Σήμερα...20/5 εορτάζουν Αγίου Θαλλελαίου μάρτυρος ιατρού, Αγίας Λυδίας της Φιλιππησίας

Η Λυδία ήταν η πρώτη Ευρωπαία γυναίκα Χριστιανή που καταγόταν από τα Θυάτειρα. Ήταν έμπορος πορφύρας και κατοικούσε στους Φιλίππους της Μακεδονίας, όπου και βαπτίστηκε χριστιανή από τον Απόστολο Παύλο με όλη την οικογένειά της.

Τα Θυάτειρα ήταν αρχαία πόλη της Λυδίας, στη δυτική πλευρά της Μικράς Ασίας, και απέχει περίπου 50 χιλιόμετρα από το Αιγαίο. 

Ιστορία

 

Αψίδα

Στην κλασική περίοδο ήταν το όριο μεταξύ Λυδίας και Μυσίας. Η πόλη τότε λεγόταν Πελλοπία αλλά μετονομάστηκε Θυάτειρα το 281 π.Χ. από τον Σέλευκο Α΄ τον Νικάτορα διότι εκεί είχε νικήσει τον Λυσίμαχου όταν γεννήθηκε η κόρη του και προς τιμήν της ονόμασε την πόλη Θυάτειρα που σημαίνει θυγατέρα.

Εκεί εγκαταστάθηκε Μακεδονικός στρατός για να προστατεύει την πόλη που αργότερα έγινε η βάση των πολεμικών επιχειρήσεων του Αντιόχου Γ΄εναντίον του Ρωμαίων.

Στην πόλη αυτή υπήρχε παραγωγή της μπλε ουσίας βαφής το γνωστό λουλάκι

Ήταν από τις πρώτες της Μικράς Ασίας που εκχριστιανίστηκε , και μία από τις επτά χριστιανικές κοινότητες στην Μικρά Ασία όπου ο Ευαγγελιστής Ιωάννης έστειλε την «Αποκάλυψη» Επίσης λέγεται ότι πέρασε ο Απόστολος Παύλος και ο Απόστολος Σίλας απο εκεί σε κάποιο ταξίδι.

Σήμερα στο σημείο αυτό βρίσκεται η τουρκική πόλη

Ακ Χισάρ δηλ Λευκό Κάστρο στα Ελληνικά Αξάριον.

----------------------------

Ο Άγιος Μάρτυρας Θαλλελαίος γεννήθηκε σε πόλη του Λιβάνου απο γονείς ευσεβείς τον Βερούκιο και την Ρωμυλία που τον μεγάλωσαν με Χριστιανικά νάματα. Ο Θαλλελαίος ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες τους και ήταν άνθρωπος συνετός εγκρατής ελεήμων. Καθώς ήταν ευφυέστατος επιμελής και με μεγάλο το αίσθημα της προσφοράς σπούδασε γιατρός αλλά πάντοτε εξασκούσε το επάγγελμα αφιλοκερδώς και επίσης στήριζε και οικονομικά και ψυχολογικά όσους βρίσκονταν σε δύσκολη θέση. Το έργο του αυτό εξόργισε τους ειδωλολάτρες που τον κατήγγειλαν στον έπαρχο Τιβεριανό ενώπιον στον οποίον με σθένος ομολόγησε την πίστη στον Χριστό. Για τον λόγο αυτό βασανίστηκε και τέλος αποκεφαλίστηκε τον Μάιο του 289 μ. Χ.

Μάχη της Κρήτης & Κατοχή

Μάχη της Κρήτης & Κατοχή

Xαράματα της 20 Μαίου 1941 γερμανικά μεταγωγικά   ju 52 απογειώθηκαν από αεροδρόμια της Ηπειρωτικής Ελλάδος για την κατάληψη της ελεύθερης έως τότε Κρήτης.

Η"επιχείρηση Ερμής" προέβλεπε αποστολή επίλεκτων μονάδων για γρήγορη κατάληψη των τριών μεγάλων πόλεων της Κρήτης Ηρακλείου, Χανίων και Ρεθύμνου και των αεροδρομίων της .

Μετά από ένα δεκαήμερο σκληρών αναμετρήσεων,      η μάχη της Κρήτης, έληξε με μια "πύρρειο νίκη" των γερμανών και τεράστιες απώλειες της αφρόκρεμας του επίλεκτου σώματος των αλεξιπτωτιστών.                    Η Κρήτη στην συνέχεια πλήρωσε τραγικά το τίμημα της αντίστασης. Εκτελέσεις,θηριωδίες,συλλήψεις,εμπρησμοί τα αντίποινα των γερμανών σε βάρος του Κρητικού λαού.- (Νικ.Φουκ)

Το χρονικό της Μάχης της Κρήτης 20 Μαΐου 1941: 

Στις 6.30 το πρωί αρχίζει η Γερμανική επίθεση.           Το αεροδρόμιο του Μάλεμε δέχεται έναν ανελέητο βομβαρδισμό από το επίλεκτο σώμα των γερμανικών αλεξιπτωτιστών. 

Το απόγευμα της ίδιας μέρας γίνεται επίθεση στο Ρέθυμνο και το Ηράκλειο. Η επίθεση συνάντησε τη σθεναρή αντίσταση των αμυνομένων που περίμεναν τον εχθρό στα σημεία επιθέσεων αφού οι Άγγλοι γνώριζαν το σχέδιο της Γερμανικής επιθέσεως.            

Η Αντίσταση του λαού ήταν καθολική και άμεση.        Οι Έλληνες στρατιώτες και οι συμμαχικές δυνάμεις και όσοι από τους κατοίκους είχαν στην κατοχή τους οπλισμό αποδεκάτισαν τα πρώτα κύματα των επιτιθεμένων. 

21 Μαΐου 1941 (Δεύτερη μέρα επίθεσης): Κανένα από τα αεροδρόμια δεν είχε περιέλθει στα χέρια των Γερμανών. Οι αλεξιπτωτιστές, που θεωρούνταν το φοβερό και αήττητο όπλο των Γερμανών, είχαν αποδεκατιστεί και βρίσκονταν σε φοβερά δύσκολη θέση. Πολλά από τα αεροπλάνα ή καταρρίπτονται ή συντρίβονται χτυπημένα στο έδαφος. Στο Ηράκλειο και στο Ρέθυμνο αποτυγχάνουν εξ ολοκλήρου .

Οι προσπάθειες των Γερμανών να αποβιβάσουν στρατό από τη θάλασσα δεν είχαν αποτέλεσμα. Ο Αγγλικός στόλος που έπλεε γύρω από το νησί , εξουδετερώνει τη γερμανική νηοπομπή που κινείται προς την Κρήτη. Βυθίζονται 15 επιταγμένα σκάφη με άγνωστο αριθμό θυμάτων.

Το απόγευμα της 21ης Μαΐου. Οι αλεξιπτωτιστές του 1ου συντάγματος καταλαμβάνουν το αεροδρόμιο του Μάλεμε, στο οποίο προσγειώνονται οπλιταγωγά με ένα σύνταγμα της 5ης ορεινής μεραρχίας. 

22 Μαΐου 1941: Η Γερμανική αεροπορία εξαπολύει κατά του Αγγλικού ναυτικού σφοδρή επίθεση και βυθίζει πολλά πλοία . Γίνεται προσπάθεια ανακατάληψης του αεροδρομίου του Μάλεμε από ελληνικές και συμμαχικές δυνάμεις χωρίς αποτέλεσμα. Η 5η ορεινή μεραρχία αντεπιτίθεται και διεξάγονται μερικές από τις πιο αιματηρές μάχες όλης της επιχείρησης. Οι Έλληνες και οι σύμμαχοι πολεμούν υποχωρώντας,όμως υποκύπτουν στην τέλεια οργάνωση και τον εξοπλισμό του εχθρού, πράγματα που οι υπερασπιστές της Κρήτης δεν διέθεταν. 

23 Μαΐου 1941: Ο Τσόρτσιλ στέλνει μήνυμα στο στρατηγείο και τονίζει «Η μάχη της Κρήτης πρέπει να κερδιθεί». 

24 Μαΐου 1941: Οι βομβαρδισμοί των πόλεων της Κρήτης συνεχίζονται. Στα Χανιά οι Γερμανοί παίρνουν την πρωτοβουλία των κινήσεων. Οι αμυνόμενοι στο Ρέθυμνο και το Ηράκλειο δηλώνουν ότι θα συνεχίσουν τη μάχη «μέχρι εσχάτων». 

25 Μαΐου 1941: Οι Γερμανοί καταλαμβάνουν την Κάντανο 26 Μαΐου 1941: Καταλαμβάνεται ο Γαλατάς. Οι συμμαχικές δυνάμεις μάχονται για να προστατέψουν τα Χανιά. Ο στρατηγός Φρόϊμπεργκ με δήλωσή του επισημαίνει τη δύσκολη θέση στην οποία έχουν περιέλθει οι συμμαχικές δυνάμεις. 

27 Μαΐου 1941: Ο αρχιστράτηγος της Μέσης Ανατολής Ουέιβελ στέλνει μήνυμα να αποχωρήσουν οι συμμαχικές δυνάμεις από την Κρήτη. Για τη μεταφορά και διάσωσή τους στέλνονται πλοία του βρετανικού στόλου. Αυτή τη μέρα καταλαμβάνονται τα Χανιά και το λιμάνι της Σούδας. 

28 Μαΐου 1941: Αρχίζει η αποχώρηση των συμμαχικών δυνάμεων προς τα Σφακιά. Οι Βρετανοί χωρίς να ενημερώσουν τις Ελληνικές δυνάμεις τη νύχτα εκκενώνουν την πόλη του Ηρακλείου και επιβιβάζονται στα πλοία που για το σκοπό αυτό καταφθάνουν στο λιμάνι. Εν τω μεταξύ Ιταλικά στρατεύματα που προέρχονται από τα Δωδεκάνησα, αποβιβάζονται στην Σητεία και καταλαμβάνουν το νομό Λασιθίου. 

29-30 Μαΐου 1941: Ως τις 30 Μαΐου πέφτουν το Ηράκλειο και το Ρέθυμνο κάτω από την πίεση των Γερμανικών δυνάμεων, που προχωρώντας προς ανατολάς ενώνονται με τους αλεξιπτωτιστές. 30 Μαΐου ο στρατηγός Φράϊμπεργκ αποχωρεί από την Κρήτη. 

1η Ιουνίου 1941: Ολοκληρώνεται η αποχώρηση των Βρετανικών δυνάμεων, που είχαν συγκεντρωθεί στα νότια παράλια της Κρήτης. Με πλοία του συμμαχικού στόλου μεταφέρονται αρχικά στην Αίγυπτο, μετά στην Νότια Αφρική για να καταλήξουν στο Λονδίνο. Μαζί τους έφυγαν και ο βασιλιάς και η Ελληνική κυβέρνηση. 

Οι δυνάμεις που δεν κατορθώνουν να επιβιβαστούν και που ο αριθμός τους ανέρχεται σε 5.500 άτομα περίπου παραδίδονται, συλλαμβάνονται ή καταφεύγουν στα βουνά. 

Η Γερμανική κατοχή απλώνεται σε όλο το νησί. Η Γερμανική σημαία κυματίζει παντού, ταυτόχρονα αρχίζει και η αντίσταση του Κρητικού λαού.

Οι επιπτώσεις της μάχης της Κρήτης. 

Στην επιχείρηση των 10 ημερών τα θύματα των Γερμανών ήταν τόσο πολλά που ξεπερνούσαν τα θύματα όλου του πολέμου κατά της Ελλάδος. 

Ο στρατός πού χάθηκε θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την κατάληψη της Κύπρου, της Συρίας, του Ιράκ και πιθανόν της Περσίας. 

Η επίλεκτη Μεραρχία των Αλεξιπτωτιστών στο μέλλον δεν θα παίξει πια κανένα ρόλο.

Σε ατμόσφαιρα παραμυθιού

δημόσιος διάκοσμος στην Ν. Αλικαρνασσό Ηρακλείου (φ.Μ.Κυμάκη)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Προ ημερών βρέθηκα στην Νέα Αλικαρνασσό και είχα μια ευχάριστη έκπληξη. Στα πεζοδρόμια κατά κάποια απόσταση ήταν τοποθετημένα τέτοια καλλιτεχνικά δημιουργήματα.  Πολύ ωραία ιδέα ...! 

 για λίγο ενοιωσα σαν την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων. 

Μπράβο σ αυτόν που είχε την ιδέα και σ όσους συνέβαλαν στην υλοποίησή της. Φανταστείτε πώς θα ήταν οι τσιμεντουπόλεις μας αν στολίζονταν με ανθισμένα ομοιώματα αντικειμένων διαφόρων ειδών!

Νίκολας Γουίντον 19 Μαΐου 1909-1 Ιουλίου 2015

Ο Νίκολας Γουίντον γεννήθηκε 19 Μαΐου 1909 και απεβίωσε 1 Ιουλίου 2015 .Ήταν Βρετανός ανθρωπιστής ο οποίος ίδρυσε έναν οργανισμό διάσωσης παιδιών που κινδύνευαν από την ναζιστική Γερμανία.

Γεννημένος από Γερμανο - Εβραίους γονείς που είχαν μεταναστεύσει στην Μεγάλη Βρετανία, ο Γουίντον επέβλεψε τη διάσωση 669 παιδιών,τα περισσότερα από τα οποία ήταν εβραιόπουλα, από την Τσεχοσλοβακία την παραμονή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Γουίντον βρήκε σπίτια για τα παιδιά και εξασφάλισε την ασφαλή μετάβασή τους στην Βρετανία. Αυτή η δραστηριότητα έγινε αργότερα γνωστή ως η τσέχικη 'Kindertransport' (γερμανικός όρος για την "μεταφορά παιδιών").

Το έργο του είχε μείνει απαρατήρητο από την παγκόσμια κοινότητα για πάνω από 50 χρόνια, μέχρι το 1988 όταν προσκλήθηκε από την τηλεοπτική εκπομπή του BBC That's Life!, στην οποία επανενώθηκε με αρκετά από τα παιδιά που είχε σώσει.

Ο βρετανικός τύπος του απέδωσε το όνομα του "Βρετανού Σίντλερ". Το 2003, ο Γουίντον έλαβε το αξίωμα του ιππότη από την βασίλισσα Ελισάβετ ΙΙ για "τις υπηρεσίες του στην ανθρωπότητα, σώζοντας εβραιόπουλα από την κατεχόμενη από τους ναζιστές Τσεχοσλοβακία".

Στις 28 Οκτωβρίου 2014, βραβεύτηκε με την ύψιστη τιμή από την Τσεχική Δημοκρατία, το Βραβείο του Λευκού Λιονταριού, από τον Τσέχο πρωθυπουργό Μίλος Ζέμαν.

Πέθανε το 2015 σε ηλικία 106 ετών.

Ο Λόρενς της Αραβίας.

Ο Τόμας Έντουαρντ Λόρενς γεννήθηκε στο Τρέμαντοκ της Ουαλίας στις 16 Αυγούστου 1888 και απεβίωσε στην κομητεία του Ντόρσετ στις 19 Μαΐου 1935) ήταν Άγγλος αρχαιολόγος, στρατιωτικός και συγγραφέας, που έμεινε γνωστός ως ο Λόρενς της Αραβίας.

Ο Τόμας Έντουαρντ Λόρενς, ήταν πολυσύνθετο ταλέντο αρχαιολόγος, διπλωμάτης, ιστοριοδίφης και συγγραφέας, αλλά τελικά έμεινε γνωστός για τα κατορθώματα του στα πεδία των μαχών της Μέσης Ανατολής. Ήταν μικροκαμωμένος, με καθαρή φωνή και κινήσεις νευρώδεις. Τον χαρακτήριζε ευγένεια, ευθύτητα και μετριοφρωσύνη.

Σπούδασε στην Οξφόρδη με πρώτο ενδιαφέρον του την μεσαιωνική στρατιωτικη αρχιτεκτονική Η διατριβή του με τον τίτλο Φρούρια Σταυροφόρωντου εξασφάλισε πτυχίο ιστορίας με βαθμό άριστα, το 1910.

Ηταν προστατευόμενος του αρχαιολόγου του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Ντ. Τζ. Χόγκαρθ, που τον βοήθησε να πάρει μέρος σε ανασκαφές στον Ευφράτη, τη Συρία, την Παλαιστίνη και την Αραβία. Εργάστηκε εκεί από το 1911 μέχρι το 1914, πρώτα υπό τον Χόγκαρθ και στη συνέχεια υπό τον Σερ Λέοναρντ Γούλυ. Στο διάστημα αυτό προσπάθησε να γνωρίσει τους λαούς της περιοχής και έμαθε όλες τις αραβικές διαλέκτους.

Στις αρχές τού 1914, ο Γούλυ, ο Λόρενς και ο λοχαγός Σ.Φ. Νιούκομπ, εξερεύνησαν το βόρειο μέρος της χερσονήσου του Σινά. Φαινομενικά αποτελούσαν επιστημονική αποστολή, αλλά στην πραγματικότητα ενεργούσαν αναγνώριση με σκοπό τη χαρτογράφηση της περιοχής από τη Γάζα μέχρι την Άκαμπα, που προοριζόταν να έχει μεγάλη στρατηγική αξία.

Κουκιά σκορδωτά...!

κουκιά σκορδωτά (φ.Μ.Κυμάκη)

Σας αρέσουν τα κουκιά;

Μην βιαστείτε να τα απορρίψετε!

Στην Ανατολική Κρήτη στον Νομό Λασιθίου και ιδιαιτέρως στην περιοχή της Ιεράπετρας συνηθίζεται η συνταγή που θα σας παρουσιάσω.

Δεν μπορείτε να φανταστείτε την νοστιμιά που μπορείτε να δημιουργήσετε με ελάχιστα υλικά.

Αν και η συνταγή προορίζεται μάλλον για ορεκτικό-συνοδευτικό πιάτο ωστόσο μπορεί άνετα να μονοπωλήσει το γαστρονομικό ενδιαφέρον σας σε σημείο να παραμελήσετε το κυρίως πιάτο...

Τα κουκιά σκορδωτά γίνονται ως επι το πλείστον αν για "κακή μας τύχη" αγοράσουμε κουκιά μεστωμένα δηλαδή αυτά που το φύλλο τους έχει σκληρύνει ... και δείτε πώς θα γίνουμε πολύ τυχεροί στο τέλος...!


Καθαρίζουμε τα κουκιά δηλ. βγάζουμε τα φύλλα και κρατάμε τους καρπούς... τώρα αν τύχει και βρούμε και κάποιο τρυφερό φύλλο το κρατάμε μαζί με τους καρπούς ( εγώ έβγαλα καθαρό βάρος περίπου ένα κιλό). Τα πλένουμε και τα βάζουμε στην κατσαρόλα με νερό και αλατάκι και τα βράζουμε.

Όταν είναι ψημένα τέλεια - να τρώγονται άνετα τα σουρώνουμε και πετάμε το νερό. Προσθέτουμε λίγο αλάτι στα σουρωμένα κουκιά . Βάζουμε πάλι την κατσαρόλα στη φωτιά μόνο με λάδι όσο χρειάζεται η ποσότητα του φαγητού μας .

Καθαρίζουμε 3-4 σκελίδες σκόρδο το ψιλοκόβω και το ρίχνω στο λάδι που έχει αρχίσει να καίει . Πριν περάσει 1 λεπτό ρίχνω και τα κουκιά και και ανακατεύω με ξύλινο κουτάλι ή κάνω την χαρακτηριστική κίνηση που κάνουν οι παλιές Γεραπετρίτισσες αυτή που κρατάς τη κατσαρόλα και ανασαλεύεις με τρόπο το φαγητό. Το αφήνω στη φωτιά δευτερόλεπτα και ξανά κίνηση. Αυτό γίνεται για 2 - 3 λεπτά .

Το φαγητό είναι έτοιμο και το κατεβάζουμε.

Με ελάχιστα υλικά φτιάχνουμε απίθανη γεύση.

Κάντε το κι εσείς και θα με θυμηθείτε!

ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΑΦΕΝΕ ΣΤΗΝ ΣΑΜΨΟΥΝΤΑ

 
Οι θαμώνες του παραλιακού καφενείου του Σουκρή αγά, χαμένοι μέσα στους καπνούς των τσιγάρων και των ναργιλέδων, άκουγαν με προσοχή το γραμμόφωνο που σκορπούσε τους ήχους ενός μελαγχολικού αμανέ στο μισοσκόταδο. Καθισμένοι παρέες – παρέες γύρω στα ξύλινα τραπέζια, ρουφούσαν την υγρή νικοτίνη και βούλιαζαν σε μια ναρκωτική και απόκοσμη ρέμβη. Κάπου – κάπου άλλαζαν καμμιά κουβέντα συναμεταξύ τους, ή έσκυβαν ο ένας στο αυτί του άλλου , για να πουν κανένα χοντρό αστείο και να ξεσπάσουν μετά σε πνιχτά γέλια, που έμοιαζαν με φωνές κρωκτικών πουλιών σ’ έρημο δάσος.

Στο βάθος της αίθουσας ξεχώριζε μια παρέα κάπως επίσημη. Τα μέλη της φορούσαν φράγγικα κοστούμια και καινούριες στολές αξιωματικών με σειρήτια και καλογυαλισμένα χρυσά κουμπιά. Στο περισπούδαστο ύφος τους, καθώς κουβέντιαζαν, διακρινόταν μια αλαζονική αυτοπεποίθηση. Μόνο ο πιο ηλικιωμένος της παρέας, ένας καλοκάγαθος άντρας που φορούσε πράσινο σαρίκι τυλιγμένο γύρω στο βυσσινί φέσι του, έδειχνε μετριοπαθής και γεμάτος αμφιβολίες για τα λεγόμενα των άλλων. Φαινόταν καθαρά πως διαφωνούσε ριζικά με τους συνομιλητές του, γιατί στο πρόσωπό του άναβε συχνά ένας συγκρατημένος θυμός. Τα μεγάλα γλαρά μάτια του έλαμπαν ανήσυχα και το παχύ πάνω χείλι του ανεβοκατέβαζα νευρικά το χοντρό καλοστριμμένο μουστάκι του. Ωστόσο οι σύντρoφοί του, μόλο που δεν συμφωνούσαν κι αυτοί μαζί του, τον πρόσεχαν και τον άκουγαν με σεβασμό.

-Μην είστε αχάριστοι, είπε δυνατά σε μια στιγμή. Οι χριστιανοί είναι σήμερα το στήριγμα του κράτους μας. Είναι εργατικοί άνθρωποι, έξυπνοι και δραστήριοι. Το Δοβλέτι μας κερδίζει πολλά από τους φόρους που πληρώνουν, και οι συμπατριώτες μας εξυπηρετούνται από τις δουλειές, που ανοίγουν κάθε τόσο.

-Καλύτερα να λείψουν από τη γη μας, Μουράτ αγά, κι ας είναι για ζημία μας, είπε ο δικηγόρος Εμίν, ένας γεροδεμένος και μελαψός άντρας με εξογκωμένα μογγολικά μάγουλα και μικρά ευκίνητα μάτια.

-Είναι βδέλλες οι χριστιανοί και ρουφούν το αίμα μας, πρόστεσε βιαστικά κι ο Μουσταφά ζαδέ, ο πιο νέος άντρας της παρέας με ισχνό πρόσωπο και μαύρα, χωμένα στις κόχες τους μάτια.

-Αν δεν λείψουν αυτοί, δε θα δει χαΐρι το μιλέτι μας, κι όλο πίσω – πίσω θα πηγαίνει, συμπλήρωσε σα να ήταν συννενοημένος κι ο Χατζή Χουσείν, ένας μεσήλικας με κόκκινο πρόσωπο και άσπρα μαλλιά στους κροτάφους του.
Ο γερό Μουράτ έστρεψε το πρόσωπό του προς τον αστυνομικό Διευθυντή Αλή – Ριζά , σα να του ζητούσε ενίσχυση στον άνισο αγώνα που έκανε, μα ο κουμαντάν της αστυνομίας χαμογελούσε ειρωνικά και σώπαινε. Ο γέρος κυριεύτηκε από αμηχανία και ταραχή. Τέτοια αλλαγή στα αισθήματα και τη σκέψη των φίλων του δεν την περίμενε. Ωστόσο δεν τα έβαλε κάτω. Κοίταξε στα μάτια τον πιο φανατικό Νεότουρκο, τον Χατζή Χουσείν και του είπε.

-Όπως και να κάνετε, όσα και να λέτε, ένα είναι η αλήθεια. Οι Ρωμιοί μας άνοιξαν τα μάτια. Τι θα ήταν η Σαμψούντα χωρίς αυτούς; Ένα χωρίο ένα μαραζιάρικο λιμανάκι βουτηγμένο στα μπατάκια και τις καλαμιές.
Ο Χουσείν έσμιξε τα φρύδια του στη ρίζα της μύτης του, μισόκλεισε τα μάτια του και σφίγγοντας τα φτενά χείλη του είπε:

-Μουράτ αγά, εσύ τα βλέπεις τα πράματα απ’ έξω. Είσαι χτηματίας, έχεις τα ζώα σου, παίρνεις τα νοίκια σου από τα καπνοχώραφα, που νοικιάζεις σε Ρωμιούς αγρότες, και έχεις το κεφάλι σου ήσυχο, σαν όλους τους όμοιούς σου. Μα ρώτα και μας; Ρώτα τους μικροκαπνέμπορους και τους επαγγελματίες που δεν μπορούμε να σηκώσουμε κεφάλι; Έλα μαζί μας στα καπνοχώραφα, στα καπνοχώρια, κατέβα στην αγορά, στην πιάτσα, στο λιμάνι, μπες στις τράπεζες, ρίξε μια ματιά στα μαγαζιά και στα εργαστήρια και θα δεις ποιοι είναι εκείνοι που τρώνε το ψωμί μας. Ποιοι είναι οι αφέντες μέσα στην Σαμψούντα, μα και σ’ όλα τα αστικά κέντρα του Πόντου. Μας πατάνε σα σκουλήκια, Μουράτ αγά. Βήμα δε μπορούμε να κάνουμε. Όλος ο παράς είναι στα χέρια τους και μας εκτοπίζουν απ’ όλα τα πόστα, απ’ όλες τις δουλειές. Πρέπει να μπει ένας φραγμός, ένα ντουβάρι, για να σπάσουν τα μούτρα τους, έτσι που τρέχουν πίσω από το χρήμα! Η Τουρκία πρέπει να μείνει μόνο για τους Τούρκους! Αυτό πρέπει να γίνει! …
Ο Μουράτ αγάς τρόμαξε με τα λόγια του συνομιλητή του. Του φάνηκε πως κάποιος κακός δαίμονας γύρισε ξαφνικά τα μυαλά των συμπατριωτών του, που ήθελαν, από καθαρό φθόνο και αντιζηλεία, ν’ αναστατώσουν την ήρεμη ζωή του τόπου. Το μέλλον της Τουρκίας με τούτους τους Νεότουρκους διαφαινόταν πια μαύρο και ματωμένο.

-Ένα πράμα να ξέρεις Χατζή Χουσείν, εσύ και οι ομοϊδεάτες σου, είπε ο Μουράτ αγάς, ότι πολύ προχωράτε! Πολύ επιπόλαια παίρνετε στο λαιμό σας τον κόσμο γεμίζοντάς τον φούμαρα και άδικο μίσος. Τι σας έφταιξαν οι καημένοι οι χριστιανοί και τους βάλατε στο μάτι; Δε σκέφτεστε, τουλάχιστον, πως αν τύχει και τους χάσουμε, θα μας έρθουν ξένοι στο σβέρκο, που θα μας γδύσουν, θα μας ξεζουμίσουν, και τα χρήματά μας θα τα κουβαλήσουν στο εξωτερικό; Οι ξένοι είναι ο κίνδυνος! Όχι οι χριστιανοί, που είναι δικοί μας, κατοικούν μαζί μας, ξέρουν τη γλώσσα και τα ατέτια μας, έχουν αδελφικές φιλίες μαζί μας, σα να είμαστε ένα μιλέτι.
Τα λόγια του Μουράτ αγά, ειπωμένα με πάθος και πόνο, έβαλαν σε βαθιά συλλογή την παρέα. Μα ο δικηγόρος Εμίν εφέντης, μπήκε στη μέση για να βγάλει τους φίλους του από τις αμφιβολίες τους.

-Μουράτ αγά, είπε, εγώ ένα πράμα ξέρω. Οι Ρωμιοί και οι Αρμένιοι κρατάνε σήμερα όλο το χρήμα στα χέρια τους. Αυτό βλέπω κι αυτό έχει σημασία προς το παρόν. Στη δική μας την τσέπη όμως τι μπαίνει; Τίποτε! Το δεύτερο που ξέρω είναι ότι ο τούρκικος λαός ζη ανάμεσα σε εχθρικές φυλές, ανάμεσα σε Ρωμιούς, σε Αρμένιους, σε Κούρδους, σε Τσερκέζους, σε Λαζούς, σε Κιζιλμπάσηδες και άλλους. Όλοι αυτοί έχουν γερή οργάνωση, συνοχή και οικονομική δύναμη που θα τους βοηθήσουν μια μέρα να κυριαρχήσουν. Πρέπει λοιπόν, να προλάβουμε να τους επιβληθούμε εμείς! Με κάθε μέσο…

-Έχεις δίκιο, Εμίν, είπε ο Χατζή Χουσείν αναθαρρημένος. Πολύ δίκιο. Είμαστε κυκλωμένοι. Από ανατολή μας απειλούν οι Κούρδοι και οι Αρμένιοι. Από τη δύση οι Γιουνάνηδες, τ’ αδέλφια των Ρωμιών, κι από βορρά είναι οι Ρώσοι, οι θείοι τους. Και μέσα στη χώρα μας τι γίνεται; Σας το είπε ο Εμίν. Για κοιτάξτε και στην περιφέρειά μας; Η πυκνότητα του Ρωμαίικου πληθυσμού είναι φοβερή. Είναι δυο αυτοί και ένας εμείς. Για κοιτάξτε και την οργάνωσή τους; Σχολεία, εκκλησίες, επιτροπές, αυτοδιοίκηση, γερά οικονομικά. Ο,τι συμβαίνει, δηλαδή και στις πόλεις.

-Βρισκόμαστε στο χείλος της αβύσσου, συνέχισε ο Εμίν ξαναμμένος. Κι όλα αυτά γιατί; Γιατί οι Σουλτάνοι μας έδειξαν μεγαλοψυχία. Άφησαν τους άπιστους γκιαούρηδες, αυτά τα φίδια, να μεγαλώνουν μέσα στον κόρφο της πατρίδας μας, και σήμερα μας απειλούν, αντί να τους είχαν εξοντώσει όλους ως τώρα!…

-Πολύ σωστά, διέκοψε ενθουσιασμένος ο Χατζή Χουσείν.

-Ο Γερμανός πρόξενος στη Θεσσαλονίκη, συνέχισε ο παθιασμένος δικηγόρος, στις παραμονές του κινήματος για το Χουριέτ, ξέρετε τι έλεγε; Ότι οι χριστιανοί Ρωμιοί και Αρμένιοι, απορροφούν σιγά σιγά όλες τις οικονομικές δυνάμεις της Τουρκίας και ετοιμάζουν μέσα στη χώρα μας την πολιτική κυριαρχία τους. Για αυτό σας λέω πως πρέπει να ξυπνήσει αυτό το κοιμισμένο έθνος μας, που μετά τις λαμπρές καταχτήσεις του στους περασμένους αιώνες, έπεσε σε λήθαργο, σε χειμερία νάρκη. Πρέπει να ξυπνήσει και να εξοντώσει το χριστιανικό στοιχείο. Όχι σε μιας. Τώρα πια είναι αργά για κεραυνοβόλες ενέργειες, γιατί ξεσηκώνονται αμέσως οι Ευρωπαίοι. Τώρα πρέπει να γίνει το ξεπάστρεμα κρυφά, σιγά σιγά, με μέθοδο , και με κάθε ευκαιρία που θα μας παρουσιάζεται.

-Εγώ δε συμφωνώ στο σιγά – σιγά, είπε αγριεμένος από τα ίδια τα λόγια του Εμίν ο Μουσταφά ζαδέ. Θα έβλεπα με πολλήν ευχαρίστηση μια κεραυνοβόλο ενέργεια. Το φίδι, αν δεν το χτυπήσεις ξαφνικά στο κεφάλι δε γλυτώνεις.
Εκείνη τη στιγμή άνοιξε η πόρτα του καφενείου και στο κατώφλι της πρόβαλλε ο Γιουσούφ. Με γοργές και εξεταστικές ματιές ανακάλυψε στη γωνιά το τραπέζι των φίλων του. Προχώρησε βιαστικά ως εκεί, έβγαλε το φέσι του, σα να τον βάραινε και σέρνοντας μια καρέκλα δίπλα στον φίλο του τον Αλή -Ριζά, κάθισε.

-Τι έγινε; ρώτησε ψιθυριστά και με αγωνία ο αστυνόμος.

-Τίποτε απάντησε ο Γιουσούφ. Έλειπε από το σπίτι η παλιογυναίκα.

-Και κείνος;
-Εκείνος ήταν πάλι εκεί. Σωστός Τσάκαλος. Θαρρείς και το ήξερε και την έκρυψε…
……………………
στη συνέχεια ο Γιουσούφ που ποθεί τη Ρωμιά γυναίκα του Τσάκαλου, της επιτίθεται να την βιάσει, αλλά τον σκοτώνει ο Τσάκαλος πριν προλάβει και βγαίνει στο κλαρί…
Ότι είπε ο Μουράτ έγινε…

Από το “Ακριτική Γενιά” του Χρήστου Σαμουηλίδη, για την αντιγραφή Antexoume

Μονή Βελλάς

  

Η Μονή Βελλάς στο Καλπάκι Ιωαννίνων ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα. Βρίσκεται κοντά στην αρχαία πόλη «Παλιοβελλά», που γνώρισε μεγάλη ακμή τη βυζαντινή περίοδο.Έως το 1713 αποτελούσε έδρα της Επισκοπής. Έχει υπέροχη θέα και σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η πηγή Βελλάς του ποταμού Καλαμά.
Η Μονή Βελλάς στο Καλπάκι Ιωαννίνων ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα. Βρίσκεται κοντά στην αρχαία πόλη «Παλιοβελλά», που γνώρισε μεγάλη ακμή τη βυζαντινή περίοδο.Έως το 1713 αποτελούσε έδρα της Επισκοπής. Έχει υπέροχη θέα και σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η πηγή Βελλάς του ποταμού Καλαμά.

Η Μονή Βελλάς είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου.
Το 1863 έγινε Σταυροπηγιακή και το 1885 μετατράπηκε σε ενοριακή.
Είχε ως μετόχι τη Μονή Μεταμόρφωσης του Σωτήρα στη Ρουμανία.
Το 1936 ενώθηκε με τη Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως και Πωγωνιανής και σήμερα είναι ενταγμένη στη Μητρόπολη Ιωαννίνων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η μονή απετέλεσε από το 13ο αιώνα και για 400 χρόνια περίπου μεγάλο πνευματικό κέντρο, επίσης διέθετε και μεγάλη περιουσία.

 

Ερημώθηκε το 1817, αφού οι μοναχοί αρνούμενοι να δώσουν την περιουσία τους στον Αλή πασά των Ιωαννίνων, μετέβησαν στην Κέρκυρα. Στη Μονή Βελλάς από το 1911 ως το 1989 λειτούργησε Ιεροδιδασκαλείο, όπου σπούδαζαν όσοι ήθελαν να γίνουν δάσκαλοι ή ιερείς, με φροντίδα του τότε Μητροπολίτου Ιωαννίνων Σπ. Βλάχου.

Σήμερα λειτουργεί σε άλλο κτίριο Εκκλησιαστικό λύκειο με οικοτροφείο. Το καθολικό της μονής είναι σε μορφή τρίκλιτης βασιλικής και όπως αναγράφεται στη σχετική επιγραφή χτίστηκε το 1745 και οι αγιογραφίες του είναι έργα των Κωνσταντίνου, Ιωάννη και Αναστασίου.

Αξιόλογες επίσης είναι οι αγιογραφίες των Ελλήνων φιλοσόφων που απεικονίζονται εδώ. Το τέμπλο είναι ξυλόγλυπτο και επίχρυσο δεμένα με αριστουργηματική τεχνική.

19 Μαϊου... Ημέρα Εθνικής Μνήμης... Γενοκτονία Ποντίων... Δεν ξεχνάμε!

19 Μαϊου... Ημέρα Εθνικής Μνήμης... Γενοκτονία Ποντίων... Δεν ξεχνάμε!
Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αναφέρεται σε σφαγές και εκτοπισμούς Ελληνικών πληθυσμών στην περιοχή του Πόντου που πραγματοποιήθηκαν από το κίνημα των Νεότουρκων κατά την περίοδο 1914-1923
Εκτιμάται ότι στοίχισε τη ζωή περίπου 213.000-368.000 Ελλήνων.
Οι επιζώντες κατέφυγαν στον Άνω Πόντο (στην ΕΣΣΔ) και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, στην Ελλάδα. Τα γεγονότα αυτά αναγνωρίζονται επισήμως ως γενοκτονία από το Ελληνικό Κράτος και την Αυστραλία αλλά και από διεθνείς οργανισμούς όπως η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών.
Θεωρείται μια από τις πρώτες σύγχρονες γενοκτονίες. 

Η γενοκτονία ήταν ένα προμελετημένο έγκλημα, το οποίο η κυβέρνηση των Νεότουρκων έφερε σε πέρας με συστηματικότητα. 

Οι μέθοδοι που χρησιμοποίησε ήταν ο ξεριζωμός,η εξάντληση στις κακουχίες,τα βασανιστήρια, η πείνα και η δίψα, και τα στρατόπεδα θανάτου στην έρημο.
Η διεθνής βιβλιογραφία και τα κρατικά αρχεία πολλών χωρών βρίθουν μαρτυριών για το ειδεχθές έγκλημα, που διαπράχθηκε εναντίον του Ελληνικού λαού. 

Η Γενοκτονία των Ελλήνων έγινε παράλληλα με γενοκτονίες σε βάρος και άλλων χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δηλ. των Αρμενίων και των Ασσυρίων.
Η Βουλή των Ελλήνων αναγνώρισε τη γενοκτονία το 1994, και ψήφισε την ανακήρυξη της 19ης Μαϊου ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο».
https://www.facebook.com/

Σήμερα 19/6... Αγίου Πατρικίου Ιερομάρτυρος, Αγίων Θεογνώστου και Θεοκτίστου οσιομαρτύρων, Αγίου Μενάνδρου

Ο Άγιος Πατρίκιος με τη μεγάλη του Θεολογική γνώση αλλά και τη θερμή του πίστη αναδείχθηκε επίσκοπος Προύσσης. Από την θέση αυτή έδωσε μεγάλους αγώνες για την επιστροφή πολλών ανθρώπων από την πλάνη των ειδώλων. Σ αυτήν την αποστολική εργασία του δεν ήταν μόνος. Διάλεξε τρείς πρόθυμους συνεργάτες τον Ακάκιο τον Μένανδρο και τον Πολύαινο. Με την πολύτιμη βοήθειά τους έφεραν στην Χριστιανική Πίστη πολλούς ειδωλολάτρες. Αυτό εξόργισε τους ιερείς των ειδώλων που τον κατήγγειλαν στον Άρχοντα Ιουλιανό τον Υπατικό που διέταξε τη σύλληψή τους. Ο Άρχοντας προσπάθησε με θεολογικές συζητήσεις να πείσει τον Πατρίκιο ότι ο Χριστός δεν είναι Θεός. Αυτός χωρίς να δειλιάσει με την ρητορική του δεινότητα, την άριστη θεολογική του κατάρτιση και την πλούσια αγιολογική του επιχειρηματολογία ανέτρεψε όλα τα σαθρά επιχειρήματα του Ιουλιανού όπως και το επιχείρημα ότι τα αναβλύζοντα ύδατα θερμαίνονται με την πρόνοια των θεών των ειδώλων. Ο Άγιος μάρτυρας του απάντησε ότι και τα αναβλύζοντα ύδατα όπως και ολόκληρη η κτίση τελούν υπό την πρόνοια του πλάστη και δημιουργού τους του ενός και αληθινού Θεού. Βλέποντας την ιδεολογική του συντριβή ο Άρχοντας διέταξε τον αποκεφαλισμό του Πατρικίου και των συνεργατών του στολίζοντας την εκκλησία με τέσσερις νέους μάρτυρες.

Θεόδωρος Δηλιγιάννης (Λαγκάδια Αρκαδίας, 19 Μαΐου 1824 ή 1820 - Αθήνα, 31 Μαΐου 1905)

Ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης γεννήθηκε στα Λαγκάδια Αρκαδίας στις 19 Μαΐου 1824 ή 1820 και απεβίωσε στην Αθήνα στις 31 Μαΐου 1905. 'Ηταν νομικός και πολιτικός - βουλευτής - υπουργός σε διάφορες κυβερνήσεις . Υπήρξε πέντε φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Και εν ζωή και μετά θάνατον ήταν δημοφιλήςσε μεγάλο ποσοστό του Ελληνικού λαού.

Όμως στον 20 ο αιώνα η υστεροφημία του επλήγη απο τους Φιλελεύθερους και τους Μαρξιστές ιστορικούς που εγκωμίαζαν τον αντίπαλό του Χαρίλαο Τρικούπη.

Οι μεν τον θεωρούσαν λαϊκιστή και δημαγωγό και οι δε οπισθοδρομικό και προκαπιταλιστικό.

Όντως ο Δηλιγιάννης ήταν πιο κοντά σταυς μικροαστούς και στους αγρότες καθώς και στους αυτοαπασχολούμενος και μικροεμπόρους. Επίσης χρεώθηκε σε μεγάλο βαθμό τόν "ατυχή πόλεμο" του 1897 και τις συέπειές στου . Ωστόσο δεν πρέπει να παραβλέπεται η προσπάθειά του για την προστασία των ασθενέστερων οικονομικά πολιτών.

Βιογραφία

Η δολοφονία του Θεόδωρου Δηλιγιάννη

Ηταν γόνος σπουδαίας πολιτικής οικογένειας προκρίτων και αρχόντων,και γιος του Πανάγου Δεληγιάννη που ήτο επαναστάτης του '21 και αργότερα υπήρξε έπαρχος Ηλείας και διοικητής Κορίνθου.

Ο παππούς του Ιωάννης Δεληγιάννης, Μωρογιάννης ήταν κοτζαμπάσης όλου του Μωριά επί Τουρκοκρατίας. Ο Αδελφός του Νικόλαος Δηλιγιάννης ήταν ανώτατος δικαστικός επίσης πρόεδρος του Αρείου Πάγου .

Ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης αποφοίτησε  από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών με Άριστα το 1843, αλλά δεν τον ενδιέφερε η δικηγορία, και διορίστηκε στο υπουργείο Εσωτερικών, όπου ανέβηκε πολύ γρήγορα την ιεραρχία, και του ονόματός του. 

Υπήρξε ιδιαίτερος γραμματέας του υπουργού, διευθυντής Προσωπικού και γενικός επιθεωρητής Νομαρχιών . Το 1859, έγινε γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών 35 ετών.

Το 1862 έγινε πληρεξούσιος της Β΄ Εθνοσυνέλευσης και την ίδια χρονιά βουλευτής, ενώ το 1863 υπουργός Εξωτερικών. Αργότερα υπήρξε υπουργός Οικονομικών, Εσωτερικών και Εκκλησιαστικών (1877 & 1878) σε διάφορες κυβερνήσεις. 

Το 1883 αναδείχθηκε αρχηγός του Εθνικού Κόμματος ενώ το 1885 για πρώτη φορά Πρωθυπουργός. Σ αυτό το αξίωμα ανήλθε ακόμη τέσσερις φορές. 

Πρωθυπουργός της Ελλάδας διετέλεσε στα εξής  διαστήματα  

1885-1886, 

1890-1892,

1895-1897, 

1902-1903 

και 1904-1905.

Ως πρωθυπουργός, καλλιέργησε το κλίμα προσδοκίας για επίθεση στην Τουρκίαπου εκείνη την εποχή κατέρρεε, και για επέκταση των ελληνικών συνόρων προς τη Μακεδονία (τότε έφταναν μέχρι την Θεσσαλία). 

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να αποκλειστεί η Ελλάδα ναυτικά απο τους συμμάχους. Οταν ξεκίνησε εξωτερικό δανεισμό για να ανταπεξέλθει οικονομικά ο βασιλιάς με άκομψο τρόπο τον καθαίρεσε και ανέλαβε ο Τρικούπης. Τα χρέη ήταν τόσα που το 1893 η Ελλάδα πτώχευσε, με τον Τρικούπη και τον Δηλιγιάννη να κατηγορούν ο ένας τον άλλο.

Η Ελλάδα τελικά μπήκε σε πόλεμο με τους Τούρκους τον Απρίλιο του 1897, ο οποίος όμως είχε κριθεί πριν να αρχίσει. 

Η Ελλάδα αναγκάστηκε να δανειστεί για να πληρώσει πολεμικές αποζημιώσεις στην Τουρκία και για να  γίνει αποδεκτός ο δανεισμός συμφώνησε με τους δανειστές στην αποπληρωμή των χρεών - που το 1893 σταμάτησε να εξυπηρετεί με την τότε πτώχευση - και στο μηχανισμό του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου που κράτησε για 81 χρόνια, μέχρι το 1978.

Μάχη των Δολιανών-Βερβένων

Μάχη των Δολιανών-Βερβένων
Ελληνική Επανάσταση του 1821
Η οικία Χριστοφίλη, το σπίτι όπου ταμπουρώθηκε ο Νικηταράς στα Δολιανά. Σήμερα λειτουργεί ως μουσείο.
Χρονολογία	18 Μαΐου 1821
Τόπος	Δολιανά Αρκαδίας
Έκβαση	Μεγάλη νίκη των Ελλήνων
Αντιμαχόμενοι
Έλληνες επαναστάτες Οθωμανική αυτοκρατορία
Ηγετικά πρόσωπα
Νικήτας Σταματελόπουλος Μουσταφά Μπέης
Απώλειες
70 νεκροί

 

Η Μάχη των Δολιανών και Βερβένων ήταν μάχη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 η οποία πραγματοποιήθηκε στις 18 Μαΐου 1821, ανάμεσα στους επαναστατημένους Έλληνες με αρχηγό τον Νικήτα Σταματελόπουλο (Νικηταρά), και τους Τούρκους, στα Άνω Δολιανά και τα Βέρβενα της Αρκαδίας, στα πλαίσια της πολιορκίας της Τριπολιτσάς.

Μια ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης μάχης είναι ότι πρόκειται για μία από τις λίγες μάχες της Επανάστασης η οποία διεξήχθη μέσα σε οικισμό και όχι στην ύπαιθρο. Μάλιστα, στα Δολιανά διασώζονται ακόμα και σήμερα τα περισσότερα από τα 13 σπίτια στα οποία οχυρώθηκαν οι Έλληνες αγωνιστές, μαζί και αυτό στο οποίο ταμπουρώθηκε ο ίδιος ο Νικηταράς, το οποίο σήμερα είναι διατηρητέο κτήριο και λειτουργεί ως μουσείο.

Η Μάχη του Φραγκοκάστελλου...18 Μαίου 1828...

 

Η Μάχη στο Φραγκοκάστελλο συμπεριλαμβάνεται στον απελευθερωτικό αγώνα στην Κρήτη απο τους Τούρκους
Εγινε μεταξύ των στρατευμάτων του Τουρκαλβανού Μουσταφά Πασά και του Ηπειρώτη οπλαρχηγού Χατζημιχάλη Νταλιάνη στο Φραγκοκάστελλο κοντά στα Σφακιά 

Στα τέλη του 1827 είχαν γίνει να δυναμώσει η επανάσταση στην Κρήτη για να υπάρχουν επιχειρήματα για την ένταξη της Κρήτη;ς στην Ελλάδα σύμφωνα με τη συμφωνία του Λονδίνου 6/7/1827. 

Δεν πετύχαιναν όμως λόγω έλλειψης συντονισμού των Ελλήνων εξ αιτίας αντιζηλιών. Ετσι ανέθεσαν την ηγεσία των Ελλήνων στον Χατζημιχάλη Νταλιάνη με πλούσια πολεμική δραστηριότητα στον αγώνα του 21

Αποβιοβάστηκε στη Γραμβούσα 5/1/1828 με πεζικό κ ιππικό. Εξ αρχής φάνηκε η δυσκολία της έκβασης λόγω διαφωνιών των ντόπιων για την επιλογή του τόπου που θα αποτελούσε το ορμητήριό του. 

Επικράτησε η γνώμη του Νταλιάνη που είχε διαλέξει τα Σφακιά. Εντ ωμεταξύ είχε χαθεί πολύτιμος χρόνος
Ο Πασάς της Κυδωνίας που πληροφορήθηκε την υπαρξη ξένων ενόπλων στα Σφακιά με την πρόφαση να προστατεψει τους ντόπιους έστειλε στρατό 

Οι συγκρούσεις άρχισαν 8 Μαϊου όταν άντρες του Νταλιάνη χτύπησαν Τούρκους Ρεθυμνιώτες που πήγαιναν να ενωθούν με το στρατό του Μουσταφά Σκότωσαν 4ο τούρκους και ανάμεσα στους αιχμαλώτους ήταν και ο Αγηάς του Ρεθύμνου
Ο Μουσταφά ζήτησε απο τον Νταλιάνη με επιστολή να εγκαταλείψει την Κρήτη σε 10 μέρες το πολύ. Εκείνος του απάντησε "ήρθα στην Κρήτη με τα παλικάρια μου για να πολεμήσω Τούρκους και ο Θεός ας δώσει τη νίκη όπου θέλει"

 Ο Μουσταφά πλέον ήξερε τις προθέσεις του Νταλιάνη και ετοιμάστηκε για επίθεση Επίσης ειδοποίησε τους καπεταναίους ότι θα πολεμήσει τους ενοχλητικούς ξένους και να μείνουν αμέτοχοι για να συνεχίσουν να έχουν τα προνόμια που είχαν.

Εν τω μεταξύ ο Νταλιάνης κατέλαβε το Φραγκοκάστελο αλλά οι επαφές με τους ντόπιους ήταν μέσω επιστολών
Οι Σφακιανοί πρότειναν στον Νταλιάνη να αφήσει 100 άντρες στο κάστρο και να δώσει μάχη στην ορεινή περιοχή Κολοκάσια όπου θα μπορούσαν να εγκλωβίσουν τους Τούρκους όταν θα επιτεθούν στο κάστρο. Ο Νταλιάνης επέμενε να πολεμήσει στην πεδιάδα του Φραγκοκάστελλου. Οι Κρητικοί του είπαν ότι δεν έχουν συνηθίσει τον πόλεμο σε πεδιάδα Τότε αυτός τους ειρωνεύτηκε και προχώρησε στην επιλογή του

Στις 18 Μαϊου 1828 ο Μουσταφα με 8000 πεζους κινήθηκε για το ΦραγκοκάστελλοΧωρίς δυσκολία κατέλαβε τον δυτικό προμαχώνα σκοτώνοντας όλους τους υπερασπιστές και τον υπασπιστή του Νταλιάνη Κυριακούλη Αργυροκαστρίτη Περικύκλωσαν το κάστρο χωρίς τους άλλους δυο προμαχώνες και δεν υπήρχε επικοινωνία με τους πολιορκούμενοτυς Οι οχυρωμένοι άντρες στους προμαχώνες προσπάθησαν να μπουν στο κάστρο αλλά βρήκαν το θάνατο. 

Ανάμεσα στους νεκρούς και ο Νταλιάνης που πολέμησε ηρωικά αλλά την ίδια στιγμη έσπασε το σπαθί του και σκοτώθηκε το άλογό του . Πήγαν το κεφάλι του τρόπαιο στον Μουσταφά που παραδόξως τους επέπληξε διότι δεν τον πηγαν ζωντανό. Τον θεωρούσε συμπατριώτη του.

Αυτή η εξέλιξη δεν πτόησε τους έγκλειστους που συνέχισαν να αποκρούουν τις επιθέσεις. Όταν λιγόστευαν τα τρόφιμα και τα πυρομαχικά ο Σήφης Δριλινδάς δραπέτευσε και φεύγοντας φώναζε πίσω απο τους εχθρούς και έλεγε στους έγκλειστους ότι σύντομα θα φτάσουν ενισχύσεις . Ετσι με αυτό το τέχνασμα ο Μουσταφά έλυσε την πολιορκία στις 24 Μαϊου. Στη λύση της πολιορκίας βοήθησε και το γεγονός ότι πολλοί Τουρκαλβανοί απο τους πολιορκητές ήταν φίλοι με πολλούς απο τους ηπειρώτες πολιορκημένους

Ο Μουσταφά Πασάς τίμησε τον νεκρό Δαλιάνη. Συγκέντρωσε τα υπάρχοντά του, αναμέσά τους και ένα αντίτυπο της Καινής Διαθήκης και τα απέστειλε στην οικογένειά του.

Η Μάχη του Φραγκοκάστελλου στοίχισε στους Έλληνες 338 νεκρούς, ενώ για τους Τουρκαλβανούς οι απώλειες ανήλθαν σε περίπου 800 άνδρες. Η Κρήτη θα πρέπει να περιμένει έως το 1913 για να ενσωματωθεί στο Ελληνικό Κράτος.

Στη λαϊκή παράδοση, η μάχη στο Φραγκοκάστελο συνδυάστηκε με τους Δροσουλίτες. 

Είναι ένα οπτικό φαινόμενο, το οποίο λαμβάνει χώρα στο κάστρο τέλη Μαΐου όταν η δροσιά που εξατμίζεται κατά την Ανατολή του ηλίου δημιουργεί σκιές, που μοιάζουν με ανθρώπους.
Για τους Κρητικούς, οι Δροσουλίτες είναι οι σκοτωμένοι του Φραγκοκάστελλου, βαδίζουν προς το κάστρο και μετά χάνονται στη θάλασσα.

18 Μαϊου Διεθνής Ημέρα Μουσείων

Αμφορέας στο ιστορικό μουσείο Κρήτης  (φ.Μ.Κυμάκη)

Σήμερα 18 Μαϊου είναι η Διεθνής Ημέρα Μουσείων

Ο αριθμός των αρχαιολογικών μουσείων της Ελλάδας ειναι 196 σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Διεύθυνση Αρχαιολογικών Μουσείων, Εκθέσεων και Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων.  

Εγώ  σας παρουσιάζω εδώ ένα μικρό δείγμα απο ένα Μουσείο στο Ηράκλειο 

θυρεός στο ιστορικό μουσείο Κρήτης στο Ηράκλειο  (φ. Μ. Κυμάκη)

Προθήκες με ευρήματα οικιακής χρήσης ιστορικό μουσείο Κρήτης Ηράκλειο (φ.Μ.Κυμάκη)

 

Ιστορικό Μουσείο Κρήτης

 

 Αν είσαι Κρητικός και δεν έχεις πάει έχεις εθνικό χρέος να πάς. Αν είσαι περαστικός επισκέπτης στην Κρήτη, ερχόμενος στο Ηράκλειο πρέπει να πάς οπωσδήποτε στο  Ιστορικό Μουσείο Κρήτης,  

Είναι ένα μουσείο που ομολογουμένως με εκπληκτική οργάνωση και μεθοδική παρουσίαση των στοιχείων και των ευρημάτων που διασώθηκαν στο χρόνο, σκιαγραφεί επιτυχώς την ιστορική παρουσία και διαδρομή αυτού του ιδιαίτερου τόπου. 

Στο τέλος της περιήγησης μου, είχα συνειδητοποιήσει ότι αν κάποιος ενδιαφέρεται σοβαρά, δεν φτάνει μια ημέρα για να ασχοληθεί. Αν όμως πρόκειται για κάποιον περαστικό επισκέπτη, έστω και μια ημέρα είναι επένδυση στην προσπάθειά του να γνωρίσει την Κρήτη. 

Εγώ εν συντομία είδα το ισόγειο και υπάρχουν ακόμη δυο επίπεδα που πρέπει να δω  

Παραθέτω μερικές φωτο Υπ όψιν ότι το φλάς δεν επιτρέπεται...!.

Κρήνη απο πωρόλιθο σε βενετσιάνικο μέγαρο στο Ηράκλειο τον 17 ο αιώνα - ιστορικό μουσείο Κρήτης (φ.Μ.Κυμάκη)

 Στην αίθουσα Νο 1 στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης

μακέτα της πόλης του Ηρακλείου το 1645 στο ιστορικό μουσείο Κρήτης (φ. Μ.Κυμάκη|

Εκτός απο τα εκθέματα που είναι χάρτες , μικροαντικείμενα, νομίσματα, βιβλία, χειρόγραφα, όπλα, φωτογραφίες, εικόνες και άλλα , και όλα αυτά με λεπτομερή σχόλια δίπλα στο κάθε έκθεμα, εκτός όλων αυτών, υπάρχει μια καταπληκτική μακέτα της πόλης του Ηρακλείου κατά το έτος 1645 που αφορά το εντός των τειχών τμήμα του σημερινού Ηρακλείου. 

Το εντυπωσιακό είναι η χρηστικότητα της μακέτας, που συντελεί στην ενημέρωση των επισκεπτών.
Τι γίνεται εδώ ; στους δυο τοίχους της αίθουσας υπάρχουν φωτο απο διάφορα κτίρια ή κάποια σημαντικά σημεία της τότε πόλης. Κάτω απο τις φωτο υπάρχουν κάποια μπουτόν. Μόλις πατήσεις το μπουτον που αφορά κάποια φωτο π.χ. ένα κτίριο, τότε σβήνει το φώς στην αίθουσα και μια φωτεινή δέσμη φωτίζει μόνο το κτίριο που θέλεις να δείς πάνω στη μακέτα .
Όποιος επισκέπτεται το Ηράκλειο επιβάλεται να περάσει απο το μουσείο αυτό.

Νικηταράς

Ο Νικήτας Σταματελόπουλος, γνωστός και  ως Νικηταράς γεννήθηκε στη Μεγάλη Αναστάσοβα σημερινή  Νέδουσα Μεσσηνίας το 1781   κ απεβίωσε στον Πειραιά στις 25 Σεπτεμβρίου 1849.  

Ήταν Έλληνας οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Έμεινε γνωστός με το ψευδώνυμο Τουρκοφάγος

Ο πατέρας του ο Σταματέλοςή "Τουρκολέκας" ήταν αγωνιστής στην περιοχή  Λεονταρίου.  Μητέρα του ήταν  η Σοφία Δημητρίου - Καρούτσου που καταγόταν από τον Άκοβο του Λεονταρίου, . Ήταν η δευτερότοκη θυγατέρα στην οικογένεια ,   αδελφή της ήταν  η γυναίκα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, η Αικατερίνη ,  η  Μαρία που ήταν  σύζυγος  του Ακοβίτη Γιωργάκη Μεταξά  όπως αναφέρεται στα Απομνημονεύματα Θ. Κολοκοτρώνη, καθώς και η  συζυγος του Δημητρίου Κάρτσωνα, από τα Αρφαρά, το όνομα της οποίας είναι άγνωστο. Αυτά όσον αφορά τη μητρέρα του  .  

Από τα αδέλφια του γνωστά είναι ο Ιωάννης Τουρκολέκας (1805-1816 που ανακηρύχτηκε άγιος-νεομάρτυρας της Εκκλησίας καθώς μαρτύρησε από τους Τούρκους και ο Νικόλαος Σταματελόπουλος.

Βιογραφία

Προτομή του Νικηταρά βρίσκεται στο Πεδίο του Άρεως στην Αθήνα

Η γενέτηρά του βρίσκεται 25 χιλιομ απο την Καλαμάτα όπως μας πληροφορεί ο ίδιος στα απομνημονεύματά του που κατέγραψε ο Γ. Τερτσέτης . Αναφέρει επίσης ότι ο προπάππος του (ίσως εννοεί ο παππούς) ήταν Προεστός και ο πατέρας του έφυγε 16 χρόνων και πήγε με τα Ρούσσικα στρατεύματα στην Πάρο και συνεχίζει ..." Τον σκότωσαν στην Μονεμβασιά μαζί με ένα αδελφό και ένα κουνιάδο μου  επίσης λέει  απο έντεκα χρόνων μαζί με τον πατέρα μου έσερνα άρματα και ετουφέκισα έναν Τούρκο στο Λεοντάρι ..."

Επικηρυγμένος ο πατέρας του, κατέφυγε σε  συνοικισμό του Λεονταρίου, το σημερινό χωριό Τουρκολέκα της Μεγαλόπολης. Εκεί γεννήθηκε ο γιος του Νικόλαος και ο Γιάννης (1805) αδέλφια του Νικηταρά. 

Ο Γιάννης θανατώθηκε βάναυσα από τους Τούρκους το 1816 μαζί με τον πατέρα του Σταματέλο στη Μονεμβασιά και αργότερα αγιοκατατάχθηκε ως Άγιος Ιωάννης ο Τουρκολέκας  από την Ορθόδοξη Εκκλησία

Μετά τη σφαγή του πατέρα του από τους Τούρκους,το 1816, ο Νικηταράς ακολούθησε τον θείο του Κολοκοτρώνη στα Επτάνησα,  στα ρωσικά τάγματα. Κατόπιν μετέβη στην Ιταλία για να πολεμήσει κατά του  Ναπολέοντα. Επιστρέφοντας στα Επτάνησα και υπηρέτησε τους Γάλλους,που  τα είχαν καταλάβει με τη συνθήκη του Τίλσιτ. Ακολούθως υπηρέτησε στον Αγγλικό στρατό με το βαθμό του Πεντηκόνταρχου.

Στις 18 Οκτωβρίου 1818,  στην Καλαμάτα, μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον Ηλία Χρυσοσπάθη.

Ο Νικηταράς δεν κράτησε το οικογενειακό επώνυμο Σταματέλος. Το έτος 1818 μετά τη μύησή του στη Φιλική Εταιρεία, προτίμησε το υποκοριστικό "Σταματελόπουλος" Το ίδιο έκανε και ο αδελφός του Νικόλας. Στον ελληνικό λαό όμως έμεινε με το προσωνύμιο Νικηταράς, που του αποδόθηκε μετά την Μάχη στα Δερβενάκια το οποίο κράτησε ως επώνυμο ο γιός του Ιωάννης μετά το 1854.

Σήμερα 18/5...

Ευαγγελίστρα κ Αγ. Δημήτριος στα Γδόχια (φ.Μ.Κυμάκη)

Σήμερα η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη των παρακάτω Αγίων Παρθενομαρτύρων
Τεκούσα Αλεξανδρία Κλαυδία Φαεινή Ευφρασία Ματρώνα Ιουλία και Θεοδότη απο την Άγκυρα της Γαλατίας και Θεόδοτου του Μάρτυρος Κατάγονταν απο την Άγκυρα της Γαλατίας και ήσαν αφωσιωμένες στη Χριστιανική Πίστη και σε φιλανθρωπίες καθώς και στην προσέλκυση ειδωλολατρών στους κόλπους της Εκκλησίας. Καταγγέλθηκαν για το έργο τους και παραδόθηκαν στον άρχοντα Θεότεκνο για να τις τιμωρήσει.

Όλες τις έπνιξαν στην εκεί Λίμνη. Ο ανιψίος της Τεκούσας ο Θεόδοτος ανέσυρε νύχτα τα λείψανα κ τις έθαψε. Τον ανακάλυψαν και επειδή αρνήθηκε τον Χριστό τον βασάνισαν έως αποκεφαλισμού.

Ιωάννης Γεωργιάδης (1874 ή 1876 - 1960)

Ο Ιωάννης Γεωργιάδης γεννήθηκε στις 29/3/1874 ή 1876 και απεβίωσε 17/5/1960 . Ήταν Έλληνας αθλητής και Ολυμπιονίκης ξιφασκίας .

Σπούδασε ιατρική και διορίστηκε καθηγητής για το μάθημα ιατροδικαστικής και τοξικολογίας στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει εκδόσει πολλά βιβλία ιατρικής και επιστημονικά συγγράμματα.

Υπήρξε αθλητής της Αθηναϊκής λέσχης και της Γυμναστικής Εταιρείας Πατρών. 

Το 1909 σύστησε το Ανθρωπομετρικό Τμήμα Αστυνομίας , 

το 1912 ίδρυσε το Νεκροτομείο Αθηνών 

και το 1933 το Μουσείο Εγκληματολογίας 

Το 1896 στους Α΄ Ολυμπιακούς της Αθήνας κατέκτησε το χρυσό  μετάλλιο στην σπαθασκία φιλάθλων. Έγινε 8 Απριλίου στο Ζάπειο Μέγαρο με 5 αθλητές (2 ξένοι κ 3 Έλληνες) με τελικό νικητή τον Γεωργιάδη που νίκησε και τους 4 αντιπάλους του.

Στους επόμενους Ολυμπιακούς το 1900 στο Παρίσι που έλαβε μέρος , αποκλείστηκε απ τους κριτές για αντικανονικά χτυπήματα.  Στο Παρίσι το 1900 σε διεθνείς αγώνες σπάθης νίκησε τον Γάλλο Ολυμπιονίκη Κοστέ .  Το ίδιο έγινε και το 1901.

Το 1906 στη Μεσολυμπιάδα πήρε 2 μετάλλια χρυσό και αργυρό . Στην σπάθη ήταν πρώτος,  ενώ στην εθνική ομάδα οπλομαχίας στο ομαδικό σπάθης ήταν δεύτερος. Σύμφωνα με σχόλιο του Ιωάννη Χρυσάφη ,  πριν τους αγώνες "το σπαθί του ήταν 10 χρόνια αήτητο" .

Η τελευταία του συμμετοχή ήταν στους Ολυμπικούς του Παρισίου το 1924 όπου δεν είχε κάποια επιτυχία.

Μέχρι την δεύτερη πρωτιά του Δήμα το 1996 στην Ατλάντα, ο Γεωργιάδης ήταν ο μόνος Έλληνας Ολυμπιονίκης με δυο χρυσά.

Τέλος διετέλεσε μέλος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής από το 1918 έως το 1936.

Απεβίωσε στην Αθήνα 17 Μαϊου 1960.

"Ξένοιαστος Καβαλάρης" σκηνοθεσία Ντένις Χόπερ γεν. 17/5/1936

Ο "Ξένοιαστος Καβαλάρης" είναι μια δραματική Αμερικάνικη ταινία του 1959 σε σκηνοθεσία Ντένις Χόπερ με πρωταγωνιστές τους Πίτερ Φόντα,  Ντένις Χόπερ  και Τζάκ Νίκολσον.  Η ταινία κυκλοφόρησε στις 14 Ιουλίου 1969 απο την columbia pictures και απέφερε έσοδα 60 εκατομμύρια δολάρια παγκόσμια  ενώ τα γυρίσματα δεν ξεπέρασαν προυπολογισμό  400.000 δολάρια. Γράφτηκαν εγκώμια για σκηνοθεσία συγγραφή μουσική και όλα τα στοιχεία της ταινίας. Η βιβλιοθήκη του Κογκρέσου το 1998 την χαρακτήρησε σημαντική πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά και εντάχθηκε στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των ΗΠΑ

 

 

Πλοκή 

Ο Γουάιτ /Πίτερ Φόντα και ο Μπίλι /Ντένις Χόπερ είναι δυο τύποι αντισυμβατικοί - περιθωριακοί που θα κάνουν ένα ταξίδι με μετοσυκλέτες από Λος Άντζελες για Μεξικό για να πουλήσουν την κοκαϊνη που έχουν κρύψει μέσα στο ρεζερβουάρ καυσίμων. Παράλληλα το ταξίδι αυτό θα είναι μια ευκαιρία για καινούργιες εμπειρίες. Εκεί θα γνωρίσουν τον Τζορτζ Χάνσον/Τζάκ Νίκολσον που τους ακολουθεί και θα τους βοηθήσει να βρούν την ελευθερία τους.

Ψωμί αλλιώς....

Θα χρειαστούμε τα εξής :

αλεύρι για όλες τις χρήσεις 900 γρ.

μαγιά ξηρή 1 φακελάκι

μέλι 2 κ. σούπας

γάλα 3 κ. σούπας

ηλιέλαιο 3 κ. σούπας

αλάτι 1 κ. σούπας

ζάχαρη 1 κοφτή κουταλιά 

νερό 2 ποτήρια χλιαρό

 

Πώς το φτιάχουμε:

Βάζω σε ένα μπώλ τη μαγιά με 1 1/2 ποτήρι νερό , τη ζάχαρη και λίγο αλεύρι και το κάνω χυλό

Το αφήνω μισή ώρα να φουσκώσει

Στη συνέχεια προσθέτω μέλι, γάλα, αλάτι, ηλιέλαιο, και το ανακατεύω.

Προσθέτω το αλεύρι και το υπόλοιπο νερό και ανακατεύω (δεν πρέπει να κολάει στα χέρια)

Το αφήνω μισή ώρα να φουσκώσει. Ετοιμάζω  ένα ταψί με λαδόκολα  φτιάχνω το καρβέλι μου

Τα αφήνω μισή ώρα και έπειτα τα ψήνω σε προθερμασμένο στους 200 βαθμούς για 40 λεπτά.

Σήμερα 17/5....

 

 

 

 

 

 

 

 

 Για τη σημερινή ημέρα 17 Μαϊου το Χριστιανικό εορτολόγιο έχει καταχωρήσει εορτή για την μνήμη των παρακάτω Ενάρετων Μορφών της θρησκείας μας

Άγιοι Ανδρόνικος και Ιουνία  Απόστολοι: Συμπεριλαμβάνονται ανάμεσα στους εβδομήντα Αποστόλους του Κυρίου μας οι οποίοι εορτάζουν 4 Ιανουαρίου .  Συνεργάστηκαν με τον Απόστολο Παύλο που γράφει για αυτούς σε μια επιστολή του προς Ρωμαίους  ιστ΄7  " Ασπάσασθε Ανδρόνικον και Ιουνίαν τους συγγενείς μου και συναιχμαλώτους μου οίτινες είσιν  επίσημοι εν τοις Αποστόλοις οι και προ εμού  γεγόνασιν εν Χριστώ "  

Άγιος Αθανάσιος Χριστιανουπόλεως Τριφυλίας : Γεννήθηκε στη Κέρκυρα το 1664 Είχε ιερατική κλίση και επειδή δεν ήθελε να παντρευτεί έφυγε κρυφά Πήγε στην Κωνσταντινούπολη χειροτονίθηκε διάκονος και αρότερα έγινε επίσκοπος Χριστιανουπόλεως Τριφυλίας Ποίμανε τους χριστιανούς 24 χρόνια και απεβίωσε ειρηνικά το 1735

Άγιος Νικόλαος Νεομάρτυρας : Γεννήθηκε στο Μέτσοβο απο ευσεβείς γονείς και σε νεαρή ηλικία ανεχώρησε για τα Τρίκαλα όπου εργαζόταν ως υπάλληλος αρτοπωλείου. Εκεί οι Τούρκοι κατάφεραν να τον πείσουν να αλλαξοπιστήσει.  Σύντομα συναοσθάνθηκε το λάθος του και επανήλθε στην πίστη του Χριστού με αξιοσημείωτη σταθερότητα. Παρά τις απειλές των Τούρκων τη φυλακή και τα βασανιστήρια δεν αρνήθηκε την πίστη του. Οι Τούρκοι τον έκαψαν ζωντανό στις 17 Μαϊου 1617. Μετά απο χρόνια κάποιος χριστιανός κεραμέας αγόρασε ακριβά την τίμια κάρα του και την δώρησε στη Μονή Βαρλαάμ Μετεώρων

Σολόχων ο Μάρτυρας και οι συν αυτώ Πμφαμήρ και Παμφυλών :  Κατάγονταν απο την Αίγυπτο κατά τα χρόνια του αυτοκράτορα Μαξιμιανού  (286-305μΧ)  Όταν υπηρετούσε στο στρατό ήταν στην Χαλκηδόνα και με εντολή του  αυτοκράτορα διετάχθησαν οι Χριστιανοί στρατιώτες να θυσιάσουν στα είδωλα  Όλοι υπάκουσαν εκτός των ανωτέρω Αγίων που αρνήθηκαν και ομολόγησαν την πίστη τους στον Τριαδικό Θεό Συνελήφθησαν και υπεβλήθησαν σε φροικτά βασανιστήρια στα οποία υπέκυψαν πρώτοι οι Μάρτυρες Παμφαμήρ και Παμφηλών και στη συνέχεια και ο Μάρτυς Σολόχων . Αφού πρώτα άσκησε κριτική στον βασανιστή του  υπέστη βάναυσο βασανισμό στο κρανίο που τον κατέστησε παράλυτο. Κάποιοι Χριστιανοί τον παρέλαβαν στο σπίτι τους όπου παρέδωσε το πνεύμα.