Δευτέρα, Φεβρουαρίου 01, 2021

ωραίες και χρήσιμες ιδέες κηπουρικής


 


Μεταβείτε στο ΥΤ  για παρακολούθηση 

πολύ ωραίες και χρήσιμες ιδέες

Ζαχαρίας Παπαντωνίου




Ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου (Καρπενήσι, 2 Φεβρουαρίου 1877 – Αθήνα, 1 Φεβρουαρίου 1940)[9] ήταν Έλληνας λογοτέχνης, ποιητής, πολιτικός, διηγηματογράφος, δημοσιογράφος, κριτικός τέχνης και ακαδημαϊκός, υποστηρικτής της δημοτικής γλώσσας στο γλωσσικό ζήτημα.

Από το 1908 μέχρι το 1910 βρισκόταν στο Παρίσι, απ' όπου αρθρογραφούσε για την εφημερίδα Εμπρός. Μεταξύ 1912 και 1916 είχε αναλάβει νομάρχης Ζακύνθου, Κυκλάδων, Μεσσηνίας και Λακωνίας. Το 1918 ανέλαβε τη θέση του Διευθυντή της Εθνικής Πινακοθήκης και στη συνέχεια (και μέχρι τον θάνατό του) πρόεδρος του μονίμου καλλιτεχνικού συμβουλίου της. Την ίδια αυτή χρονιά εξέδωσε το διήγημα και πεζογραφημά του "Τα Ψηλά Βουνά". Η πρώτη εμφάνιση του Παπαντωνίου στα γράμματα έγινε με σατιρικούς στίχους, τους οποίους είχε γράψει όταν ήταν ακόμη μαθητής και είχαν δημοσιευτεί στο βραχύβιο σατιρικό περιοδικό Αί Μηχανορραφίαι, με τον Νικόλαο Κουντουριώτη και Ιωάννη Δεληκατερίνη. Το 1938 εκλέχθηκε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών (έδρα Λογοτεχνίας, τάξη Γραμμάτων και Τεχνών). Οι γονείς του ήθελαν να σπουδάσει γιατρός, εκείνος, όμως, προτίμησε τη Ζωγραφική. Στο Παρίσι πήγε αργότερα ως ανταποκριτής της εφημερίδας Εμπρός, στην οποία και δημοσίευσε το πρώτο διήγημα και πεζογράφημα του, "Τα Παρισινά Γράμματα", το οποίο και προκάλεσε μεγάλη και παγκόσμια αίσθηση και εντύπωση και τα οποία και κυκλοφόρησαν μετά τον θάνατό του σε έναν τόμο με τον τίτλο "Φιλολογικά Χρονογραφήματα". Επιστρέφοντας από το Παρίσι, συνέχισε να εργάζεται ως ανταποκριτής, αρθογράφος και ως αρχισυντάκτης στην εφημερίδα Εμπρός για άλλα 3 χρόνια.

Τάκης Βαρβιτσιώτης


Ο Τάκης Βαρβιτσιώτης (1916 - 1 Φεβρουαρίου 2011) ήταν Έλληνας ποιητής της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς, αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Ήταν «βαθύς γνώστης της λυρικής τέχνης[...], ποιητής Ευρωπαίος, που του αξίζει ο έπαινος όχι μόνο της ιδιαίτερης του πατρίδας αλλά των καλλιεργημένων ανθρώπων όλου του κόσμου», σύμφωνα με τον Οδυσσέα Ελύτη.

Γεννήθηκε το 1916 στη Θεσσαλονίκη, όπου και διέμενε από τότε. Σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το 1940 διορίστηκε δικηγόρος, έμεινε όμως αφιερωμένος αποκλειστικά στην ποίηση.

Απεβίωσε την 1η Φεβρουαρίου 2011.


όπως παλιά...

εικόνες απο το παλιό άλμπουμ 

για χαλάρωση και ονειροπόληση

κάτι μας θυμίζουν απο τα χρόνια που πέρασαν

... 

 δεξί κλίκ- προβολή εικόνας - φακός

 

Η δύναμη της σκέψης



Η δύναμη της σκέψης είναι το κλειδί στη δημιουργία της πραγματικότητάς σας. Όσα αντιλαμβάνεστε στο φυσικό κόσμο έχουν την προέλευσή τους στον αόρατο, εσωτερικό κόσμο των σκέψεων και των πεποιθήσεών σας. Για να γίνετε ο κύριος του πεπρωμένου σας, πρέπει να μάθετε να ελέγχετε τη φύση των κυρίαρχων, συνήθων σκέψεών σας. Με αυτόν τον τρόπο θα είστε σε θέση να προσελκύσετε στη ζωής σας οτιδήποτε επιθυμείτε, με την ίδια ακρίβεια που γνωρίζετε ότι οι σκέψεις σας δημιουργούν την πραγματικότητά σας.

Για κάθε εξωτερική επίδραση υπάρχει μια εσωτερική αιτία:

Κάθε αποτέλεσμα που βλέπετε στον εξωτερικό ή φυσικό κόσμο, έχει μια πολύ συγκεκριμένη αιτία η οποία έχει την προέλευσή της στον εσωτερικό ή διανοητικό κόσμο σας. Αυτό είναι η ουσία της δύναμης της σκέψης. Ας το δούμε αλλιώς, οι όροι και οι περιστάσεις της ζωής σας υπάρχουν ως συνέπεια των σκέψεων και των πεποιθήσεών σας. Ο James Allen το έθεσε άριστα όταν είπε «οι περιστάσεις δεν κάνουν ένα άτομο, το αποκαλύπτουν». Κάθε πτυχή της ζωής σας, από την κατάσταση των οικονομικών σας μέχρι την κατάσταση της υγείας και των σχέσεών σας, αποκαλύπτει ακριβώς τις σκέψεις και τις πεποιθήσεις σας.

Πρόκειται για εσωτερική εργασία:

Οι περισσότεροι άνθρωποι το βλέπουν ανάποδα, θεωρούν ότι αισθάνονται ή σκέφτονται με έναν ορισμένο τρόπο λόγω των περιστάσεών τους, μην γνωρίζοντας την αλήθεια ότι είναι δύναμη του δικού τους νου που τους δημιουργεί εκείνες τις περιστάσεις, είτε επιθυμητές είτε ανεπιθύμητες. Με την ενδοσκόπηση και την εφαρμογή αυτής της Αλήθειας, ότι οι σκέψεις σας δημιουργούν την πραγματικότητά σας, θα χαρίσετε στον εαυτό σας τη δύναμη να δημιουργήσετε τις αλλαγές που επιθυμείτε να δείτε να γίνονται στη ζωή σας. Η δημιουργία πραγματικότητας είναι μια εσωτερική εργασία.

Η Δύναμη της Σκέψης σας είναι απεριόριστη:

Υπάρχει μια μοναδική, ευφυής Συνείδηση που εισχωρεί σε ολόκληρο το Σύμπαν -πανίσχυρη, πάνσοφη, πανδημιουργός και πανταχού παρούσα- ο Οικουμενικός Νους. Το μυαλό σας είναι μέρος αυτού του Ενός οικουμενικού Νου και δεδομένου ότι οι σκέψεις σας είναι ένα προϊόν του μυαλού σας, τότε κατά συνέπεια η Δύναμη της Σκέψης σας είναι επίσης απεριόριστη. Μόλις καταλάβετε αληθινά ότι ο νους σας είναι ένα με την μοναδική Πηγή της Παντοδυναμίας και ότι αυτή η δύναμη είναι μέσα σας, θα έχετε βρει τη μόνη αληθινή πηγή άπειρης δύναμης για την οποία τίποτα δεν είναι αδύνατο και το αδύνατο είναι τίποτα. Να ξέρετε ότι η Δύναμη της Σκέψης έρχεται από μέσα. Όλη η δύναμη έρχεται από μέσα.

Οι σκέψεις σας είναι ζωντανές:

Το μέγιστοι μύστες και δάσκαλοι που έχουν περπατήσει τη γη μας έχουν πει ότι όλα είναι ενέργεια. Αυτή η θεμελιώδης αλήθεια τώρα έχει επιβεβαιωθεί αναντίρρητα από τη σύγχρονη επιστήμη. Οι σκέψεις σας είναι επίσης ενέργεια. Ο William Walker Atkinson μας είπε ότι «όπου το μυαλό είναι στατική ενέργεια, η σκέψη είναι δυναμική ενέργεια – δύο φάσεις του ίδιου πράγματος» και ο Charles Haanel είπε παραπέρα ότι η «η δύναμη της σκέψης είναι η δονητική δύναμη που διαμορφώνεται με τη μετατροπή του στατικού μυαλού σε δυναμικό μυαλό». Οι σκέψεις σας είναι ζωντανές. Κάθε φορά που «φιλοξενείται» μια συγκεκριμένη σκέψη, εκπέμπετε μια πολύ συγκεκριμένη, αντίστοιχη συχνότητα ή ενεργειακή δόνηση.

Σε ποια συχνότητα είστε εσείς:

Η βασική προϋπόθεση του Νόμου της Έλξης είναι ότι η ίδια ενέργεια προσελκύει την ίδια ενέργεια. Προσελκύετε εκείνα τα πράγματα και περιστάσεις που είναι σε παλμική αρμονία με την κυρίαρχη συχνότητά σας, η οποία καθορίζεται από την κυρίαρχη διανοητική νοοτροπία σας, τις συνήθεις σκέψεις και τις πεποιθήσεις σας. Ο Mike Dooley , ένας από τους παρουσιαστές του «Μυστικού», προτείνει κατάλληλα εάν θέλετε να ξέρετε με τι μοιάζει μια σκέψη, απλά να κοιτάξετε τριγύρω σας. Λάβετε υπόψη τις λέξεις του «οι σκέψεις είναι πράγματα».

Δεν δημιουργούνται όλες οι σκέψεις ίσες:

Η ελκυστική δύναμη οποιασδήποτε συγκεκριμένης σκέψης καθορίζεται από πόσο συχνά έχετε αυτή τη σκέψη και από τη δύναμη των συναισθημάτων που συνδέονται με αυτήν. Όσο περισσότερη ενέργεια δίνετε σε μια σκέψη, τόσο μεγαλύτερη η δύναμή της να προσελκύσει την αντίστοιχη περίστασή της στο φυσικό κόσμο σας μέσω του Νόμου της Έλξης. Μία φευγαλέα, περαστική σκέψη δεν έχει την ίδια δημιουργική δύναμη με τις συνήθεις σκέψεις και τις πεποιθήσεις σας. Θυμηθείτε, ότι δεν έχει ιδιαίτερη χρησιμότητα να επεξεργάζεστε θετικές σκέψεις για λίγο χρόνο κάθε ημέρα εάν προχωράτε έπειτα και σκέφτεστε αρνητικά ή ανεπιθύμητα για το υπόλοιπο της ημέρας. Η πραγματικότητά σας είναι το σύνολο του ποσού όλων των σκέψεών σας.

Χρησιμοποιήστε τη Δύναμη της Σκέψης για να αλλάξετε τη ζωή σας:

Ο υποσυνείδητος Νους σας είναι η αποθήκη των βαθιών πεποιθήσεων και των προγραμμάτων σας. Για να αλλάξετε τις περιστάσεις σας και να προσελκύσετε αυτά που επιθυμείτε, πρέπει να μάθετε να προγραμματίζετε και να επαναπρογραμματίζετε τον υποσυνείδητο Νου σας. Δεδομένου ότι το Νους σας είναι ένα με τον παντοδύναμο Οικουμενικό Νου, το δυναμικό της δύναμης του υποσυνείδητου μυαλού σας είναι επίσης απεριόριστο. Ο αποτελεσματικότερος και πρακτικός τρόπος να προγραμματιστεί το υποσυνείδητο μυαλό σας για επιτυχία σε όλους τους τομείς της ζωής σας είναι να μάθει την απλή διαδικασία της Δημιουργικής Απεικόνισης. Είναι η τεχνική που ελλοχεύει τη δημιουργία της πραγματικότητας, χρησιμοποιώντας τη Δύναμη της Σκέψης για να φανταστείτε συνειδητά, να δημιουργήσετε και να προσελκύσετε αυτά που επιθυμείτε. Η φαντασία σας είναι η μηχανή των σκέψεών σας. Μετατρέπει τη Δύναμη της Σκέψης σας σε νοητικές εικόνες.

Να γνωρίζετε τις σκέψεις σας αλλά χωρίς εμμονές:

Είναι σημαντικό ότι μαθαίνετε να γνωρίζετε τις συνήθεις σκέψεις σας και να τις ρυθμίζετε κατάλληλα ώστε να διατηρηθεί μια γενική θετική διανοητική νοοτροπία. Εντούτοις, να είστε προσεκτικοί να μην σας γίνει εμμονή η κάθε σκέψη που μπαίνει στο μυαλό σας δεδομένου ότι αυτό θα ήταν εξίσου αντιπαραγωγικό, για να μην πούμε περισσότερο απ’ το να μην έχετε καμία επίγνωση γι’ αυτές. Θυμηθείτε ότι αν επιμένετε στις αρνητικές, ανεπιθύμητες σκέψεις σας, θα τους δώσετε δύναμη και όπως λέει και μία παροιμία, «σε ότι αντιστέκεστε, …επιμένει». Έτσι αντί της αντίστασης σε οποιωνδήποτε από τις αρνητικές σκέψεις σας, μάθετε απλά να τις ακυρώνετε αβίαστα με την αντικατάσταση τους καθώς προκύπτουν.

Αντικαταστήστε αμέσως τις ανεπιθύμητες σκέψεις:

Για να εξουδετερώσετε αμέσως τη δύναμη μιας αρνητικής σκέψης, ήρεμα και σκόπιμα αντικαταστήστε τη με την αντίθετη, θετική ισοδύναμή της. Για παράδειγμα εάν σκεφτείτε «δεν είμαι αρκετά καλός, δεν θα πετύχω ποτέ», να αντικαταστήστε τη διανοητικά με τη σκέψη «είμαι αρκετά καλός και η επιτυχία έρχεται σε μένα εύκολα». Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε την «ακυρώνω – ακυρώνω» τεχνική που έγινε διάσημη από τη μέθοδο Silva . Κάθε φορά που πιάνετε τον εαυτό σας να κάνει μια ανεπιθύμητη σκέψη, πείτε νοητικά σε σας και στο Σύμπαν «άκυρο – άκυρο» και ακολουθείστε αμέσως μια θετική δήλωση.

Εξημερώστε τις κυρίαρχες σκέψεις σας και το Τυχαίο θα ακολουθήσει:

Υπολογίζεται ότι το μέσος άνθρωπος έχει μεταξύ 12.000 και 70.000 σκέψεων ημερησίως. Αυτό αποδεικνύει ότι ο στόχος σας δεν πρέπει να είναι να ελέγξετε κάθε σκέψη. Οι κυρίαρχες σκέψεις και οι πεποιθήσεις σας είναι που πρέπει να μάθετε να θέτετε υπό το συνειδητό έλεγχό σας δεδομένου ότι καθορίζουν κατά ένα μεγάλο μέρος τη νοητική νοοτροπία σας. Όσο θα το κάνετε, θα βρείτε τις τυχαίες σκέψεις σας να γίνονται και αυτές θετικότερες και πιο σκόπιμες.

Οι ακόλουθες λέξεις του Βούδα Siddhartha Gautama συλλαμβάνουν τέλεια την ουσία της Δύναμης της Σκέψης: «Όλα αυτά που είμαστε είναι το αποτέλεσμα αυτών που έχουμε σκεφθεί. Ο Νους είναι όλα. Ότι σκεφτόμαστε, γινόμαστε.

Με λίγα λόγια, η ζωή σας είναι ο τέλειος καθρέφτης των σκέψεων, των πεποιθήσεων και της κυρίαρχης νοητικής νοοτροπίας σας. Είτε το συνειδητοποιείτε είτε όχι, εσείς δημιουργείτε ήδη την πραγματικότητά σας μέσω της Δύναμής της Σκέψης σας. Κάθε επίδραση που βλέπετε στον εξωτερικό κόσμο σας έχει την αρχική αιτία της μέσα σας – χωρίς εξαίρεση. Για να αποκτήσετε πρόσβαση στη μέγιστη δημιουργική δύναμη που έχετε στη διάθεσή σας, πρέπει να μάθετε να ελέγχετε τη φύση των συνήθων σκέψεών σας και να ευθυγραμμίζεστε με τη μια Πηγή όλης της Δύναμης της οποίας είστε ένα μέρος. Οι σκέψεις σας δημιουργούν την πραγματικότητά σας – γνωρίστε, εσωτερικοποιήστε και εφαρμόστε αυτήν την Αλήθεια και θα δείτε τη μετατροπή στη ζωής σας με τους πιο θαυμαστούς τρόπους.

Ριζοκεφτέδες


 

 

 

 

 

 

 

Ριζοκεφτέδες
Διαφορετική εκδοχή του τυροκεφτέ. Πιο ενισχυμένη. Αν σας φαίνονται πολλά τα τυριά βάλτε μόνο ένα είδος.
1/2 κιλό ρύζι
250 γρ. ζαμπόν
70 γρ. έμενταλ
50 γρ. μετσοβόνε
150 γρ. γραβιέρα
2 αβγά
1 κούπα τριμμένη φρυγανιά
αλάτι και πιπέρι

Ψιλοκόψτε το ζαμπόν.

Βράστε το ρύζι, ανακατεύοντάς το συνεχώς να μην κολλήσει. Όταν βράσει, κατεβάστε το από τη φωτιά, σουρώστε το και αφήστε το στην άκρη μέχρι να κρυώσει.

Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατέψτε το ζαμπόν, τα τυριά, τα αβγά και το ρύζι (κρύο).

«Δουλέψτε» τα καλά, να σφίξει το μείγμα.

Κατόπιν φτιάξτε τα κεφτεδάκια σχηματίζοντας μικρές μπαλίτσες και περάστε τα από τη φρυγανιά.

Σε ένα βαθύ τηγάνι ρίξτε το λάδι, αφήστε το να κάψει και τηγανίστε τα κεφτεδάκια μέχρι να ροδοκοκκινίσουν.

Αφαιρέστε τα και στραγγίξτε τα σε απορροφητικό χαρτί
.
ipop.gr


Τα μυστικά της Ακρόπολης - Τί κρύβεται κάτω απ΄τον...

Τα μυστικά της Ακρόπολης - Τί κρύβεται κάτω απ΄τον ιερό βράχο;

Οι περισσότεροι Έλληνες, αλλά και πάρα πολλοί ξένοι έχουν βρεθεί τουλάχιστον μία φορά στον ιερό βράχο της Ακρόπολης. Οι περισσότεροι όμως απ’ όσους πήγαν εκεί δεν ήξεραν το παραμικρό για τα μυστικά που κρύβονταν κάτω από τα πόδια τους. Η Ακρόπολη δεν είναι μόνο ένα από τα πιο γνωστά αρχαιολογικά μνημεία του κόσμου που στολίζεται από μερικά από τα ομορφότερα κτίσματα της Ελληνικής αρχαιότητας, αλλά είναι παράλληλα και ένας τόπος που κρύβει πολλά και σημαντικά μυστικά…

Σύμφωνα με την συμβατική ιστορία, δεν είναι γνωστό το πότε η Ακρόπολη κατοικήθηκε για πρώτη φορά. Οι απόψεις σχετικά με τους πρώτους οικισμούς στην Ακρόπολη ποικίλουν σε ένα φάσμα που αρχίζει από την 3η και τελειώνει στην 6η χιλιετία προ Χριστού. Οι αρχαιολόγοι παραδέχονται ότι στην Ακρόπολη υπάρχουν πολλά οικοδομικά επίπεδα, κάποια από τα οποία παραμένουν άγνωστα ακόμα και σήμερα.

Αυτό συμβαίνει επειδή, κάθε φορά που κτιζόταν η Ακρόπολη, τα νέα οικοδομήματα χτίζονταν πάνω στα προηγούμενα. Και δεν θα ήταν επιτρεπτό για κανέναν λόγο, για να βρούμε τι κρύβεται στις αρχαιότερες στρώσεις, να δημιουργήσουμε οποιοδήποτε πρόβλημα στις νεότερες. Η Ακρόπολη λοιπόν έχει πολλά μυστικά ακόμα που περιμένουν να ανακαλυφθούν.

Στην νότια πλευρά της Ακρόπολης μάλιστα έχουν βρεθεί μεγάλα κομμάτια πέτρας. Αυτό γέννησε την υποψία ότι έχουν αφαιρεθεί με κάποιον τρόπο από το εσωτερικό του βράχου. Ως εκ τούτου θα ήταν πολύ πιθανό κάτω από την Ακρόπολη να υπάρχουν υπόγειοι θάλαμοι και στοές.

Ερευνώντας το θέμα, μπορούμε με ασφάλεια να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι κάτω από την Ακρόπολη υπάρχουν υπόγειες δίοδοι οι οποίες καταλήγουν σε πολλά σημεία της Αττικής. Αν και η πρόσβαση σήμερα σε τέτοιες στοές είναι πολύ δύσκολη, σε άλλες εποχές κάτι τέτοιο δεν ίσχυε και έτσι έχουμε διάφορες μαρτυρίες οι οποίες μας μιλούν για ένα εκτεταμένο δίκτυο στοών στην Αττική με κέντρο την Ακρόπολη. Μία αρχαία αναφορά που αποκαλύπτει όχι απλά ότι υπήρχαν στοές κάτω από την Ακρόπολη, αλλά και πως – τότε τουλάχιστον – υπήρχε υπόγεια επικοινωνία με κάποιο παραθαλάσσιο μέρος, είναι αυτή του Παυσανία του περιηγητή που έζησε τον 2ο μετά Χριστόν αιώνα. Έγραψε λοιπόν ο Παυσανίας:

«ἔστι δὲ καὶ οἴκημα Ἐρέχθειον καλούμενον· πρὸ δὲ τῆς ἐσόδου Διός ἐστι βωμὸς Ὑπάτου, ἔνθα ἔμψυχον θύουσιν οὐδέν, πέμματα δὲ θέντες οὐδὲν ἔτι οἴνῳ χρήσασθαι νομίζουσιν. ἐσελθοῦσι δέ εἰσι βωμοί, Ποσειδῶνος, ἐφ᾽ οὗ καὶ Ἐρεχθεῖ θύουσιν ἔκ του μαντεύματος, καὶ ἥρωος Βούτου, τρίτος δὲ Ἡφαίστου· γραφαὶ δὲ ἐπὶ τῶν τοίχων τοῦ γένους εἰσὶ τοῦ Βαυταδῶν καὶ —διπλοῦν γάρ ἐστι τὸ οἴκημα—[καὶ] ὕδωρ ἐστὶν ἔνδον θαλάσσιον ἐν φρέατι. τοῦτο μὲν θαῦμα οὐ μέγα· καὶ γὰρ ὅσοι μεσόγαιαν οἰκοῦσιν, ἄλλοις τε ἔστι καὶ Καρσὶν Ἀφροδισιεῦσιν· ἀλλὰ τόδε <τὸ> φρέαρ ἐς συγγραφὴν παρέχεται κυμάτων ἦχον ἐπὶ νότῳ πνεύσαντι. καὶ τριαίνης ἐστὶν ἐν τῇ πέτρᾳ σχῆμα· ταῦτα δὲ λέγεται Ποσειδῶνι μαρτύρια ἐς τὴν ἀμφισβήτησιν τῆς χώρας φανῆναι.» (Ελλάδος περιήγησις, Αττικά, 26, [5]).

Σύμφωνα με τον Παυσανία λοιπόν, στο Ερεχθείο υπάρχει ένα «φρέαρ» που έχει σχήμα τρίαινας, μέσα από το οποίο, κάθε φορά που έπνεε νότιος άνεμος, ακούγονταν ήχοι κυμάτων. Το χάσμα αυτό όντως υπάρχει στο Ερεχθείο και, κατά τους αρχαίους χρόνους είχε λατρευτική σημασία καθώς οι αρχαίοι απέδιδαν την δημιουργία του στον Ποσειδώνα, τον θεό της θάλασσας. Ο ήχος των κυμάτων που ακουγόταν μέσα από αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να συνεπάγεται πως υπήρχε – αν δεν υπάρχει ακόμα – υπόγεια επικοινωνία της Ακρόπολης με την θάλασσα.

Μια άλλη σημαντική πηγή που μας αποκαλύπτει ότι υπάρχουν διάφορες υπόγειες σήραγγες κάτω από την Αττική είναι και το γεγονός ότι η Ιστορία παραδέχεται ότι οι στοές αυτές χρησιμοποιήθηκαν από τους Έλληνες κατά τον καιρό της επανάστασης του 1821. Και μετά όμως την απελευθέρωση της Ελλάδος, τα σπήλαια δεν ξεχάστηκαν, αλλά έγιναν λημέρια ληστών, όπως του περιβόητου λήσταρχου Νταβέλη, ο οποίος με ορμητήριο το σπήλαιο της Πεντέλης που πήρε το όνομά του, μέσα από τις υπόγειες στοές, μπορούσε να εμφανίζεται σχεδόν σε όποιο σημείο της Αττικής ήθελε και μετά να εξαφανίζεται πάλι μέσα από τα σπήλαια αυτά.

Αργότερα, τον καιρό της γερμανικής κατοχής και συγκεκριμένα την νύχτα μεταξύ 30 και 31 Μαΐου 1941, λέγεται ότι ο Λάκης Σάντας και ο Μανώλης Γλέζος ανέβηκαν στον φυλαγμένο από τους Γερμανούς βράχο της Ακρόπολης κρυφά μέσα από σπήλαιο, κατέβασαν την γερμανική σημαία και έφυγαν απαρατήρητοι πάλι με τον ίδιο τρόπο. Δεδομένου του ότι οι Γερμανοί φύλαγαν τα Προπύλαια ώστε κανείς να μην μπορεί να μπει από εκεί και του ότι ο βράχος της Ακρόπολης είναι απροσπέλαστος από κάθε άλλη πλευρά, ο μόνος τρόπος για να ανέβουν στην Ακρόπολη ήταν μέσα από τα σπήλαια. Το ότι η σημαία των Γερμανών κατέβηκε μέσα στην νύχτα κρυφά λοιπόν, αποτελεί απόδειξη της ύπαρξης των στοών αυτών.

Εκτός όμως από τα ιστορικά στοιχεία για την ύπαρξη στοών κάτω από την Ακρόπολη και κάτω από την Αττική γενικότερα, αξίζει να αναφέρουμε πως είναι γεωλογικά αποδεδειγμένο πως κάτω από την Ακρόπολη υπάρχει νερό. Το νερό αυτό αποδεδειγμένα δεν είναι στάσιμο αλλά κινείται· έρχεται από κάπου και καταλήγει κάπου αλλού. Το νερό όμως δεν θα μπορούσε να κινηθεί με την μορφή υπόγειων ποταμών, σε περίπτωση που η γη ήταν απολύτως συμπαγής. Αυτό λοιπόν ενισχύει ακόμα περισσότερο την άποψη ότι κάτω από την Αττική υπάρχουν στοές, σήραγγες και σπήλαια.

Σημαντικές μαρτυρίες για την ύπαρξη διάφορων υπογείων στοών κάτω από την Αττική, είναι και αυτές των εργατών που εργάστηκαν για την κατασκευή του μετρό στην Αθήνα. Λέγεται ότι, κατά την διάρκεια των εργασιών, οι εργάτες εντόπισαν πληθώρα υπογείων σηράγγων, άλλες από τις οποίες ήταν υπόγειοι χείμαρροι και άλλες από τις οποίες είχαν αρχαιολογικό ενδιαφέρον, καθώς μέσα τους βρέθηκαν χιλιάδες αρχαιολογικά ευρήματα, πολλών από τα οποία αγνοείται η τύχη.

Εικάζεται δε πως αν κάποιος που δεν ξέρει τις υπόγειες στοές της Αττικής καταφέρει και διεισδύσει σε αυτές, κινδυνεύει προχωρώντας να βρεθεί να περπατάει στις ράγες του μετρό! Δεν αποκλείεται λοιπόν η πρόσβαση σε ορισμένες από τις στοές αυτές να είναι δυνατή και από κάποια σημεία του υπόγειου σιδηροδρομικού δικτύου του μετρό Αθηνών. Όπως και να ‘χει όμως, κανείς, μέχρι στιγμής, δεν έχει διαψεύσει τα όσα λέγεται πως βρέθηκαν κάτω από την επιφάνεια της γης, τον καιρό των εργασιών για την διάνοιξη των σηράγγων του μετρό.

Αν υπάρχει όμως ένα τέτοιο υπόγειο δίκτυο στοών κάτω από την Αθήνα και αν οι αρχαίοι ήξεραν για την ύπαρξή του, γεννιέται η απορία ως τι τα χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι. Το γεγονός ότι κοντά σε κάθε μεγάλη έξοδο του υπογείου δικτύου στοών βρίσκεται και κάποιο μεγάλο αρχαίο ελληνικό ιερό, ενώ σε μικρότερες εισόδους υπάρχουν κι εκεί αρχαίοι βωμοί, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι στοές χρησιμοποιούνταν από τους ιερείς των μεγάλων ιερατείων της αρχαιότητας, όπως για παράδειγμα το ιερατείο της Αθηνάς στην Ακρόπολη και το ιερατείο της Δήμητρας στην Ελευσίνα…

ΚΕΝΤΡΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ

Σιταρόχορτο το Απαραίτητο και πως παρασκευάζεται.


Σιταρόχορτο το Απαραίτητο και πως παρασκευάζεται.

Το σιταρόχορτο (χλωροφυλλη) καθαρίζει, αποτοξινώνει και οξυγονώνει το αίμα.
Το σιταρόχορτο έγινε γνωστό από την Ann Wigmore περίπου 50 χρόνια πριν, στην προσπάθειά της να θεραπεύσει τον οργανισμό της από καρκίνο .Το σιταρόχορτο καθαρίζει, αποτοξινώνει και οξυγονώνει το αίμα. Περιέχει χλωροφύλλη η οποία βοηθάει στο να μεταφέρεται το οξυγόνο στον οργανισμό και να αμύνεται κατά των ασθενειών από τον καρκίνο μέχρι τη γρίπη.

Το σιταρόχορτο το κάνουμε χυμό και το πίνουμε, δεν είναι κατάλληλο να το προσθέσουμε στη σαλάτα μας.

Το σιταρόχορτο είναι ο βλαστός που παράγεται από σπόρο σταριού. Εκείνοι που έχουν αλλεργία στο σιτάρι δεν επηρεάζονται από το σιταροχυμό διότι προέρχεται από χόρτο και δεν περιέχει γλουτένη που είναι το συστατικό που δημιουργεί τις αλλεργίες. Επίσης το σιταρόχορτο είναι πλήρης και εύπεπτη πρωτεΐνη όταν αναπτύσσεται σε χώμα.

Το σιτάρι το βρίσκουμε όλο το χρόνο οπότε μπορούμε όλες τις εποχές να έχουμε τον σιταροχυμό μας.

Πως το πίνουμε:
2 έως 4 κουταλιές της σούπας 3 έως 4 φορές την ημέρα (σύμφωνα με τις συστάσεις της Ann Wigmore), περισσότερο δεν χρειάζεται, το υπόλοιπο το φυλάμε στο ψυγείο. Το πίνουμε αργά και με άδειο στομάχι. Επίσης τρώμε μισή ώρα μετά αφού έχουμε πιει το χυμό. Εάν δεν μπορείτε να τον πιείτε σκέτο λόγω του ότι έχει μια ασυνήθιστη γεύση και μυρωδιά μπορείτε να τον προσθέσετε σε χυμό από πράσινα λαχανικά.

Εάν ο χυμός σας βγεί πικρός σημαίνει ότι ο σπόρος ήταν πολυκαιρισμένος η δεν ποτίστηκε αρκετά.
Για θεραπευτικούς σκοπούς καλό είναι να συνδυάζεται με ωμοφαγία.

Στην Αμερική υπάρχει το κέντρο ''Hippocrates Health Institute'' το οποίο λειτουργεί από τους συνεχιστές της Ann Wigmore. Εκεί προσέρχεται το Κοινό και μαθαίνει πως να τρέφεται με θεραπευτικό τρόπο. Το κέντρο αυτό λειτουργεί έχοντας πάρα πολλές επιτυχίες σε πολλές ασθένειες αλλά το εντυπωσιακότερο είναι στις εκφυλιστικές ασθένειες όπως καρκίνος, σκλήρυνση κατά πλάκας, καρδιοπάθειες κ.λ.π

Τρόπος παρασκευής 1:
Βάζουμε σπόρο σιταριού σε γυάλινο βάζο, το οποίο γεμίζουμε με καθαρό νερό και το κλείνουμε με ένα πανί στερεωμένο με λαστιχάκι για να αερίζεται, ή σε τουλπάνινο σακκουλάκι που να κλείνει με μία κορδελίτσα για να μη σκορπίζονται οι σπόροι. Στην περίπτωση που επιλέξουμε τη μέθοδο με το σακουλάκι, το βυθίζουμε σε ένα μπώλ με καθαρό νερό. Αφήνουμε να μείνουν για χρονικό διάστημα 10- 12 ώρες μέσα στο σπίτι, σε μέρος που να μη τα βλέπει ο ήλιος.

Στη συνέχεια, αδειάζουμε το νερό από το βάζο, ξεπλένουμε και τοποθετούμε (το βάζο με τους σπόρους) σε γωνία 45 μοιρών (ημικλινές) και σκεπασμένο με το πανάκι του για 2 ημέρες, βρέχοντας το και στραγγίζοντας το, τρεις φορές την ημέρα. Το στόμιο παραμένει σκεπασμένο με το πανάκι για να αερίζονται οι σπόροι και να μη μουχλιάζουν.

Αν χρησιμοποιήσουμε σακουλάκι τουλπάνινο, το αφήνουμε και αυτό επί δύο ημέρες πάνω σε ένα σουρωτήρι να στραγγίζει, αφού το βρέχουμε τρεις φορές την ημέρα.

Μετά δύο ημέρες έχει βγει – είτε με τη μία μέθοδο είτε με την άλλη - το φύτρο του και μπορεί να φυτευτεί ως ακολούθως:

Μέσα σε ένα πλαστικό κατά προτίμηση καφάσι ή σε ένα ταψάκι πλαστικό με τρύπες, στρώνουμε ένα χαρτί από σακούλα μαναβικής αφού την έχουμε τρυπήσει σε μερικά σημεία.

Από επάνω ρίχνουμε 2 εκατοστά κουμαρόχωμα αν είναι δυνατόν αποστειρωμένο και τοποθετούμε τα φύτρα του σιταριού σε πυκνή στρώση. Το ποτίζουμε με ένα ψεκαστικό σπρέι και το αφήνουμε στο μπαλκόνι μας σκεπασμένο για να κρατά την υγρασία σε σημείο που να αερίζεται καλά χωρίς όμως να το βλέπει απευθείας ηλιακό φώς.

Το βρέχουμε απαραιτήτως με το σπρέι 3 φορές την ημέρα.

Μετά πάροδο τεσσάρων ημερών, αφαιρούμε το σκέπασμα ενώ συνεχίζουμε το πότισμα. Σε 5 ημέρες θα έχει παραχθεί πράσινο χορταράκι ύψους 15 εκατοστών περίπου. Κόβουμε με ψαλίδι το απολύτως πράσινο τμήμα. Δεν χρειάζεται πλύσιμο. Το χώμα και οι ρίζες οι οποίες έμειναν είναι άχρηστες πλέον. Για την παραγωγή νέου χορταριού η διαδικασία επαναλαμβάνεται εκ νέου.

Το χορταράκι το οποίο πήραμε, αποχυμώνεται σε κατάλληλο για αποχύμωση σιταρόχορτου αποχυμωτή δηλ. ψυχρής έκθλιψης για να μη καταστρέφεται η χλωροφύλλη, και πίνεται όπως αναφέραμε παραπάνω. Η περίσσεια φυλάσσεται στο ψυγείο για μία εβδομάδα.

Η διαδικασία μπορεί στην αρχή να μας φανεί χρονοβόρα και δύσκολη όμως τα οφέλη είναι πολλά αν εξαιρέσω και το συναίσθημα να παράγουμε εμείς κάτι οι ίδιοι και να το βλέπουμε να μεγαλώνει χωρίς την παρέμβαση τρίτων.

Ο χυμός του σιταρόχορτου έχει την ιδιότητα να θεραπεύει με τοπική χρήση εγκαύματα, τραύματα, μολύνσεις.

Χρησιμοποιείται επίσης για καλλυντική χρήση και υποστηρίζεται ότι βοηθά στην επανέκφυση νέων μαλλιών επίσης με τοπική χρήση.

Το σιταρόχορτο τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πάρα πολύ διάσημο για τις εξαιρετικές ευεργετικές του ιδιότητες στον ανθρώπινο οργανισμό.
Είναι πολύ απλό στην παρασκευή του και εξαιρετικά φθηνό.

Προτεινόμενα βιβλία :
Living Foods for Optimum Health by Brian R. Clement and Theresa Foy Digeronino
όλα τα βιβλια της Ann Wigmore.

Βιβλιογραφία:
«Γίνε γιατρός του εαυτού σου», Dr Ann Wigmore
«Anti cancer», Δρ Νταβίντ Σερβάν Σρεμπέρ
«Ωμή τροφή αντί μαγειρεμένη», Helmut Wandmaker
«Χορτοφαγική Ωμοφαγία», Φλώρα Παπαδοπούλου

Από τη δεκαετία του 1960 το σιταρόχορτο είναι μια από τις πιο πολυσυζητημένες υπερτροφές.
Πλούσιο σε χλωροφύλλη και με παραπάνω από εκατό θρεπτικές ουσίες, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα δώρα της φύσης. Το σιταρόχορτο έχει ευρέως αναγνωριστεί για τις καθαριστικές, αποτοξινωτικές του ιδιότητες, την ικανότητα αναγέννησης κυττάρων και την ευκολία στη χρήση και την αφομοίωση από όλους τους οργανισμούς. Η μεγάλη ποσότητα χλωροφύλλης, που περιέχει, οξυγονώνει τον οργανισμό και τον ανανεώνει, αναπλάθοντας τους ιστούς και το αίμα.

Περιέχει βιταμίνες A, B, C, E, K, B12, αμινοξέα, μέταλλα, ένζυμα και πρωτεΐνη. Προστατεύει τον οργανισμό από τους ατμοσφαιρικούς ρύπους, τον καθαρίζει από τα βαρέα μέταλλα και τις τοξίνες, βοηθά τον εγκέφαλο και τα αγγεία, διατηρεί υγιή τα δόντια και τα ούλα, καταπολεμά δυσκοιλιότητα, πίεση, ακμή, μύκητες στα πόδια, πιτυρίδα, καθαρίζει τα νεφρά, το συκώτι, τη χολή, αυξάνει τον αιματοκρίτη κ.α.

Πολλοί ειδικοί έχουν τονίσει ότι το μόριο χλωροφύλλης στο σιταρόχορτο είναι σχεδόν ίδιο με το μόριο αιμογλοβίνης στο ανθρώπινο αίμα. Η διαφορά είναι ότι το κεντρικό στοιχείο στη χλωροφύλλη είναι το μαγνήσιο και στην αιμογλοβίνη είναι ο σίδηρος.

Είναι ωφέλιμο στις αποτοξινωτικές δίαιτες.
Ευεργετικό για δερματικά προβλήματα όπως ψωρίαση και έκζεμα.
Λόγω της χλωροφύλλης είναι ιδανικό για: κακοσμία του σώματος, μολύνσεις, πληγές, χρόνια ιγμορίτιδα, φλεβίτιδες και κολπικές μολύνσεις.

Νηστεία καθαρισμού εντέρου: 3-4 φορές τη μέρα πίνουμε σιταροχυμό 120 γραμμάρια την κάθε φορά και 2 εμποτισμούς εντέρου με χλωροφύλλη. Στο νερό που πίνουμε (1 λίτρο τουλάχιστον κάθε μέρα) βάζουμε σιταρόχορτο για να εξαγνιστεί.

Χάσιμο βάρους: Νηστεία με το σιταρόχορτο, χάνουν γύρω στα 250 γραμμάρια βάρος την ημέρα, και ξεκουράζεται πολύ το πεπτικό τους σύστημα, γιατί η χλωροφύλλη απομακρύνει τις τοξίνες από τα κύτταρα και τους λιπαρούς ιστούς και τις μεταφέρει στο αίμα. Αν νοιώσουμε ζαλάδα μασάμε λίγο σέλινο.

Εμποτισμός εντέρου με χυμό σιταριού: η καλύτερη μέθοδος να παράγουμε νέο αίμα.ξεκινάμε από μισό φλυτζάνι και φτάνουμε στο 1 φλυτζάνι για 30 λεπτά. Προηγείται καθαρισμός εντέρου με κλύσμα.

Μαρτυρίες:
Αρθριτικά: Πίνοντας μόνο για 7 μέρες σιταρόχορτο, μειώνοντας τα μαγειρεμένα φαγητά και αντικαθιστώντας τα με ωμά, φρέσκα και αγνά φαγητά, εξαφανίστηκαν οι πόνοι, το πρήξιμο, το κοκκίνισμα στα γόνατα.

Άσθμα

Υπέρταση: Μειώθηκε η πίεση μετά από χρήση σιταροχυμού 2-3 εβδομάδων.

Καλόγεροι στο λαιμό ( δοθιήνες): Πίνοντας δύο σιταροχυμούς τη μέρα, και σταματώντας τα αναψυκτικά, χάμπουργκερ και τις άχρηστες τροφές, σταμάτησαν να εμφανίζονται.

Ασθένεια του Μπράϊτ: Πόνος έντονος στην πλάτη. Μετά από 3 εβδομάδες πέρασαν οι πόνοι και άρχισε να περπατά.

Καρκίνος του μαστού: 3 μήνες σιταροχυμού, μείωσε τον όγκο και απέφυγε την εγχείρηση, ενώ εξελίχθηκε σε ιάσιμο τελείως.

Δυσκοιλιότητα με αιμορροΐδες και αίμα: Εξαφανίστηκε με το σιγαροχυμό.

Διαβήτης με επιβαρυμένο κυκλοφορικό, αδρανείς δακρυγόνοι αδένες, αχρηστευμένα πεπτικά όργανα: Σε δύο εβδομάδες μείωση του σακχάρου, σε 3 εβδομάδες ήταν στο φυσιολογικό το σάκχαρο, και σε 11 μήνες πρόσληψης σιταροχυμού εξαφανίστηκαν τα προβλήματα του διαβήτη τελείως.

Εμφύσημα, με συνέπεια να μην μπορεί να περπατήσει γιατί λαχάνιαζε. Με ένα ποτήρι χυμό τη μέρα (σιταρόχορτο) σε ένα μήνα άλλαξε τελείως.

Μάτια: Πίνοντας σιταροχυμό ξαναβρήκαν την υγεία τους τα μάτια σε ηλικία 69 ετών.

Γλαύκωμα – καταράκτης: Σε δύο εβδομάδες, πίνοντας σιταροχυμό δυό φορές την ημέρα, αρχισε να βελτιώνεται το μάτι. Στις πέντε εβδομάδες, έχει βελτιωθεί πάρα πολύ, και είναι στην ανάρρωση.

Μαλλιά: 1 ποτήρι χυμό την ημέρα, σε ένα μήνα τα μαλλιά άρχισαν να πυκνώνουν και πήραν το νεανικό τους χρώμα. Έφυγαν τα γκρίζα μαλλιά.

Εγκαύματα στα χέρια: Ακούμπησε καυτό μέταλλο και κάηκαν τα δάκτυλα. 5 λεπτά βάλανε τα χέρια κάτω από το κρύο νερό της βρύσης, και καλύψανε το έγκαυμα με υγρό πολτό σιταρόχορτου και τυλίξανε το χέρι με υγρό πανί. Ο πόνος έφυγε σε 5 λεπτά, και σε 20 λεπτά που έβγαλαν τον επίδεσμο δεν πονούσε και ήταν εντάξει το χέρι.

Πονοκέφαλοι: Κάθε πρωί έπινε σιταροχυμό και έφυγε ο πονοκέφαλος και η αυχενική δυσκαμψία που προερχόταν από αυτόν.

Λευχαιμία: Παρόλο που η ιατρική θεωρεί την λευχαιμία ανίατη ασθένεια, πίνοντας σιταροχυμό για ένα διάστημα, και κάνοντας ανάλυση αίματος, βγήκε φυσιολογικό.

Πάρκινσον για πολλά χρόνια: μετά από 2 μήνες πίνοντας σιταροχυμό, έφυγαν όλοι οι σπασμοί, και νοιώθει σαν να ξαναγεννήθηκε.

Αδυνάτισμα: από 90 κιλά, σε 6 εβδομάδες κατέβηκε στα 75 κιλά πίνοντας σιταροχυμό

Όγκος ινώδης της μήτρας: Άρχισε να τρώει μόνο ωμά, και να πίνει σιταροχυμό. Σταμάτησε η αιμορραγία και ο όγκος μειώθηκε σε ένα πολύ μικρό ογκίδιο , με την πιστοποίηση του ιατρού. Ο ιατρός της σύστησε να συνεχίσει αυτή την θεραπεία, και ότι θα αποφύγει την εγχείρηση.

Έλκος στομάχου: πήρε τον σιταροχυμό για ένα μήνα πρωί και βράδυ, και έγινε τελείως καλά.

Καρκίνος της μήτρας στα πρώτα στάδια: μετά από ένα μήνα στο ινστιτούτο της Γουίγκμορ, με ωμές τροφές και σιταροχυμό, έγινε τελείως καλά, όπως πιστοποίησε ο ιατρός της, ο οποίος στενοχωρήθηκε που δεν έγινε εγχείρηση τελικά.

Αποστειρωτική ουσία στο εργαστήριο : Ο Δρ. Ερπ Τόμας, χρησιμοποιεί τη χλωροφύλλη για την αποστείρωση των χειρουργικών εργαλείων, και για να καθαρίζει τα χέρια του από τα βακτήρια που ερευνούσε. Είναι πιο αποτελεσματικό από το ζεστό νερό.

Προστασία από ακτινοβολίες: Το σιταρόχορτο φαίνεται να προστατεύει αποτελεσματικά από τη ραδιενεργή σκόνη, όταν το προσθέσουμε στο νερό του μπάνιου, ή το πόσιμο.

Μπορούμε να μασάμε λίγο σιταρόχορτο όταν είμαστε στην πόλη για να εξουδετερωθεί η επίδραση του μολυσμένου αέρα. Μέσα στο σπίτι μας, με το που το καλλιεργούμε φρεσκάρει τον αέρα και εξουδετερώνει τις τοξίνες της ατμόσφαιρας.

Ο Δρ. Ερπ, έριξε σιταρόχορτο σε φθοριωμένο νερό, και σε λίγα λεπτά δεν υπήρχαν ίχνη φθορίου. 30 γρ. σιταρόχορτο σε 1 γαλόνι φθοριομένο νερό, μετατρέπει το φθόριο σε αβλαβείς ενώσεις ασβεστίου, φωσφόρου και φθορίου.

Προσθέτοντας το πρωι 15 γραμμάρια σιταρόχορτο στο νερό της βρύσης, μαλακώνει και γίνεται θετικό.Με το ίδιο νερό αν πλυθούμε, μαλακώνει το πρόσωπο και τα χέρια. Στην μπανιέρα δρα καταπραυντικά.

Σταματά τις αιμορραγίες, ανακουφίζει την αναφυλαξία και βοηθά να θεραπευτούν και να κλείσουν τα τραύματα και τα σπυράκια.

Φρούτα που πλένονται με νερό που περιέχει σιταρόχορτο, καθαρίζονται ολοκληρωτικά από χημικά σπρέι και γίνονται θετική τροφή.

Παστεριωμένο γάλα, παιδικές τροφές, τροφές ζώων το σιταρόχορτο μετατρέπει την τοξική τροχιά των ηλεκτρονίων σε θετική.

Στο νερό που πίνουν τα ζώα και στις τροφές που τρώνε, βοηθάει στην πρόληψη παθήσεων τους.

Το σιταρόχορτο έχει όλες τις βιταμίνες στην κατάλληλη ποσότητα και ποιότητα για τον οργανισμό μας.

Εξαιρετικά αποτελεσματική για τη θεραπεία εγκαυμάτων και τραυμάτων. Μειώνει τον πόνο και κινητοποιεί αμέσως την διαδικασία της ίασης. Αποτρέπει τη φλεγμονή και τη μόλυνση.


Για την κακοσμία του στόματος, μασάμε πότε πότε μικρές ποσότητες σιταρόχορτου. Οι οδηγοί που νυστάζουν, επίσης, οι φοιτητές που διαβάζουν επίσης, διότι το σιταρόχορτο διώχνει τη νύστα και διευκολύνει τη λειτουργία του μυαλού.

Μπορούμε να μασάμε λίγο σιταρόχορτο για να πάρουμε τα ένζυμά του που είναι πολύ δυναμωτικά.

Σιταρόχορτο στα ταξίδια: Το βάζουμε σε δοχείο με νερό για να το πίνουμε και να κάνουμε μπάνιο.

Ακμή: απλώνουμε χυμό χλωροφύλλης, αφού πλύνουμε πρώτα το πρόσωπο με κρέμα σιταριού (σιτάρι και νερό στο blender).

Βούλωμα μύτης: Ρουφάμε με το ρουθούνι χλωροφύλλη αφού αφαιρέσουμε τον αφρό της. Αυτό διορθώνει το πρόβλημα για πάντα, αρκεί να έχουμε ισορροπημένη διατροφή.

Δερματικά προβλήματα: Το αίμα είναι γεμάτο από δηλητήρια λόγω κακής διατροφής Οι δερματοπάθειες προκαλούνται από από μικροοργανισμούς που καλλιεργούνται στο διαταραγμένο πεπτικό σύστημα λόγω των πολύ βαριών φαγητών. Κατά κάποιο τρόπο , μας σώνουν τη ζωή, γιατί ο οργανισμός βρίσκει διέξοδο να διώξει τις τοξίνες. Αλλάζουμε διατροφή , βάζοντας στο σώμα μας αγνά φαγητά.

Δυσκοιλιότητα: Αφαιρούμε τις αμυλούχες τροφές και τις αντικαθιστούμε με φρούτα λαχανικά βλαστάρια και χορταρικά. Κάνουμε ένα κλύσμα και μισή ώρα μετά εμποτισμό με σιταροχυμό κάθε μέρα για 3-4 εβδομάδες. Πίνουμε περισσότερα υγρά.

Έκζεμα: Ο οργανισμός υποφέρει από υπερβολική οξύτητα. Τρώμε αλκαλικές τροφές. Πλύσεις στο σημείο του εκζέματος με πολτό σιταριού . Αν υπάρχει φαγούρα, πλένουμε με χλωροφύλλη. Είναι μια ήπια προειδοποίηση της Φύσης ότι το αίμα έχει μολυνθεί.

Ελκώσεις στόματος: Προέρχονται από οξύτητα του οργανισμού (καφές, πολλά ξινά φρούτα, γλυκά). Πλένουμε το στόμα με φρέσκο χυμό χλωροφύλλης, τοποθετούμε στυπτηρία [Η στυπτηρία συνιστάται για το καθάρισμα της «θολούρας» από τα μάτια και για κάθε αρρώστια του δέρματος και της σάρκας. Χρησιμοποιείται σε φάρμακα για την ψώρα που προκαλείται από την υγρασία και επίσης επουλώνει τις πληγές στο στόμα» (Singer 1948, 65), πάνω στο εξέλκωμα, και πίνουμε πολύ νερό να εξουδετερωθεί η υπερβολική οξύτητα του αίματος.

Καλόγεροι (δοθιήνες): Ζεστές κομπρέσες στους καλόγερους για μερικά λεπτά, πολλές φορές ημερησίως.

Κρεατοελιές: Αλλαγή διαιτολογίου σε φρούτα, βλαστάρια, χορταρικά και σιταρόχορτο. Τη δένουμε σφιχτά με μεταξωτή κλωστή και πέφτει μόνη της σε 2 ημέρες.

Κρυολόγημα: Βουτάμε τα πόδια μας αμέσως σε πολύ ζεστό νερό για 15 λεπτά. Πίνουμε μια ζεστή λεμονάδα και καταργούμε το γάλα. ΤΟ κρυολόγημα, το καταπολεμούμε άμεσα αν σταματήσουμε τις στερεές τροφές και τα γαλακτοκομικά. Πίνουμε υγρά, και πολύ νερό. Κάνουμε κι ένα κλύσμα. Το κρυολόγημα βοηθάει να αποβληθούν οι τοξίνες από το σώμα, και με τις πληροφορίες που δίνονται βοηθάμε να επιταχυνθεί η αποβολή. Βοηθάει να ξαπλώνουμε νωρίς .Αν πονάει ο λαιμός, κάνουμε γαργάρες με φρέσκο σιταροχυμό και τυλίγουμε τον λαιμό με ένα μαντήλι, ώστε να ιδρώσει για να αποβάλλει τις τοξίνες.

Μικροεγκαύματα χεριών: Βάζουμε αμέσως τα χέρια μας σε κρύο νερό, και μετά σε φρεσκοβγαλμένο σιταροχυμό. Έτσι επισπεύδεται η επούλωση και δεν μένουν πληγές.

Ρινοραγίες: Ρουφάμε φρεσκοστυμμένο χυμό σιταρόχορτου στα ρουθούνια για να επουλωθεί η σπασμένη μεμβράνη της μύτης. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και κρύο νερό με φρέσκο χυμό λεμονιού.

Τσιμπήματα εντόμων: τρίβουμε φρέσκο χυμό λεμονιού ή σιταροχυμό στο σημείο του τσιμπήματος, ή δένουμε πάνω από το τσίμπημα ένα κατάπλασμα πολτού σιταρόχορτου.

Φαγούρα: Παρόλο που είναι ένα θέμα με πολλές πτυχές, συνοπτικά θα αναφέρω αλλαγή διαιτολογίου σε απλές τροφές και πλύσιμο της περιοχής με χυμός χλωροφύλλης. Αυτό θα βοηθήσει να εξαλειφθεί το πρόβλημα σε λίγες μέρες.

Ψωρίαση: Καθαρισμός του εντέρου και αλλαγή του διαιτολογίου σε αμαγείρευτες τροφές.


35 ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΙΤΑΡΌΧΟΡΤΟΥ (ΧΛΩΡΟΦΎΛΛΗ)
1) Η χλωροφύλλη είναι αντιβακτηριακή και μπορεί να χρησιμοποιηθεί εσωτερικά και εξωτερικά για θεραπεία.
2) Ο Δρ. Jenssen M.D. είπε μεταξύ άλλων ότι χρειάζονται μόνο λίγα λεπτά για να αφομοιωθεί ο χυμός χλωροφύλλης από τον ανθρώπινο οργανισμό και ότι αυτό γίνεται χωρίς κόπο.
3) Η χλωροφύλλη από σιταρόχορτο αναπλάθει το αίμα.Έρευνες σε πειραματόζωα με αναιμία έδειξαν μετά τη χρήση χλωροφύλλης ότι ο αιματοκρίτης επέστρεψε στα φυσιολογικά όρια μέσα σε 4 - 5 ημέρες.
4) Αγρότες τάισαν ανίκανα βόδια κα αγελάδες με σιταρόχορτο και επανέκτησαν την γονιμότητα τους. Το περιεχόμενο υψηλής ποσότητας μαγνησίου στη χλωροφύλλη χτίζει ένζυμα και αναπλάθει τις σεξουαλικές ορμόνες, φανταστείτε τι μπορεί να κάνει στον ανθρώπινο οργανισμό.
5) Χλωροφύλλη μπορεί να εξαχθεί ατό πολλά φυτά, η χλωροφύλλη όμως από σιταρόχορτο είναι ανώτερη διότι είναι η μόνη που περιέχει πάνω από 100 στοιχεία που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός και είναι μη τοξική σε οποιαδήποτε ποσότητα σε σύγκριση με τη χλωροφύλλη από φύλλα πολλών δέντρων όπως π.χ. φύλλο ελιάς, ελάτου, πορτοκαλιάς. Είναι αξιοσημείωτο οτι και τα ζώα δεν τρώνε αυτά τα φύλλα λόγω πιθανής τοξικότητας.
6) Το σιταρόχορτο συντηρεί επιτυχώς όλα τα φυτοφάγα ζώα στον πλανήτη για αιώνες.
7) Η Δρ. Γουιγκμορ βοηθούσε κόσμο να θεραπευτεί από χρόνιες και ορατές ασθένειες χρησιμοποιώντας σιταρόχορτο εδώ και 30 χρόνια
8) Ο χυμός χλωροφύλλης αναπλάθει τους ιστούς.
9) Είναι ο ανώτερος αποτοξινωτικός παράγοντας που γνωρίζει ο άνθρωπος σε σύγκριση με άλλους χυμού πράσινων λαχανικών ή καρότου. Ο Δρ. ΤΗΟΜΑS, συνεργάτης της Δρ. Γουίγκμορ, έδειξε ότι 7 κιλά φρέσκου σιταρόχορτου ισοδυναμεί με 170 κιλά από τα καλύτερα Φρέσκα λαχανικά όπως καρότο, μαρούλι, σέλινο κ.λ.π.
10) Το σιταρόχορτο περιέχει οξυγόνο όπως όλα τα φυτά που περιέχουν χλωροφύλλη. Και όπως είναι γνωστό ο εγκέφαλος και τα αγγεία λειτουργουν στο μάξιμουμ μέσα σ' ένα περιβάλλον υψηλό σε οξυγόνο.
11) Η χλωροφύλλη σιταροχορτου εξουδετερώνει τοξίνες που βρίσκονται μέσα στον οργανισμό μας.
12) Καταπολεμά τους όγκους
13) Βελτιώνει το ζάχαρο στο αίμα μας (διαβήτη) ειδικά όταν συνδυάζεται με ωμές "ζωντανές τροφές"
14) Στο περιοδικό American Surgeons Journal ο Δρ,Benjamin Cluskin συνιστά χλωροφύλλη για κακοσμία σώματος, μολύνσεις, πληγές,χρόνια ιγμορίτιδα, φλεβίτιδες και κολπικές μολύνσεις, επίσης εξαφανίζει αιμορροΐδες
15) Λειτουργεί σαν καθαρτικό, επίσης χρησιμοποιείται και σαν αποσμητικό
16) Μόνο μιά μικρή ποσότητα στον ανθρώπινο οργανισμό,προλαμβάνει και διατηρεί υγιή δόντια
17) Κρατώντας το χυμό σιταρόχορτου για 6 λεπτά στο στόμα σταματάει τον πονόδοντο, απορροφά τις τοξίνες και συσφίγγει τα χαλαρά ούλα
18) Γαργάρα για ερεθισμένες αμυγδαλές,
19) Εξαλείφει την πυορία, Πολτός σιταρόχορτου μαζί με το χυμό του στην πάσχουσαπεριοχή ή το μασάμε και φτύνουν τον πολτό.
20) Πίνουμε σιταρόχορτο για δερματικά προβλήματα όπως ψωρίαση και έκζεμα.
21) Προλαμβάνει το άσπρισμα των μαλλιών και επαναφέρει το φυσικό
χρώμα ειδικά όταν οι συνδιάζεται με "ζωντανές τροφές*»
22) Μπορεί και κάποιος να νοιώσει άμεση ενέργεια,αντοχή και την αίσθηση της ευφορίας.
23) Βελτιώνει την πέψη
24) Μοναδικό για αιματολογικές παθήσεις όλων των ειδών λίγο της υψηλής περιεκτικότητας σε ένζυμα ειδικά όταν συνοδεύεται από ωμή ζωντανή διατροφή
25) Τέλειο για καθαρισμό δέρματος, απορροφάται από το δέρμα και το τρέφει. Στο μπάνιο ρίχνουμε στο σώμα μας φρέσκια χλωροφυλλη για15-20 λεπτά και ξεπλένουμε.
26) Στην δυσκοιλιότητα είναι το τέλειο και κρατάει το έντερο χαλαρό.
27) Βοηθάει τις λειτουργίες της καρδιάς, το αρτηριακό,τα εντόσθια, την ουρήθρα και τους πνεύμονες.
28) Διαλύει ουσίες στους πνεύμονες που έχουν δημιουργηθεί από διάφορα οξέα (μονοξείδιο του άνθρακα) κ.λ.π.
29) Ρίχνει την πίεση γιατί βοηθάει στην συντήρηση των αγγείων.
30) Το σιταρόχορτο αναζωογονεί τα γερασμένα κύτταρα,αντιστρέφει τη γήρανση και μας κάνει να νοιώθουμε πιο ζωντανοί
31) Ενεργοποιεί το θυρεοειδή κατά της παχυσαρκίας.
32) Θεραπεύει την ακμή.
33) Καταπραΰνει και θεραπεύει κοψίματα, καψίματα,δηλητηριώδη, κισσούς, μύκητες ποδιών, τσιμπήματα εντόμων, πληγές κλπ
34) Ανακουφίζει από εγκαύματα ηλίου.
35) Στα μαλλιά μασάζ πριν το λούσιμο, εξαλείφει πιτυρίδα και φαγούρα


Ο χυμός είναι ασφαλής και αποτελεσματικός για την απώλεια βάρους. Λειτουργεί με την καταστολή της όρεξης και με την τόνωση του μεταβολισμού και της κυκλοφορίας. Δύο κουταλιές φρέσκο χυμό ισούται με 3 κιλά των βιολογικών λαχανικών σε βιταμίνες. Έχει μόνο 10-15 θερμίδες ανά κουταλάκι. Δεν έχει λίπος ή χοληστερόλη, έχει σχεδόν ένα γραμμάριο πρωτεΐνης ανά κουταλάκι, και περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα αμινοξέα.

Ο χυμός του σιταριού οφέλη στα κύτταρα του αίματος, στα οστά, στους αδένες, τα μαλλιά, τα νεφρά, το ήπαρ, τους μυς, την σπλήνα, τα δόντια, και άλλα μέρη του σώματος. Προστατεύει τους πνεύμονες και το αίμα από τη ρύπανση του αέρα και των υδάτων, ο καπνός του τσιγάρου, τις τοξίνες και τα βαρέα μέταλλα.

Ο χυμός του σιταρόχορτου λαμβάνεται σε δοσολογία 2 κουτ. σούπας επί 3 φορές την ημέρα. ΠΟΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ. Δεν το αντέχει ο οργανισμός μας. Πίνεται αργά με άδειο στομάχι. Τροφή μπορούμε να φάμε μετά την πάροδο μισής ώρας. Φυλάσσεται στο ψυγείο για μία εβδομάδα.

ΠΩΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΆΖΕΤΑΙ 2:
Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι παρασκευής του σιταρόχορτου, όμως εγώ θα αναφέρω την μέθοδο που έχω χρησιμοποιήσει ο ίδιος.

Υλικά:
2 ζαρτινιέρες
σπόρους σταριού (εάν είναι δυνατόν να είναι φρέσκος)
χώμα με πολύ τύρφη (όλα τα φυτώρια έχουν)

Γεμίζουμε την μισή ζαρτινιέρα με χώμα, ρίχνουμε τους σπόρους και ρίχνουμε και το υπόλοιπο χώμα μέχρι επάνω. Ποτίζουμε καλά και σκεπάζουμε την ζαρτινιέρα με κάτι ώστε να υπάρχει πλήρες σκοτάδι και την τοποθετούμε σε σκιερό μέρος.
Μετά από εφτά μέρες, την ξεσκεπάζουμε και ήδη θα έχουν αρχίσει να πετάγονται οι βλαστοί.
Αφήνουμε τους βλαστούς λίγο να μεγαλώσουν μέχρι 10 - 15 εκατοστά περίπου.
Πιάνουμε μια μικρή τούφα από πάνω, την κόβουμε και την βάζουμε σε έναν αποχυμωτή, ή μίξερ με ένα ποτηράκι του κρασιού νερό.
Το στραγγίζουμε και είναι έτοιμο να το πιούμε.
Κοντά στο μήνα οι βλαστοί θα αρχίσουν να κιτρινίζουν, προνοήστε πριν χαλάσουν να έχετε βάλει την δεύτερη ζαρτινιέρα για να μην ξεμένετε ποτέ.

Σήμερα... 1/2


ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!
ΤΡΥΦΩΝ

 

φυλλόσοφοι...


από το φύλλο των φυλλοσοφιών
Απο το 1922 το στέκι που κρατάει την πρωτιά 
στα γλυκά με φύλλο και τα συναφή σιροπιαστά 
στα λιοντάρια στο Ηράκλειο
να υποθέσω οτι ο πρώτος δημιουργός ήταν Μικρασιάτης πρόσφυγας;
σήμερα το μενού είναι 
πολύ πιο εμπλουτισμένο
 για όλα τα γούστα
Το φυλλάδιο έχει άποψη όπως κα το μαγαζί
Αν περάσετε απο Ηράκλειο τελευτήσαντος κορωνο-ιού κάντε μια ...εξακρίβωση...
Μέχρι τότε μέσω φυλλαδίου
...φυλλοσοφούμε...


η ανάρτηση δεν έχει διαφημιστικό χαρακτήρα απλώς μου αρέσει πολύ το σκίτσο και το μαγαζί

Κυριακή, Ιανουαρίου 31, 2021

Νόρμαν Κίνγκσλεϊ Μέιλερ

 

Ο Νόρμαν Κίνγκσλεϊ Μέιλερ (Norman Kingsley Mailer, 31 Ιανουαρίου 1923 - 10 Νοεμβρίου 2007) ήταν Αμερικανός συγγραφέας, δημοσιογράφος, θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης.

Μαζί με τον Τρούμαν Καπότε, την Τζόαν Ντίντιον και τον Τομ Γουλφ, ο Μέιλερ ίδρυσε το λεγόμενο είδος της «Νέας δημοσιογραφίας», συγκερασμός λογοτεχνικής αφήγησης και πραγματικών γεγονότων. Τιμήθηκε δυο φορές με το Βραβείο Πούλιτζερ και μια φορά με το Εθνικό Βραβείου Βιβλίου. 

Το 1995 ο Εντ Φάνκερ, ο Νταν Γουλφ και ο Νόρμαν Μέιλερ ξεκίνησαν την έκδοση της Village Voice(D/R), μιας καλλιτεχνικής εβδομαδιαίας εφημερίδας που διανεμόταν δωρεάν, αρχικά στο Γκρίνουιτς Βίλατζ, κέντρο της εναλλακτικής κουλτούρας στη Νέα Υόρκη. Το 2005 τιμήθηκε με το Μετάλλιο Διακεκριμένης Συνεισφοράς στα Αμερικανικά Γράμματα από το Εθνικό Ίδρυμα Βιβλίου των ΗΠΑ.

Ο Μάνος Χατζιδάκις και το ρεμπέτικο

https://www.ogdoo.gr/media/k2/items/cache/0af1cf815329f827b7ccb2fd7240c456_XL.jpg
Γράφει η Γιώτα Συκκά στην «Καθημερινή»:
Καταπονημένος, αλλά ευδιάθετος καθώς βρισκόταν πια στο σπίτι του στην οδό Ρηγίλλης, ο Μάνος Χατζιδάκις καθόταν απέναντι μας στην τραπεζαρία μιλώντας μας για την Ορχήστρα των Χρωμάτων. Ταλαιπωρημένος με την κατάσταση της υγείας του που τον κράτησε καιρό στην Αμερική, μαζί με τον γιο του Γιώργο Χατζιδάκι, ξανάνιωσε σαν άνοιξε το δημοσιογραφικό κασετόφωνο και άρχισε να μιλάει για τον Μενέλαο Παλλάντιο και τα χρόνια που ήταν μαθητής του. Ομως η κουβέντα κύλησε και σε άλλα θέματα, από τον νεανικό του έρωτα για τη Μελίνα έως τα «Τραγούδια της αμαρτίας», που τότε ολοκλήρωνε. Και ακόμα στις επισκέψεις του στα στέκια του ρεμπέτικου, στην ανακάλυψη αυτής της μουσικής μέσα από μια νεανική φιλία με τραγική μοίρα, καθώς και στην περίφημη διάλεξη που έγινε στο Θέατρο Τέχνης πριν από ακριβώς 70 χρόνια.

Αρχές Ιουνίου του 1994 όλα αυτά. Λίγες μόλις ημέρες πριν από τον θάνατό του (15/6). Μιλήσαμε για πολλά εκείνο το απόγευμα, χωρίς να φανταζόμαστε, με τον Φώτη Απέργη από την «Ελευθεροτυπία», ότι ήταν η τελευταία φορά που τον συναντούσαμε:

«Στην Κατοχή είχα ένα φίλο», μας είπε, «ένα ιδιοφυές παιδί που είχε συλλάβει πρόωρα κάμποσα από αυτά που έπειτα έγιναν κοινά. Μου μιλούσε, λοιπόν, συνέχεια για την αξία του ρεμπέτικου. Και παρότι αρχικά τον άκουγα δυσπιστώντας, κατόρθωσε εντέλει να ενδιαφερθώ. Αλλά και πάλι δεν θα λάμβανα πρωτοβουλία αν δεν γινόταν κάτι απροσδόκητο: είχαμε ραντεβού μια μέρα στον “Ορφέα”, μα ο Εκτωρ δεν ήρθε. Τον είχαν συλλάβει. Τον βασάνισαν στο Χαϊδάρι και τον σκότωσαν. Αυτό με συγκλόνισε. Μοιραία, κάθε συζήτηση μαζί του πήρε πια άλλες διαστάσεις. Ετσι, θέλησα να ανιχνεύσω το ρεμπέτικο».

– Θυμάστε πώς νιώσατε την πρώτη βραδιά σε κάποιο από τα στέκια του;

– Περίεργα. Μουσικά δεν μου κίνησε αμέσως το ενδιαφέρον. Αλλά πρόσεχα το κάθε τι. Ηταν αναγκαίο εξάλλου να προσέχεις, διότι, αν δεν είχες κωδικοποιημένη συμπεριφορά, κινδύνευες. Ετσι γνώρισα τον Βαμβακάρη. Πήγα ένα βράδυ στην ταβέρνα που έπαιζε και, όπως κάθε φορά, παράγγειλα ένα πιάτο φαγητό και λίγη ρετσίνα. Ηταν προφανές ότι δεν είχα καμία σχέση με τον χώρο. Και αυτό δεν άρεσε σε δυο - τρεις μάγκες και «μου μπήκαν». Τότε επενέβη ο Βαμβακάρης, που ήτανε και σωματώδης, «τους μπήκε» με τη σειρά του και τελικά μου είπε: «Αλλη φορά θα έρχεσαι και θα κάθεσαι εδώ, κοντά μας». Ασφαλής πλέον, μπορούσα να πάω τη Σοφία Σπανούδη, τον Μανώλη Καλομοίρη, τους πήγα όλους.

– Αυτά στο μέσον της δεκαετίας του ’40;

– Από το ’42 ώς το ’48. Επειτα έκανα στο Θέατρο Τέχνης τη διάλεξη για το σύγχρονο λαϊκό τραγούδι, όπως το είχα χαρακτηρίσει. Αρχικά μάλιστα είχα καλέσει δύο συναδέλφους, σήμερα πολύ γνωστούς, που δίστασαν να παίξουν. Γι’ αυτό κατέφυγα στον Βαμβακάρη, που ήρθε μ’ όλη του την κομπανία κι έπαιξε στη μέση της σκηνής.

– Αυτή η περίφημη διάλεξη αθώωσε το ρεμπέτικο ή ενοχοποίησε εσάς;

– Τον καιρό εκείνο, ασφαλώς το δεύτερο. Ο Μελάς και ο Ψαθάς με κορόιδευαν συνέχεια. Ακόμα κι ο θείος μου έλεγε στη μάνα μου «μάζεψέ τον τον Μάνο, γιατί έχει πάρει τον κακό δρόμο». Αλλά το κατεστημένο δεν έφτανε μέχρι το σπίτι μας (...).


Η διάλεξη στο θέατρο του Κουν δόθηκε στις 31 Ιανουαρίου του 1949. Και το βράδυ της Δευτέρας οργανώνεται στο Υπόγειο ένα αφιέρωμα στην επέτειο αυτή, που επιμελείται ο Λάμπρος Λιάβας με τους Θοδωρή Οικονόμου, Στέλιο Βαμβακάρη και Γιάννο Περλέγκα.

«», είχε πει ο Μ. Χατζιδάκις. Αναφέρθηκε, μάλιστα, στον φίλο του που του είχε αποκαλύψει την αλήθεια του ρεμπέτικου, υπερβαίνοντας τις προκαταλήψεις της εποχής.

Μόλις 24χρονος τότε, δικαίωσε το ρεμπέτικο ως «μια τέχνη γνησίως και μοναδικά ελληνική», σε μια εποχή που η μουσική αυτή διωκόταν από τη Δεξιά και περιφρονούνταν από την Αριστερά. Εντόπισε ως βασική πηγή της την «αυστηρή και απέριττη εκκλησιαστική υμνωδία», το παραλλήλισε με την αρχαία τραγωδία, υποστήριξε ότι σε κάποιες περιπτώσεις η μελωδική του γραμμή πλησιάζει τον Μπαχ και στιχουργικά τους Κορνάρο και Λόρκα.

Επειτα κάλεσε στη σκηνή τον Μάρκο Βαμβακάρη και την Μπέλλου, που έπαιξαν τη «Φραγκοσυριανή» του Μάρκου, το «Πάμε τσάρκα στο Μπαξέ Τσιφλίκι» του Τσιτσάνη, το «Ανοιξε άνοιξε» του Παπαϊωάννου κ.ά. «Ακούσατε με τι ψυχρότητα και αυστηρότητα ειπώθηκαν αυτά τα πέντε τραγούδια», είπε ο Χατζιδάκις.

«Ο ρυθμός δεν ξέφυγε ούτε πιθαμή για να τονίσει κάτι πιο έντονα, οι φωνές ίσιες, μονοκόμματες λες και τα λόγια δεν είχαν συγκίνηση. Ετσι είναι. Τίποτες που να σε προκαλέσει να τα προσέξεις, να τα ξεχωρίσεις. Πρέπει να ξελαφρώσεις μέσα σου για να δεχτείς τη δύναμή τους». Η ομιλία του προκάλεσε αντιδράσεις, και καλοθελητές ειδοποίησαν τη μητέρα του να προσέχει ο γιος της σαν κυκλοφορεί στο Παγκράτι. Ευτυχώς, ποτέ δεν πτοήθηκε.
https://www.ogdoo.gr/erevna/thema/o-manos-xatzidakis-kai-to-rempetiko 

Johnnie Society / Γιάννης Φαρσάρης



Ευκαιρία να μιλήσουμε για ένα βιβλίο αποκλειστικά σε ηλεκτρονική έκδοση. Αξίζει συγχαρητήρια η πρωτοβουλία του Γιάννη Φαρσάρη να δημιουργήσει τον χώρο openbook.gr, στον οποίο εκτός από το Johnnie Society υπάρχουν και άλλα βιβλία που οι δημιουργοί τους αποφάσισαν να τα κυκλοφορήσουν αποκλειστικά σε ηλεκτρονική μορφή και εντελώς δωρεάν. Στο openbook θα βρείτε και κλασικούς Έλληνες συγγραφείς που έτσι και αλλιώς είναι σε public domain.
Ας μιλήσουμε για το βιβλίο, που αν και αναφέρει ότι αποτελείται από 233 σελίδες θα σας ξεγελάσει γιατί είναι 233 Α4...υπολογίστε περίπου το διπλάσιο για ένα συνηθισμένο μέγεθος βιβλίου. Το Johnnie Society ταξιδεύει τον αναγνώστη σε έναν κόσμο όπου οι όπως φαινόταν σταθερές φιλοδοξίες και όνειρα του πρωταγωνιστή Johnnie, ανατρέπονται από τη μια στιγμή στη άλλη, προκαλώντας ασυναίσθητα το ενδιαφέρον του αναγνώστη καθώς νιώθει και ίδιος έτσι ακριβώς για τα δικά του όνειρα και φιλοδοξίες. Ένα βιβλίο πιο επίκαιρο από ποτέ, όπου η κοινωνία έχει ξεθωριάσει τις ανθρώπινες σχέσεις.
Ο Johnnie τα έχει όλα, ή τουλάχιστον όπως πίστευε, μέχρι την επιστροφή του από ένα επαγγελματικό ταξίδι, που θα τον κάνει να χάσει τη δουλειά του και να αλλάξει σπίτι όπως και τη ζωή του μέχρι τότε. Μάχεται για έναν ανεκπλήρωτο έρωτα που μας ακολουθεί μέχρι το τέλος της αφήγησης. Στην προσπάθεια του να επιστρέψει ξανά στην κοινωνία μετά το σοκ που υπέστη, θα γνωρίσει μια από τις πιο σημαντικές φιγούρες του βιβλίου, την ηλικιωμένη Γιοβάννα, έναν ανάπηρο ζητιάνο, καθώς και τον συνονόματο Γιαννάκη που του έχει τεράστια αδυναμία.
Τελείως τυχαία θα ανακαλύψει ένα παλιό χειρόγραφο που θα του αλλάξει τη ζωή ξανά και θα γίνει η ευκαιρία να επηρεάσει την κοινωνία του, μετατρέποντάς την στην κοινωνία του Johnnie (Johnnie Society).
Αν και υπήρχαν στιγμές υπερβολικές, όπως αυτή της σημαντικότητας που είχε στην κοινωνία αυτό που δημιούργησε ο Johnnie και το πως είχε τόση δύναμη έτσι ώστε να την επηρεάσει τόσο, στο τέλος δεν θα αφήσει αδιάφορους τους πιο ρομαντικούς.
Σε μερικά σημεία μου θύμησε το 
«I am the Messenger» του Markus Zusak.
Κατεβάστε το Johnnie Society:
http://www.johnnie-society.org/

...νησί ιδιαίτερο η Χίος...

πηγή: εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ - Κυριακή 2-9-2007

Άνετα μπορείτε να της αφιερώσετε τις διακοπές σας Με όμορφες παραλίες, αξιοθέατα και πολλές, διαφορετικές μεταξύ τους όψεις, από τα αρχοντικά του Πύργου μέχρι τα μεσαιωνικά καστροχώρια της μαστιχοπαραγωγής, η Χίος ξέρει να σαγηνεύει τον επισκέπτη της.

Κείμενο : Ντίνος Κιούσης

Είναι νησί ιδιαίτερο η Χίος. Όχι μόνον επειδή έχει όμορφες θάλασσες, αμμουδιές και φυσικές ομορφιές, αλλά επειδή εκεί υπάρχουν πράγματα μοναδικά στον Ελλαδικό χώρο: έχει την καστροπολιτεία του Ανάβατου, τον Κάμπο, τη Δασκαλόπτερα, τη μοναδική μαστίχα, τα Μαστιχοχώρια και τα μεσαιωνικά χωριά. Έχει μέρη πολύβουα και μέρη ερημικά, έχει μοναστήρια και ερημιές για να εξερευνήσετε  Η Χίος είναι το πέμπτο σε μέγεθος Ελληνικό νησί με έκταση 807 τετρ.  χιλιόμετρα. Το βόρρειο μέρος του νησιού είναι ορεινό και οι ψηλότερες κορυφές είναι οι δυο του Πεληναίου όρους με ύψος 1297 μ. και 1240 μ. αντίστοιχα. Το νότιο τμήμα της έχει πεδιάδες και λόφους, ο υψηλότερος εκ των οποίων δεν υπερβαίνει τα 500 μέτρα. Μαζί με τα Ψαρά και τις Οινούσες αποτελούν τον Νομό Χίου με 55.000 κατοίκους περίπου.

Χώρα
Η πόλη της Χίου, η Χώρα όπως την αποκαλούν οι ντόπιοι , αρχιτεκτονικά δεν είναι άσχημη αλλά κι εδώ συνέβη  ό,τι και σε πολλά άλλα μέρη της Ελλάδος, κατά την περίοδο της χούντας όπου ολόκληρη η χώρα είχα μεταβληθεί, κατά τα Ελληνικά Επίκαιρα, σε  "ένα απέραντο εργοτάξιο". 
 Έτσι,καταστράφηκαν πολλά αρχοντικά για να γίνουν πολυκατοικίες και μαγαζιά. Κατά τ΄άλλα θα βρείτε μια πόλη που σφίζειαπό ζωή και κίνηση. Ταγραφικότερα σημεία της είναι η "Απλωταριά", πλάι από την πλατεία Βουνακίου που ονομάστηκε έτσι επειδή εκεί οι έμποροι άπλωναν την πραμάτεια τους κι έχει γύρω γύρω διάφορα γραφικά καλντερίμια, καθώς και η παραλία με τις καφετέριες, που είναι η περιοχή της βόλτας.

Κάμπος
Λίγο νοτιότερα της Χώρας βρίσκεται ο Κάμπος, μια περιοχή μοναδική. Είναι κατάφυτος με πορτοκαλιές, λεμονιές, μανταρινιές και νερατζιές και είναι χωρισμένος σε ιδιοκτησίες που περιβάλλονται από υψηλούς μαντρότοιχους. Αυτές οι ιδιοκτησίες ήταν παλαιότερα περίπου 200 και η κάθε μια είχε το διώροφο ή τριώροφο αρχοντικό, τα βοηθητικά οικήματα και το μαγγανοπήγαδο από όπου ποτιζόταν όλο το κτήμα. Τον Κάμπο είχαν επιλέξει οι Γενοβέζοι κατά τον 14ο και 15ο αιώνα για να χτίσουν τις επαύλεις τους και τον ίδιο τόπο διάλεξαν και οι ντόπιοι αριστοκράτες τα μετέπειτα χρόνια.Σίγουρα, πάντως, το θέαμα που θα αντικρίσετε δεν θα σας θυμίζει κανένα άλλο μέρος της Ελλάδος.

 Δασκαλόπετρα
Έξι χιλιόμετρα περίπουβορειότερα της Χώρας βρίσκεται η Δασκαλόπετρα, ελάχιστα βορειότερα του Βροντάδου. Σύμφωνα με την παράδοση, εδώ άφησαν οι ναύτες τον τυφλό Όμηρο,μεταφέροντάς τον από την Ερυθραία. Ο βράχος είναι επίπεδος στην επάνω επιφάνεια με ίχνη από εδώλια στην περιφέρειακαι μια σκαλιστή έξαρση με πόδια λιονταριού στη μέση Πρόκειται για ναόσχημο άγαλμα της Κυβέλης,φρυγικής Θεάς που η λατρεία της μεταφέρθηκε στο νησί από την απέναντι ακτή της Ιωνίας. Η λαϊκή παράδοση θέλει αυτό το βράχο σχολείο όπου ο Όμηρος δίδασκε τα ποιήματά του. Ο λαός την αποκαλεί "Δασκαλειό" και οι Ευρωπαίοι περιηγητές την ονόμασαν "Πέτρα του Ομήρου"

Μαστιχοχώρια
Βρίσκονται  στα νότια του νησιού και πρόκειται για 24 χωριά και οικισμούς που παράγουν τη μαστίχα. Κάποια είναι καστροχώρια ήδη από το Μεσαίωνα, όταν οι Γενοβέζοι θέλησαν να λύσουν το πρόβλημα της άμυνας και περιφρούρησης του πολύτιμου προϊόντος αυτών των χωριών από τις διάφορες πειρατικές επιδρομές. Στο κέντρο κάθε χωριού υπάρχει ο αμυντικός πύργος στον οποίο κατέφευγαν οι κάτοικοι σε περίπτωση επιδρομής. Οι δρόμοι των μεσαιωνικών οικισμών είναι στενοί, λιθόστρωτοι και συνδέονται με την κεντρική πλατεία του χωριού.
Κατά διαστήματα σκεπάζονται από καμάρες (βότες) Το Πυργί και τα Μεστά αποτελούν τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα οχυρωματικής αρχιτεκτονικής της εποχής εκείνης.
Το Πυργί γνωστό και σαν "ζωγραφιστό χωριό" είναι το μεγαλύτερο από τα μεσαιωνικά χωριά της Χίου και ίσως το πιο ενδιαφέρον αρχιτεκτονικά και λαογραφικά.
Τα Μεστά είναι το πιοκαλοδιατηρημένο από τα μεσαιωνικά χωριά, αλλά και το πιο απομακρυσμένο. Για το χωριό υπάρχει μοναχά μια έξοδος και μια είσοδος.

Οι Ολύμποι είναι ένα άλλο καστροχώρι, όπου τα ακραία σπίτια του, ενωμένα το ένα με το άλλο, αποτελούσαν το τείχος του. Οι δρόμοι είναι στενοί με πλάτος 2-3 μέτρα , όσο ακριβώς χρειάζεται για να περάσει ένα φορτωμένο ζώο. Σε πολλά σημεία θα δείτε θολωτά πέτρινα τόξα να συνδέουν τη μια πλευρά με την άλλη κι ένας λόγος γι αυτό είναι η αντισεισμική προστασία.
Να επισκεφτείτε οπωσδήποτε το Σπήλαιο της Συκιάς που βρίσκεται στα νότια του χωριού. Πρόκειται για ένα σπηλαιοβάραθρο μέσα σε ασβεστόλιθο με εξαιρετικά πλούσιο σταλακτιτικό διάκοσμο. Για την αξιοποίηση του σπηλαίου κι επειδή η είσοδος από την οροφή ήταν εξαιρετικά επικίνδυνη, δημιουργήθηκε νέα προσβαση, διαφρομή στο εσωτερικό του, καθώς κι ένα μικρό αναψυκτήριο που βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την όμορφη παραλία της Αγίας Δύναμης.
Στα Αρμόλια θα βρείτε πως οι κάτοικοι ασχολούνται πολύ με την αγγειοπλαστική. Δυτικά, στον απέναντι λόφο θα δείτε το
κάστρο των Απολίχνων. Φαίνεται πως εκεί έμενε η φρουρά για την προστασία της ευρύτερης περιοχής. Σύμφωνα με την επιγραφή που υπάρχει κτίστηκε το 1440 από τον Νικόλα Μπάνκα Ιουστινιάνι.
Ως προς τα υπόλοιπα Μαστιχοχώρια, στον παραθαλάσσιο οικισμό του Εμπορειού θα βρείτε ένα
γραφικότατο λιμανάκι και μια πολύ καλή παραλία για μπάνιο. Από τον λόφο του Προφήτη Ηλία, κοιτώντας προς τη θάλασσα, βλέπουμε αριστερά ένα άλλο λόφο που είναι το σβησμένο ηφαίστειο Ψάρωνας Σε μια έκρηξη τα πολύ παλιά χρόνια σκέπασε  τα βότσαλα της πλαϊνής με το Εμπορείο ακρογιαλιάς με αποτέλεσμα αυτά να μαυρίσουν και να ονομαστεί η παραλία αυτή Μαύρα Βότσαλα

 Αυτά τα μαύρα βότσαλα συνδυασμένα με άσπρα δίνουν τα Χιακής νοοτροπίας μωσαϊκά δάπεδα (βοτσαλωτά) σε αυλές σπιτιών και εκκλησιών.
Από τα χωριά του Νότου αξίζει ακόμα να επισκεφτείτε τα Θυμιανά, τον Καρφά, την Καλλιμασιά και την Καλαμωτή
 
 Ανάβατος


Ο "Μυστράς του Αιγαίου"  απέχει 25 χιλιόμ. απο τη Χώρα. Κτίστηκε (κατά την πιθανότερη εκδοχή) από τους ίδιους Μαστόρους που έκτισαν το μοναστήρι της Νέας Μονής, κατά παραγγελία του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄ του Μονομάχου. Είναι ένα χάρμα οφθαλμών αυτή η καστροπολιτεία όλες τις ώρες της ημέρας. Κατά τ΄άλλα, να έχετε κατά νούν ότι λίγο πριν από τον Ανάβατο θα συναντήσετε το Αυγώνυμα, έναν παραδοσιακό μεσαιωνικό οικισμό με ενοικιαζόμενα δωμάτια και ταβερνούλες . Εκεί μπορείτε να απολαύσετε υπέροχο ηλιοβασίλεμα.


 Βολισσός
Είναι η "πρωτεύουσα"  των βορειοχώρων (βορινής Χίου) και απέχει 40 χιλιομ. από τη Χώρα. Είναι κτισμένη στη ρίζα ενός λόφου , ενώ στην κορυφή του βρίσκεται ένα βυζαντινό κάστρο που σώζεται σε καλή κατάσταση. Θα την βρείτε εξαιρετικά γραφική και ήσυχη την Βολισσό. Στα σύν της περιοχής είναι το γραφικότατο λιμανάκι Λημνιά, το επίνειο της Βολισσού, και οι εξαίρετες παραλίες Μάναγρος , Μαγεμένα,  Λήμνος,  Λευκάθια και Αγία Μαρκέλλα. Στην τελευταία, που είναι και ο τόπος του μαρτυρίου της, υπάρχει ο ομώνυμος ναός, όπου κάθε 22 Ιουλίου γίνεται μεγάλο πανηγύρι.
Από την Βολισσό , μπορείτε επίσης, να συνεχίσετε για την πιο "πρωτόγονη" Χίο. Και αν αντέχετε "συγκινήσεις"  εσείς και το αυτοκίνητό σας, μπορείτε να περάσετε μέσα από βουνά, λαγκάδια, εγκαταλελειμμένα χωριά και μέσω Ποταμιάς, Σπαρτούντας, να φτάσετε στο Βίκη.  
Σε αυτές τις ερημιές θα δείτε πολλά αρπακτικά, σκατζόχοιρους και αγριοκούνελα. Αυτό όμως που χαρακτηρίζει την Χίο είναι οι τουλίπες την εποχή τους. Θεωρείται βέβαιο ότι από εδώ την πήραν οι Ολλανδοί και την έκαναν το εθνικό λουλούδι της χώρας τους.

Καίτη Χωματά - Το σπασμένο τζάμι - Γιάννης Σπανός


Σε ποίηση του Άκου Δασκαλόπουλου,νεοκυματικού αλλά και έντεχνου στιχουργού,και μουσική του Γιάννη Σπανού ένα τραγούδι από το 1966.Το πρώτο από τα πέντε τραγούδια του Ακου Δασκαλόπουλου που έχει πει η Κάιτη.

Μεταβείτε στο ΥΤ για ακρόαση

Δάφνη

 
Δάφνη, η αγαπημένη θεών και ανθρώπων!

Μυθολογικά στοιχεία για τη δάφνη:
Κάποτε ήτανε μια Νύμφη, κόρη του Πηνειού ποταμού, ξακουσμένη παντού για την ομορφιά της. Η Νύμφη τούτη ολημερίς κυνηγούσε στα δάση, σαν τη θεά `Αρτεμη, και κουβέντα δεν ήθελε να ακούσει για τα τόσα παλικάρια που την πολιορκούσαν. `Αδικα πάσχιζε ο πατέρας της, ο ποταμός, να την πείσει να παντρευτεί, να του χαρίσει εγγόνια. Εκείνη προτιμούσε να τρέχει ελεύθερη κι αγνή στα βουνά και να ασχολείται μονάχα με το κυνήγι. Η Νύμφη αυτή ονομαζόταν Δάφνη.
Κάποια μέρα, όμως, έτυχε να την ανταμώσει ο Απόλλωνας, ο οποίος ξετρελάθηκε από την ομορφιά της και θέλησε να την κάνει δική του. Εκείνη, για να γλιτώσει από τον πόθο του θεού και να παραμείνει παρθένα, έτρεξε να του ξεφύγει. Κι ο Απόλλωνας, γιος του πανίσχυρου Δία, έτρεξε στο κατόπι της προσπαθώντας να τη μεταπείσει. Αμετάπειστη η Δάφνη, πιο γρήγορος στα πόδια, όμως, ο θεός, καταφέρνει να τη φτάσει. Και τη στιγμή που εκείνος απλώνει τα χέρια του να τη γραπώσει, απελπισμένη η Δάφνη επικαλείται τη βοήθεια του πατέρα της του Πηνειού ώστε να τη γλιτώσει. Ο ποταμός τότε, για να κάνει τη χάρη στην κόρη του, τη μεταμόρφωσε σε δέντρο. Τα πόδια της έγιναν ρίζες, το σώμα της κορμός, τα χέρια της έγιναν κλαριά και τα μαλλιά της φύλλα. Κι έτσι ο θεός αγκάλιασε ένα δέντρο. Ήταν, όμως, τέτοιο το πάθος του για κείνην που της βροντοφώναξε «Αφού δε θέλησες να γίνεις γυναίκα μου, από δω και πέρα θα είσαι το δέντρο μου το αγαπημένο. Θα στεφανώνω με τους κλώνους σου τα μαλλιά μου, τη λύρα και τη φαρέτρα μου!» Κι έτσι η δάφνη έγινε του Απόλλωνα το ιερό φυτό...
Οπότε η δάφνη έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στη λατρεία του θεού Απόλλωνα. Φύλλα δάφνης μασούσε η Πυθία πριν ανέβει στο δαφνοστεφανωμένο τρίποδα για να δώσει χρησμό, με δάφνη στεφάνωναν τους νικητές των Πυθικών αγώνων, με δάφνη εξάγνισε ο Απόλλωνας τον Ορέστη από το φόνο της μητέρας του κ.λ.π, κ.λ.π.... Μάλιστα, λένε, πως είχε τόσο στενά συνδεθεί με την προστασία από το κακό, αλλά και με τη δόξα, που αν ξεραινόταν κάποιος θάμνος δάφνης, το είχαν για άσκημο οιωνό.


Η δάφνη (επιστ.: Δάφνη η ευγενής, Laurus nobilis) είναι ένα αρωματικό φυτό της οικογένειας των Δαφνοειδών. Ανήκει στο γένος Δάφνη. Στην Ελλάδα απαντάται και αυτοφυής. Επίσης, στον ελληνικό χώρο καλλιεργείται και η δάφνη του Απόλλωνα, γνωστή με τα λαϊκά ονόματα βαγιά, δάφνη, δαφνολιά και φυλλάδα. Δεν είναι γνωστή η ετήσια παγκόσμια κατανάλωση φύλλων δάφνης. Μόνο στην Ελλάδα εξάγονται περί τους 200 τόνους ετησίως.

Ιστορικά στοιχεία για τη δάφνη:
Στην Ελλάδα η δάφνη ήταν γνωστή από τα αρχαιότατα χρόνια και γίνεται μνεία γι' αυτήν στον Όμηρο. Ήταν ιερό δέντρο, αφιερωμένο στο θεό Απόλλωνα. Πρώτα οι Έλληνες και έπειτα οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να στεφανώνουν με κλαδιά δάφνης τους νικητές των αγώνων. Έτσι, ακόμα και σήμερα η δάφνη ταυτίζεται με τη δόξα, τη νίκη και την υπεροχή. Στην αρχαιότητα ήταν επίσης γνωστές οι θεραπευτικές της ιδιότητες. Η δάφνη ήταν από την αρχαιότητα γνωστή για τις αντισηπτικές, αντιφλεγμονώδεις και καταπραϋντικές ιδιότητες των φύλλων και των καρπών της. Ο Ιπποκράτης τη χορηγούσε ως αναλγητικό μετά τον τοκετό, σε διάφορα γυναικολογικά προβλήματα και για πλύσεις της κεφαλής. Με δαφνέλαιο θεράπευε τη στειρότητα. Ο Διοσκουρίδης συνιστούσε το αφέψημα της σε παθήσεις της κύστης και της μήτρας, τους λιωμένους καρπούς της στο άσθμά και στη φυματίωση και το χυμό τους σε περιπτώσεις βαρηκοΐας και κόπωσης. Στην αρχαία Ελλάδα και Ρώμη ήταν επίσης φυτό αφιερωμένο και στο θεό Ασκληπιό (το θεό της Ιατρικής). Από τα παλιά κλαδιά έφτιαχναν στεφάνια για να δοξάσουν τους ήρωες και αργότερα πίστευαν ότι προστάτευε τον κόσμο από τον διάβολο. Οταν ξηραινόταν κάποιο δέντρο Δάφνης, πίστευαν ότι θα έρθει κάποιο κακό! Το χρησιμοποιούσαν επίσης για να τονώσουν τα μαλλιά αλλά και να σκουραίνουν το χρώμα τους (και των βλεφαρίδων) βράζοντας μαζί φύλλα δάφνης και καρυδιάς.

Χρήσεις:
Σε πολλά χωριά χρησιμοποιούν το χυλό των φύλλων μαζί με ρεβυθάλευρο για το ζύμωμα του εφτάζυμου ψωμιού. Χρησιμοποιείται σαν αρωματικό στο βερμούτ, σε παγωτά, γλυκά, στην αρτοποιία, σε σούπες, ζυμαρικά και κονσέρβες κρέατος.
Οι Βεδουίνοι αρωματίζουν τον καφέ τους με τα φύλλα δάφνης. Χρησιμοπούνται τα φύλλα της δάφνης και οι καρποί (χωρίς τα κουκούτσια τα οποία θεωρούνται τοξικά).
Το αιθέριο έλαιο που περιέχουν οι καρποί βρίσκει πολλές εφαρμογές στη θεραπευτική. Από λαϊκούς θεραπευτές χρησιμοποιείται η σκόνη των δαφνόφυλλων τοπικά για το σταμάτημα της αιμορραγίας από τη μύτη.
Τα φύλλα και οι καρποί είναι τονωτικά για τις λειτουργίες της πέψης . Όλα τα μέρη της δάφνης είναι διεγερτικά και η λαϊκή ιατρική δε χρησιμοποιεί τα φύλλα ως εφιδρωτικά και αντικαταρροϊκά. Τα φύλλα πρέπει να ξεραίνονται στη σκιά.
Χρήση της δάφνης σε εναλλακτικές θεραπείες:

Η δάφνη έχει πολλές χρήσεις στη λαϊκή παράδοση. Χρησιμοποιούνται τα φύλλα και οι καρποί της, χωρίς τα κουκούτσια που θεωρούνται τοξικά και παλαιότερα χρησίμευαν ως εκτρωτικά. Εκχύλισμα δάφνης βοηθά στην καλή λειτουργία του στομάχου. Το δαφνέλαιο, που εξάγεται με μηχανική συμπίεση των καρπών, θεωρείται ως αντιρρευματικό, για θλάσεις μυών και εναντίον της αρθρίτιδας. Το χρησιμοποιούσαν επίσης για να τονώσουν τα μαλλιά αλλά και να σκουραίνουν το χρώμα τους (και των βλεφαρίδων) βράζοντας μαζί φύλλα δάφνης και καρυδιάς. Σήμερα χρησιμοποιείται σε αρώματα, κεριά και σαπούνια. Το αιθέριο έλαιο, που παράγεται από την απόσταξη των φύλλων, είναι αντισηπτικό, πολύτιμο για το συνάχι και τη βρογχίτιδα. Σε πολλά χωριά χρησιμοποιούν το χυλό των φύλλων μαζί με ρεβυθάλευρο για το ζύμωμα του εφτάζυμου ψωμιού. Οι Βεδουίνοι αρωματίζουν τον καφέ τους με τα φύλλα δάφνης. Οι Βυζαντινοί αρωμάτιζαν το κρασί τους και τη
χρησιμοποιούσαν σαν κατευναστικό. Η σκόνη των δαφνόφυλλων χρησιμοποιείται τοπικά για το σταμάτημα της αιμορραγίας από τη μύτη.

Χαλαρωτική και ευεργετική
Το αφέψημα της δάφνης, που μπορείτε να φτιάξετε βράζοντας σε ένα φλιτζάνι νερό 2-3 φυλλαράκια για δέκα λεπτά, χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση της αϋπνίας και της έντασης. Το ίδιο αφέψημα θεωρείται χρήσιμο και σε περιπτώσεις δυσπεψίας και ανορεξίας, ενώ συγχρόνως τα φύλλα της δάφνης πιστεύεται ότι διαθέτουν στυπτικές, αντιδιαρροϊκές και διουρητικές ιδιότητες. Για τον πονόλαιμο αλλά και τις στοματικές μολύνσεις μπορούμε επίσης να κάνουμε γαργάρες με το παραπάνω αφέψημα, ενώ τα επιθέματα με κομπρέσες με νερό όπου έχουμε βράσει δέκα φύλλα δάφνης ενδέχεται να καταπραΰνουν και τα αποστήματα. Παράλληλα το αιθέριο έλαιο της δάφνης θεωρείται ότι καταπολεμά την αεροφαγία αλλά και τους πόνους που οφείλονται σε ρευματισμούς και αρθριτικά.

Δάφνη για υπέροχα μαλλιά
Αν τα μαλλιά σας πέφτουν ή είναι θαμπά, ξεβγάλτε τα μετά το λούσιμο με νερό στο οποίο έχετε βράσει φύλλα δάφνης. Για να σκουρύνετε το χρώμα τους σε περίπτωση που έχουν αρχίσει να ασπρίζουν, βράστε 150 γρ. φρέσκα δαφνόφυλλα, αφήστε το μείγμα να κρυώσει και λουστείτε για 15 μέρες. Οι γυναίκες στην Κρήτη παρασκεύαζαν ένα καλλυντικό σκεύασμα, από δαφνέλαιο, δαφνοκούκουτσα και αγουρόλαδο, το οποίο χρησιμοποιείται για εντριβή των ριζών των τριχών του κεφαλιού για να αποκτήσουν γερά μαλλιά.

Μέτρα προφύλαξης
Αποφύγετε τις επαλείψεις με σκέτο δαφνόλαδο, καθώς μπορεί να προκαλέσει εγκαύματα και κοκκινίλες στο δέρμα. Επίσης, μην πίνετε ποτέ δαφνόλαδο γιατί υπάρχει περίπτωση να σας προκαλέσει ναυτία και έντονη τάση για εμετό, αλλά και εγκαύματα στο γαστρικό βλεννογόνο και κολικούς.

Αποφύγετε τις επαλείψεις με σκέτο δαφνόλαδο, καθώς μπορεί να προκαλέσει εγκαύματα και κοκκινίλες στο δέρμα. Επίσης, μην πίνετε ποτέ δαφνόλαδο γιατί υπάρχει περίπτωση να σας προκαλέσει ναυτία και έντονη τάση για εμετό, αλλά και εγκαύματα στο γαστρικό βλεννογόνο και κολικούς.

 Είναι ο εγκέφαλός μας μάντης;



 

Είναι ο εγκέφαλός μας μάντης;

Αν καταφέρνουμε να επιβιώνουμε είναι γιατί ξέρουμε τι να... περιμένουμε! Αυτό προκύπτει από τις τελευταίες νευρολογικές μελέτες που δείχνουν ότι, πολύ περισσότερο από το να αντιδρούμε στα ερεθίσματα που δεχόμαστε,προσπαθούμε κάθε στιγμή να προβλέψουμε το μέλλον. Ισως μάλιστα αυτή η ικανότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου επέτρεψε στο είδος μας να κυριαρχήσει...

Γυρίζετε στο σπίτι σας όπως κάθε μέρα από τη δουλειά, στρίβετε μηχανικά στη γωνία, φθάνετε στην είσοδο και ξαφνικά βλέπετε ότι η καγκελόπορτα δεν είναι πια πράσινη αλλά άσπρη. «Α, βάψανε τα κάγκελα!» σκέφτεστε και συνεχίζετε τον δρόμο σας αμέριμνοι. Η αλλαγή του χρώματος στην εξώπορτα σάς προκάλεσε μια μικρή έκπληξη, αλλά σε καμία περίπτωση ανησυχία. Την ώρα εκείνη όμως, χωρίς εσείς να το καταλαβαίνετε, μέσα στο κεφάλι σας σήμανε συναγερμός.

Στον εγκέφαλο δεν αρέσουν οι εκπλήξεις. Αντιθέτως, όπως όλα δείχνουν, ο «υπολογιστής» του οργανισμού μας κάνει τα πάντα για να τις αποφύγει. Νέες έρευνες υποστηρίζουν ότι ίσως τελικά η βασική λειτουργία του δεν είναι τόσο το να ανταποκρίνεται στα εξωτερικά ερεθίσματα όσο το να προβλέπει αυτά που πρόκειται να συναντήσει στο μέλλον. Οσο οι προβλέψεις του είναι σωστές όλα βαίνουν καλώς και μπορεί να λειτουργεί, κατά κάποιον τρόπο, στον «αυτόματο πιλότο» εξοικονομώντας ενέργεια και βαδίζοντας με ασφάλεια. Οταν όμως οι «μαντικές» του ικανότητες αποδεικνύονται εσφαλμένες τίθεται σε εγρήγορση. Και δικαίως. Τα λάθη του είδους δεν βοηθούν στην επιβίωση.

Ζούμε προβλέποντας

Το ότι ο εγκέφαλός μας κάνει προβλέψεις φαίνεται ίσως προφανές. Το «αισθανόμαστε» σε δεκάδες στιγμές της καθημερινότητάς μας. Στη νευροεπιστήμη όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Παραδοσιακά ο εγκέφαλος αντιμετωπιζόταν από τους ειδικούς ως «δέκτης» πληροφοριών, ο οποίος έχει ως κύριο ρόλο να αντιδρά στα ερεθίσματα που λαμβάνει από το περιβάλλον και όχι να προσπαθεί να τα προλάβει. «Η ιδέα ότι ο βασικός σκοπός του εγκεφάλου είναι να προβλέπει τα εξωτερικά ερεθίσματα,να προβλέπει το περιβάλλον,δεν είναι διαδεδομένη στη νευροεπιστήμη» λέει μιλώντας στο «Βήμα» ο Λαρς Μούκλι, επιστήμονας του εγκεφάλου, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης.

Αυτό, όπως εξηγεί, οφείλεται σε έναν βαθμό και στις ερευνητικές μεθόδους των επιστημών που μελετούν τον εγκέφαλο, οι οποίες βασίζονται συνήθως σε πειράματα στο εργαστήριο, σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον, όπου οι ειδικοί προκαλούν διάφορες αλλαγές και μετά παρακολουθούν τις αντιδράσεις. «Το 95% των πειραμάτων γίνονται έτσι» τονίζει. «Εμείς επιχειρούμε μια διαφορετική προσέγγιση, σχεδιάζοντας πειράματα ώστε να αποδείξουμε ότι η ιστορία και το γενικό πλαίσιο κάνουν τη διαφορά και ότι ο εγκέφαλος ασχολείται τελικά μετο να κάνει προβλέψεις».

Τα μυστικά του οπτικού φλοιού

Ο εγκέφαλος δεν προβλέπει το απρόβλεπτο. Αριστερά, η φαινόμενη κίνηση (ΦΚ) προκαλεί δραστηριότητα στον πρωτογενή οπτικό φλοιό (V1), απεικονιζόμενη με τη διακεκομμένη γραμμή. Δεξιά, στο επάνω διάγραμμα, το πρόσθετο ερέθισμα του πειράματος παρουσιάζεται συντονισμένα με τη φαινόμενη κίνηση και άρα σύμφωνα με τις προβλέψεις του εγκεφάλου, ενώ στο κάτω διάγραμμα το εκτός κίνησης ερέθισμα είναι απρόβλεπτο και προκαλεί αύξηση της εγκεφαλικής δραστηριότητας, η οποία απεικονίζεται στη λεπτομέρεια κάτω αριστερά.

Ο εγκέφαλος δεν προβλέπει το απρόβλεπτο. Αριστερά, η φαινόμενη κίνηση (ΦΚ) προκαλεί δραστηριότητα στον πρωτογενή οπτικό φλοιό (V1), απεικονιζόμενη με τη διακεκομμένη γραμμή. Δεξιά, στο επάνω διάγραμμα, το πρόσθετο ερέθισμα του πειράματος παρουσιάζεται συντονισμένα με τη φαινόμενη κίνηση και άρα σύμφωνα με τις προβλέψεις του εγκεφάλου, ενώ στο κάτω διάγραμμα το εκτός κίνησης ερέθισμα είναι απρόβλεπτο και προκαλεί αύξηση της εγκεφαλικής δραστηριότητας, η οποία απεικονίζεται στη λεπτομέρεια κάτω αριστεράΑυτό ακριβώς αποδεικνύεται στην έρευνα που δημοσίευσε πρόσφατα μαζί με την Αριεν Αλινκ του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ της Γερμανίας στο επιστημονικό έντυπο «Journal of Νeuroscience», εντοπίζοντας νέες, «προγνωστικές» λειτουργίες στον πρωτογενή οπτικό φλοιό (V1), μια περιοχή του εγκεφάλου που ως πριν από μερικά χρόνια εθεωρείτο από τις πιο γνωστές στους επιστήμονες. Η παραδοσιακή άποψη ήταν ότι ο V1, ο οποίος δέχεται τις πληροφορίες μέσω των ματιών και του οπτικού νεύρου, σχετίζεται κυρίως με την επεξεργασία των οπτικών σημάτων χωρίς να έχει συμμετοχή σε «ανώτερες» λειτουργίες όπως η μνήμη ή οι νοητικές απεικονίσεις και ο συμβολισμός. Η έλευση της λειτουργικής μαγνητικής τομογραφίας (fΜRΙ) άρχισε όμως να ανατρέπει τα δεδομένα αποκαλύπτοντας ότι ο οπτικός φλοιός δεν περιορίζεται μόνο στις απλές οπτικές λειτουργίες, αλλά έχει επίσης σημαντικά υψηλότερα καθήκοντα.

«Ο πρωτογενής οπτικός φλοιός σχετίζεται με τη μνήμη αλλά και μετην οπτική χωρική προσοχή. Ακόμη και όταν δεν υπάρχει οπτικό ερέθισμα,αλλά κάποιος περιμένει κάτι να μπει στο οπτικό του πεδίο,η δραστηριότητα σε αυτή την περιοχή του φλοιού αυξάνεται υπερβολικά» εξηγεί ο ερευνητής. «Εχουμε πολλές ενδείξεις ότι η κύρια ασχολία του εγκεφάλου είναι το να “μιλάει” στον εαυτό του,οι διάφορες περιοχές του συνομιλούν διαρκώς μεταξύ τους και έχουν ανώτερες γνωσιακές λειτουργίες» . Ο οπτικός φλοιός εκτός από το να «βλέπει» παράλληλα «ακούει» πολλές πληροφορίες, τις οποίες επεξεργάζονται άλλες περιοχές του εγκεφάλου και φθάνουν ως αυτόν με τρόπο ο οποίος ακόμη παραμένει άγνωστος. «Στην έρευνα που δημοσιεύσαμε πρόσφατα» λέει ο κ. Μούκλι «δείχνουμε μόνο μια πλευρά αυτών των λειτουργιών, την εμπλοκή του οπτικού φλοιού στη συνεχή διατύπωση προβλέψεων. Αλλες μελέτες μας όμως, οι οποίες ακόμη δεν έχουν ολοκληρωθεί,δείχνουν ότι ο V1 σχετίζεται και με πολλά άλλα πράγματα,όπως για παράδειγμα με τις ψευδαισθήσεις».

Το πείραμα της οφθαλμαπάτης

Για να ελέγξουν την προβλεπτική ικανότητα του πρωτογενούς οπτικού φλοιού οι ερευνητές σχεδίασαν πειράματα που βασίζονται στην οφθαλμαπάτη της φαινόμενης κίνησης. «Εχουμε δύο φωτεινές κουκίδες που αναβοσβήνουν, σε απόσταση η μία από την άλλη» εξηγεί ο κ. Μούκλι «και όταν αυτό γίνεται εναλλάξ φαίνεται σαν να πρόκειται μόνο για μία κουκίδα η οποία κινείται επάνω κάτω». Επειδή ο V1 επεξεργάζεται κάθε σημείο του χώρου σε διαφορετική θέση, οι ερευνητές έχουν στην ουσία μπροστά τους έναν «χάρτη» του φλοιού στον οποίο μπορούν να δουν ποιες θέσεις ενεργοποιούνται κάθε φορά ανάλογα με το οπτικό σήμα που φθάνει στον εγκέφαλο. Δύο κουκκίδες που δεν αναβοσβήνουν με τρόπο που να δίνει την εντύπωση της κίνησης εμφανίζονται σε αυτό τον χάρτη σε απόσταση η μια από την άλλη. «Οταν όμως έχουμε την οφθαλμαπάτη τηςφαινόμενης κίνησης» λέει ο ερευνητής «βλέπουμε κάτι εκπληκτικό στον φλοιό,μια μικρή ενεργοποίηση του διαστήματος ανάμεσα στις δύο κουκκίδες. Δεν υπάρχει πραγματικήκίνηση, όμως η οφθαλμαπάτη πυροδοτεί μια δραστηριότητα στο ενδιάμεσο διάστημα».

Ο κ. Μούκλι και οι συνεργάτες του ανακάλυψαν πρώτοι αυτή την ενδιάμεση δραστηριότητα πριν από μερικά χρόνια και θέλησαν να δουν ποιος μπορεί να είναι ο σκοπός της. «Η θεωρία μου» λέει «ήταν ότι προβλέπει ότι υπάρχει ένα ερέθισμα πουκινείται επάνω κάτω». Για να τη διερευνήσουν εισήγαγαν ένα πραγματικό ερέθισμα, μία ακόμη κουκκίδα, στη μέση της απόστασης. Ανάλογα με το αν η κουκκίδα αναβόσβηνε συντονισμένα με την πρόβλεψη ή όχι, η επεξεργασία του ερεθίσματος θα έπρεπε να είναι διαφορετική. Και αυτό ακριβώς συνέβη. «Οταν η οφθαλμαπάτη ταίριαζε στην πρόβλεψη,ηδραστηριότητα που πυροδοτούσε ήταν μικρότερη.Οταν δεν ταίριαζε,η ενεργοποίηση ήταν μεγαλύτερη. Αυτό ήταν και το βασικό εύρημά μας, ότι αυτή η οπτική περιοχή, ο V1, μπορεί επίσης να μας πει αν ένα ερέθισμα ταιριάζει ή δεν ταιριάζει στις περιβάλλουσες πληροφορίες» .

Οταν οι προβλέψεις του αποδεικνύονται σωστές, ο εγκέφαλος παραμένει «ήρεμος», κάτι το οποίο του επιτρέπει να εξοικονομεί ενέργεια. Οταν τα πράγματα δεν συμφωνούν με τα αναμενόμενα, οι νευρώνες δραστηριοποιούνται. Οι ειδικοί δεν γνωρίζουν ακόμη ποια είναι η σημασία αυτής της δραστηριότητας. «Θα μπορούσε να σημαίνει δύο πράγματα» λέει ο κ. Μούκλι. «Ισως είναι ένα “σήμα σφάλματος”,η πρόβλεψη παραβιάστηκε και οι πρωτογενείςπεριοχές στέλνουν σήμα στις άλλες λέγοντας “κάτι δεν πάει καλά και εμείς δεν το προβλέψαμε”.Μπορεί όμως και να συμβαίνει το άλλο, ίσως όταν η πρόβλεψη επαληθεύεταιη επεξεργασία της να είναι πολύ αποτελεσματική και πολύ γρήγορη και να μην προκαλεί έντονη δραστηριότητα» .

Θυμόμαστε το μέλλον...

Πώς λειτουργεί αυτό στην πράξη; Οι καλές προβλέψεις, όπως τονίζει ο κ. Μούκλι, μπορούν να γίνουν μόνο μέσω της εμπειρίας- κατά κάποιον τρόπο είναι σαν να «θυμόμαστε το μέλλον». Ο βασικός μηχανισμός που εμπλέκεται σε αυτή τη διαδικασία είναι το λεγόμενο «αυτόματο» ή «προεπιλεγμένο δίκτυο» του εγκεφάλου, το οποίο σχετίζεται με τη μνήμη, με την ανάσυρση των αναμνήσεων και με την ικανότητά μας να «ταξιδεύουμε» νοερά στο παρελθόν και στο μέλλον. «Οι περιοχές αυτές» εξηγεί «κωδικοποιούν πληροφορίες ώστε να μπορεί κάποιος να ανιχνεύσει μια ανάμνηση αλλά ταυτόχρονα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανάσυρση πληροφοριών για μελλοντική χρήση.Είναι μια αρετή που έχουμε εμείς οι άνθρωποι, μπορούμε να ταξιδέψουμε στον χρόνο μέσα από τις αναμνήσεις μας».

Φανταστείτε ότι ξαφνικά αναρωτιέστε αν προτού φύγετε από το σπίτι κλείσατε την καφετιέρα. Μπορείτε να γυρίσετε πίσω, στην ανάμνηση όλων όσων κάνατε το πρωί, να περιπλανηθείτε στους χώρους του σπιτιού, να πάτε νοερά στην κουζίνα. Και μετά μπορείτε να μεταφερθείτε αμέσως στο μέλλον και να σκεφθείτε, «προβλέποντας» τη σκηνή: «Μόλις γυρίσω θα πρέπει να πάω στην κουζίνα να δω αν τελικά έκλεισα την καφετιέρα» . Για αυτό το «ταξίδι» πίσω και μπροστά στον χρόνο χρησιμοποιούνται ακριβώς οι ίδιες περιοχές του εγκεφάλου. «Οι προβλέψεις αυτές» επισημαίνει ο κ. Μούκλι«αναφέρονται μόνο σε ένα συγκεκριμένο σκηνικό και σε μια συγκεκριμένη κατάσταση. Την πόρτα του γραφείου μου,για παράδειγμα,την ξέρω πολύ καλά και την “προβλέπω” μόνοόταν βρίσκομαι στο πανεπιστήμιο. Οταν πηγαίνω στο σπίτι,προβλέπω μια άλλη πόρτα.Αν όμως η πόρτα του σπιτιού μου άνοιγε ξαφνικά με τον ήχο της πόρτας του γραφείου μου ήτης πόρτας του αυτοκινήτου μου,το γεγονός θα μου προξενούσε απόλυτη έκπληξη, γιατί δεν θα συμφωνούσε με την πρόβλεψή μου γι΄ αυτό που περιμένω να συμβεί».

Τσεκάρουμε συνέχεια

Ο εγκέφαλος προβλέπει διαρκώς από πριν αυτό που πρόκειται να επακολουθήσει και «τσεκάρει» τις προβλέψεις του ακόμη και όταν εμείς δεν το συνειδητοποιούμε. «Μπορείνα μιλάω στο κινητό μου κανονίζοντας τι θα κάνω το βράδυ» εξηγεί ο ερευνητής και συνεχίζει: «Αν η πόρτα του σπιτιού κάνει τον ήχο της πόρτας του αυτοκινήτου θα σταματήσω να μιλάω.Αυτό σημαίνει ότι ο εγκέφαλός μου υποσυνείδητα ελέγχει διαρκώς αν οι πληροφορίες ταιριάζουν στις προσδοκίες του. Η διαρκής αναπροσαρμογή αυτού του τεράστιου όγκου πληροφοριών είναι η βασική ασχολία ενός μεγάλου τμήματος του εγκεφάλου».

Οι ερευνητές δεν γνωρίζουν ακόμη επακριβώς ποιες πληροφορίες συλλέγονται και αποθηκεύονται για αυτή τη χρήση. Οι μελέτες που έχουν γίνει ως τώρα όμως δείχνουν ότι ο εγκέφαλος δεν ασχολείται ιδιαίτερα με τις λεπτομέρειες. Μια γενική εικόνα φαίνεται να αρκεί για να του δώσει τις ενδείξεις που χρειάζεται. «Ο εγκέφαλος έχει εξαιρετική ικανότητα να εξάγει ουσιώδεις πληροφορίες πάρα πολύ γρήγορα, απορρίπτοντας πάρα πολλά πράγματα που δεν είναι βασικά για την κατανόηση μιας κατάστασης. Από πειράματαπου έχουν γίνει συμπεραίνουμε ότι οι πληροφορίες που κρατάει σχηματίζουν μια εξαιρετικά συνοπτική περιγραφή της κάθε κατάστασης».

Σε τι διαφέρουμε από τα ζώα

Ποια είναι η χρησιμότητα όλων αυτών; Φυσικά η επιβίωση. Ο αποκλεισμός των απρόβλεπτων διευκολύνει την προσαρμογή και μειώνει τους κινδύνους. Ο κ. Μούκλι θεωρεί ότι η εγκεφαλική προβλεπτική ικανότητα δεν περιορίζεται μόνο στους ανθρώπους αλλά, σε μικρότερο βαθμό, υπάρχει και στα ζώα, ακόμη και στους απλούστερους οργανισμούς: «Πειράματα έχουν δείξει ότι οι ποντικοί έχουν κάποια ικανότητα ναταξιδεύουν νοερά στον χρόνο. Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα ζώα μπορούν σε ένα βαθμό να κάνουν αυτό το νοητικό “μπρος πίσω”.Για μερικά λεπτά στους ποντικούς και, δενξέρω,υποπτεύομαι για μερικές ώρες στις γάτες και ίσως για μερικές ημέρες στους πιθήκους».

Η διαφορά στον άνθρωπο είναι το χρονικό εύρος που μπορεί να καλύψει με αυτά τα νοητικά ταξίδια. «Οταν μπορεί κάποιος να ταξιδεύει νοερά στον χρόνο και να προβλέπει όχι μόνο για μερικά δευτερόλεπτα ή λεπτά αλλά για μήνες και για ένα χρόνο, τότε μπορεί να γίνει γεωργός γιατί ξέρει ότι αν κάνει κάτι συγκεκριμένο στο χωράφι του εφέτος του χρόνου θα έχει κάτι να φάει. Οταν προβλέπει για αρκετά χρόνια μπορεί να κάνει οικονομίες για νααγοράσει κάποτε ένα σπίτι.Αυτά τα τόσο μεγάλα χρονικά πλαίσια πρόβλεψης και σχεδιασμού ίσως είναι μια από τις αιτίες για τις οποίες έχουμε τόσο μεγάλο εγκέφαλο.Ισως αυτό που μας καθιστά ικανούς να κάνουμε κάτι καλύτερο και περισσότερο από τα άλλα ζώα είναι ο χρόνος για τον οποίο μπορούμε να προβλέψουμε» .

Οι έρευνες που διεξάγουν τώρα ο κ. Μούκλι και οι συνεργάτες του επεκτείνονται σε πιο πολύπλοκα ερεθίσματα, όπως τα βιβλία και οι κινηματογραφικές ταινίες. «Ηδη βλέπουμεότι ο οπτικός φλοιός προβλέπει τι θα γίνει μετά στην ταινία» λέει. Το επόμενο βήμα θα είναι να μελετήσουν τι συμβαίνει στον εγκέφαλο ανθρώπων στους οποίους η προγνωστική ικανότητα δεν λειτουργεί σωστά, όπως τα άτομα που πάσχουν από Αλτσχάιμερ ή σχιζοφρένεια, με απώτερο στόχο τη συμβολή στην ανακάλυψη πιο αποτελεσματικών θεραπειών.

H ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ «ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ»

Η θεωρία της προγνωστικής κωδικοποίησης- το ότι δηλαδή ο κύριος ρόλος του εγκεφάλου δεν είναι να αντιδρά στα εξωτερικά ερεθίσματα αλλά να προβλέπει τα μελλοντικά- δεν είναι καινούργια.

Η ιδέα του «Μπεϊζιανού εγκεφάλου»,η οποία υποστηρίζει ότι το νευρικό σύστημα όταν συναντά καταστάσεις αβεβαιότητας εξάγει πληροφορίες με έναν τρόπο παρόμοιο με αυτόν της Μπεϊζιανής Στατιστικής,έχει τις ρίζες της στον 19ο αιώνα.Τελευταία όμως,χάρη σε νέες έρευνες,έχει βρει μεγαλύτερο έρεισμα.

Η πιο σημαντική πρόταση του είδους είναι γνωστή ως «αρχή της ελεύθερης ενέργειας» και διατυπώθηκε πριν από δύο χρόνια από τονΚαρλ Φρίστον , νευροεπιστήμονα του University College του Λονδίνου.Χαιρετίστηκε από ορισμένους ως η πιο «δυνατή» θεωρία που έχει προταθεί ως σήμερα στη γνωσιακή νευροεπιστήμη- μια «θεωρία των πάντων» για τον εγκέφαλο.Χρησιμοποιώντας «σταθερούς» μαθηματικούς τύπους- και όχι εμπειρικά εργαστηριακά πειράματα που μπορούν να ανατραπούν- ο κ.Φρίστον έδειξε πώς τα πρότυπα του εξωτερικού κόσμου που κωδικοποιεί ο εγκέφαλός μας «ενημερώνονται» διαρκώς με νέες πληροφορίες με στόχο την ελαχιστοποίηση της «ελεύθερης ενέργειας»,δηλαδή των διαφορών τους από αυτό που πραγματικά συμβαίνει «έξω» από το μυαλό μας.

ΠΡΟΓΝΩΣΗ, ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ

Μία ενδιαφέρουσα άποψη για την προγνωστική λειτουργία του εγκεφάλου προέρχεται από έναν εκπρόσωπο του κόσμου των ηλεκτρονικών υπολογιστών.Ο Τζεφ Χόκινς, εφευρέτης των υπολογιστών παλάμης Ρalm Ρilot και Treo,θεωρεί τη μελέτη του ανθρώπινου εγκεφάλου τόσο σημαντική για την υπολογιστική ώστε επέστρεψε στα θρανία για να σπουδάσει νευροεπιστήμη και ίδρυσε το Κέντρο Θεωρητικής Νευροεπιστήμης Ρέντγουντ.Πιστεύει ότι η μόνη οδός για την ανάπτυξη μιας πραγματικά «έξυπνης» τεχνητής νοημοσύνης είναι η σφαιρική κατανόηση των εγκεφαλικών λειτουργιών, και ιδιαίτερα της προγνωστικής κωδικοποίησης και της ανάδρασης του φλοιού.Υποστηρίζει ότι ο φλοιός έχει ένα υψηλό πρόγραμμα το οποίο επεξεργάζεται τα δεδομένα και ένα ανώτερο αντίστροφο πρόγραμμα το οποίο προβλέπει τις επερχόμενες πληροφορίες.Αν κατορθώσουμε να τα αντιγράψουμε,λέει, θα μπορέσουμε να φτιάξουμε υπολογιστές ικανούς να κάνουν προβλέψεις και να αντιδρούν πιο σωστά στις διάφορες καταστάσεις.

Πηγή - Βήμα science 30/5/2010


Τα γεράκια του ουρανού - Νίκος Λυγερός
http://www.lygeros.org/articles?n=9367&l=gr

Τα γεράκια του ουρανού
υπολόγιζαν τον ορίζοντα
και το μέγεθος της γης
για να μπορέσουν
να την προστατέψουν
την ώρα της ανάγκης
που ερχόταν σιγά σιγά
με το τσεκούρι της σελήνης
για να σπάσει το σταυρό
πάνω στο οποίο
είχε καθίσει η θρησκεία
μόνο που τα γεράκια
είχαν ήδη πάνω τους
τον ιερό σταυρό.

Δημοφιλείς αναρτήσεις Τελευταίες 7 ημέρες