου. Η Εκκλησία μας καλεί να είμεθα έτοιμοι για να υποδεχθούμε, κρατούντες τις λαμπάδες των αρετών μας, τον ουράνιον Νυμφίο, τον Κύριον Ιησού, ο Οποίος θα έλθει αιφνίδια, είτε ειδικά κατά τη στιγμή του θανάτου μας, είτε γενικά κατά τη Δευτέρα Παρουσία. Επίσης μας καλεί, (β) φέρουσα ενώπιό μας και τη παραβολή των ταλάντων, να καλλιεργήσουμε και να αυξήσουμε τα χαρίσματα που μας έδωσε ο Θεός.

Ο Κύριός μας, ο Ιησούς Χριστός, όταν ανέβαινε στα Ιεροσόλυμα και πλησίαζε προς το εκούσιο Πάθος, έλεγε στους μαθητές Του ορισμένες παραβολές για να τους προετοιμάσει. Μερικές, μάλιστα, τις έλεγε για να καυτηριάσει και να χτυπήσει του Γραμματείς και τους Φαρισαίους.
Μια από αυτές, τη σημερινή των δέκα παρθένων, την είπε για να παρακινήσει μεν όλους προς την ελεημοσύνη, αλλά και να διδάξει όλους μας να είμαστε έτοιμοι πριν μας προλάβει το τέλος του θανάτου. Επειδή έχει πολλή δόξα η παρθενία (πραγματικά είναι μεγάλο κατόρθωμα!) και για να μη βρεθεί κάποιος που κατορθώνει αυτό το μεγάλο έργο, αλλά παραμελεί τα άλλα και ιδίως την ελεημοσύνη, προβάλλει αυτή τη παραβολή.
Τρέχει πολύ γρήγορα η νύκτα της παρούσης ζωής, έτσι οι παρθένες όλες νύσταξαν και κοιμήθηκαν, δηλαδή πέθαναν, γιατί ο θάνατος λέγεται και ύπνος. Καθώς κοιμόντουσαν, στη μέση της νύχτας ακούσθηκε μια δυνατή φωνή που έλεγε: «Νάτος ο Νυμφίος, έρχεται! Βγείτε όλες να Τον προϋπαντήσετε!». Τότε οι φρόνιμες παρθένες που είχαν φροντίσει να έχουν άφθονο λάδι, συνάντησαν τον Νυμφίο και μπήκαν μέσα μαζί Του, όταν ανοίχθηκαν οι πύλες. Αυτές κοντά στις άλλες αρετές και μάλιστα της παρθενίας, φρόντισαν να έχουν άφθονο και το λάδι της ελεημοσύνης.
Αντίθετα οι άλλες πέντε παρθένες που δεν είχαν αρκετό λάδι, όταν ξύπνησαν ζητούσαν λίγο από τις φρόνιμες, αλλά μετά θάνατο δεν είναι εύκολο να αγοράσεις λάδι από αυτούς που το πουλούν, δηλαδή τους φτωχούς. Αυτές η παραβολή τις ονομάζει μωρές, γατί ενώ κατόρθωσαν το δυσκολότερο, την ''παρθενία'', παραμέλησαν το ευκολότερο γιατί ήταν ανελεήμονες καρδιές.

Όποιος λοιπόν κατορθώσει μια αρετή - έστω μεγάλη - αλλά δε φροντίσει και για τις άλλες και ιδίως την ελεημοσύνη, δε μπορεί να μπει μαζί με το Χριστό στην αιώνια ανάπαυση και γυρίζει πίσω ντροπιασμένος. Και τίποτα δεν είναι πιο λυπηρό και πιο ντροπιαστικό από μια "παρθένο" που νικιέται απ' τον έρωτα των χρημάτων.https://www.synaxarion.gr/gr/sid/3030/sxsaintinfo.aspx

Σπανακοκεφτέδες

 Σπανακοκεφτέδες:   Σπανακοκεφτέδες  • 1 κιλό σπανάκι • 2 φρέσκα κρεμμυδάκια • 1 κρεμμύδι ξερό μέτριο • Αλεύρι ή γαλέτα για το τηγάνισμα • Ελαιόλαδο, ...

Φερνάντο Μποτέρο (Fernando Botero, 19 Απριλίου 1932)

Φερνάντο Μποτέρο (Fernando Botero, 19 Απριλίου 1932): Ο Φερνάντο Μποτέρο (Fernando Botero, 19 Απριλίου 1932) είναι Κολομβιανός καλλιτέχνης. Θεωρείται ένας από τους πιο πετυχημένους καλλιτέχνες...

Κάρολος Ροβέρτος Δαρβίνος (αγγλ. Charles Robert Da...

 Κάρολος Ροβέρτος Δαρβίνος (αγγλ. Charles Robert Da...: Ο Κάρολος Ροβέρτος Δαρβίνος (αγγλ. Charles Robert Darwin) (12 Φεβρουαρίου, 1809 - 19 Απριλίου, 1882) ήταν Άγγλος φυσιοδίφης, συλλέκτης κα...

Λόρδος Βύρων (αγγλικά Λορντ Μπάιρον, Lord George G...

 

 Λόρδος Βύρων (αγγλικά Λορντ Μπάιρον, Lord George G...: Ο Λόρδος Βύρων (αγγλικά Λορντ Μπάιρον, Lord George Gordon Byron VI), 22 Ιανουαρίου 1788 - 19 Απριλίου 1824), ήταν Άγγλος ποιητής, από τους σ...

Ο Γεώργιος (Τζωρτζ) Κοσμάτος (4 Ιανουαρίου 1941 - ...

Ο Γεώργιος (Τζωρτζ) Κοσμάτος (4 Ιανουαρίου 1941 - ...:   Ο Γεώργιος (Τζωρτζ) Κοσμάτος (4 Ιανουαρίου 1941 - 19 Απριλίου 2005) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης Γεννήθηκε στη Φλωρεντία στην Ιταλία και έζησε ...

Ἡ Κασσιανή

 Ἡ Κασσιανή:   Ἡ Κασσιανή Κύριε, γυναίκα ἁμαρτωλή, πολλά, πολλά, θολά, βαριὰ τὰ κρίματά μου. Μά, ὦ Κύριε, πῶς ἡ θεότης Σου μιλᾶ μέσ᾿ στὴν καρδιά μ...

Παγκόσμια Ημέρα Μνημείων 18 Απριλίου

Κρήνη δίπλα στο Κουμπέ  Βαλιδέ τζαμί πλ. Κορνάρου

Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Μνημείων και Χώρων έχει οριστεί από την Unesco και το Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Τοποθεσιών (International Council on Monuments and Sites - ICOMOS) και, κάθε χρόνο, επικεντρώνεται σε ένα επίκαιρο θέμα, πάνω στο οποίο πραγματοποιούνται ποικίλες δράσεις.

Εστιάζοντας, φέτος, στα μνημεία που ανά τους αιώνες έχουν σχέση με την εκπαίδευση, ο εορτασμός φιλοδοξεί να συμβάλλει στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της κοινωνίας απέναντι στα μνημεία αυτά και, ταυτόχρονα, να προωθήσει και να ενισχύσει την προστασία και την ένταξή τους στη σύγχρονη κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική ζωή.

Σε αυτήν την κατηγορία μνημείων ανήκουν βιβλιοθήκες, πανεπιστήμια, σχολεία, ακαδημίες, μοναστήρια ή και ανοιχτοί χώροι, που αποτελούν σημαντικά τμήματα της πολιτισμικής μας κληρονομιάς, λόγω της ιστορικής και καλλιτεχνικής τους αξίας, αλλά και της κοινωνικής και θεσμικής τους συνεισφοράς στον τομέα της εκπαίδευσης.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της κατηγορίας είναι η Ακαδημία Πλάτωνος από την αρχαιότητα και το Αμφιθέατρο, το Γυμναστήριο και τα Λουτρά του Μαράσλειου από τη σύγχρονη εποχή.

Σε 104 χώρες στις 5 ηπείρους

Το Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Τοποθεσιών, που εδρεύει στο Παρίσι, είναι ο πιο έγκυρος διεθνής, επαγγελματικός, μη κυβερνητικός οργανισμός τεχνικός σύμβουλος της Unesco για την προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Έχει ως μέλη ειδικούς επιστήμονες (αρχαιολόγους, αρχιτέκτονες, χημικούς, νομικούς κ.ά.) από όλο τον κόσμο και δραστηριοποιείται σε 104 χώρες στις 5 ηπείρους.

Το Ελληνικό Τμήμα του Συμβουλίου Μνημείων οργανώνει κάθε χρόνο εκδηλώσεις με την ευκαιρία της παραπάνω επετείου. Στα πλαίσια των παραπάνω εκδηλώσεων, το Ελληνικό ICOMOS έχει προτείνει δράσεις για την καθιέρωση της ημέρας αυτής, ως ημέρα ελεύθερης εισόδου στα μνημεία, τη δημοσιοποίηση κάθε χρόνο την ημέρα αυτή καταλόγου των αγαθών της πολιτιστικής κληρονομιάς που απειλούνται, την ευαισθητοποίηση των νέων στο θέμα της προστασίας και διατήρησης των μνημείων.

Κατάλογος των αγαθών παγκόσμιας κληρονομιάς στην Ελλάδα:

Ναός Επικούρειου Απόλλωνα στις Βάσσες (χρονολογία ένταξης 1986)
Δελφοί (1987)
Ακρόπολη (1987)
Άγιον Όρος - Άθως (1988)
Μετέωρα (1988)
Παλαιοχριστιανικά και Βυζαντινά Μνημεία Θεσσαλονίκης (1988)
Αρχαιολογικός χώρος Ασκληπιείου Επιδαύρου (1988)
Μεσαιωνική πόλη της Ρόδου (1988)
Αρχαιολογικός χώρος Μυστρά (1989)
Αρχαιολογικός χώρος Ολυμπίας (1989)
Αρχαιολογικός χώρος Δήλου (1990)
Μονή Δαφνίου, Μονή Οσίου Λουκά, Νέα Μονή Χίου (1990)
Πυθαγόρειο και Ηραίον Σάμου (1992)
Αρχαιολογικός χώρος Αιγών – Βεργίνα (1996)
Αρχαιολογικοί χώροι των Μυκηνών και της Τίρυνθας (1999)
Χώρα, Ιερά Μονή Αγ. Ιωάννη και Σπήλαιο της Αποκάλυψης Πάτμου (1999)
Παλαιά Πόλη Κερκύρας (2007)

Άλμπερτ Αϊνστάιν (γερμ.: Albert Einstein, Ουλμ 14 ...

ΆλμπερτΑϊνστάιν 

(γερμ.: Albert Einstein, Ουλμ 14 ...: Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν (γερμ.: Albert Einstein, Ουλμ 14 Μαρτίου 1879 - Πρίνστον 18 Απριλίου 1955) ήταν φυσικός γερμανοεβραϊκής καταγωγής, ο οπο...

Αλέξανδρος Κορυζής 18 Απριλίου 1941

 Αλέξανδρος Κορυζής 18 Απριλίου 1941:     Αλέξανδρος Κορυζής - Ο τραπεζίτης που είπε το μεγάλο ΟΧΙ στους Γερμανούς Αλέξανδρος Κορυζής: Τραπεζίτης και πολιτικός, διορισμένος πρ...

Ο Οιδίποδας και η Σφίγγα Γκυστάβ Μορώ

Ο Οιδίποδας και η Σφίγγα Γκυστάβ Μορώ: Ο Οιδίποδας και η Σφίγγα (γαλ. Œdipe et le Sphinx) είναι αριστουργηματικός πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Γκυστάβ Μορώ. Φιλοξενείται στο Μητρο...

18 Απριλίου 1988-«Praying Mantis»

18 Απριλίου 1988-«Praying Mantis»:   Η ιρανική φρεγάτα Sahand, φλεγόμενη. Ναυμαχία Αμερικανών και Ιρανών εντός των χωρικών υδάτων του Ιράν, κατά τη διάρκεια του Ιρανο-Ιρακιν...

Λουκρητία Βοργία (18 Απριλίου 1480 - 24 Ιουνίου 1519)

 Λουκρητία Βοργία (18 Απριλίου 1480 - 24 Ιουνίου 1519):   Η Λουκρητία Βοργία (18 Απριλίου 1480 - 24 Ιουνίου 1519) ήταν δούκισσα της Φερράρας, πασίγνωστη για την ομορφιά της, τους σκανδαλώδεις έρ...

Σάμιουελ Φίλιπς Χάντιγκτον (Samuel P. Huntington, ...

 Σάμιουελ Φίλιπς Χάντιγκτον (Samuel P. Huntington, ...: Ο Σάμιουελ Φίλιπς Χάντιγκτον (Samuel P. Huntington, 18 Απριλίου 1927 – 24 Δεκεμβρίου 2008) ήταν Αμερικανός πολιτικός επιστήμων ο οποίος έγ...

Κρητικά ντολμαδάκια

Κρητικά ντολμαδάκια: Κρητικά ντολμαδάκια με φρέσκα αμπελόφυλλ Υλικά  ½ κιλό φρέσκα αμπελόφυλλα 2 κούπες ρύζι 2 μεγάλα ή 3 μέτρια ξερά κρεμμύδια τριμμένα στον ...

Σήμερα 18 Απριλίου Μεγάλη Δευτέρα , Νεομάρτυρος Ιωάννου του ράπτου,

Σειρά ΕΛΤΑ ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΑ Ανεμώνη η χαρίης

Μεγάλη Δευτέρα

Μεγάλη Δευτέρα Από τη σημερινή μέρα ξεκινούν τα άγια Πάθη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Τύπος του Κυρίου μας Ιησού είναι ο πάγκαλος Ιωσήφ που σήμερα επιτελούμε (α) την ανάμνησή του. Ήταν ο μικρότερος γιός του Πατριάρχη Ιακώβ και ο πιο αγαπητός. Όμως φθονήθηκε από τα αδέλφια του και αρχικά τον έριξαν σ' ένα βαθύ λάκκο και εξαπάτησαν το πατέρα τους

Σήμερα 18 Απριλίου Μεγάλη Δευτέρα
Νεομάρτυρος Ιωάννου του ράπτου, Οσίων Ακακίου Κοσμά και Ευθυμίου,

Για μεγεθυνση ροδακι να ανοιξει με φακό